장음표시 사용
21쪽
Num. I. & a. fibulam utrinque delinea tam , num. 3. & q. anulum , num. s. Catenulam , num. σ. inaurem adspicimus . Discus etiam argenteua prodiit, duos palmos infra laminam plumbeam locatus , quae longa erat palmos x. lata iv. pondo XXX. librarum .
Discus est , quem item incisum & explicatum Vulgamus. Mox CadaVer, Communem
magnitudinem superans , ut ex ossium ju fhuris observatum, sub magnis tegulis latens effossum. Tegulas saracenicas Perusini appellant, nempe sepulcrales , atque ethnacae vetustatis . Ethnicos enim , paganorum & Dracenorum nomine Vulgo dictos prodit Historia Caroli Magni lingua Gallica veteri scripta apud Chiffletium in Anastasi cap. v. pag. 8 I. ubi de Meroveo Rege Francorum sic legitur: H regna dix ans: puis tripassa Sarratin , idest: regnavit decem annos, deinde obiit Saracenus, nimirum paganus , sive gentilis . Alii perinde reges Francorum idololatrae in eadem Historia pagani decem , dicuntur. Conser Cangit Glossarium v. Pagani & Saracini. Omnia judicio aurificum,
ad monetae Romanae pretium scutorum I s. redacta sunt. In uno eX anulis achates
visus , in quo gemina manus, in sgnum
22쪽
foederis juncta , minutilis mis literis sursum& deorsum inscriptus et quae postmodum ob achatem ex anulo lapsum, nec amplius visum, lectae non sunt . Quidni Iectum UTERE FELiκ p Certe in jaspide , in quo
sponsi junctis manibus insculpti , sic legit oeulatissimus Bonarotius in Observa tionibus ad Vasa vitrea antiquorum pag. 2o8. Civitatis praetor haec omnia ad fiscum pertinere decernit. Quare Doninius Urbemveterem petit, ubi S. R. E. Cardinalis Ferdinandi Nuptii literis munitus, Romam proficiscitur , ab se reperta exhibiturus Purpurato viro Johanni Patricio , Comitis ac rarum largitionum vice sungenti. Ab
hoc autem nummi aurei cxxv. Doninio Testituti, Discus una cum reliquis in Ga zam Albanam illatus . Haec pleraque alter nis literis suis me docuerunt viri praeclari , quos honoris caussa nomino , Petrus Cannetus Abbas eκ Congregatione monachorum Camaldulensium, & Adamantius ex Comitibus a Monte Mellino , prisci aevi
lauticiis maxime deditus. Sed quorsum haec , inquies , tam minute descripta λ Loeus ad finem Civitatis, ubi cadaver Cum opibus suis conditum, me in eam cogita
23쪽
iionem inducit, ut Gothi cujuspiam , pra da Romana superbi, illud fuisse arbitrer.
Veterum Germanorum mos tulit, ut cum
thesauris & opibus suis cadavera humarent . Id a Francis , Gothis, & Langobardis , qui omnes natione Germani, servatum est . Alaricum Regem Gothorum Consentiae in Lucania cum thesauris suis tumulatum tradit Jornandes cap. κκκ. de Rebus Geticis e cujus verba adscribam , quia Barbarorum immanitatem ob oculos ponunt: Barentinum amnem c alii Basentinum & B sentium dicunt, qui nunc Vasento dicitur juxta Consentiam civitatem de areeo suo derivant . Nam hic fluvius a pede montis juxta
ursem dilapsus , fuit unda salutifera. Hujus
ergo in MEDIO ALVEO., colusto captivorrem agmine, SEPULTURAE locum odiunt, in cujusFovEAE, gremio Alaricum cum MULTis opiBUS obruunt, rursusque aquas in suum alveum reducenter , ne a quoquam quandoque locus cognosceretur, fossores omnes interemerunt. Ex Jornande rem sumsit Paulus Diaconus in Historia Miscella libro xui. ss. Idem Jornandes cap. XLix. de Attila Hunnorum
Rege ait: noctu sECRETO cadaver terra r
24쪽
ferri rigore communitum . Postmodum haec subjicit et o , ut TOT O TANTIs DIvITII shumana euristas arceretur, operi deputatos detectasili mercede trucidarunt . Jonannes
Sehefferus in Upsalia antiqua Cap. XV m. pag. 36o. narrat, SVecos , Gothorum sob Iem , suis quoque opibus consepultos . De Danis di Borussis idem testantes Schessero jungendi Olaus Wormius in Museo lib. iv. Cap. vi. pag 3s I. Thomas Bartholinus junior in Antiquitatibus Danicis lib. II. cap. I x.
