Anthologia lyrica, sive Lyricorum graecorum veterum praeter Pindarum reliquiae potiores : post Theodorum Bergkium quartum

31쪽

THEOGNIS. XXXI Moiis αυτους μεν ἀλιτρους ἴβριυμφλεῖν Cr.) - 734 μηδέν' ΘRettgenstei p. 77. - 42 ε φέρει επειτεν εχει Senex, Jahrb. f. Phil. 1878 p. 66. Lucas p. 14. Ceterum c 373-380.

745 κατεχων' τελέων Hillsir π0 εχων Sthglor p. 137. 757 sqq. 76 9 sqq. 773sqq. p. 96 quasi frooemia itera hymnis V. 1 sqq. Similia inde ab ho potissimum loco Versus convivales legi optime observavit Goys p. 57 757 novae conlectionis initium. 762 σπονδησιν ὁ θεους πρωτον . Hilier, θεοῖσι χαρισσάμενοι Sitgle p. 137. 778 Sitgler, Phil. Rdseh. 1882 p. 1605. . 188 8 p. 151. 790 Sitglor l. c. p. 1608. - αρετης idem esse quod ἀρεστῆς eister arbitratur Ber. saehs Ges. d. . 1891 p. 12, cf. Pauly-WissoWa II 671), sed poeta unam m1sicam artem sibi curae esse Bergh non profitetur, sed

793 sqq. Mimnem T. 806 J. 188 8 p. 151 sq. - 806 est. Mens, M. Schrr. I p. 159 coni. 45, sud idem v 80 praeter necessitudinem sollieitavit; χρη παν - φυλασσέμεναι cum Heimsoethio Hillor, sed υλ forma in elegia insolens, et Ahrensi. S., cui qui obloquitur Bergh L. 4. 189 summam di non percepit. 817 Κυρν εμπης τόδε μοῖρα παθεῖν ο δ' ἔσθ' πα- λυξαι Hilier. - 21 ι καταγηρ cum Hariungi Hilier, volgatam restitui. - ἀτιμάζωσι Bergh ἀτιμάζουσι,', quod vix dolanditur locis Homori Ξ484 δ 546. - 823sq. 1179sq. Cf. Religenstei p. 61. - 40 cf. 478. - 47 sq. Soloni probabiliter tribuit Hari g, cf. Sol. 32, 1 p. XVIII. 853 sq. - 1038ab. - 853 λώω - μαλλον Cf. v. Wilamowitg, Eurip. Herahi. II p. 94. 861 sq. merotriculae verba. - 862 ανδρον ': στρων loci obscuri interpolationem receperat iller; υ τι ανδρων φαινομένων dubitabam an interpretari possemus nihil quod Oirorum spectabilium est ita οσον ζjς φαίνου praecepit Sicilias Phil. LI 162). Nunc intellego dum homines se ostendunt.

32쪽

commendavit Bergh, sed αν particula loci vigorisibilitatur. 89 6 89 intoris non cohaerere vidit Camerarius; Ζευς δ ει πάντ ανδρεσσι, χαλεπαινεν κτλ. Berghium fere secutus eppmillier, qui hos versus cum 23-32 coniunxit. - 898 post χει interpunXerat Hilier. 9O explicatur V. 23. - χρηματα θηρῖν', OTr. Cr.

cf. 12. 14. - 17 . 1886 p. 64. 925. 28. 30 962 J. 1888 p. 152. - 935 sqq.

Studomund lacunam cum uinulti indicavit Hilior. 980 σπεύδει , σπευδου Α, corr. Hartei et Dreykorn. 98M CL ππος εἰς πεδίον proverbium. 996 CL Anan. 3 p. 66. - 1003 - 1006 yrt. 10, 13.1007-1012 set Mimnorm vindicavit Bergh. 1008 . 1888 p. 153 - 1011 κακὸν ' κακω Ahrons dol δ' 1012 ελεγχει lectionem dubiam revocavi, λαυνε HillerHartungium Secutus, possis ρείδει in G. Hermatini interpretatione acquiescere malui, quam incerta Sectari.

procumbere οπερβηναι - περβασίας φλεῖν eccare, abi f. l. I 501, infra 1180 sq.). - περ mirum: Π προς ἀνάγκην - 1017 sqq. Mimnermi fr. 5. - 1023 sq. Mimn sermo vindicavit Bergh, cf. Geys p. 61.1038a 853 sq. - 1044 Oσταφυλης cum Emperio novaverat illor, vostem dubia auctoritatis substituens pro pitheto satis apto, quod in patriae laudo

