장음표시 사용
2쪽
IMi L nunc fieri frequentius videmus, praesertim ab iis, qui puerili aetate imbuti nonnullis opinionibus,
cum ad multam aetatem adoleverrunt, eas sibi evelli nulla ratione sinunt quam ut argumentis omnis bus , quae contra fiunt, roditionem scutum veluti quoddam opponunt nec opponunt solum , sed itin urgere quam maxime solent, atque exclamares Traditionem int Etam servari , Traditionem everti non oportere Adversarios veros viri Seiolorum triticorum ac , si superis placet, Haereticorum nomine traducunt. Atque hi quidem toti sunt in Traditionis vi, a oritate exaggeranda . An vero, ubi volunt vera extet Troditi, an sit illa potius populi rumor quidam, sit vulgi opiniook vini exorta de hoc nihil omnino laborant. Atqui libiderat, de quo quaerendum prudentibus doctisque hominibus videbatur . Nos de hoc argumento omnium, ut credimus, utillissimo, atque ad Historiam praecipue Ecclesiasticam necessario, quantum brevis exercitatio patitur Uemus.
II. Et primo. quod a nemine iactum video, laeet Traditionem in duo veluti genera partiri; quorum primum voces , loquendi modum , alterum res ipsi complessitur Extat enim Traditio quaedam, quae circa voces versatur, qua longus Ecclesiasticorum scriptorum usus praescripsit , 3 veluti probam, signa tamque monetam adhiberi quasi expendi in Theologico se mone iussit. Exemplum sit in voce 6 ad secundam SS. Tri nitatis Personam significandam . Displicuit vox illa Origeni , -- luitque inter alias potissimum usurpari , Comm. in Ioam tonna. Origenian pag. ip. . Nihilominus est omnium Christianorum , a
que Ecclesiae usu consecrates, ut Graecam eam vocem Marius Victorinus Latinus scriptor retinere voluerit . Larinam rem' ο - Coostet, erritilianus Corianus Lactantius multo
3쪽
tiores alii Verbum , qui ita etiam legerunt apud Ioannem; quos
ditisente recensuit Sabatier. Quamvis Q Eimus rectius 'ος- Graecam vocem , sermonis, e exprimi, quam Verbi discat, eamque reposuerit in altera editione . . idque vulgo Hererodoxi faciant in Uersone, vel Paraphras sua uni , QTr melius , era, Castellio, Hammondus e seseque de ea dispotet in Onomaro Messiae Glassius aliquam tamen hic traditionem agnoscimus, probamusque Peruvium dicentem Clib.6 de T in
'ri ,3 meis sermonis vocabulum ab non iussis Patribus robi tum sit Filio, Me tamen tempore omnis temere, atque etiam ridicule anteponatur alteri, quod oe multo usitatius μιρο ex aliquot seculis iam solum in Eulem retinetur , Qua signis candum Filii personam unge est aptius
II Praeter solitarias voces eadem extat Traditio de nonnullis
dicendi modis, imo similia quaedam sunt antiquitate ipsa praescripta ad Fidei Mysteria explicanda. Ut in eadem re consitamus, ad Filii processionem a Patre is distin nem personae , siveitatem Naturae exponendam usi sunt veteres similitudine Luminis de lumine, quod non primit Nicaena Fidei formula usurpavit,
Patres , quos Petavius protulit b. -υβ λ; sed inerat ant,
quioribus Fidei formulis , ut patet ex ea, quam Eusebius in Comcilio Nicam exhibuit apud Socratem Clib. r. cap assumatque ea tradere, quin aeceperat tune, cum animius in in λου- ω λαρι ωορ- . Aliud exemplum veteres usurparunt Verbi in mari . Cum vero duplex Verbum sit ευδιαθε - , sive internum quod mente concipimus,' προφαρο- rotatum a nobis; quae veteres etiam distinxere his nominibus, ut liquet ex Plutarchois Itib in ρολις α plerique alterum hoc adhibere maluerunt vel solum , vel cum altero coniunctum . Improbavit quidem hoc simile Irenaeus Gib.2. cap.28. , eoque in rem suam si Haeretici praesertim Samosaten apud suphanium C ref63 13 3. h. sed valuit praescriptis Catholidorum illaci itaque postea etiam
