장음표시 사용
161쪽
in Echii Genus. Hi Habitat in Promontorio Bonae Spei. Obs Caulis foliaque setis adpressis, satis feneris subsericea et folia
quidem caulis sessilia, lanceolata, deorsum attenuata , acuta et subacuminata. Racem vel potius picae florales e axillis foliorum supremorum, floribus imbricatis Calycis laciniae lanceolatae, villoso miliatae Corolla subregularis , tu pubescens. Stamina corolla breviora stylus longior, totus pilosuS.
Ad specimina Herbarii Schreberiani.
E. caule fruticoso foliis lanceolatis, utrinque attenuatis, oblique grosse Venosis, ramisque hirsutis racem terminali pedicellis spiciferis sty-
Echium candicans . Hac qu. colleci. I. p. q. cicon. I. uab. o. Habitat in Maderae rupibus. Ob f. Frutex ramos longos ferens, in juventute incanos, omento s, inseriores a delapsis foliis cicatricosos. Folia lanceolata, utrinque attenuata inferiora petiolata , superiora sessilia x, valde acuta , non tamen subulata, colore candicante, subtu veni grossis obliqui albidi percursa. Racemus compositus ramuli racem floribus secundis imbricatis spicati, recurvi Corollam vidi omnino caeruleam, quae alia pallide caerulea est. Ad plantam in horto cultam. 3. Eim es giganteum.
E. fruticosum foliis lanceolatis , basi attenuatis, brevissime pilosis ramis hispidis setis sursum versis thyrso terminali e pedunculis longiusculis. spicatis: faminibus corolla longioribus. h. Echium gigant eum. Will d. spe c. l. ' P. 78 a. m. 3.
162쪽
II de SchrankHabitat in rupibus enerisfae.
ob L. Corolla violacea, extus pilosiilai flores e minoribus huius generis. Rami sunt teretes, mani nec glabrio quod mirum essu in hoc genere hispidi, et quidem dense. sttulis sursum versis. Ad plantam vivam in horto cultam. Echium virictum. E. Gaul fruticoso superne ramoso; foliis oblongo lanceolatig P corolla campanulata, senitalibus duplo breviore h. Echium strictum. Milld spe c. I. l. m. m. q. Echium canariense. Mortulanorum. Habitas in rupibus Tenerisfae. Ob f. I. Pro . orientali in hortum Landis his anum illatum fuit. Mihi tertio anno primum floruit, sed mature in Caldario. Ob s. a. Habitus arbusculae, caule strictissimo, tereti aphyllo dejectis nempe foliis), simpliςissimo, demum sese superne, arborum modo, in ramos varie ramosos explicante Rami foliosi folia oblongo lanceolata, integra, margine tamen crebrius cule sed obsolet dentata, aspera ex pilis uti tota planta Spicae rex'olutae, ut in genere, breUiuSculae, Crebrae Coroula suboampanulata, parUa, carnea demum purpurascens. Stamina corolla duplo longiora , carnea, antheri caeruleis. Stylus longitudine staminum
rectus, albidus , ad 3s pilis patulis hispidus, apice bifidus. Ad specimen vivum olim in horto Landis hutano, et aliud in Mona oensi cultum. s. Echium capitatum.
E. caule stricto foliis lanceolatis, hispidis: inflorescentia ferminali: Iedunculis racemum dispositis es' spicis capitatis: staminibus corolla
163쪽
Echium capitatum Mil Id. spe c. I. s. ars. n. 42. - Τbundi prodr. I 33. Habitat in Promontorio Bona Spei. Ob Caulis circiter pedalis, altior, ignosus, tandem glabrescit, sed superne ex pube patenti albidus, intra folia sordide viridis, hispidus. Folia lanceolata , acuta, utrinque attenuata, utraque pagina trispida, margineciliata infima pedalia, s dig. lata): Setae basin habent verruculosam quod fere in toto genere solenne), patent, et hyalinae sunt. Spicae ram li patentibus , paniculam corymbosam formantibus insident alias formamoVoideam tota haec spicularum congeries adfectat. Flores in o genere ParVi, pallide rosei, albive Corolla fere regularisu stamina fere duplo longiora Antherae caesiae. Ad plantam in horto Monacensi cultam et Herbarium Schmiedelianum. 6. Echium rusticum. E. fruticosum floribus racemos spicatis, terminalibus; stylo hirsuto. staminibusque corolla subregulari longioribus4 foliis lanceolatis , utrinque attenuatis h
Obs Caulis fruticosus, sesquipedalis, altior, parum ramosus, flexuODS, junior, etsi jam ignescens, valde ense tomento in cano obsitus; qua viridis est, pilis rigidis densiusculis vestitur Folia lanceolata, utrinque attenuata, Vix petiolata, valde aspera, tripollicaria Spicae alternae, racemosae, in apice caulis ex xillis foliorum valde decrescentium exoriuntur. Corollae parvae, pallidisΓmae, vix quos caerulescentes ante explicationem tamen rubellae , subregulares Staminum filamenta corolla longiora.
