장음표시 사용
581쪽
Ut Sc in de natura humana. Crassae vena mutuo alimentum subminis aut, interme externis,uicissimque externa internis. Et manifestius autor. lib. de Alimento. Omnium qua nu-l triunt, unum est principium , unusque omnium is, idemque is o principium, quare mox haec subiungit ἐς
i pilos, in ungues , in extimam superficiem ab internis pasi tibus pervenit: ab externis partibus alimentum , ab externa superficie, ad intima pervenit: confluxio una, conspiratio
Ab hac quoque opinione non alienus videtur Diogenes Diogenἰ oriniata fuisse apud Aristotelem 3. histor. animal. cap. 1. ApstitaviW- . Crassi mussanguis is partibuου carniformibus exuitur, quii mero redundat in haec loca, venas scilicet majores, tenuis, ca
i Imo quae a Platone de sanguine in Timaeo traduntur,me- PlatonLa lius huic opinioni, quam communi conveniunt. , ipseAristoteles non dissiculter in hanc pertrahi opinionem Aristoteli, posset. Ita enim ille lib. de Somno. cap. 3. Non omnis impotentia sentiendi somnus es, sed ea jolum quam divaporatio
attolli, deinde regredi refluere insar Euripi necesse es: nam animantis cujusque calidam in sublime natura fertur, at ubi eo loci subvectum est,mox universum reciprocat ac d endit. Qui hos consecuti sunt scriptores, non fatis sanguinis motum excoluisse, imo hunc obscurasse suspicio est, quod ea quae praecedentes suis venis, hoc est venis & arteriis adscriberent, hi venis, ut arteriis opponuntur iverint attributum. Et cum Galenus Medicorum summuς, omnibus restituendis in integrum non sussiceret: posterioresque Graeci, ut RArabes & Latini, nimis presse eum sequerentur aut describerent, inde suspicamur hunc sanguinis motum in hoc usque seculum delituisse: Quo vir incomparabilis Paulus Servita Venetus valvula--Me sarum invenis fabricam observavit accuratiuς, quam magnus Anatomicus Fabritius ab Aquapendente postea edidit, & ex excogit4tμ ea valvularum constitutione aliisque experimentiς hunc fanguinis motum deduxit, egregioque scripto asseruit, quod '' ε'stiamnum intestigo apud Venetos asservari.
582쪽
AAA A. Abdomen Canis apertum. BB. Diaphragma. CCCC. omentum versus thoracem inversum, quo interiores partes magis visui exposita forent. DDD. Lobi tres hepatis nonnihil dextrorsum moti. EEE. Portiuncula pancreatis discissi, quo sequentia vassuenirent in conspectum. F. Ren ser suo in volucro te g. G. Pars sima Lienis superior,una cum a lacente pinguedine. H. Media lienis pars, circa quam vasa inseruutur. I. Insima lienis pars.ΚΚΚΚ In testina deorsum mota,quo vasa sequentia in propatulo forent. LLLL. Mesenterium. M M. Arteria plenica. N. Pars venae splenica trunco vena porta annexa, a ligatura
COO. Portio υenasplenica oe ejus tres rami inde orti, qui lieni inseruntur is a ligatura admodum intumescunt. P P. Arteria mesenterica simi a. CVPortio venae mesenterica sinistra, trunco vena porta proxima. is ligatura detumescens, R. I ferior pars vena mesenterica siniserae jam in ramos dimidenda, is ligatura intumescens. SSS. Vena meseraica ideo pleniores magis tumida, quis
vena mesenterica ligata est. TTT T. Reliqua mesemica, qua non ita tumida, quia earum truncm non est ligatus. ἡ Λ . . : Ab laoc Servita edoctus vir doctissimus Gulielmm Barastilliolmo vellula sangmnis hunc motum accuratius indagavit, Inventis Harν o. auxit, probavit firmius,& suo divulgavit nomine. Haec inventio hoc fatum hujus sanguinis motus suit. Nos vero quaeramus jam porro an per omnes venas arteriasque ita sanguis fluat, an in quibusdam aliis alium insupermotum habeat ξ De qua re ut nobis certo constaret, ad mOFit autem tum sanguinis in pluribus vivorum venis arteriisque atten- F msi μ' p r invenimus praeter id quod jam de arteriis in veni φm ei μνις crurumque diximus. sanguinem per arterias speima eque corpο- testes, per venaS a testibus ad emulgentem sinistrum γM. aut venam cavam in dextris moveri: per arterias mesentericas
584쪽
ricaς ad intestina ; per venas ad ramum me sente ricum e per arterias coeliacas ad lienem ; per ramum venae portae splenicum continuo ad hepar: per ramos arteriae coeliacae, qui sequentibus venis respondent, ad ventriculum & omentum ; per venas gastricas & Epiploicas ad ramum spleni cum : vasa brevia arterio a & venosa, arteriae coeliacae venaeque splenicae ramulos esse, qui ubi ad locum inter ventriculum lie- nemque medium devenere, in duos dividantur surculos, quorum unus ventriculum, alius lienem adeat: per hunc arteriae surculum ad lienem, per surculum ventriculi ad ventricu- lum vadere; per surculos vero venosos ad truncum vasis brevis, a ventriculo & a liene moveri per arterias emulgentes lad renes; per venas emulgentes ad venam cavam: per arteriam cordis coronalem in venam ; ex vena cordis coronali in venam cavam : per arterias intercostales in pleuram; epleura per venas in azygon,&inde in venam cavam. Invenimus
