Io. Bapt. Ferrarii Senensis e Soc. Iesu Orationes

261쪽

vt ad hominum captum eloquens amoris immensitatem sui amabili compendio doceret: sic Hebraicus sermo, diuinae sipecimen eloquentiar, sententijs, quam verbis foecundior, praeliabilius esse monet paucis multa Complecti, quam multiS pauca sseu potius nihil, praeter unam seueris auribus absonam, atque absurdam Asiaticam loquacitatem . Inunc, & longissimae orationis canti Ieriam ad taedium,ac somnum usque auditorum produc superba mortalium garrulitas: cum Deus homi nem sonans adeo breuitatem adsemarid; ut etiam ad arguendos veratiosissimos homunciones sapientis. 1mum Uerbum infantiam induerit. Atqui suis capta membris, & Iudaeo similis videatur circumcisia, &bre-

ais oratio.Vae mihi, vae vobiS,aequa.

les mei, qui, quod gigantaea statura Ion sumus, capti membris, & mu

tili

262쪽

- tiIi sumus . Miseret me tui, Magne Alexander, quod furti reus manifesto teneris , , quippe qui' Magni cognomentum usurpaveris, Rhodio Colota , eorum iudicio debitum ,

qui rerum magnitudinem moIe,non virtute metiuntur. Quare, ut par poena palmare scelus consequatur,

ab isto, quo totam Asiam leuissime obiusti corpusculo, Alexander Pusillus tin posterum appellaberis . Equidem non video , cur non possita me de habitu orationis verissime praedicari,quod a nobilissimo poeta

de statura laominis decantatum est,sρὰρ. Maiorem in exiguo corpore regna. Theb i. re virtutem . Cui Liuius, cui Virgi- . lius concionabundi, quo breuiores, eo vehementiores,duo fulmina eloquentiae ad inflammandoS , aC tanquam de caeso tagendos animos esficacis impetu breuitatis contorta

non videantur λ Et Virgilium qui-

. . dem

263쪽

23sdem est qui Tullio praeserat . quod Μηςr . hic una praestet facunda copia , oin δ' nia ille multisormis eloquentiae ge '' ' 'nera complectatur . Mihi vero e Lis praeterea laude idem videtur exiscellere Virgilius , ut paucis hic peroret , quae pluribus Tullius . Quid Crispus Sallustius Romanos inter non historicos mo o , sed oratores etiam clarissimus Non' ne Ciceroni verius frugalitate dictionis, quam licentia vitae aduer satisrλ Nemo, ut opinor , ista non vexe , sed veteratome dici crimine tuu , nisi is, cui seu galitas odiosa sit. Sentio me ab ijs, qui se cognatione facundiae M. Tulli j Quintos fratres, vel Cicerones filios, vel etiam Tulliolas existimant, in iudicium vocari, atq; alterum ob Tullianam eloquentiam mutilatam , obtruncatam q. M. . Antonium appellari . in hic enimuero tuum , M. Tuu

264쪽

236 Ii, cuius hostis falso insimulor, e

Squentissimum innocentiae meae pa-,iri trocinium imploro. Bene est: meam

- usam sustipit , atque aduersiis obtrectatores patronus optimus Orat. sic defendit: Cum sit , , inquit, ora-μ i hi. tio mollis, ct tenera, ct ita flexibi- η μγ Iii , Ct sequatur, quocunque torqueas : ct natura variae, ερ volun tates multum inter se disatia ess eerunt genera dicendi. FIumen alijs verborum, volubilitasq. cordies , qui ponunt in orationis releritate eloquentiam. Disincta alios, ct interpuncta , interualia, morae,

re irationesq. delectant. 2uid potes esse tam diuersum i tamen enin Utroque aliquid excellens. Ain distis Iudices, ipsius Tullij tum Copiosiam, tum pressam dictionem is

eximia laude ornantis ingenuo me, testimonio a laesae calunia eloqtae tiae . absolutum. Audite praetere νι Tu I-

