Adsertio hymni Mariani, cujus est initium Salve Regina, carmine Belgico translati adversus disputationem academicam eximii domini ac magistri, Martini Steyaertii Somerghemii. Autore Christiano Philireno, ..

2쪽

ADSERTIO

XXIV. mensis Novembris pro

putatio Theologica, in Schola Academica publice celebranda, Praeside Reverendissimo Viro Domino , ac fragistro Nostro, Martino Ste aeri Some hemio, Vicario Apostolico 'luaeducensi,

Decano S. Petri Lovanii , .c. Cum tanto Viro nobis res est, Amici. Auscultate: paucis rem cxpediam. Scripturae verba Disputationi praefixa, moris & ornatus gratia, haec erant: Pseph virum Mariae, de qua natus est Fesus, qui vocatur Christus. Mat. I. Hinc multa ac praeclara concludit Vir eximius: sed principio rerum dicendarum occasionem pandit, sic fatus ab alto: Occasionem huic quaestioni praebet mersio nova Antiphonae, SALVE REGINA, quam a loco Approbationis iterum Embri censim vocabimus, nam locus Impresionis ignoratur. Bis falleris, cximie Doctor. Versio fortasse tibi nova est : sed nostratibus jam annos octo, nullo Obmurmurante, usitata. Deinde nec a loco Approbationis, Embricensis tibi vocanda fuit: quum ante tot annos alibi sit approbata r neque locus Impressionis ignorari potest, quum literis grandiusculis in fronte libri A a

3쪽

are sit impressum, et ' Hirectit. Quam tu inselieiter in limine impingis, quam mox ingressit cespitas. quam inauspicato exordiris i iHaec initia nihil boni ominis habent. Per

gamus.

Antiphona ista , inquit Magislcr doctissimus, ab Hermanno qutilem Contra lis composta. Ajunt. Sed jam prιdem ab Ecclesia in Offficio Ecclesii.istico adoptata , 'facile inter alsas de B. V. M. est celeberrima: ideoque pracipua cura asserendi Tituli, qui illic Deiparae attribuuntur . si deprehendantur ab aliquo infirmari. Recte. Uti feri creditur in Versione ista nova. Temere & indocte. Primi quod ait Eiclesiaram hic quam alibi, MATER MISERICORDIAE, intelligi potest simili quodam modo ,sicut II. Corinth. I. PATER MisERICORDIARUM, hoc est, valde moericors: vel etiam sicut, quod alibi non semel dicitur, MATER GR AT M, seu DIVINAE, GRAΤlAE , id est, Quae gratiam in M. bis precibus in meritis suis parit. Hoc simile amplectimur. Monemus tantum memoria retinendum , quod nemo nescit, sanctissimae Virginis merita, o Dei gratia, di meritis Christi, originem sumere, omnemque impetrandi vim habere. Illud vero eno miter claudicat, nisi immensum discrimen statuas inter Patrem misericordiarum & Matrem misericordiae: ut haec ad similitudinem Dei al-- tinimi dicatur valde misericors , quemadmo-

4쪽

dum rivulus Occano comparatus, vel Fonti inexhausto , unde quidquid habet, gratis mutuatur. Si quidem liceat ita de Deo, humano more balbutire. Pergit Doctor egregius, censoriam virgam Vibrans, jamjamque percussit ro silmilis. Hanc phrasim tam adamatam Ecclesiae, CV ejusfiliis, ait,phrasi Batavica Ambricensis non vertit ,sed evertit .isubstituendo, QUAE, SALVATOREM GE

Siste gradum, o Censor. Fidum Interpretem imbelli manu pulsas, tametsi strenuus tibi videaris. Sumus & nos, Christo propitio, Ecclesiae filii, quibus gratum est & adamatum, quidquid haec, piae venerationis ergo, illius colendissimae Matri decantat. Neque Trajectensis Interpres, quem tu Embricensim pro libitu vocas, encomtum M atris miseericordia, phrasi Batavica evertit, sed bona fide reddi dit. Oculos admove, sapientissime Magister,& vide quo te abripiat adfectus, dum aliena

carpis. Mater misericordia non vertimus, ut tam

intrepide , nobis insultando adfirmas, ina

Salvatorem genuisi, Die deii Deilaiid hebigetetId: sed sic plane: Die deii Deiland

Salvatorem genuisti, amore plena. Alioqui quo referas illud, amore plena, vos viiii ues dei nisi ad Mater misericordia Θ Prorsus ni