autem id venarum arteriarumque in vivis ligatura; quae intumuere ea parte quae spectabat partes a quibus fluxum fieri diximus, reliqua non detumuere tantum , sed & concidere. Cavimus autem sedulo ne cum vena arteriam ligaremus, quod alias intumescens, cor versus arteria, impositam sibi livenam attolleret, atque ita appareret quasi vena ab utraque ligaturae parte amplius repleretur. Etiam Ca- Iu autem & collo vidimus, idque in vivo ansere sapiti . cillime & gallina, ligatam jugularem intumescere a capite ligaturam versus, a ligatura vero ad cavam inaniri. ut & ibi manifestum sit sanguinem a capite per venas ad cor redire. Sed quomodo ad jugulares venas veniat, definire non possia- imus, cum ob cranii duritiem vivum accurate descindere ce- rebrum non licuerit, quin animal interea expirarit: credibile ita men est per arterias carotides & cervicales ad quatuor ce- lrebri sinus fluere , eae enim ad illos sinus usque perviae sunt. iRetulerunt quippe mihi viri Doctissimi μ. Disius & Fr.etan der Schagen retracta illa fibrosa substantia, quae non raro concreta in venis arteriisque cadaverum invenitur , eam ubi in carotide arteria retraheretur , motum aliquem usque in tertium cerebri sinum ostendisse: & certe cum e sinu bus per iugulares sanguis ad cor refluat, non possiunt eum aliunde linus quam ex arteriis accipere. An autem arteriae immediate eum in sinus infundant, an vero in ramulos quae a sinibus oriuntur, non ita obvium est videre : quia arteriae ab lillis ramulis dissiculter distingui possunt, cum in cerebro
585쪽
' DE MOTu C H Y L I. y 'unicam tantum tunicam quoque arteriae habeant: crediderim tamen arterias in ramulos sinuum sanguinem insundere potius quam in ipsos sinus, quod observem ea vasa quae sinu bus inseruntur circa sinus e iue maxima, ut solent rami esse
Ita quidem in adultis;in cetis vero paulo alia videtur esse
circulatio, quam ita fieri concipimus. Ex utero materno I 'sanguis, non arterias umbili cales ingreditur, quae ex Observatione Arantii utero non junguntur; sed venam umbilicalem intrat, a qua in hepar, venam cavam , & dextrum cordis ventriculum ; cor enim in foetu etiam imperfectum pulsat. E dextro ventriculo, in venam arteriosam ; sed cum pulmones non respirent, ideoque nec patentes fiant, affatim nequeant sanguinem recipere & ad arteriam venosam dimittere ; quare e vena arteriosa per peculiarem ductum in a ortam vadit, & quoque per peculiare venae cavae Aramen, arteriam venosam ingressus, auriculae cordis sinistrae, ejusque sinistro ventriculo insunditur. E sinistro cordis ventriculo, non aliter ac is e vena arteriosa, arteriam aortam ingreditur : ut in is tu natura duobus ventriculis pro uno utatur , ne in foetu qui copiosi, non intensi caloris, nec siccus esse debebat, bis sanguis excostus adureretur, pulmonum refrigerio & ventilatione destitutus. Ex arteria a orta sanguis ad arterias umbili cales vadit; iis enim ligatis pars quae foetum spectat, pulsat & intumescit: reliqua versus uterum pulsu destituitur. Ex arteriis umbilicalibus ad Placentam; ubi arteriae venis, manifestis anastomosibus, junguntur, &per eas anastomosses sanguis venam ingressus, toto memorato jam ductu iterum desertur. Haec vasa sunt per quae sanguis & a corde & ad cor fluit. Tra du-
A vase autem arteriara m in duplici ratione venit; Pri tem ex Aν-mo facillime &frequentissa me per lanason oges quibus
teriae venis junguntur, quae Anastomosses magnae quandoque sunt & in majoribus vasis, ut circa lienem , in vesica, in utero, in uterino hepate. Similem quoque Anastomosin accuratissimus Beserus, arteriae aortae in venam cavam abdominis annotat, sed nec in humano , nec in brutorum corpore unquam nobis datum est eam invenire. Quare neque omnes Per Ana- in extremitatibus tantum corporis sunt, sed & in locis inter- somoses: medii ς: unde videmus amputatis membris, in mutilo tamen sanguinis illum motum ex arteriis in venas fieri. Secundo & Et per caν-
sanguis ex arteriis perissam videtur posse camam in venas
586쪽
solvatur Nec stliud indicant parox 'imi febrium in
Jo H. WAL AEu Sredire : videmus enim secta vena usquedum mutetur color, inflammationes detumescere, quod extrava satus sanguis e carne trahatur. verum hac via sanguinis transitum este parciorem rarioremque existimaverim.