Tus cap. VII. elegantis Commentarii nuper
editi de Nummis Romanis in Prussia repertis . Nec praetereundus Johannes Ma-hillonius in Dissertatione de antiquo ritu sepeliendi Reges Francorum, quae exstat in ejus operibus postumis tomo i I. ubi pag. 3. & s . ob caussam persimilem autumat ,
primos Francorum Reges nullum condito xiis suis exterius signum addere consuevisse , ne a praedonibus , opes sepultas au- serendi avidis , subverterentur . Hoc apud Gothos utrosque, occidentales & orientales, Alamannos, Bavaricos & Langobardos saepe factum , ex eorum legibus , in sepulcrorum violatores latis , moX pandam . Rid tum
25쪽
tum Vero ethnicum , de quo loquimur , inprimis mirifice comprobat Thesaurus sepulcralis Childerici I. Regis Francorum, Atilia aequalis , Tornaci A. D. I effosse sus , quem Johannes Iacobus Chimetius commentario descripsit, cui Anamsis tit tum iacit. Brevem ejus analysin dedit Ca- Tolus Cointius in Annalibus ecclesiasticis
Francorum tomo I. A . D. 48 I. F. xv i. Sed
Johannes Harduinus . ritus barbarici ignarus , in operibus selectis pag. 4a . in fine quaedam pro more suo, aliis indicta, de hoe Thesauro commentus est . His res ellendis immorari noltra non interest, praesertim quum ejusmodi sint , quae nemini in his
rebus tantillum versato negocium aut se cum facere posse arbitremur. Paucis vero
illis sive multis bene sit praestantissimis viris , quibus arrident. Nobis Italis non licet esse tam beatis. Sirmondos enim, PetaVios, Chis fletios, Labbeos . similesque dum per saepe laudamus , novam & praeclaram sob Iem alio serri non invidemus: nec ipsi tamen , viri optimi, hanc simplicitatem nobis invident, qui ceteroqui in perpulchris Dia-xiis suis nunquam aliena , sua semper & suorum una laude pascuntur . Cui bono, ipsi
26쪽
norunt . Alii enim alio plane itinere binnam famam sibi parare contendunt.
Ingens Codex legum antiquarum Friis derici Lindenbrogii nonnulla in rem, de qua agimus, subministrat. In Legibus mitisigothorum lib. xi. tit. II. g. 1. Pag. ΣΟs. haec leguntur : quis sepulcri violator ex mo
rerit, aut mortuum EXSPOLIAVERIT , ei aut ORNAMENTA , aut VESTIMENTA abct erat , s
liber hoe fecerit, libram auri eoactus exsoHagheredibus mortui, o quae abctulit , reddat Ods heredes non serint, Aseo nomo cogatur inferre, o praeterea eentum flagena suscipiat. Semur vero μ hoe ferus admiserit,
ducenta flagella suscipiat, o inserper flammis
ardentibus exuratur , nihilominus redditis eum
ma , quae ausus eR auemfise . Exstat Edictum Theoderici Regis Ostrogothorum , quo Cap. CX. pag. ei poena mortis infligi tur qui sepulc um rictruxerit. Ex legibus Alamannieis pag. 37σ. L. & Bavaricis pag. 43q. tit. xvi M. pCenam quoque statu tam habemus in eos, qui mortuos eqsederinto exspoliaverint. Idem servatum a Langobardis . Etenim lib. r. iit. x D. pag. svo . O d a Rex
27쪽
xxvIM PRAEFATIO Rex Rotharis haec sancit: pquis sepulcrum
ve RiT , aut foris jactaverit , Dcccc. solidos sis culpabilis parentibus id est consanguisneis defuncti. Et si parentea proximi noa fuerint, tunc ga Ialdius Regis, aut Sculdasius requirat eulpam ipsam , o ad curtem Regis exigat. Rex Grimoaldus pag. 38 . hoc jus' sit e si spoι1A de homine sepulto servus de
sepultura tulerit , de quanto tulit , dominus ejus reddat, o componat, ut dictum ect , s tiris ικ. o persona tradatur. ad occidendum . Leges Ripuariae tit. xiv. F. II. pag. 4sso. &tit. LXXxv. as. II. pag/σs. iis poenam decernunt , qui mortuum odere praesumserint. Salleae idem statuunt tit. xvii. ubi Videndus in notis pag. 4r. V. C. Johannes Georgius Eccardus , antiquitatum Germanicarum scientissimus . Sed ante omnes sanctum Zenonem episcopum Ueronensem , saeculi iv. scriptorem , quem Isaacus Casaubonus ad Capitolinum in Marco cap. v. Latinorum patrum eleganti mum dicit , in aVaros , sepulcra defodientes , clamare audio . Verba sunt in Sermone l. de Avaritia pag. 37s.
