Anthologia lyrica, sive Lyricorum graecorum veterum praeter Pindarum reliquiae potiores : post Theodorum Bergkium quartum

발행: 1904년

분량: 470페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

431쪽

τα τρία ταυτά μοι δοκεῖ καὶ Λιόνυσος ελθὼν καὶ JΠαφίη λιπαρόχρ00ς καυτος Eρως ν εκπιεῖν.

Πανδίονος χελιδών. γ U0πτρ0 ειην,οπως ἀεὶ βλέπης με εγω χιτων γεν0ίμην, υπως ἀεὶ φ0ρης μῆ-υδωρ θέλω γενέσθαι,οπως σε ροτα λούσω 'μυρ0ν, γυναι, γεν0ίμην,οπως εγώ y αλείψω. καὶ ταινίη δε μαστον, καὶ μάργαρ0 τραχηλω, καὶ σάνδαλον γενοίμην μόνον ποσὶν πάτει με.

Θέλω λέγειν τρείδας, θέλω ὁ Κάδμου δειν' ὁ βάρβιτος δε χορδαῖς

υλλο ερωτικόν.

Φυσις κέρατα ταυροις, λέουσι χάσμ' δόντων, ὁπλας ὁ εδωκεν ιπποις, τοι ἰχθυσι τ νηκτόν, π0δωκίην λαγω0ῖς, τοις ὀρνέ0ις πέτασθαι,1 1510

432쪽

νικα δε καὶ σίδηρον καὶ πυρ καλή τις ἐσα. 10 ut Ἀσπίδων ἀπασὰν .

To αυτου εἰς χελιδόνα.

Σ μέν, φίλη χελιδών,

ετησίη 0λουσα θέρει πλέκεις καλιήν' χειμωνι δ' εις φαντος η εῖλον η 'πι Μέμφιν. Ερως δ' εὶ πλέκει μευεν καρδίη καλιήν.

κεχηνότων νεοσσον.

Ἐν σχίοις μεν ιππ0ι εγω δε τ0υς ερωντας πυρ0 χάραγμ' χουσιν ' ιδων πίσταμ εοθυς' και Παρθίους τις ανδρας εχουσι γάρ τι λεπτ0νεγνώρισεν τιάραις. ψυχης σω χάραγμα.

433쪽

Ἐδόκουν ναρ τροχάζειν πτέρυγας φέρων α' μων ὁ δ' Ερως χων μόλιβδ0νπερ τοι καλ0Q 0δίσκοις εδίωκε και κίχανεν. f δ' ναρ θέλει τόδ' εἶναι; δοκέω δ' εγωγε πολλ0ις εν Ερωσί με πλακέντα διολισθάνειν με αλλ0υς, εν τωδε συνδεθηναι. 10

υλλ ἐρωτικόν.

Ἀκινθίνη με ράβδωχαλεπος 'Eρως ραπίζων ἐκέλευε συντροχάζειν. διὰ δ' ξέων μ' ἀναυρων ξυλόχων τε καὶ φαράγγων τρ0χά0ντα τεῖρεν

κραδίη δε ιν0ς χρις ανέβαινε, καν ἀπεσβην. δ' Eρως μέτωπα σείων ἀπαλοῖς πτεροῖσι ειπεν ' o γὰρ O δύνη φιλησαι;

434쪽

ANACREONTEA

υλλο ἐρωτικον

Ἐπὶ μυρσίναις τερείναις επὶ λωτίναις τε ποίαις στορέσας θέλω προπίνειν '

υπερ αυχένος παπυρωμέθυ μοι διακονείτω.τρ0χ0ς αρματ0ς γαρ ἱαβωτος τρέχει κυλισθείς ὀλίγη δε κεισόμεσθα

τί σε δεῖ λίθον μυρίζειν; τί δε η χέειν μάταια; εμε μῆλλ0ν, ὼς ετ M,

μυρισ0ν ρόδ0ις ὁ κραταπυκασον, κάλει δ' ταίρην. πρίν, 'Eρως, κεῖ μ' ἀπελθεῖν υπ0 νερτέρων χ0ρείας, σκεδάσαι θέλω μεριμνας. 1015

κατὰ χεῖρα την Βοώτ0υ, μερόπων δε φυλα πάντα κέαται κόπω δαμέντα, τό Eρως πισταθείς μευ

τίς εφη ' θύρας ἀράσσει; κατά με σχίζεις νείρους.' 10 ὁ δ' Ερως ανοιγε φησίν ' βρέφος ε μί, μη φόβησαι βρέχομαι δε κἀσέληνον

κατὰ νυκτα πεπλάνημαι. ελέησα ταυτ ὰκουσας,

πτερυγας τε και φαρετρ'ὶν.