5쪽

hil est, quo referri pollit. Habes ergo omnino quod postulas. Matrem misericordia dicimus, quia snsu M Christum Dei Filium ge-

nuit, omnis gratiae & misericordiae largitorem: deinde & quia amore plena cst, clementiae sinu veluti pia Mater nos complectens. Quid est enim amore plena, nisi plena misericordia , valde misericors, eximio nos adsectu amans Nam de amore erga nos sermonem esse in Hymno belgico, eodem Tetrasticho aperth indicatur. Jam quid dicam, Vir eximie, te contradicendi libidine huc praecipitatum: an ignorantia deceptum ' Malim equidem quod levius est credere: quamquam leve videri non debet, Theologiae Doctorem, tot titulorum insignibus adornatum, tanta apud suos autoritate pollentem, declamare in scholis Academicis, Theologorum stipante corona, in Hymnum , ad sacrarum Virginum pietatem erga Reginam virginum fovendam , pie &religiose compositum, atque fide integra e latino in belgicum idioma translatum. Phrasim balavicam non satis calles. Ignosco. Sed res tam manifesta est, ut vix coecus hallucinari queat, qui animo duntaxat livore vacuo verum vestiget. Deinde turpe est arrodere ac damnare, quod non satis perspectum tenes. Turpissimum ineptis foliis bonorum lu-ς rationes, quibus Ecclesiae prodesse cupi-

6쪽

unt, traducere apud rerum ignaros. Dices tamen, & utinam dicast te quoquo modo fuisse deceptum: nam quid aliud dicturus sis, penitus non videtur. Accipio confessionem, si publicitus fiat in coetu Theologico, ubi calumniae tuba sonuit. Interea cuilibet, re ipsa testante, manifeste jam patet, adamatam Ecclesiae phrasim nostra interpretatione non eversam, ut temerE pronunciasti, sed religiose de adcurate redditam: tua autem, Vir praeclare, latina versione berugicam translationem nostram non versam esse,

sed misere dilaceratam , dimidia sui parte imprudenter mutilatam, atque ita calumniae momsibus nullo suo merito objectam. Reliqua quae addis, jam ultro evanescunt. Etenim beatissimam Virginem, Matrem misericordiae interpretamur, ut ipse cupis,& quia JEsubi Christum genuit, & quia erga nos amore plena, misericors sive clemens esse non desinit, sed Patrem misericordiarum precando rogat, ut nobis gratiae suae dona benigne largiatur, per Christum Dominum nostrum. Secunda Conclusione: Quod mox siequitur, ait Doctor eximius, VlTA, DULCEDO, ET SPES NOSTRA, SALVE, sentque piae blanditia Fliorum Ecclem erga tantam Patronam siuam, id sic vertens infirmat Embricensis: PLENA, ait,

ΛΜORE; PLENA CHARITATE, QUAE NOBIS VITAM COMMVNiCAT, vel COMA NICAS et

7쪽

m eum est, quod merito fuisset mira-

:-m. Mihi quidem nihil ancipitis sententiae

Oc. ne imo in mentem venisset, nisi Steν- aertio suggerente: nec opinor cuiquam in mentem veni ste, nisi qui verba torquendo, venaretur quod carperet. Quid vero hoc, pem, contando pergit, ad suavissimum illud, ViTA DULCEDO Z erum lucinatur , idque multifariam.

. Plena amore, a superiori membro temere avulsum, hic male adsuit, ita versionem, caste limpideque suentem, bis perturbans. IDeinde haud scio, an cujusquam auribus suavius illabatur latina vox Dulcedo, quam belgica pol vati iiiiiinet quod nobis sonat, Amabiti dulcedine plena: Tetr miniitIhli I asia plena , qui primus est gloriosissimae Vi gini honoris titulus. Ut hic in nostro Hymno verso Angelicum illud omnium suavissimum Xαψε resenare putes.