33쪽

1098 εκ λόχμης μεσάτης Ha tisp. III 567, sed nescio an alia sit imago v. 197 sq. quam 1099. - 1099 βρόκχον B0rgh, qui falso ad Hesychium n0s ablegat non βρόκχος apud Hes legitur, sed βρυγχος I p. 402).

possitne servari ef. d. 8 sqq.) 1129 sq. Mimnermo dedit Bergh. 1133 illor . 188 8 p. 154, contra quem disputat Stigior . . p. 138. - 1139 ρκοι es υκετι πιστ0 εν ἀνδράσιν Oδε βέβαιοι Hilier. δίκαι τε Stigio p. 39;

servavi verba quibus vereor ne vetus iusti iuris iurandi formula continentur.

1160a - 1095 sq. . 1881 p. 116. - 1161 Sq. 409 sq. - 1162 - - 44 1 446. - 164 a M 97 100. - 11640-h- 415 - 418. - 1164 - 1105.1171 Γνώμην Κυρνε, διδουσι θε0 θνρο0ῶσιν αριστον Nauch. - 1172 ανθρωπος ' ἀνθρώποις erg olim ei Siletle p. 39 ανθρωπος γνώμη Hilier. - 117 μεγίστην κεν πεῖραν . .' corr. Hegher. - 11 78 ab ra55 sq. 1184 ab I 67sq. - 119 βουλόμενος', ἱλάμενος Bergkius olim, iller βουκολεων deliniens seripsissem, si huius usus certiora exempla apud Veteres poetas invenissem;

34쪽

XXXIV ADNOTATIO. non suffieiunt quae comparari Solent e Seh. gam 69. Eum 178, ef d Babr. et p. 199. r. - 1194 τὸ ξ.η - '.', cf. . 188 8 p. 154.1202 της ἰλλγὶς μνηστης', Hertzbergit interpolatio vix probanda. - 120 κεκλαυσεται Brunck OOδεὶς OFυ εμε κεκλαυσεται υτ ετὰ . . 188 8 p. 155 illor; κεκλήσεται ad ritum sacrum defundii invocandi rettulit Cr. ,

cf. olido Psyche p. 61. 205 sq. 1208 . 188 p. 4. - 1209 ἰθέων cum B 0rgkio Hillsr, J. 1888 p. 155 vocem obseuram obscuriore expellere nolui. XL etiam . Maass, De eschyli Suppl. p. XXIII. 121 δυσμενεῖ orgh Hillor . 188 8 p. 156. 12 21 - 123 6 Stobasio deesserunt 122 PSq. Mimnermi r 8 omissum. - 1229 CL Cleobuli . D. 2 p. 46. D 'altur libro so potius flori lugi tortio p. 16)cf. illor ahrb. f. hilol. XXIII p. 471. Gey80 p. 5 sq. R0itg0nstoin p. 81 sqq. - 12 31 sqq. 0rtii libolli pro-O0mium, quo seu tutelaris indigitatur, ut 1 sqq. 757 sqq. 124 ei. 597. - 1249 J. 188 8 p. 156; mpurii faeillimam mondationem ' OF ως Ἀπος receperat Hilier, sod ipsa sententia hiat; f. ις αρχαίας φάτνας proVerbium

φίλην eum ilamowitgio Comment gramm. IV p. 25 Hillor; ὁμ 0ι0ῖς Hermann non satis placet φίλην ad ὀργὴν relatum, aequisvi igitur in Berghii mondatione φιλέα te amari pateris, nisi quod in h. adespoto Attieismum non sustuli. Cf. Eurip. Hee. 1000. 1278 ab - 110 1sq. - 1278ed - 49 sq. - 1281 κάθημα a re iudidiali translatum Sehnoid0Win). - 1282

35쪽

aditolomaeum referrem an ad alium auetorsem tolomasio comparem, interpolatum esse coniecit . Immisoh, Litt. Contra ibi. 1896, 47, 1706 eadem oppmulieri sententia). XIX p. 123 Epicharmus Epigrammati a uetoritatem in suspieionem Vocavit Berghius.