παρὰ δ' ιστίην καθῶσία), παλάμαις τε χεῖρας αυτ0υὰνέθαλπ0ν, ε δε χαίτης ἀπέθλιβον γρ0ν δωρ. δ', επε κρυ0ς μεθηκεν, φέρε φησί δειράσωμεν τόδε τόξον, εἴ τι μ0ι νυν βλάβεται βραχεῖσα νευρή.'

τανυε δε καί με τυπτει

κέρας ἀβλαβε με ημῆν,

υλλ εἰς τέττιγα δάριον.

Μακαρίζομέν σε, τέττιξ, λίγην δρόσον πεπωκως οτε δενδρέων εὐ ἄκρων βασιλευς πως ἀείδεις'

435쪽

σὰ γάρ ἐστι κεῖνα πάντα, ὁκόσα βλέπεις εν ἀγρ0ῖς, ὁαόσα τρέφ)ουσιν λαι.

ἀπ μηδενός τι βλάπτων ' συ δε τίμιος βροτοῖσιν, θέρεος γλυκυς προφήτης φιλέουσι μεν σε ofσαι, φιλέει ὁ Φοιβ0 αυτός, λιγυρὴν δ' δωκεν οἱ μην. τ δε γηρας et σε τείρει, 15σ0φέ, γηγενής, φίλυμνε ἀααθὴς δ' ἀναιμόσαρκε, σχεδον εἰ θεοῖς μοιος.

υλλο εἰς Ἐρωτα.

Ερω πο ἐν ρόδοισιν κοιμωμένην μέλιττανου εἶδεν, ἀλλ ' τρώθη τον δάκτυλον παταχθεὶς τας χειρίος ωλόλυξ ε' ὁραμων δε και πετασθεὶς

προς την καλὴν Κυθήρην

Εἰς φιλάργυρον.

O πλουτος εἴ γε χρυσ0sτ ζην παρεῖχε θνητοῖς, ἐκαρτέρουν φυλάττων, ινδε αν θανεῖν πέλθη, λάβη τι και παρέλθy' εἰ ὁ Ἀπιν μὴ το πρίασθαιτο ζην νεστι θνητοῖς,τι χρυσὁ ωφελεῖ με;

θανεῖν γαρ ει πέπρωται, τί κα μάτην στενάζω; τί και γόους προπέμπως ἐμοι γένοιτο πίνειν, πιόντι δ' οἶνον δυνεμοῖς φίλοις συνεῆναι, ε ν άπαλαῖσι κοίταις τελεῖν ταν Ἀφροδίταν.

Λια νυκτος ἐγκαθευδων ἀλιπορφύροις τάπησιν, γεγανωμένος υαίω ἐδόκουν κροισι ταρσον δρόμον κυν κτανύειν μετὰ παρθένων ἀθέρων. ἐπεκερτόμουν δε παῖδες απαλώτεροι υαίου,

10 151015

436쪽

πάλιν θελον καθευδειν.

υλλο του Φτου εἰς συμπόσιον.

δι ὰν ἡ χάρις τέχνη,

τ ir ἄχος πεφευγε μιχθεν ἀνεμοτρόφω θυέλλωτας ὁ φροντίδας μεθομεν τί γάρ στί σοι τὸ , κέρδος ὀδυνωμένω μερίμναις , πόθεν οἴδαμεν τ μέλλ0ν; ὁ βίος βροτοῖς δηλος

μεθυων θέλω χορευειν, μεμυρισμέν0 δε παίζειν . . . μετὰ καὶ καλον γυναικον ' μελετω ὁ τ0ῖς θέλουσιν 6σον εστὶν εν μερίμναις. ιλαροὶ πίωμεν ἰν0ν, ἀναμέλψομεν δε Βάκχ0ν.

Oιλ γερ0ντα τερπνόν, φιλο νέον χορευτάν'ia r ὁ γέρων χ0ρευτὶ, τριχας γερων μεν εστιν, τὰς δε φρένας νεάζει.

μέθετέ με φρ0ντίδες μηδέν μοι καὶ μῖν ἔστω. πριν με φθάση τέλος, παίζω γελάσω, χορεύσω

μετὰ του καλου Λυαίου.

437쪽

ANACREONTEA.

Τι καλόν εστι βαδίζειν, κλημα τ0 Βάκχειον ἰδεῖν,οπ0 λειμονες κομῖσιν, ἐπ τα πέταλα δῖναι, 0που λεπτην δυτάτην ἀπαλὴν παῖδα κατεχων, ἀναπνεῖ Ζέφυρ0 αυρην, Κύπριν λην πνέ0υσαν.