albida Antherae caesiae. Stylus albidus, staminibus longior, subhirsutus. apice bifidus. is Conis
164쪽
a. de SelirankConvenit habitu fere foliisque cum R. stricto, sed caulis accidua et minime strictus, et folia plus duplo minora. Definitio descriptioque ad plantam vivam facta est, quam in horto colo, nomine E. russici misiam. 7. Echium trigonum. E. rinicosum foliis trifariis , lanceolatis, canaliculatis, ramisque hirs to hispidis floribus Xillaribus et, Echium trigonum Thun b. prodr. p. 33. Habitat in Promontorio Bona Spei.
Obs . Frutex. viam lignosi juniores hirsuto hispidi, 'dens obtecti
soliis lanceolatis, sesquiuncialibus, utraque pagina dens hirsuto hispidis omni hac hirsuti cana). trifariam dispositis Flores ex alis supremorum soliorum solitarii, non in spiculas plures collecti, sed cum foliis interflora libus spicam unicam efficientes. Ad specimen in Herbario chreberiano obvium. t. Echium glabrum. E. fruticosum foliis lanceolatis, glabriusculis , laxe setoso ciliatis
Echium glabrum. . Thunt, prodr. p. 33. Echium glaucophyllum Iacqu. collecf. II. p. 325 icon rar tab. 3I2. Habitat in romontorio Bona Spei. Ob f. Elegans fruticulus, quasi per nebulam virens , qua parte lignosus non est. Folia satis dense absque petiolis adsident, lanceolata, glabra postice tamen puncta albida, quasi verrucularum seligerarum rudimenta conspiciuntur , sere Venia, margine laxe setoso ciliata setis singulis glandulae cartilagineae insidentibus. Insiorescentia terminalis in axillis nempe supremorum foliorum oriuntur ramuli brevissimi, seu potius pedunculi tres
seu quinque flores Satis parvos cum corollis pallide caeruleis ferentes;
165쪽
quatuor stamina corollam excedunt, quorum duo reliquis longiora, quintum corolla brevius est. Ad specimen Herbarii Schmiedeliani et acquini de planta doctrinam. q. Echium argenteum. E. fruticosum i foliis lanceolatis, breve petiolatis, hispido sericeis; racem terminali, simplici folioso. h. Echium argenteum. Thun b. pro d. p 33. Wil id spe c. . . 783. n. s. Habitat in Promontorio Bona Spei. Oh s. Caulis fruticosus, ex sitis adpressis albis subsericeus. Folia alterna brevi petiolata, oblonga, obtusiuScula potius quam lanceolata, omnino non inearia, utrinque seti e suis verruculis ortis, decumbentibus, argenteis, strice a Flores in apice ramulorum , racemum nam sunt pedum culati simplicem constituunt, solitarii, non proprie axillares, etsi folia imiermixta sint. Calyce hirsuti. Ad specimen siccum Herbarii Schreberiani. Io Echium rosmarinisolium. E. Duficosum, argenteo sericeum soliis linearibus, obtusis, margine
Echium rosmarinisolium. Most austr. Habitat in Dalmatia. Obs Flores terminales, in spiculis secundis, brevibus. Ad ramulum siccum Herbarii Schreberiani.
II. Echium italicum. E. caule herbaceo, foliisque anguste lanceolatis pilos hispidissimis ;staminibus corolla subregulari duplo ibngioribus in Echium
166쪽
Echium asperrimum. Narsch. v. Biber si tauri cauc. I. p. 35.