Jam pro Vita in alia lingua, idque carmi- . nis lege adstricta oratione, substituitie Qua viaram nobis impa tiris Nam Quae nobis vitam co renicas , nescio an uspiam latine dictum: reperiatur quid, obsecro, habet piaculis Analiter vita nostra est Maria, quam vitam animae , quae gratia Christi est, precibus suis no-yri impetranilo, atque adeo Christum ipsum quodammodo impartiendo λ An non recte fungitur fidi interpretis ossicio, qui carmine sensum

8쪽

sum verborum apte casteque reddit λ Quas nobis demum interpretandi leges condet, cujus teneris auriculis durum sonat, Quae vitam nobis impartiris: quod mihi, fateor , lene fluitZAmplissimus dominus Praeses rQuod autem, inquit,pro τω SPEs NOSTRA, subjungit: QUAE

NOBIS PARIO EUM sUPER QUO SPERA Mus ,

mo non videt eodem vitio laborare, quo pupra relata prima Conclusione. Imo quis non videt

sapientissimum Magistrum rursus ad eundem lapidem impingeres Pia Virgo Spes nostra vocatur, quemadmodum de Visa modo diximus, quoniam Isis UM Christum , qui nostra Spes est, olim carne nobis genuit, & nunc etiam perpetua quadam tacunditate nobis gignere non cessat, dum hoc precando agit, ut spiritus Domini JEsu in nobis vivat, crescat, perficiatur, quo spes nostra quotidie firmior evadat. Id aptissime signiscat Interpres Belgicus, verbo praesentis temporis usus. Nihil ergo hic censura dignum est, praeter Censoris nostri supidinem arguendi rcctissimὸ dicta. Sed jam quoque ferocior insultat, & veluti induto sothurno prosiliens: Quis nunc dubitet, inquit, quin Titulus ille sequens, quem in alibi usurpat Ecclesia, ADVOCATA NOSTRA, ab Embricensi dilui, vel etiam eradi debuerit, jub tituto alio tanto inferiore 3 Ita vero accidit. Nihil pro eo in Hersione comparet, nisi, ORA'

9쪽

Quo igitur pertinet bic versus: Adjuva nos,' si mus , tuis precibus p Sic enim vertimus illa verba , Da euo Advocata nostra : Desp

atia oodi utilat sit: Adjuva nos, quaesumus, tuis precibus, Deo gratis c acceptis. Quae tu jam veluti jure tuo, insigni imprudentia: nam impudentia dicere nolo: detruncasti, Magister magne. Quod si Belgicam obsecrandi vocem Dog, quae Latino verbo Quaesiumus ad amussim aequipollet, ad superiora retirre mavis, ut reddat illud , Ad te clamamus, sensus nihilominus plene nobis constabit. Nam quid est aliud, Adjuva nos tuis precibus, Deo gratis . nisii, Esto nostra interpellando apud Deum Advocata λ Sed tua scilicet religiosa sollicitudo sibi perdere visa est, quidquid non eodem vocabulo, quo tuae aures deliniuntur, expressiim sonat: & quia nomen mala be i- cum riduo latcrse nostris carminibus non quadrabat, hoc icnocinita destitutus. illico tumultuaris, quasi Religio in discrimine versaretur e tantumque pulveris excitas in scholis, ut Discipulorum tuorum oculis facila sucumsecturus sis, nisi quis promptξ discutiat nebulam inanem. Compesce, si quid preces valeant, compesce hos adfectuum tumultus :& rem mecum sedato

10쪽

sedato animo expende. Sanctissima virgo Maria nobis Advocata est, & quocunque libuerit vocabulo honoris gratia appellare: modo gnaviter ejus officium ab officio Christi Mediatoris & Advocati nostri distinguas,& profitearis Advocatam esse orando pro nobis Deum per merita Christi, qui per se suique causa a Patre exauditur. Nam Sancti, inter quos primum omnino locum obtinet η ἐυλογηρ τ' Maria , rogantur a nobis ut nobiscum & pro nobis orent: Christus rogatur ut donet, quae ipse suo jure a Patre nobis impetrat. Non pigebit in hanc rem adscribere, quae tradit celeberrimus vir, sacobus B. Bossuetus, Meldensis Episcopus , contra Heterodoxos disputans, Historiae Variationum Eccles. ProteS. I.ib. XIV. prope sinem: Manifestum est, ait, nihil nos petere a Sanctis, nis consortium precam, idque meterum exemplo. Si quando u-μVeniat rogare nos Sanctos ,,ιon quidem ut precentur, sed ut donent ac faciant, hic quoque. eteres nobis praeluxerunt, idque eodem quo nossessu sunt interpretati , nempe quo dona nobis /concessa , non tantum siupremo Domino qui δε-dit, verum etiam intercessoribus qui impetra

runt, accepta referuntur.

Exemplum occurrit apud S.Gregorium Nar Zian Zenum, Oratione in S. Martyrem Cyprianum, circiter medium:'ubi Virginem quandam laudat, quae posteaquam invocasset JE-