μετα συμπότου λυρίζω στεφανίσκους υακίνθων κροτάφ0ισιν ἀμφιπλέξας μετα παρθένων θέρειν φιλέω μάλιστα πάντων. φθόνον υκ μ0ν τορ, φθόνον υκ ιδα αἶκτόν.

πολυκώμους κατα δαῖτας

Στεφάνους με κρ0τάφ0ισιν στομάτων δ πνεόντων ροδίνους συναρμόσαντες μεθέωμεν αβρὰ γελοντες. ωπ βαρβίτω δε κοίρα κατακίσσοισι βρέμ0ντας πλοκάμοις φέρ0υσα θύρσους χλιδανόσφυρ0 χορεύει. ἀβροχαίτας δ' μα κουρος πρ0χέων λίγειαν ὀμφήν κατὰ πηκτίδων θέρ ει). ὁ δ' Ερως ὁ χρυ χαίτας μετὰ του καλ0 Λυαίου καὶ της καλης Κυθήρης τον πήρατον γεραι0ῖς κομ0 μέτεισι χαίρων.

10 159 1110 1215

438쪽

ANACREONTEA. ρόδον Ἀρος μέλημα, ρόδα και θεοῖσι τερπνά ' ρόδον, ω παις ὁ Κυθήρης 10 στέφεται καλ0ὐς 0έλ0υς λαρίτεσσι συγχ0ρεύων, στεψ0 f0υν με, και λυρίζ ων)παρὰ σ0ις, ιόνυσε, σηκοῖς

τί μοι γόων, τί μοι πόνων, τί μοι μελε μεριμνωπι, θανεῖν με δεῖ καν μη θέλω 't ἴδε τον βίον πλανομαι;

καρποῖσι γαῖα προκύπτει ' καρπ0 ελαίας προκύπτει '

κατὰ φύλλον κατὰ κλῖναθαλεθων ηνθισε καρπός.

Eχ εαυτόν.

εγὼ γέρων μέν εἰμι,

νέων πλέον δε πίνω

439쪽

ευδ0υσιν αι μέριμναι δοκO M χειν τὰ Κροίσου. θέλω καλος ἀείδειν, κισσοστεφης ὁ κεῖμαι, πατ δ' παντα θυμῶ. 0πλι , εγο δε πίνω. φέρε μοι κυπελλον, δε α ιμεθυ0ντα γάρ με κεισθαι πολυ κρεῖσσον η θανόντα.

To απιτο εἰς Λιόνυσον γοων εἰς οἶνον.

Tos Λιος ὁ παῖς ὁ Βάκχος, εχ δε τι και τερπνον ὁ λυσίφρων ὁ χυαῖος, ὁ τας μεθα εραστάς 'οτα ει φρένας τὰς ἐμὰς μετὰ κρύτων με ωδῆς εἰσελθη μεθυδώτας, τέρπει με ἀφροδίτα. διδάσκει με χορευειν. και πάλιν θελω χορευειν.

υτ εγ πι-τ0ν ινον, λυσιπαίγμων τότε Βάκχος 10 πολυανθέσιν εν α ραις δονέει μεθ'ρ γανώσας. o εγ πι τον ινον, στεφάνους ἄνθεσι πλέξας,10 1015

βιότου μέλπω γαλήνην bH γ πίω ον οινον, μυρ ευώδε τέγξας δέμας, ἀγκάλαις δε κούρην κατέχων Κυπριν ἀείδω υτ εγ πίω τον οἰνον 20υπ0 κυρτοῖ σι κυπέλλοις τον ἐμον νόον πλώσας θιάσω τέρπομαι κούρων. 0 εγ πίω 0ν ἰνον, τοῖτό μοι μέν ον τωκέρδος, οτουτ εγ λαβὼν ἀποίσω τ θανεῖν γὰρ μετὰ πάντων.

- φυγης ροσα μηδ' τι σοι πάρεστιν τὰν πολιὰν θειραν ' ανθος ἀκμαῖον, ωρας)

440쪽

ANACREONTEA.

ορα καν στεφάνοισιν 0πως πρέπει τα λευκὰ ρόδοις κρίνα πλακέντα.

Τί με του νόμους διδάσκεις μετὰ χρυσης φρ0δίτης

δεδαηκότος δε πίνειν, χαριέντως δε μανηναι.

φίρει γὰρ ἀμφὶ νώτοις

Σιδωνίαν γυναῖκα '

περ δε πόντον εὐρύν τεμνε δε κῆμα χηλαῖς Ου αν δε ταῖρος ἄλλος ε αγέλης λασθεις

επλευσε την θάλασσαν,ει μη μόνος κεινος.

SEARCH

MENU NAVIGATION