Ut jam esse planum arbitrer quis finguinis motus sit, & per quas is vias fiat: sequitur nunc inquirendum qualis is st
& quomodo peragatur. Sanguinis illum motum a corde in arterias, ab arteriis in venas, a venis ad cor esse continuum observavimus, nec ullo momento eum desinere aut interrumpi. Et certe cum is fiat, ut mox videbimus, quia cor accipit & transmittit, cumque is cordis motus continuo toto vitae cursu perduret, sanguinis ille motus non potest, nisi secundum naturam, continuus esse. quoque sanguinis motus est ; ligata enim & compressa arteria venave , quam primum admodum intumescit,& in duritiem attollitur: eaque a compressione aut ligatura liberata citissime conspicitur sanguis moveri. Quam cito autem sanguis circuitum suum a corde, iterum ad cor absolvat, praecise definire non possumus. Citius quidem animadvertitur per Anastomosin cordi vicinam, quam per remotam fieri; nec admodum illi refragaremur qui maximum circuitum & per extremitates assereret, breviori tempore quam hora quadrante peragi; celerrime enim sanguis vadit. Attamen non ita desertur celeriter, ut eum sed ta arteria venave videmus exilire , quod is in tenui liberoque moveatur aere, in corpore vero vas suum attollere.& anteriorem sanguinem propellere cogatur. quare dissectam arteriam praesertim minus remotam a corde. citius
inaniri videmus, quam cor novum possit sanguinem suppeditare.
Sed hoc si verum sit, quare singulis horae quadrantibus
febres non redeunt, cum suturus par Oxysimus videatur, cum corrupta materia ad cor venit ξ nunc autem aliae quotidie,
aliae tertio, aliae quarto demum die redeunt. Equi)em non negaverim id posse contingere , ut corrupta materia ad cor accedente paroxysmus eveniat, ut ejus exemplum habet Harυ0m libelli sui cap. i6. Non putem tamen id necessarium esse: potest enim e soco aut decidere portiuncula , aut elevari fuligo, cor petere & febrim accen)ere , quomodo videntur pleraeque febres ab inflammatione partium Griri, quae aperta vomica, evacuato pure desinunt. Et ut tales
587쪽
tes febres possunt, a materia vel in vasis vel extra vasa conclusa 'per putredinem vel quotidie, vel tertio, vel quarto die , in patula vasa regurgitans aut effumans, paroxysmum
faciat. In continuis fateor, quarum materia in vasis majoribus Gnn- haerere putatur, dissicilius est carisam dicere quare singu-πη 'ν προ- lis circuitibus paroxysmus non fiat. videmur tamen eandem dare posse , quam vulgo dant causam , quare continua , non continenter aequales videantur; quod etiamsi materia cordi
satis propinqua sit, tamen citius paroxysmum non faciat, quam certum putredinis acquisiverit gradum: S eum pa-roxysmum tam diu durare, usque dum putrida ea materia sit
evacuata quae cor tangit, aut ei suos sum os mittit. Uerum
non arbitrer quemquam ob causam quare paroxysimi sebriles certis diebus redeant, quae prorsus& abstrusa & ignota est, motum sanguinis velle negare satis celerem esse, qui est
manifestus, Praeter celeritatem, sanguis in motu & vehementiam ha - Hic motus
bet, quae ex iis apparet quae diximus de duritie & tensione qμρqμes quam arteriae & venae ligatae acquirunt: nihil enim a tenui νςbi ηε liquidaque materia in summam duritiem tendi potest, praesertim sursum , nisi vehementer in id impellatur retineaturve. sed ea motus vehementia maxima est prope cor, a qu sensim fit minor, adeo ut extremae arteriolae non pulsent,
nisi major solito sanguiniς impulsus accidat, ut id in febri- Non ιβbus fieri observamus. Quare & videntur venae non pulsare, quod is impulsus etiam minor sit in iis, quam in minimis arteriolis; & quod venae Anastomosi arteriis junctae , ubi ab . iis abeunt in plures se ramulos quam arteriae dividant ; ubi