XX p. 12 Diphilus Christ Gr. Litt. p. 92 hos

versiculos Diphilo comico tribuit scholiasta Pind. l. XI 83 testimonio mirum in modum explicato. XXI p. 124 hrynichus. Abieei duo fragmenta moliea dori post alios recte iudicavit Strochori Lycophr. Euphr. Erat p. 60 2 λάμπει r H πορφυρέαις παρησιφως ρωτος cur ad carmen nescio quod melicum potiusquam ad tragoediam referamuS, auSa non est, L Nauch, ΤΥag. fragm. p. 23' Hillor).

36쪽

XXXVI ADNOTATIO. XXII p. 124 Aeschylus. pigrammara sitne ab ipso Aogehylo profectum prudenter dubitavit reger, Inser. Gr. motr. p. 35. - . 4 f. rege p. 37. XXIII p. 125 Sophocles Epigrammiu SuSpeetum, cf. at Philol. Sa p. p. 7. 3, 2 φιλ0υντι, ταίραν ' φ. κόρην Headlam. 4 ' ναρίθμ ιον ἡρωῖναι θνηκε συνδεοεπίαις δε Supplevit Bergh. XXIV p. 125 IOD. 1, 1 ν albet: ν' - πόρε add. Hillor. - θυρσοφόρ0ις Casa onus. - 08 2 colo interpunxit r. cf. v. 11 post Garunam indieaverat Hilier, sed subintollogo

2 3. 4 χρυσ0 οἶνον et χειρῖν', corr. Hilier, sed nescio an V. 3 nonnulla Xciderint, eluti ο μεν δωρ ... δε, es Euen. 2.3, 3 δὶς erghius oth et C. V. BD, Ser. HS. p. 202 sunt bina utrachorda lyrae Septem Jhordarum, terna lyrae chordarum undecim'. 4 cf. Crit. 1, 6. - ab ho Ione alienum 8 fortasso si tragoedia Scerptum. XXIV p. 128. Hillorianis aedossit hiliadas Megarensi epigramma Steph. yg. S. Θεσπεια, cf. reger, InSer. r. metr. 23 . 18.

XXV p. 12 Molanthius. Elogiis fragmentum ascripsit illor es etiam reger, Inser. r. metr. p. XIII. XXVI p. 128 Hippo. Epigramma in Hipponem irrisorium, qui deOS SSe negaVerat, cf. rege l. S. p. 208. XXVII p. 128 Empedoeles Epigrammatum auetoritato defendit II. Dieis, Stigiangsbor. d. Bori. Mad. 188 I p. 623. Cf. rege l. s. p. 36, qui in epigr. 1 formas Doridas rostituit ἰατρ0 - 'Aγμα - τεῖδ' - Φερσεφόνας.

37쪽

AESCHYLUS UENUS. XXXVII1, 2 θρεψε quod receperat Hille utique ineptum. τόνδ' dorandi potus loco simili Spousippi Q, sed neseio an ad statuam ausanias spectet, ef infra ristot. 3, 1.

nam ob 1 vix abs locum quod Hillo commondavit φῖτDiogenis interpolatum S e V. 4. XXVII p. 12 Dionysius Chaleus CL deheler Jahrb. f. hilol. 1875. Cr. auly-WissoWa Ol. V. 3, 6 φεκτεταται, corr. ii cheler. - Improbanda quae do hoc D coni edit . artori, Das ottabosspiei p. 98.

IX p. 130 Euripide S. Cf. Sehon hi Philol. 23 p. 349. Epigramma albelli a summa probabilitat Euripidi

tributum osse cens0 R0ttgenstei p. 110 mihi socus videtur. XXX p. 131 auarcus Griphum popularem Urhoe potissimum loco iusseruerit ille nescio; a arces Pantarees 3 poeta, quem nemo novit nisi Clearchus, Vereor ne Cleobulina sit ontilis.

38쪽

XXXVIR ADNOTATIO. Hili dr). - duobus quos lorique fuisse existimant Euenis positis artis V. Jahrb. f. hil. 1881 p. 477 sq. Religenstein, pigr. und holion p. 57 sq. s. naaeli, Beri. h. oehen schr. 1895, 36, 1126. restentioris poeta osse putat eligenStein, pigr. u. kOl. p. 57. Cf. ad Thoogn. 72, ubi ἀνιηρ0 legitur: Dieis, Buri. Mad. 188 p. 350. εμεναι μεῖναι Fieli, quod aptam praebet Sententiam; sod formas illas opicas ab hexametris aliena esse non credo, neque quicquam OVandum, eum neSeiamus quiue anteeesserint seribere potorat es Aristot Eth. Nidom. VII 11 χαλεπην γαρ νάγκην φημὶ κτλ. Nam εἰναι V 2 repetitum Sitgle p. 141, qui μελέτην τελέθειν conieeit vix

