장음표시 사용
11쪽
Anacreont 7 p. 346. 20 sq. Ex Isonori observationibus να et καχουσα
mUllor ori philol. ochensehr. 1892 p. 1607 27 κλαίω θαάσσων M. Sehmidi θαλασσον Heraelides, θάσσων Strabo. Seripserat Opinor Archilochus raro haec: εν δόμοισι δε κλαίω θαάσσων . .. κακά, αλλ' P γώ τε χοι φίλοι πεπόνθαμεν . f. d. d 100 sq Hymn. Hom. 2, 171 sq. Seudophoeyl. T. Arch. - epigr. Mitta ausO0st 6 p. 6 μήτηρ es ἐν οἴκω αε νεα κωκυ0υσα ησται .'
lositio restituo da cf. h. 17. 18.28 os μοι ἰάμβων O. Immisch Philol. XLIX 196,
qui ad podo hunc vorsum rettulit atqu0 coli. Hor. p. 11 eum D. 111 ooniunxit Conisecturam ingeniosam certo fundamonto Substruetam 8Se ego. υ - μοι υτ non audaeius quam κάλει , αυτόν apud Horondam 79 quam eripturam post MeiSterum commendavit gaeli Wions Stud. XVI 2, 220). οι cum o mixtum ex inseriptionibus Ionicis indicavit uetus Diss Argont.
12쪽
Μol. V 178 ollato 6dreni odo II 612 9 quo talis sontentia πρεσβυτικης - λικίας , y τινι συμφερειν την ἀπραγμοσυνην Ἀρχίλ0χ0ς ὁ ποιητης πεφηνατο Arehilostho tribuitur. Fugit hoc Mehlerum, qui lucubr. erit progr. 1894 5 ex ipsis seriptoris Bygantini verbis versus dactylicos podo aptos restituere conatus est. Ceterum Versieulos illos Bygantini a sui latum osse suspicatus est Hillsir
59, 3 ir αεί qui scribit Hiller), stigmen post
Fr. 1 noscio an ex eo ambo potitum sit, cuius initium est D. 85
13쪽
δε τις ei Burgh p. 39); fuerit igitur πάγη δε τις όπτρωερειδομένη 101 6x Aristid. II 51 Dd.; Archiloeho tribuit lassJahrb. f. hilol. 1888 p. 80' Hilio .
109 a s ehol. Arat. iudicavit . Maass, Aratea p. 354. - πτερύσσεται rectius fortasse Hesychius.
Omisi corrupta verba Hesychii A φαι νυν-γει τα
Fr. 112 a e hilod0m d mus p. 20 . addidit r. fragmentum dubites utrum ad podos refera an ad legia. 113 τηνεβλα praetor noeessitudinem Fia. De epigrammatum auetoritat dubitavit . sitg0ustein Epigr. und holion p. 106 sod vereor ut recte falsario secentiori ea tribuerit, L auly-WissoWa II 49 T. III p. 16 Somonides. 1 f. Hes. p. 100 Sq. 175 Sq. 1, 4 υιδὴ βοτα ζ. coniecit r. coli Pallad. Din. al.
Berg olim Η.), μη δυνησωνται', ε δ Bergh in ed. quarta, quod suffidit tantum qua ostum fecerunt merentura, ut iam Sesture vivere possint Sol. 12, 45 Cr. Cf. Archil. 9. Cf. Sophoelos D. 518 p. 255 N . Cf. Soph. h. 621 p. 280. Eurip. h. 49 p. 516, . Cf. ImmisdhΡhilol. XLIX p. 203 sqq. OpifgΡhilol. L p. 13 sqq. Sitgler . 189 p. 155, qui plane incertas esso optigii doniseturas Oete monuit. - , 12 λιτοργόν' es. Ηe8.), quod fortasse Servari potest. - 19 τύχη libri, τύχοι cum senio, cuius nulla est auctoritas, Berg et
14쪽
ADNOTA J IO. Hillor sed versus 1 non tam arto dum V. 16 παυσειε ' αν μιν coniunctus St, quam V. 17. 18, sed subintellegendum potius vol supplendum silo unquam' cavendum igitur ne coniunctivum post ει oblittersimus in tali sintdntia haud ineptum, cf. yrt. 10, 35. Ol. 2, 30 Theogn. 121. G. Hermanu p. I 276 sqq. - 29 κὰπαινεσει Hilior.