Augustinus Lepius eo usus est . Ita licet altera Luminis similitudine Hieracles abusus ueri , ut ex Hilario cognoscimus Gib. s. de Trinit. num. ia. y non propterea ab Ecclesia deserta est , imo in Symbolo consecrata . Contra accidisse videtur alteri simili ad explicandam unionem naturarum in Christo, videlicet animὶe, carnis, quae unum hominem tarmant. Nam ante Euthychia nam labem in Fidei ipsis sermulis invenitur; postea vero vix apud alium occurrit, quam Vigilium apsensem, qui non re viter eam proponit, sed fuse eam explicat, atque defendit. Ita ulm D antiquius Eutvchian averest auguran, L ID Ambae
4쪽
lam , quod Athanasii nomime circumfertur , ubi ea similitudo
IV. Hae voces , hi loqtiendi modi animadvertendi omnino sunt, quod in Mysterii Fidei nostrae explicandis, praesertim Trinitatis, Incarnationis , iis maxime uti debeamus, quos cclesiasticorum scriptorum , atque Ecclesiae usus nobis consignavit: ut non solum ea proponamus, quae ab Ecclesia edocti sumus, sed eo etiam modo, qui nobis est traditus. Sed sint, qui hic Platonismum obtrudunt voluntque Patres, cum Platonis scho
lae addicti essent, Christiana dogmata, Philosophico, idest Plat
nico pallio obduxisse , verbisque solemnibus Academiae uti maluisse . Si de meris nominibus quaestio esset, nec res tantae, quanta sunt hujul modi Catholica dogmata , explicarentur; si hic ut diximus, ad rem ipsam nomina, c voces non pertinerent cavendi tantopere hi non essent, qui hoc obtrudunt , Sociniani praesertim homines. Sed serendi non sunt cum hac veluti machina traditionem, qua opprimuntur, declinare, sive abolere curant. Nonii sumus, qui Platonem adeo displicuisse Patribus velimus, ut contendit Baltus nec cum eo Philosophiam omnes relegamus a veteribus Christianis 3 non clecticam potius concedimus sed id omnino volumus, quod Mysteria Trinitatis 3 Incarnationis pertinet, prim 3 rei ipsius, sive dogmatis 3 verborum praeci tuorum , quibus proponenda sint extare Traditione. secum et in Platonis libris , quaedam adumbratio videatur esse,
sterii Trinitatis eam tamen, si non alia omnino res est , ut nonnulli censent , saltem mancam esse , atque a Christiana ubium aberrantem quae vero Platonici exactius postea protulerunt, eos, adulta ac propagata Christianorum Religione, ex nostris libris mutuatos . Patres Anienicaeni, qui non ita exactius loqui videmtur, nequaquam. a Platonicorum schola Verbi illam ποοι εὐ ij ad Mundi conditionem extulere Bullus, quem reliqui ferme The logi sequi solent, non artemam verbi generationem, sed temporari im manifestationem externam eos intellexisse existima it mi
rissimi Balle inii, Zenonem tant post eadem repetentem , dem eret loqui existimarunt , quod Deus habuit de undo condem do quibus postrema haec interpretatio paulo subtilior , longius accersita videtur , primam ulli explicationem ita duci mus temperandam , ut nonnihil hic habeat loci vectorii prae , strinio de qua loquimur cilla nimirum , quam secrete litterae eum de Sapientia , verbisque Dei loquerentur induxerunt Pro-
et orb. Raa. Eccles i. et .. Gen. I. I in L . Hoc modo M--bν Corale V - mi in Athenagoram . Tatianum . Theophilum Antio
5쪽
elienum, WZenonem etiam Veronensem , asserimusque eos Aria. nis, sive etiam Socinianis nullo pacto lavere Transeo ad res ipsas, de quibus extare Traditionem nemo Catholicorum negat : Traditionem vero hanc triplicem ficiunt Divinam Apostolicam Ecclesiasticam mos haec genera omnia omittimus, quae sunt Theologorum sermonibus trita , nec ita pro