1 verbis corruptis vitae Sophocleae p. 17 Iah n. λαβων δέ φησιν επιγεγράφθαι λαβων δε φησιν επιγράψαι Laur G, φησιν δε επιγεγράφθαι γ Par. τω τάφω αυτο τάδε 'κρύπτω τωδε τάφω Σοφοκλη πρωτεῖα λαβόντα l y τραγικὴ τεχνη της τραγικης τέχνης ergk σχημα το σεμνότατον της τραγικης τέχνης σχηματι σεμνοτάτω Θy ubi οφῖν δέ,

φασιν, πέγραψε coni. eSterma ΠΠ, Ἱλφῖν δέ, ως φησιν .επέγραψε LeutSeli, quae coniecturae Vel propterea improbandae sunt, quia πέγραψε in recentibus tantum codicibus

Oxstat vori similius olim apud est. Aόβων δέ φησιν επιγεγράφθαι pr0posuit Bergh.' Hiller). Cf. Prege p. 205.

39쪽

CRITIAM PRAXITELES XXX XXXXVII p. 13 Socrate S. 1 ad fabulam animalium regem eligentium Spectat; vorsiculos supposito esse Vidit Graueri, de Aesopo p. 4; do situris iam antiqui dubitaverunt, et Dionysod Diog. La. II 42. XXXVIII p. 137 Antimachus. Nihil profodit Boneest Antimaehu p. 10 PSqq 4 ευχρεω εν', corr. a Saub. ευχρόω Vix aptum XXXIX p. 138 lato. f. v. Wilamowit Antigonos p. 48 sq. id Aus ydathen p. 22; naaeli, eri philol. Wochensehr. 189 p. 1156, qui genuina latonis esso epigrammata pleraque e libro περὶ παλαιῆς τρυφης excerpta

argumentis O Spernendis stomprobare studu0runt; illora iam omnia a laton abiudicavit, idemque eligo

stoinii iudidium l. s. p. 182. 186 q. . D0 p. 5. 22 26 - 28 es illor . 1888 p. 159 sq. 5, 2 κρυφίαις Stadtmiilior. 7, 2 γειναμένοις cum Suid Burosch hilol. I. 106, qui Aloxandrino uetori hos versus attribuit. 8, 1 Cf. 6isk of tot Horm. XXIV p. 308.33 7 γαλεροῖς επὶ Cr. XL p. 14 Scythinus CL auly-Wi8SOWa, Real-oneyhl. I 2035 60.3, 1 Sq. interpunetio mutata ad V. 1 f. Herond. 45. XL p. 14 Simmias CL J. 188 8 p. 160 sq. XLII p. 145 suxis Cf. rogor p. 141. XLIII p. 45 Parrhasius. Cf. rege p. 139.

C. Robert. Archaol. Marchen p. 79.2, 2 τερματα πείρατα o Zeuxidis pigrammis albol Athon. III p. 198. XLIII p. 146 raxit oles. f. rege p. 148 Roberi

40쪽

XL ADNOTATIO.

Aristot. p. 124 praeter necessitatem σάφα et αρα τοις contudit imago a curribus vel equis eodem tempore carceribus emisSi sumpta es. Sitgle p. 142. XLVIII p. 147 hili seu S. 3 0ν - μεθαρμ0σθέντα ' quod Servavit Berg post v. 4 quaedam Xeidisse ratus. - δορα καταφθιμένω dubitanto scripsi: δόντα καταφθιμένων '.' Hilier. Loeus conclamatus non melius res gessit Sitglero, qui p. 143 ζοντα καταφθιμένων καν ζόφω, M'. onieeit. L p. 14 Speusippus. f. albet, epigr. 56, regers. 10. LII p. 148 Aristo tolos. i. v. Wilamowitg, Aristotelo uti Athen I p. 403 sqq. 1, 7 υ νυν Γ', O δίχα eum Gompergi Hilier νυν temporale non apte coniungitur eum ποτέ videtur igitur ad sent0ntiam progredientem Speutare. - laeunam indieavit r. Oxcidit fortassu disti ehon incipiens a v0rbis ει μὴ, nisi qui Platonis philosophia initiatus est. 5 7 ες θάνατ0ν', V. Wilamowit ἰσαθάνατον proposuit, Vocem o am atque Singularem; 0λ ες καρπον