Hiller of eam pop. 44 4. - 4 sq. spurios esse vidit Jorda . - 11 poetam rem turpem ut significaret magis quam explanaret resistentia usum esse intellexit Bergkius.
115sq. ol Hillor es J. 1888 p. 164. - 116 . ἀμφ ἀρσένων γένει M. Sehmidi num καρρηκτον πεδην Ε verbis
τους μεν 117 p0st ἀμφιδηριωμένους aliquid exei dissocOΠSequenS St. ἀμφιδηριωμενους cum ad heroes pselotant Troiam dimicantos, altor illo membro τους δε ea poeta significasse videtur, quae a mulieribus Agamemnon alii quo passi sunt ad larem uum reversi Semonidi, qui
Hesiodum pernoverat, Ob oculos versatus esse videtur celeber locus p. et d. 165 sqq. - Semonidis carminum condidio similis fuit hymnorum Homericorum et HeSiodeorum, quorum exemplaria Vetera non legentibus consulebant, sed canentibus et declamantibus.13 περὶ του κανθάρου diutum osso testatur Sehol. Il. 407 Iovis orba esso cantharam abominantis coniecit Cr eoni. 08Op. Cor. 2 Halm T Z0 ob. Volg. I 20. olas dot Hillor, restituit r. ut Oxolamationi satis aptum: Οἰ0 Bergh.
os in vorsu prior incisi insolita vel nulla audaeiora molitus est Henr Sehen hi Anal Graec. p. 65. 77. Lit-
15쪽
SEMONIDEM TYRTAEUS. XVtoram υ produci simiquo orsonis logo laedi vix fas est recepi igitur Sylburgii emendationem ρσοθυρίδος, nam longam solutam poeta etiam r. 10 admisit ox ipso codicum Schwargit testimonio Sehol Eurip. I p. 277).19 Cf. πόσκνιπος quod e tot si correctura legitur in pap. Petri I, XX, Mah - λυγα pro η μέγα '
qualis δι' επιμέλειαν. Fragmentum elegia cum Simonid. 69 a Somonido utiquo alienum. f. r. Philol. LIV p. 715ὲβ Lith. Contraibl. 188 6 p. 1162. I p. 24 yrtaeus. Cf. E. Meyer Orsehu genI 227 sqq. Diimmior hilol. LIII p. 209. LVI 12. Eosos se titulus iam Aristotuli notus, et Lohan doti t. p. 11.
Oraculum ἁ φιλοχρηματία Σπάρταν ὀλεῖ, ἄλλο δε υδέν intor Tyrtaei ragmenta 3 huius ed. vs 1 non recterocopi Bergh' Hiller). - f. lassi ahrb. f. hilol. 137 188 8 p. 655 - 2, 3 sq. cum D 3 sq. coniunxit laSS,sod et Stigioru 189 p. 122. - 2, 10 βλαβερόν add censor
Diodori indorsani. - 2 sqq. iure unomiae aSeripserunt;
nam lutarchus quod titulo non utitur E. 0yer For- sinungo I 29), sed neglegenter ut solet ς που Tυρ ταιος ἐπιμέμμπαι Verbi fontem significat, nihil ad rom. 3 5, 3 sq. Cum LSq. copularit Butfmannus Bergh.), disiunxit codicum Ioetion ἀγαθον servata Murray hilol. XLVII 363 cf. iuglor . 189 p. 122.8 CL Rottgonstoin, Epigram und holion p. 47. 8, 11 vix sanus, ei LucaS, St. Theogn. 63. - , 20 cf. d. 1883 p. 251.
16쪽
XVI ADNOTAΤIO. 9, 2 f. h00gn. 535 υπω Ζευς μμασι λ0ξον ρῆO. Immisch hilol. III 563; si scriptura traditasi Sententiam, quam a pietate et religion abhorror illo autumat, priscam Simplieitatem spirare puto: nondum oppressus est servitute imposita uspiter' cf. heognis), Lacedaomoniorum scilicet deus cum ultoribus, qui ipsum nomen ab eo acceperunt II. D. Mulier, Myth. I 218), pugnans atque Vinceti Vel ictu8 cf. r. 1 αυτος γὰρ Κρονίων - 14 γέλη mumier, thilol. VI 12 αρετ '.
15 sqq. non suo loco posito esse Vidit Franck0.
