Reineri NeuhusI IC.Exercitatio eloquentiae. Sive Suada Alcmariana novissima. Continens orationes 65. Cum fasciculo poëmatum

발행: 1671년

분량: 453페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

xxxvIII. Iacobus Groen. Alcm-rianus. xxx Ix.' Fred. Ludov. Molt a 'en-burch. Nob. Bait. Alcmarianus. xxxx. Ioannes Pierius. Alcmaria- xLI. Ioannes Berrien. Alcmaria

nus.

selo menses.

LIX. Petrus vander Merct. Zelandus.

22쪽

L. Ioannes Baart. Alcmaria

nus.

LII. Ioannes Baart. Alcmaria-

vius.

LIII. Suffridus Burmania. Nob. Frisius. LI v. Hieronymus de Haete. Amfle-lodamensis. Lv. Iohannes Guillelmi, Quael. Ar

LVII. Iulius vander Moere. Nob. Bait. Alcmarianus.

24쪽

Agna H. Η. Audd. admiratio me tenet , quod tarn multi mortales reperiantur, qui, tot tantisque vitiis addicti, rurpiter tempus aetatis consumunt, qui proh pudori in inanium rerum possessione, in perituris honoribus, in caducis divitiis. in faedissimis voluptatibus s huius alvi solatium ac salutem reponunt. c uno vere triumphantes, quod, siniamo bo- torsus relicto, ae fastidito, ad solius sortunae A aram,

25쪽

α R 4 N x η x l. ν Vn v s I. IC. aram, tanquam ad rerum humanarum tutissimum asylum se recipiant.. Quam cum ego miserrimam hominum conditionem tacitus mecum expenderem, nihil profecto turpius , nihil in terris tetrius, immanius. que ante meos oculos versari censebam. Primo, omnium malorum Omen , cretata Ambitio, falsique honoris detestabile nomen mihi occurrit. Quibus ita plerosque moriales deditos esse video, ut nunquam satis indulgere iustissimo dolori possimus. Venenata enim Ambitio, de verae dignitatis opinio mulios homines falsos fieri coegit: Quibus alias animi sui dotes ad omnia praeclara decus 3c ornamentum fuissent. Unde velut ex pleno torcente, infinita scelerum colluvies pro-

manat, de qua sola, qui hominis sumus, pen δin brnorum speciem transbrmamur. Cum tamen omnium sapientiu judicio id proeerto constet, nihil magis instabileesse, quam

potentiam non sua vi nixam. Et hoc studium nostrum praecipuum esse debere, ut malas artes, quibus Rempub: invadimus, longe arobis remotas habeamus. Nec quiequa in praeter solidam virtutem veramque gloriam, quae immortales nos esse facit, studiosissime affectemus. Quae enim in vita existimat m accedere unquam

hujul modi viro potest , qui tramite non legitimo a' honoris iastigia. niendit Qui, nisi pravis altibus, nisi largitionibus, nisi corruptelis ad haecis icta, viam sibi pmmunivit. Cum, inquam, navis illa Reipub: quae communis nostrum est salus, tota ab istis, inter fluctus ac procellas regi debeat, qui rerum peritissimi, & ab omni im- Erpbo sensu, dc ingenio maxime alieni.

Is verus, teste oratorum summo, honos videri.

solet, qui non propter spem sui uri beneficii ; sed Nppter magna merita claris viris desertur. Quod

26쪽

sapiens ille alter in eodem foro ignoravit rho relu esse ingenii , quam viriMm vib

tam quarere. Siquidem vera gloria radices, m etiam propagatur , ficta omnia , tanquam uti c/lariter decidunt. Mutioque magnificentius

irtute acquirerepa νa regna , quam ex regu is sis nasci.

uod, certe, olim non latui rillustres ingeniortute viros , quorum omnis industria in hockit posita; ut ad Rempuba tanquam ad Deo- aras. accederent, quam etiam sanctam, & abi maculi illaesem conmetabant. Huiusmoditum excellentium nomina ex hoc loco, A A. ma saepe audivistis, quorum adhuc recens oria aures , animosque nostros, puto , sensu i dimino affcit. ec, charissimi Commilitones, nostra illa est uec arena , in qua dies noctesque oecupari des. Hoc illud unicum theatrum est, quod sine sine fastidio ingredi semper reos decet , quod vere e Tripode si dictum, qui sun si illicitos honores manu suauersavit , nisi qui primum opum & divitiarum Avari-irpiter flagravi τὶ quarum cupiditaς adeo rata acceptaque , ut fusique deque ha- qua ratione , quibus artibus ad improbastates perveniat ; modo illud inde aucupitumi, ut solummodb ditescere possit, & uina, quos infra se videat, verticem sivum extol-

Optime Satyrici sententiam edoctus: de habeas quaerit nemo, sed op rtet habere. uos Tartes iacis nunquam fati et arenis Tempesta pretiosa Tagi, πο agna rubentis

Aurea Pactoli.

ullum mortis periculum relaimidant, nul- eeanum exhorrescunt , Nullam ignorui- 'pra in explebili pecuniae avidititate stibter Α α fugiunti

27쪽

ut aeraria sua resarciant acervis nummorum S ut. Euclionum instar, suas illas ollas an laque allisthme terris defodiant. Ne forte aliorum insidiis artibusque ilaec chara animula, pecunias dico, rursus eripiatur. αuibin nullae unquam satis divitia sunt; nan Mida, Non Cro,non omnis Persarum eopia, Explere illorum tartaream ingluνiem p O vere inania, vere Iudicra alternantis Fortunae spolia , quae tamen miseri homunciones tanti

saepe facimus, in multo facilius placidiusque sit, ex hac ipsa vita demigrare, quam tantillum de opibus suis , & male partis domi thesauris amit

tere.