riti historiam perunt . Aliam Traditionem quamdam , quam
Pium vocavit , in historiam inducendam esse, pugnavit Honoratus S. Maria , gloriatus hi ea , mirum quantum inesse subsidii ad dissiciliores quaestiones enodandas hi storis Ecclesiasticae simus
explicandos. Sed vereor ut tantum , quantum ipse voluit pris-
dii in ea reperiri possit suspicor etiam illius , quam Traditionis nomine destribit, nullum esse usum. Atque ille quidem ubi sua probare conatus est toto primo tom. imperferum adlvi esse Criticae attem, imo vitiosissimam , si principia spectentur ab eius Magistris constituta quod ancipiti, incertoque fundamento filiailatur ubi etiam addidit erronim quamplurimoriam originem a Cristicis ipsis esse repetendam , quod contraria sim respondeant, e idem probare modo , modo improbare videantur his incommodis omnibus Traditionibus istis suis mederi se posse putat. Itaque reliquis operis sui partibus 8 regulas discernendi veras alassis traditionibus ponit, 3 exempla quaedam, quibus regulas explicet, producit. Nihil hic attinet ut de prima, aut postrema ejus operis parte dicam . Etsi, quod primam pertinet, diffiteri non potam , probare me nequaquam posse, quod tam saepe, tam
acriter summos homines traducat . Et similia quidem ple facere videtur, atque ii, qui in magnifica, regiaque domo aranearum telas, quae in angulis delitescant nec vero fieri aliter in magna domo potest David pervestiget, inventisque gaudeat, exultet.
Ita in magno illemonii opereo ceterorum pugnana aliquam verborum , sive se alentiarum aliquot invenire, non magnum fuit; cum contra praeclara , egregiaque esse quamplurima , omnes qui
illud legerunt agnoscant, fateantur . Quid λ quod cum inis strema parte depromit ipse sua , atque ad exempla Traditionis producenda descendit . vel ea plerumque stabili , quae erant amtea sapientiorum consensu alii argumentis firmata , vel incerta ut erant, relinquit ut hic valeat Terentianum illud in Hom.
Incertior fum multo quam dudum Interpres eius latinus proserri aliquod exemplorum huiusmodi o Cooste
6쪽
tendit extare Traditionem antiquissimam de eo, quod sit Chilistis mortuus , cum amrum yret aetatis trigesimum concluditque productis an vel 38. Ecclesiasticis Scriptoribus, inveniri et . aut as. qui ho positivi dicant . a j, si eorum singuli examinentur nulli sume praeter originem, Philamum , ementem Alexam num , i serta Micanum invenientur , qui hoc aifirment Qui quidem etiam ideo illud,suerunt,4 d annum unum durasse Christi praedicationein arbitrati sint, iuxta isaiae illud , praedicarem anno mobilem Domino. At Honoratus, sive imprudentia, sive ut hoc quoquo modo effceret quod volebat, nonis sesitari proposiit , sed duobus aliis coniunxit , de quibus imgens extat testium numerus obiisse nimirum Christum anno bberii xv. in duobus Geminis Consilibus merito ergo aut hi minis fidem , aut diligentiam desideres, nihilque emi ab eo putes. VI. Ad ius ipsas Traditiones venio , quas idem Auctor discernendas docet , falsis, sive vulgi erroribus. At qua id rati ne facies Primo regulam illam exagitat, qua ad expurgandam afu,ulis historiam Ecclesiasticam Critici utuntur; lisu se admis .iendum is in biforismn, quod ab Auctoribus eiusdem , - δε- me eiu aem temporis non confirmetur . Deinde loco pronunciati huius suas ipse depromit regulas. Primo id queror ; invidios m. positum illum Canonem. Confitetur ibidem ipse , atque alibi tom. I. 4'sa. a. arcs. p.etap. tempus illud , quod hic iam aut
serme idem dicirur, adducentos, aut etiam trecentos annos extendi.