1 CL J. 1881 p. 112. - CL J. 188 p. 4 sq.
Fr. 10 integrum carmen esse monuit Religenstein,
Epigram und kol. 46 , qui in idonea causa a dorico post has abiudieat. f. tiam Heing Ρhilol. L p. 458 sqq. 13 Dion01 Chrysostomum hoc carmen, quod adfert in or 2 p. 9 sq. R. ad yrtaeum rettulisso colligondum vid0tur x p. 824 29 quo iure Tyrtas tributum morittioseimus' Hillor). mba furia es carm. pop. 204 321 ni fallor legiis Tyrtasei ad noxa rant. Embatorii imitati nomapud Epilycum A Fr. I 803M agnovit H. L. Ahrens op. I 343. 13, 4 ανσχεσθε tadtmiillor βάλλετε et βάλλοντες libri.Τhe0gn. 865 sq. yrtas Vindicandi. p. 30 sius. f. Philol. IV 27 - 2 νισο
κόλαξ olcher. VI isandor. f. reger, ΠSer. Gr medi. . 19 Sq. V. Wilamowifg, Horm. XIV 162. v. 3 coli. A. P. VII 135 cum Hartungi stigma a Polluce common datas sustulit Proger ad unania Hippaemonem alterum distichon referens.
VII p. 30 Mimnermus. 1, 3 μ ξ γ Stadimillior Bori. ph. ochensehr. 189 p. 1589. - 4 P Burghε, qui olim scripserat quod recepit Hille εσθ κακον Hermanti,
Fr. 6 cum Theogn. 1069 sq. coniunxit Blas Ja1 .
f. Philol 137 1888 p. 42 adversatur Sitgle p. 122.
17쪽
11, 3 Cf. eister Herodas p. 802, cui non aceedo
VIII p. 34 Solon. f. v. Wilamowitg Aristoteles undAthen p. 306 sqq. atque quem libellum sero accepi I. Holne- mann studia Solone Borol. 1897 . 1 De inscr. lut Sol. 8. - f. Dummier hilol. LIII 202. - Υποθηκαι εἰς Ἀθηναίους et . εἰ εαυτον titulos auctoritatem nullam abor iam Hille aliique perspexerunt, qui eo deleverunt; f. nune Wilamowitgrum l. s p. 314 et Heinemannum p. 32 Sq. . 2 6 xtr. interpolatum esse Suspicatur . Wilamowitgl. s. p. 306' mihi non persuasit neque Heinem anno p. 244. 22 τρυχετω, ἐν συνόδοις Ους αδικουσι δε ους)scripserat illor, a Sitglero refutatus p. 123 restitui in- tori lectionsim traditam, nisi quod e priore lyricorum odition φίλαις substitui pro φίλοις eiusdem casus rupetitio vix est offensioni εν συν τ ἀδικουσι φίλοι Dieis, ν
26 Bygantini situm ess viderunt Schnoidomin et Sauppo: cf. tiam . ilamowit Aristot. p. 305. 3, γέρας Aristoteles Athen resp. 12 col. 44. 36Men.*,
κράτ0 V0lg. ἀπαρ κεῖ Arist0f., παρκεῖ Volg. 4, 2 βιαζόμενος riStot. l. s. πιεζόμενος Volg. Fr. 6 cum D. 4 coniungendum teste Aristotele, qui adiecit pentametrum e Theogni deis notum 154).7, 5 f. . 1883 p. 253 sq. Heinem an p. 11. 13 4.
Cf. ideolomini Rond della R. acad. d. Linc. IV 2 69. - . 5 - separavit atque n. 9 insignitos versibus 1 - 4 praecedere iusserat Hillor, lutarchi atque Clementis, quem a Plutarcho pondore iam Berghius viderat, testimoniis male
18쪽
19 versus 5 sq. versui 4 continuandos SSe cum
ιονίαν μην Ridhards Arte coniunctum esse videtur cum D. Te intellego res Atheniensium dilabentes assiciens soninium malorum quasi radices 880 avaritiam et superbiam. - κλινομενην in papyro cognovit . Wilchen Herm. XXX 620.
negati Wilchon Horm XXX 623, cum antori litterat vestigii non conveniat. roponerem φιλοχρυσίην, Si certa huius
Theogn addendi v. 167 sq. 197 sq. 847 sq. 45 sq.