Pudeat, Miseri mortales, vulgi hosce mores imitari, apud quod jamdudum virtutes vera rerum vocabula amiserunt. Quod si nobiscum illi divinam Philolophorum mentem perspectam sibi haberent, nunquam ab hac tali insania in sinistrum abriperentur. O plus quam bellu inam animorum rabiem l o caecas, & inanes hominum cogitationest Quibus nihil dulcius, nihil gratius est, quam, quod alios emungantis alios fallant , suorum profusi . alieni appetentes. Qui omnem ingenii contentionem industriamque in acquirendis divitiis ponunt. Atque nιrnam qua divitias appetituri e sent, cum di itibus primum deliberarent I m Uecta γοιahua Dis dudum mutassFnt. Nam plurimis p rasse divitia. non finis miseriarum , sed mutatio fuit. Et multo securiuι tunc divites eramu/, quando intelleximuν , quam non si grave pauperes esse. Tunc demum felices erimus, si pecuniis nostris

nihil adjiciamus di cupiditatibus detrahamus.

28쪽

Ex xaci Υ Α Ο DE 1 o o v T M T I S. snt, ut volent res humanae, dum animo compo-o sua constet.

Sublime ritu moliar atrium ' cur valle permutem Sahina

Divitias operosiores let, non sub Hymettiis columnis ultima recisisica somnum capiam, Nec quicquid de Libycis titur areis, solus ego possideam ; aut opima diniae segetes feracis, vel pinguis Phrygiae Mygitas opes, satis tamen beatus sum. qui omni-iHis bonae mentis impedimentis carere pon

Non posidentem multa voea ενδε εcto beatum d DHi s occupat . Nomen beati, qui Deorum Muneribuo sapienter uti DuramqMe callet pauperiem pati,

sit tamen illud ab animo meo prorsus pueriat nullo modo divitias ego pati possim. .Apudientem virum illa in servitute fun/ opuυαμ

i in imperio. Et nemo tam unquam insan s e

t , ut sapientiam paupertate damna erit, autus phis pecuniam interdixerit. stoici vero omnes illos divites dicunt, qui eae-& terra frui pomunt, & Divinus Plato in illatentia fuit, quod nunquam quisquam in mas divitiis bonis artibus operam navaverit. Satisque Diogenes ausus asserere : Quod neque in .no, neque in civitate opulenta locus detur uti. Ideoque clim aliquando, quid essentitiae, interrogaretur Chilan, respondit: illae taurus sunt malorum , & Calamitatis Viati

σnaraeon Vero Lyriissis , eum auri talentum a ycrate accepisset . illud paulo post ei restituit, ens et odi munus quodcunque vigilare cogit. A 3 . Nos,

29쪽

RONE Rr N T v Η v s I. N. Nos,Commilitones Charissimi, nunquam tam a bona mente simus alieni, ut cum hetricis illis Philosophis pecuniis odium indicamus. Pulciterri- rimae sunt opes. quas nostro labore, de sudoribus compara mus; quas a principum liberalitate consequimur; a Legationibus exterarum Gentium, a Magist ratibus nostris, in vitae gloriose institutae

memoriam

Tamque divinus aliquis poeta nunc existat. Mab Auspicio & inauguratione maximi Regum Caroli aureas per colla sita ludentes catenas Pt

mereatur.

Hocante omnia Η. Α. nunquam satis ego admirari possum, quod in eodem contubernio nostri generis, & familiae homines rep eriamus , qui sola voluptatum fruitione, in Wula, in venire summam felicitatem reponunt. nuorum vita nuhil aliud est, quam bibere, pergraecari, helluari, in scortis, de in popinis pernoctare ; inter aleam de pocula occupari. verbo di ero et hoc unum agere, ut ab inferis iterum revocent vexeres Bicongios, Trieongios, Tiberios, Biberios, Amphoras , spisno s.lApage a sacris Musarum male ominata haec verba, Sardanapalos, Domitianos , Ani nisu Cleopatras, quorum nemo sine offula potuit v ivere. aut bene uncta patςlia. Qui in luxu, in mollitie, in purpura vitae suae bonum posuerunt omnes famae Nominisque boni prorsus Rcuri. pud q*os Sacrorum ipse Antistra,

rarum .c memorabare magni Gutturis exemplum. Porro,

30쪽

aest vita & Uirtus. Notulissῖ .Adolesientes, qua Zamam , & honorum fastigia feliciter a seendi- s : si non sequuti temporum horum barbariem.

n Cyro, cum Platone, cum Socrate ex pari vinus. Qui vel prope mentem aquae rivulum undissime earnabant di solo Naturae desiderio

aen suam condiebant. Parvoque af eti producere vitam E t quantum vatura petit. ntumque cibi de potus sumentes, ut corpdris es alantur, non opprimantur: Quibus vestisebat frigus; domus munimentum erat adver- infestaeorpori r Hanc utrum resipes eremerata. varius lapis genti salienae, nihil interrerat. Sicci te afuis, rara pendentia erate, Moria rear quondamfestis servare Diebus, Et natalitiam e natis ponere lardum, Castrorum imperiis, m Dictatoris honpreMιnλώ, ad has epulas solito maturius ibis.

Inam i de nos Charisimi commilitoner, aliquideterum illa gloria hausissemus, ut improbamiorum cupidinem; ut dixitim male camparatas,

noxias Holuta ei quam longissime profugere, mos vero nostros, artesque ingenuas ad solius ientia possessionem componere possimus.

SEARCH

MENU NAVIGATION