enim in plura brachia , flumina ducuntur, motus ille impetus imminuitur. Quare ubi quaedam venae occluduntur brachia, vel a re comprimente, ut in quibusdam tumoribus, vel ab aliquo obturante , ut in varicolis gravitate sua relabente sanguine , animadvertitur denuo impetus ille , & venae pulsare conspiciuntur: plerasque enim palpitationes in partibus, a flatibus provenire creditas, nihil aliud quam venarum pulsationes esse , in venis transparentibuς per cutim , non raro nobis licuit observare. Quia autem motus vehementior in arteriis quam in ve- E1 Iemnis prima fronte in arteriis quoque celerio quam tam Nnce in venis esse, non aliter ac homines, equi, aliaque animalia ter Atu
588쪽
quae magno se conatu movent, male tape videntur plus promovere. Etenim per arterias protrusus sanguis non omnis potest Anastomoses transire , quod e lato in angustum veniat , unde accumulatur in arteriis, eae dilatantur, in qua dilatatione aliquantulum persistunt. quare dimidio dilatationis totoque quietis tempore , perparum ille impetus admotus celeritatem facit. qui motus interea expeditior per venas est , quod ex angusto in latum & per plures vias peragatur. Ratio autem hic dictat in hoc sanguinis motu celeritatem utrobique aequalem esse debere, nisi quantum hepar cordi sanguinis novi e chylo suppeditat, arteriaeve nutrimenti partibus largiuntur, aut alias tandem cor humore destituendum. Quod & ipsum sensus confirmat, toties enim pulsat vena cava, toto illo tractu ab hepate in jugulum, ideoque in cor propellit, quoties animadvertitur arteria pulsare de ideo e corde admittere. sed de illo mox plura di
shd vi bri, tamen arteriis, sanguis celerius movetur, quando
cor propellit aqua celeritate sensim deficit, quando cor quiescere incipit & postea dilatatur. Imo & in ipsis venis motus sanguinis pulsante corde vehementior est & celerior; quod ut in vivorum sectione observavimus, ita id & animadvertimus aliquoties, quando in brachio vena secaretur, in quo a ligatura non admodum distenderentur venae. Jam dictae quoque venarum palpitationes non videntur aliunde procedere, quam quod a relabente sanguine , aliove modo arctatis venis, cum sanguis impetu protrusus transire non possit, is venam attollat, quae concidat iterum quando is impetus imminuitur, aut vena transfluenti sanguini liberiorem largitur transitum. Visa san- Non arbitrer autem sanguinem qui per arterias V. g. crU- gmnis por- rates ad crurales venas delatus est semel, eum continuo iis φρ νον ρμ' viis deserri, sed eum ubi ad cor rediit, ei qui ex aliis venit via ridi, permisceri, atque ita promiscue partibus distribui: sic enim melius nutriri partes poterunt , si semper novum sanguinem habeant, e quo elicere possint, quod illis maxime ad nutrimentum & robur facit: ita melius crescunt plantae, quae in eodem & immoto solo semper non seruntur. cumHu- Haec tota ratio est, qua sanguis movetur. Et quoque, cumguine mο- sanguini permisti sint, qua moventur vitales spiritus. tμη ν - Animalium Hirituum motum saepe conati sumus indagaris. Posuimus eum alibi observare quam in mulcu
589쪽
Iis, qui videbantur ab iis in latum prolandumque distendi,& disiecti tremere & palpitare: Nervi enim ligati a ligatu- Humspi,i-Ta nec tument, nec distenduntur, & discissi non alium motum exhibent, quam quod in se contrahantur. Ligare autemnerx os texti paras qua per thoracem Ubere vagantur, res per--nbuquam facilis existit. potest. Motiti vero Chyli per venas lacteas manifestissimus est. S.dDeilὸ Non est autem ut sanguinis continuus, cum non semper sup- chyli mo- petat chylus. Quando autem ex intestinis per lacteas venas pe= 'evagatur, celerius ipso sanguine incedit S ligatae venae intumescunt citissime. Quam ob causam nec diu in vivis dis sectis apparent , nec in cadaveribus inveniuntur ; nisi quando cyalis is aliquod obstaculum chyli motui nil objectum. Quod vero 'ligatae non intumescant in duritiem tignum esse videtur, non ita vehementem chyli motum ut sanguinis esse : sorsan quod cum per minus spatium moveri chylus deberet, non is