Echium foliis hirtis, lingulatis calycibus pungentibus, spicis laxis, ast niculatis. Malle hist. n. 6o4. Habitat in Italia in Hungariae comitatu Nitriensi non in Austria ; in Helvetia D in Chersoneso Taurica: in Caucaso et Iberiae Campis: in insula cierses
Obs Caulis herbaceus , subsimplex , altus ut facile pedalis evadat , maximam sui partem floridus, sed rami spiciferi breves spicae floribus secundis, dens imbricatis constant. Folia longe lingulata Corolla fere alba, vix levissime caerulescens. Stamina longissima. Stylus hasi pilosus Tota planta valde hispida ad visum, minus tamen E. vulgari ad
Ad plantam vivam, quam olim in horto Landishulano alui. x1. Echium pyrenaicum. F. caule herbaceo, erecto, asperrimo, punctato; soliis anguste lanem' tis . hispidis iaminibus corolla inaequali sublongioribus P calycibus setoso hirsutis eo Echium pyrenaicum. Milid enum. p. It Echium majus et asperius, flore dilute purpureo. ourn instit. p. Ias. Habitat in Pyrenaei S. Oh s. Planta E. italico minor, asperior, viaminibus minus longis; eteorollae post anthesi erubescentes Puncta aulis rubra. Ad plantam in horto cultam, et specimina sicca in Herbaris chr beriano. 13. Echium
167쪽
ra Echium vulgare. E. caule herbaceo, tuberculato hispido foliis caulinis lanceolatis hispiadis; spicis lateralibus; floribus secundis , staminibus corollae longitudine. 'Echium vulgare. Mil id spe c. I. p. 87. n. I. itor Monac. II.
Echium , Dodor . emps. p. 63I. Habitat ad vias, ad aggeres fossarum, in tuarum finibus. Obso. Caulis erectus, inde a basi ramosus, cubitalis , bicubitalis, tuberculis atro rubentibus eliseris obsitus. Folia lanceolata, hispida inferiora petiolata, superiora sessilia. Spicae, ut in praecedentibus axillares, folio breviores flosculis biseriatis, secundis Corollae limbus primum rubens, tum pallide caeruleus Stamina corollae fere longitudine. Variat corollis carneis . Ad plantam feram viVam. Obs occurrit subinde monstrum hujus plantae, spicis foliisque illas falcientibus mire confusis corollis nullis Causa hujus monstri est Acanthia Echii, de qua dixi in uest n. entoni IIIogaz. I. p. 276.14. Echium rubrum. E. caule herbaceo, erecto, hispido spiculis brevibus longe spicato corolla irregulari, genitalibus breViOre foliis angusto lanceolatis, elonis
Ecbium rubrum. Iacqm aust append. p. 27. ab. g. Echium rubro flore i Glus Pan. p. 82. icon. p. 68 I. - Clus hist.
Habitat in Hungaria, praesertim ad So pronium; et in Armenia. Ob f. Catilis pedalis, altior, simplo, una cum utraque foliorum paguna hispidissimus, Ied Ietae minus longae quam in Vulgari Pyrenaico, et
168쪽
italico. Folia angusta, lanceolata, longata sessilia. Ex omnibus fere axiblis foliorum rudimenta ramulorum, quae saepius desunt, et alias in superioribus in spiculas imperfectas abeunt, demum decreScentibus vehementer foliis ejusmodi spiculae densius aggregatae et quasi imbricatae spicam compositam longam constituunt. Corollae rubrae laciniae inaequales Stamina corollam excedentia Stylus staminibus longior. Ad specimina sicca Herbarii Schreberiani, et Jacquini historiam plantae. 15. Echium violaceum. E. caule herbaceo, hispidulo verrucis impalpabilibus, setis mollibus corollis stamina aequantibus foliis obovato oblongis inflanis petiolatis. Echium violaceum. Mil id spe c. I. P. 788. n. a. Habitat passim ad vias. Obs Differt ab E. vulgario caule constanter breviori, et magis dissus 3 duratione annua corollis non pallide caeruleis, sed sature violaceis; s quod longe mitius, setis non pungentibus , verruculis inconspicuis, minimis , impalpabilibus4 6 quod folia, proportione habita, multo
magis ad formam oblongo bovatam accedant. Ad plantam feram, et in horto cultam. 16. Echium plantagineum. E. caule herbaceo foliis inferioribus oblongo Vatis, in petiolum totum decurrentibus , superioribus oblongis, subsemiamplexicaulibus caule subramoso corollis irregularibus, staminum longitudine. Echium plantagineum. Jacqu. hori. I. P. II tab. 45. -- wii ld. spec. I. P. 36. n. 7 deleto Synonymo Barretieri.