Ita profecto habet illemontius in epis ad Lam : Si nullis, rionibus conismatis prodantur, quae ante annos aeucentos, aut ιν centos evenerunt , dem ipsis derogamus , praesertim Graecis SerAptoribus , qui , ut Iudaei, ad excogitanda , o bauriendas fabulas mirisce fudi sunt ih ubi animadvertere licet de Graecis eum n minatim loqui, quod sint fabulis addicti. Secundd, addi etiam ca
tionem, si ea proferantur, quae nullis sint rationibus confirmata.
Simili pacto Mabillonius cie sudiis monasicis parr.et cap.8. x nneque auctores equales, nec alii unius, aut duorum seculo minterwallo bis succedentes de re aliqua loquuti sunt de qua recemtior aliquis nullam ductus auctoritate tesimonium dieit, nibi ipsis deferendum es et . Ergo ipse quoque vult ut nulla ductus au elori-
7쪽
ctoritate kl auctor recentior dicat. De hac re usus prae eteris qui de vi argumenti negativi disseruit uberrime Lamotus, quam tumque id valeat ac saepius a P. vetustis Scriptoribus uiui patum sit, quamplurimis adductis exemplis ottendit di sunt ergo iblius haec verba tom. a. pari. I. ooer pag. 3. Cu/n nullus omnino
Briptor equalis vel suppar nullum prorsus traditionis monamea
rum eques , vel suppar alicui facto , quia memoria dignam fuit
pr.estat testimonium , tunc ex eo silentio, quod ducentorum plur; ri uis annorum estimari potes, efficax depromitur argumentum.
Idemqtie in ani nadverson Iecunda contra Thiersium queritur cibium diffiistulasse quousque auctorum supparium aetatem extenderet . Ex eodem praeterea haurias, quantopere hoc argumentum adhibue rint preter ueteres , etiam receiviores prudentillimi vir , praeter
tim vero Baron tu , apud quem certissimam regula est , qua inj ctas in hiltoriarum Fabulas exscindat: od a recentior auctore pro tur, coiitemnitur . Deinde hoc ab Honorato ipso peto : Cum pias traditiones inducere in historiam vult, quid Traditionis nomine intelligat An quod voci huic subjectum esse debet , an quod omnino est alienum 3 Si Traditionem intelligit, id nimirum debet fgnificari, quod constat ab antiquioribus per manus traditum
pervenisse ad recentiores ergo testimonia extare debent , quibus Ciliciatur, non nunc primum , aut heri in ora hominum fuisse inductum. Nec vero is ego tum , ut omnino necessario ilhid requiridicam ad quamcumque Traditionem , ut dim Inationis ejus, sive propagationis telli monia scripta extentri praelertim cum nec Symboli, quod scripto olim non consignabatur , nec sacrorum librorum ident tutis scriptum testimonium requiri possit. Video Irenaeum Traditionis vinclicem ex Epilcoporum successione . Traditionis testimo et tam repetere Ib. 3. cap. 3. Sed utcumque sit de Divinis , Apoliolicis traditionibus, in quibus ille universalis is perpetuus consensus ita disertus , expressusque esse potuit , ut scripta tellimonia non desiderarentur in Historicis traditionibus id requiri omnino videtur; u scilicet constet, ea per manus ab uno alteri fuisse tradita de aure in aurem per continuam narrationem aut famam communem esse depositari praeserim cum inciderint albquando tempora, ieculo nimirum viii. Qiis., in quibus fabulosae quaevis narratione certatim ab hominibus proserrenturi sive O-rum saeculorum vitio, id est ignorantia 've quod objectis ab Ico-noctastis sacris monumentis , ea instaurare quoquo pacto Vellent. Si hoc es , jam ad Traditionem requiritur, ut vera sit, illa Virorum eruditorum regula , ut antiquorum actorum antiqui sint testes:
Ruter qui discerni possit a populi rumor recens industo, R 4
8쪽
probabis: Vidit, id opinor, Honoratus itaque huiusmodi testim,
niis contentus est, quae in Meviariis , Martyrologiis reperiuntur. si de antiquissimis rebus sermo sit , non latis esse hoc testimonium adducta argumenta, plurima exempla probati . Proseram unum, Eusebii Cesariensis sanctitatis. Nam in Martyrologio Usua