Sed jam tempus est ut in horum & pri-Causa au-mum synguinis inquiramus. tem qua Didquid sit, vel insita virtute ita movebitur sanguis, aliquo motu qui ad vectionem, tractionem , pultionem sides 'reserendus. Propria virtute eo modo moveri sanguinem, nec in san- PNon est vis guine in pelvim recepto, nec in corpus effulti, observamuS, 'μ domquem esse momento corruptum durum est asserere : nec 'ulla alia re in animata talem spontaneum motum licet videre. Quod autem Harve itu cap. 4. annotat, se quiescente
auricula, motum in ea sanguinis deprehendisse , id & nos quoque , ut & in quiescente corde sensimus; sed simul eum motum in auricula inditum sanguini a vena cava fuisse, in corde , ab auricula ; ut statim videbimus. Vehi hic sanguinem a spiritibus nullo potest indicio com - ' ης Iby probari: & ii levitate sua sursum sanguinem veherent, quem hic deorsum quoque moveri & ad latera videmuS. . Quare reliquum est ut vel trahatur sanguis, vel pellatur. Protrudi sanguinem viri quidam ingenio praeclari arbi-Nec offunerantur , quod calore cordis immensum rarescens, majorem ditursan- Iocum exposcat, ideoque eum cor dilatare & attollere
cumque nec in dilatato corde contineri queat, In Venam
teriosam arteriamque aortam tali effundi impetu, ut omnes distendat arterias & faciat pulsare. Suae autem opinionis hoc Sumentum adserunt, quod cor anguillae alteriusvo ani-
590쪽
Cava in auriculam. Ex auricula in cor.
Is Jo H. WAL AEus malis, ubi pulsare desinit, si a substrato calefiat igne denuo pulsum edere conspiciatur. Sed an is pulsus fieri non posset, quod spiritus a calore vegetior factus, melius ei causae possit in servire quae in corde pullum Acit 3 non aliter ac calefactis lin vivorum sectione intestinis musculisque, in quibus tamen in ulla ebullitio est restitui motus videtur. Omnino enim levis tantum quaedam rarefactio a tepore quodam in corde est, nulla ebullitio. aut diffusio sit bita. Et revera ob rarefactionem sanguinem e corde non exilire , in validis saepe canibus lcon eximus , quorum cor discisso mucrone ; cum ob effu- xum sanguinis j imidia parte non repleretur, id erectum, arare factione repletum non fuit: sed accedente constrictione, portio illa sanguinis quae in corde reliqua erat, ultra quatuor pedes sui te jecta . ut in magna frequentia nos δc vicini conspurcaremur. Unde evidens est, sanguinem a parte propelli. Propellitur autem quod ita mutatus sanguinis cordi illi iaque partibus sit molestus. Si enim cor integrum , aut ejus vivi dissectique mucro, aliave major particula, cultello aci- culave pungatur ; quoties pungitur, toties se quasi naturali motu commovebit, etiamsi jam aliquamdiu omnem amisisse motum videatur. Pelli autem a vena cava sanguinem in dextram cordis auriculam , manifesto vivis dissectis animalibus conspexi - lmus. in omni enim cordis motu a vena cava primum motus linitium est. quod cum dubitaremus an non fieret, quia cava auriculae cordique connexa esset, cor & auriculam resecui- lmus prorsus in canibus vivis a vena cava,& animadvertimus etiam tum venam cavam pulsare minimum , & singulis vi- licibus aliquid sanguinis effundere. Quare & plerumque cir- lca cor vena cava carneas quasdam fibras accepit, quas alibi in vena cava haud invenias: eae autem admodum conspicuae in hominis, bovis, canis cava possunt videri. Motus autem ille venae cavae prope cor evidentissimuς est ut plurimum tamen
eum quoque in vivis canibuς observavimus toto illo ductu ab hepate & a jugulo in cor usque. Auricula dextra quem accepit sanguinem tensione quadam Se constrictione in dextrum cordis ventriculum pellit: nam & in auricula motus constrictionis momento prior, quam in corde est. Et dextro cordis ventriculo ad auriculam usque discista , manifesto apparuit singulis constrictionibus aliquid ex auricula in cor propelli, quod & notat Har