Io. Bapt. Ferrarii Senensis e Soc. Iesu Orationes

221쪽

I93ammis adrogat e vitiorum ince Iium , ad vitalem virtutis ducem

tb demus . DiςS Mc flammarumertilis ἡ & Laurentu, quam solis me illustrior, Fae diuino Amori ortiteri militantem iuuenem igneo ormento suauiusime torcui: ignis in m amanti m a suauitas est γ. Iumtum praesentissimi, nobis calo- is insinuabit, ut gloriosiun ad opus ' elici des i ardeamus 3Hoc ipsum in quod. Cornienimus M templuui tuo, aus ti inomine laureatum, hi t bi facta patiexeS eluui exudueudis excitati quaphum eiu i nobis a dodiris invi liunx, iq χwHRvirtutis ad immortalitatem ange tur Z Et vero par erat vetusnillimi templi maiestatem, quod Hadriani Caesaris tr beat/ Posia tio fabulon Herculis resta divis flamma pyra: glo- 'riai effulgentis indigno cultu pro- atri N fana G.

222쪽

Is sanasset, castissimi Herois, atque in vitiorum monstra ipis longe Hercule sortioris Laurentii lultralibus flammis expiari . ex ijsdem', , quibusissescatum,obselerium. tot' bonorum situ pietatis pristinae nitorem extergere hodie aggrederis, Praesul optime, quantum nobis licitatis illuxerit , persipiciamurium iam illud ab ardentissimo inter ignes oratore Laurentio extrema precatur oratio, tantum ut histe coetui diuini calaris imploret . quanto esse opus intelligat , ut ad salutares huiusinodi conuentus ilia posterum vehementius inflamme

223쪽

LINGUAE SUAVITAS . Bdita', & pinetralia PMA * braicae adyta sapientiae

veteri more nomis nouoca anno Mystagogus Di. uinitatis contemplatoribus monstraturus,Pat res, quod opportunam plurimorum eruditionem pretium operae me sperarem habiturum , partibus non mediocriter meis gratulabar . Intelligebam enim Hebraicis uberius e fontibus, quam Graecis ex Heliconibus hauriendam scatere sapientianti Verum ut praepostere sapimus mortaleS, qui de

rebus excelsissimis humiliter , demisseq. sentimus adeo delicato nobilissimarum fastidio litterarum N a ple

224쪽

196 plerique laborant; ut illae iam ad cognitionem perdissiciles, ad seris0nem insuaves ,' ad usem pene inuti tes existimentur. Ita vero ijs obse- nate , ac religiose, modesta Icilicet hominum natio , abstinent; ut rei ad illas tanquam ad Sancta sancto rum sacro interpreti, & magoso aditum, accessima q. patere pulta:

satis, quas e vesti bulo ipsi, atque climine tantum, ut dicitur, velutii ν sium Iudaeorum v v . Prxo em igitur . si x ti iacius volup tem ex iob ..ilo naxλ praeiudicio iustissima cor ruptis tintio . Atque illud equi dem admiror in primis,quod aiusti

genus hoc sermonis ex intimis est Ae praecordijs totius contentionυ

spiritus inhalandum , si loquamuἰ magici4 Fer quibusdam,portento

osisqk notis delineandum, si scri NR uic staboriosum osse, as molin

225쪽

ut neque animo percipi, neque ore proferri, neque manu possit exara ri. Ita ne vero 3 Ergo primigenius, ac nativus ille sermo, qui principe cum homine , & cum ipsa natus est humanitate, barbarus λ quem teneri adhuc mundi aurea balbutivit infantia , durusξ qui voluptatis in paradiso floruit, spinosiuS quo praepo tens Imperator, ac Legislator Deus homini lacrosancta iura praescripsit,

contemnenduS quem caeli terrarum q. amor, ac deliciae, diuinus Ma tister Christus , stib cuius lingua Cant. mel,& lae, humano generi eloquenter eliquauit insuauis p quem denique in patrio illo sempiternae felicitatis domicilio beatissimorum ciuium labium sonabit electum, hor' Soph. 3.ridus cuiquam esse posse videatur Longissime enimHero dissonos inter