19쪽
Sub amborum titulo sit trimetra et tetrametra coniungebantur, cf. qua de Archilocho docui Pauly-Wiss. II p. 496. 28 sq. f. v. Wilamowit l. s. p. 309, qui O versus post h. 29 locum habuisse atquo in lutarchi orbis συγχέας παντάπασι και ταράξας την πόλιν ἀσθενεστερος
γενηται του καταστησαι πάλιν trochaeos latere scit monuit.
29, 3 αγος θεὶς Meliter Lucubr. p. 15. 30 4 sqq. noti erant per Plutarchum et ristidem, stetera acceSSerunt ex then ro ubi col. 4 eas 12 p. 37 Κρn.y). - νδανεν Bichard ανδανεν lass).32, 1 sq. accessit ex Aristot Athon re pubi col. 4e XII p. 38 Ken. ). - 1 ξονηλατον in papyro Londin. legerunt plerique, ξ υ)νηγαγον quod lassius proposuerat s cognovisse testatur . Wilehon Herm. XXX 623 praetuli igitur quod eum itekonii oetion convenit ζον'
plebem e miseria et servitute servarent, sed iidem rerum soliti optimates e terra eiecerunt atque, quo magis volstus
novae rerum condicioni addictum esset, bona et raediaerulwm sectatoribus distribueruntJ. Ego vero earum rerum quarum causa currum mihi Oeaeerant priusquam aliquid
ehe de Demnos emas hiervon eleam, da Sol mi . . . be-ze en M. S. w. συμμαρτυροίη κτλ. eum VerSibus 1 2 non tam apte coniuncta esse, Sed ad universum poematii exordium
Spectare crediderim. - τυχεῖν r. hilol. L 177 aliiquo postea), lectio parum certa. - Λίκης θρόνω Bergh, receperat Hilier. - vv. 3 Sq. f. Haupt, p. II 173. - πρόσθεν γε Mayor. - 16 νόμ0 pap. Londin. ὁμ 0s
ceteri. - 22 υτ αν Volgo, οὐκ αν Arist. - 22 sqq. ex
20쪽
ADNOTATIO pap. Londin. - 24 υτερα - οἱ τέρα Dieis, ναντίοισιν optimatibus; v. 24 itaque diei deinde quae hisce optimatibus machinati essent qui ai altera parte stabant. 26 υνεκα etiam pap. 0ndin. cf. ad 31, 1 explodenda vetus lectio των ουνε ἀρχην, κυκεύμενος, de qua LHillor . 1888 p. 136. 32 a x ristos Athon re pubi col. 4 cap. 12 p. 40 Κon.'). - 2 a 3 fuit fero ευδοντες εἶ ὁον εν πύ- λησ' νειράτων , ef Babr. ab. 30, 8. 32 6 Aristot. l. s. locus a Bergri cum V 22 h. 32
32b, 1 xla Aristololis verba esse idontur carminis Solonsi sententiam liberius circumseribenti. cf. Ρlut Sol. 16),
quamquam trimetrum ει γάρ τις αλλος τυχε γ τουδε του
κράτους facili negotio restituas. - 2b, 3 num ναταράξας - πυαρ colostrum, coagulum, cf. Geop. XI 24, 2.
ferendum, nam imago a butyro eonficiendo Hippocr. si morbis V 20 sumpta videtur, cf. V. 0 in ulla repsi.'
Fr. 33 fabulosarum mira buatitudinis imaginum memoriam exstitat, quales comici poti8Simum depinxerunt; Solonem malitiosos et ingratos, qu0 D. 32 a increpat, ad boatos portus Plat. im. p. 21 relegasse conicias Diversigoneris h. 34, niSi Cyrene την σιλφιοφόρον coloribus tam splendidis descripsit. I p. 6 Clo obulina p. 75. Cleobulina num unquam fusirit, valde dubium.' Hillor. Cleobulina personam versusque ei ascriptos e narratione fabulosa intor Solonis aetat0m sit Herodoti eripta repetivit r. hilol. V p. 1 Sqq. 2 a deossit ex lut Conv. 5 p. 150 Ε δι καὶ Κλεοβουλίνη πρ0ς 0ν Φρυγιον αυλ0ν νίζατο κτλ. - νεκρογόνοσαιμε, corr. Bernarda his es, Wilamowing, Herm.