265쪽

patrocinatur et Senibus eo uenit stit c ιν

pressum genus, ct mite limatia o

di quale ouis inteligi Cicero, eum dicit orationem Dam coepisse ea-nesere . Vestrum iam est mendatissimos rabulas' ad Pythagorae scholam relegare, ubi sapientis e D se discant, diuturno silentio praemeditari, quae tandem parce , Vere q. dicantur . Quanquam autem plena succo, & sanguine dicendi breuitas araefertur a me prolixae, ac loqua- ulae orationi: non eo tamen infictas, profusem eloquentiam quandoque opportunissimam esse, siuerum praescripti spatium temporis 3atitur, siue cum rude vulgus, im- eritamq. multitudinem alloqui nur , cuius pinguissimae Mineruae

lape eadem inculcanda sent , ut si

266쪽

mel haereant. At vero cum a

mines eruditione sapientissimos ,

authoritate maximos , curis occis

PatOS , negotijs impeditos ininta breuissimi teinponi, angustias dicendum est: quis, quaeso, locussi longissimis recentium Gracchorum orationibus λ Senes eni in , Sprudentes viri malunt sibi res dari, quam verba . Quare satis demini

non possum eorum confidentiam 1 qui, nulla temporum , nulla perfid'narum habira ratione , t an quam ei tripode pronutiant, orationes quasi

cunque impendio vocales esse de bere : ut prae illis Archytae crepit culum, & iteria muta sint Noela deest, qui praecones istos officiosissimos in recitando pro longitudistorationum Senatusconsulto notassisbi, quam rerum nouarum cupidis hominibus morem gessisse sitspita xur. Est, cui similius veri videaturi

267쪽

239tosdem vocalissimos declamator :x animi sententia longinquae locu- ioni sitffragari solitos p pterea luod callida breuitam persuadgreiesciant. Ego vero humanius sen' io,ab humanissimis prolixae dictio, ris patronis,& laudatoribus ad lon-νas orationes non viros verboruM,arcissimos, sed pueros,hoc est, Mu- arum picas prudenter incitari: vindomitam garrulitatem,stuuiumq. coscmmane loquendi publice deci nando, quam priuatim garriendo ι. s. ommodius defatigent. Sin autem allor, atque idem a viris, quod a,ueris, dicendi genus recentes lo-

daedali exigunt: quaenam est ista inmanioribus indigna studi js inli nanitas , in hominum iugula inualere, ut ipsis liberam mancipiis vorem pro suo isti arbitratu expriis mant λ ut exhaustis iam vitibus stinneo cum diuturna orationis anhe-

268쪽

Olent iuniores, ac tyrone S .E latinitatis magistri, magi, stratu inito, suam de Ora tionis longitudine sentea tiam longilis praefari . Ego vero nec iuuenis,nec tyro alieno strepitu ex annuo silentio excitatuS,ac pret' monitus, sine iuuenilibus ampullis,& sesquipedalibus verbis perbre uem, atque ideo sertasse noninia cundam, certe non intempestium de stylo Hebraico disputatione instituam. Iniuria hic aliquis misadolescentior Cato succenseat, ad quo

269쪽

23Ique exprobret, quod huius authoritate loci leuius argumentum perorandum susceperim . Etenim si decet ex hoc loco Hebraicarum litterarum prima elementa cum elementariri senibus iape balbutire: cur ex eodem Optimam dicendi formam semel eloqui dedeceat λAtque illud in primis hodie mihi

laetandum esse gratulor, quod , ut multos defendet. ita neminem emi, aus, cominusue stylus hic nosterminerabit . Nihil enim Latinae in erest aemulationis,utrum Hebraica ratio prolixitatem amet, an bre-aitatem . Quod si grauissimae phi-osophorum nationi decorum est, ,resis disputationis dialecticis pu-:nis sonoraim &implacabilem, pu- nam pro nunquam hactenus com Fertae veritatis trophaeo ampli stino, atque turpi ssimo quotidie pu- nare : quidni liceat homini Musiis

270쪽

humanioribus initiato ex Rhetori. cae palaestrae instituto explicatae di.ctionis palma aduersantem , Tepu- iantemq. amicorum sententiam mel, atque amicissime depalmare Si quem autem nimis tenera cute auditorem innocentissima verba confixerint : iste dignus est,cuius aures Hebraicae cotis annuo attritu occallescant . Antiquissimus , &principe cum homine , siue cum ipse humanitate natus, eaque de causa uniueris hominum posterit,

ii haereditaria alacritate discendus Hebraeorum sermo, seipso deindGnobilior a pulcherrima origino transcendit ad inaccessam Diuinit,tem.Nam Dei cum loquentis voce, tum infantis imitatione diuinissimus est.Ergo quemadmodum, quod caelum, ac terras implet, diuinum Verbum ad puerilis corporis bre

uissimam periodum sese contraxit i