Babylonicis linguis Gigantes a se licissima patria exulamus , qui vel

226쪽

patrium, avitumq. sermonem ita , dedidicimui,ut etia abhorreamuS. Vos autem bono estote animo,quicumque animum ad has litteras adiecistis, Auditores. Non hic robustam in vobis . Alexandri callidit,tem exigo,qui peregrinam linguam nodo illo inextricabili, cui prista superstitio Asiatici spem implicuit Imperii nihilo putetis minuS nodo. sam , impeditam, inobseruabilem. Caret illa innum rabilibus ijs, qui-hul tum Graeca,tum Latina Synta xis inhorrescit, quaestionu salebris, atque a preris: ut qui Hebraica nomina, & verba callide, arguteq. ino flectat, Hebraice sapientissimus sit. Neque vero in proferedis vocibus, Demosthenis duratam calculis, &lapillis patientiam,certatemq. Cum maris fremitu spiritum desideramus. Equidem ridere satis non possum giqendam nonnullorum in ijs,

227쪽

. quae eX ipso gutture petitae vegetio re sono esieruntur, litteris Conteristionem: ut non aspirare litteras; sed animam penitus expirare,Rtque extussire videantur. Neque tandem

AEgyptio ad scribendum pictore indigem P, qui supposititias pro cha

racteribus animantes Iaborioso lineamentorii ductu mentiatur. Quid

enim, quaeso, facilius esse possit, quam is plexuque,ac simplici limgmun ta iniquadratos characte res . ducemissiusso inter se vinculo

genus dilud in mgnitu obscurum , dictu barbariam,asperum auditu,ω-ctu etiam si Deo placet horren duis λ Quanquam eorum. ego Ca, tonum importun8m centiiram addimiror magis, qui Stoicis male inj temperijs agitati Hebraicam litteraturam homini Latino superuaca, neam,inutilemq. austere vicensentia N ita

228쪽

ita confidenter, tanquam ex tripo.de, pronuntiant : frustra nos icturiit, grauioribus debiti disiciolitis In primulis, minuri'. exteri se moenis elementis repuerascimusne ditano strepitu deblateraremus, auita 'eterum capientum eruditisfactis in libris Latio lepore,ac cius late donauit o voce maioribus im

maiores eruditioni' authoritatiq. non medrocrem iis aecessionem: fieri arbitrabantur . 'Grauioribus debemur posteri disiciplinis p Atre-

nium, ipseq. foeta molingua, uissima est Hebraica Latine mysteria nostratibus is libris legimus at-mλὶ Cum,& malignum coaeviti

rura Uum colligimus, Het, aice si

229쪽

εor aestiamus . Timide dicerem, nisi fidente faceret Platonicae philosophus authoritatis, Iablichus Chal ciclemsis; cuius ad Hebraicam litte. roriram, quam ipse barbaram, hoe

est, peregrinam voc at, atque externam , honorifica illa pertinet insPhoenicum Theologia commenda ne notio et Neque verὰ eandem , inquit, mis. omninosententiam tuentrem ae se uant nomina in alienam transfuga linguam: se vaesunt,ae peruliares inique genti vocum potesates, acinos , quae nequeunt aliarum geu. itum vocibus signi ari: Usquam Nis accuratissime explicentur, vim tamen eaniam retinere non poselint. Habent autem barbarae voces sua ex indole ponderis plurimum arguta quadam ex breuitate novi rum leporis, ὸ verborum parcaemctile minima ambiguitatis. Sed illa non minus consonat in rem

230쪽

nostram grauissima eiusdem vox, Barbari Habiles in affection ibus e in Uerbis etiam styidem eonfiante perseuerant. Duapropte Deo char unt , eiq. grata osserunt lverba ,

quae nulti hominum fas eis quouis

modo commutare. Hinc seuerum Origenis, ac pene praetorium edictum,ne quis Hebraicas voces alie- . M . n unvertat in linguam, sed seis notis sanctu custodiat incorruptas. Adςo sacras Hebraeorum litteras uniuersa colebat & callebat anti uitas; vcne qua eas lingua extera' euplgaret, edici facile posset uniuer, sis . Inunc, quicumq. lacra volumi na Hebraice imperitus euoluiS, at-Eαις que instar Aquilae magnarum at δῖ' tum ad medullam cedri prouolasse ac penetrasse gloriare , iqui vix interprotum librum aliquem , Scortice trudi rostro momorde-Iam. vero ἱρς agni, interest