Habitat in Italia' Obs Radix exilis, fusiformis Caulis vix pedalis, parum ramosus, setosus uti tota planta : setis albidis ex verrucula albida solitariis. Folia ii, feriora oblongo bovata, petiolum totum decurrentia infima saepe
169쪽
minales ramorum, reUolutae, floribu secundis , primo arcte imbricatis, demum remotiusculis Corollae caeruleae, calyce subabbreviato te majores,
irregulares Stamina corolla non longiora, pilis raris, longis hinc inde obsita. Variat corolla pallide caerulea. Ad plantam in horto cultam, et Jacquin historiam. 17. Echium grandiflorum. E. caule herbaceo, setosiori foliis asperis inferioribus ovatis, petiolatis, superioribus lanceolatis, obtusis, subundatis , semiamplexi caulibusci corolla calycem mcedente, irregulari, staminum longitudine; stylo glabro. SEchium grandiflorum. Des font hori. Paris. Echium lato plantaginis folio italicum sus S ad Barret ob S. n. I s. Lycopsis lato plantaginis folio italica , Barrei icon. Io26. Habitat in agro Romano. Obs. Folia radicalia ovata petiolata caulis angulatus, ramosus , foliosus soli caulina lanceolata, inferiora sessilia, superiora cordata basi semiamplexicaulia. Ir florescentia terminali cauli et ramorum , longa , raceis
mos , secunda peditneulis brevissimis, solitariis , uni floris, supra axillaribus Calyx corolla brevior, laciniis longato Manceolatis, acutissimis, ciliatis Corolla inaequalis, caerulea, palato depauperata pilos margo crenulatus. Stamina ascendentia, corolla non longior flamentis hinc mde pilosis Stylus purpureus, glaber. Folia interfloralia angusto anceolata saepe fere linearia , ciliata , latiuscula basi cordato 'semiamplexicaulia. Tota planta setis hispida. Latitudo foliorum variat. Ad plantas vivas in horto cultas, et specimina sicca Herbarii Schre-beriani. I 8 Echium
170쪽
ig. E chirim abbreviatum. E. hispidum foliis caulinis inferioribus oblongo ovatis, petiolatis,' Ω- perioribus obverse lanceolatis spiculis axillaribus; calycibus abbreviotis corollis oblique campanulatis.
Ex Hebenstreitiano Herbario habuit chreberus, adscripto Synonymo ournesortiano Echii orientalis, verba sci folio, flore maximo, campanulato, quod certe erroneum est, quod calyx diacet. Ipse Schreberus adscripsit Echium grandi florum. Des fontiquod non videtur. Obs Ramus esse videtur, quem coram video totus is hispidus est. foliaque petiolata sustinet septem oblongo ovata, alterna, pro altiore in ramo situ magnitudine decrescentia, quod etiam de reliquis Valet. Sequentia duo fere spathulata sunt pala oblonga reliqua tria, uti et omnia, α quorum axillis spiculae prodeunt, lanceolata Cato paulo ultra tres lineas. Corolla digitum rhenanum longa, valde obliquo ore, sed, ut videtur, sati
19. Echium usitanicum. E. caule herbaceo, ramoso erectos racemis foliosis, terminalibus; corollis gracilibus, stamina excedentibus foliis caulinis obloingis, suis tiolatis. 2p. Echium lusitanicum. Willd is eo. I p. 80. . s. Echium parviflorum.' Milid enum. P. 87. Habitat in Lusitania. Obs Tota planta quidem hispida, sed setae breves Calyces ampli, laciniis lanceolatis Corolla pallidius caerulea , calyce paulo longior, sed gracilis Stamina corolla breviora. Ad specimina sicca, quae Schre rus in horto coluerat.