editionis Veronensis et si orbem totum possideant, I es oderunt. IVicitum putant habere
28쪽
vicinum. Coa Iruunt praeotia , sepulcra DEFO-DiυNT. Zeno hic tangit, ut auguror, suae
paroeciae Alpinos populos , adhuc barba-
Εκ locis hucusque congestis una coeuntibus compertum fit, ritum ejusmodi apud Gothos, reliquosque populos, Germanorum nomine comprehensos, aeque Viguisse quandiu in gentilitate vixerunt, ac postquam ad Christianam religionem traducti, Arianos errores in Italia profiterentur . Atque hanc puto esse caussam, cur apud nos Gothica &Langosardiea conditoria nulla , aut perquam rara exstent non 1olum privatorum hominum , sed eo magis Regum & virorum principum , qui in Italia saeculis v. v I. v M.& Vm. rerum potiti sunt; quod scilicet ritus sepeliendi mortuos , auro & gemmis
ornatoS , Vetaret, sepulcris externa signa
adponi, unde nocturnis praedonibus eadem Violandi occasio daretur . Hinc palam fieri arbitror , hominem Gothum fuisse, cujus cadaver Disco argenteo , auro & gemmis
29쪽
Militari officio iunctum, ex Hatura deduincitur . Milites enim non tantum aetate ac
sortitudine, sed Ratura aestimabantur . Hac de re videndus Jacobus Cujacius Oblervationum libro xxi. cap. v. di Melchior Gol-dastus in notis ad Dositheum magistrum lib. HI. pag. 27. In quinque pedum , septem que unciarum usualium altitudinem tirones deligi jubet Valentinianus Ι. Imp. in Co dice Theodosiano lib. viii. tit. xii I. de T ronibus L. IiΙ. Magno, Vicario Ursis inscripta v. Kal. Majas A . D . 3σ7. Verba haec sunt ris quinque pedibus o septem unciis usualisus delectus haseatur , ubi consulendus Jacobus Gothos redus . Huc pertinet uEnigma XCI.
Θm si de milite podagrico , quod de
equite perperam inscribitur rBellipotens , olim sevis metuendus in armis , Qui NQUE PEDE s hasui, quos unquam nemo negavit, Nunc mihi vix duo sunt: inopem me copia fecit. Sompost centum Anigmata nuper Lactantio vindicatum ivit eruditus Christophorus Augustus Heumannus in editione, Hanoverae CuratR A. D. 2722. Poeta Gaiaus pera
liquus dicitur ab Andrea Scholio libro ΩΙ.
30쪽
Observationum cap. xx. in fine : deque nominis veritate non ambigit Caspar Barthius in Adversariis libro Lviii. cap. I. habetque vades sanctum Aldhelmum saeculi vir. scriptorem in prologo II. Anigmatum, & Sigebertum in Catalogo cap. Cxxx M. Vide Johannem Albertum Fabricium intomo ΗΙ.
Bibliothecae latinae pag. a I. &ps8. Mihi ex locis jam indicatis planum quodammodo fit, S Notum , Lactantio juniorem , floruisse post A . D . 3 σ7. Legem enim Valentiniani I. quinque pedum in suo Anigmate
fideliter exprimit, unctis v II. quod eas Versus non caperet, neque .ssinigmatis lusum
juvarent, silentio praeteritis . Quod enim inter Veteres poetas a Petro Pithoeo editos legitur sexque pedes , hoc ab eo intrusum , qui Anigma de milite inscribendum , de , equite inscripsit, quod nimirum equi & equitis pedes sex, non quinque numerarentur. Sic porro explicavit Claudius Salmasius cap. r. de Re militari. Sed recte Josephus Castalio in scholiis pag. s r. editionis HI. Romanae , in quinque pedibus unam longitudinem tarporis latere subodoratus fuerat. Quare postea non debuit Pithoea nam lectionem amplecti. Vegetius, qui Valentiniano II. inscri