grast. Ita legi in anticuisseno Hieronymiano pter censi ultro omnes admittunt, ut admonuit Sollerius ad sua, dum immo in aliis Hieronymum , hunc esse intellisendum Eulebium, idem do,
cet , addens exta a controversam esse , totis septem a lius saeculis salum ex quo suardi mropologi- in Eccles Occidenorali ubique receptum est, Eusebii illis cum functi, reliquis medimoriam in sacris fastis celebratam. Si ergo Traditionis idonei testes sunt Martirolaeta, traditio extabit de Eusebii Sanctitate , cubiaque in Ecclesia Catholica . Ego virum doctum complector, a quacumque etiam Arianismi labe historiam eius Ecclesiasticam ab
sero esse immunem cultum tamen ab Ecclesiam catholica credere nolo nec opinor credent antiquitatis Ecclesiasticae non omnino ignari . At enim regulae sunt ab Honorato positae quibus falsae Traditiones illae discernantur a veris . Ut usus ita facta bi torrca, quae proponuntur , inquit, ibi priefeferant vanum supersitiosum, inutile, ut nιθι narrent indecorum , ridendum , mprobabιle , nihil etiam contineant adversus usus os tempora , neque a Uιrct
rum dignitate , I persona atiena it qui contra objici posunt elidi solid possint. Sunt hae quidem ab Honorato regulae propa- sitae sed quae , si verum dicendum est , principium , ut junt,
petere omnino videntur . Nam id ipsum quaerori An probabile illud sit . an vero sit fabulosum an tale extet testimonium , ut eo confisus contradicere abnuentibus possim c. Praeterea , quam sunt hominum diversa ingenia. ut id aliis fabulosum videatur improbabile , aperte incredibiles pro quo alii jusjurandum suum, si opus est , interponent. Id ergo quaerimus, oua suadeamur rei veritatem omnibus, nec rem eorum mero judicio aut .estimatio
VII. Nos ergo primo raditionem admittimus, atque in ea duo praecipue consideranda esse dicimus . Prim Traditionis hujus originem' deinde ejus ad nostram usque tempora deductionem Originem quod spectat; si aut constet , aut colligi argumentando possit , ex errore quodam esse ortam , quem continu homines altEimbiberint , c propagarint; non raditionis , sed rumoris alicujus Coosse Popularis loco deputandum totum illud erit morum errorum fom
9쪽
tes aliquos, Exereisatione altera Crities aperuinius ut cum 'imbolica monumenta habita sunt pro hystoricis cum non satis imtellesta phrasis emphatica historiolam cudit. Huc etiam fortas pertinet opinionis sens de anno Christi ortus, quem in vulgarem supputationem sive Dionysius exiguus, sive anodorus coit . orta ea videtur priis, quod Christum annos triginta tres vi, e supputatores illi existim in deinde quod Christum eo amno mortuum existimantes, quo cum Plenilunio Feria vi concurrobati anno 33 contigisse viderunt, nunquam vero multis ante illiviraei annis. Atque hoc alterum de vero Osronomico plenilunio quam sit fallax argumentum , iampridem viri docti animadvert runt. Sed uberiura exempla artyrologia fiuministrant. Hanc e rum esse veluti progeniem quandam, ut ex Adone suardus, atque ab his ceteri ilia eorum desumpsisint Ad vero ex Romano Parvo quod vocantu Romanum Parvum ex historia Rufini obser vavit, docuitque sollerius diligenter. Quidquid ergo Rufinus pec cat, late in ceteros quoque dimanavit . Praeter Rufinum si qua antiqua Martyrum Aa ad Martyrologorum manus pervenerunt, iis sunt illi usi praesertim Usuardus Verum in expendendis monumentis illis non nimium fuere morosi, quidquid vitii illa habebant, imprudentes admisere. Id saepius animadve tit laudatus ollarius, ut de S. Andeolo loquens ad diem primum Maii Esesinn, ait, ipse contexit Ad ex vulgatis Actis
tunc receptis, in quibus examιnandis neutiquam scrupulosus ea infasos sacros retulit, me admitti omnino non possint. Acta ipsa nec vetusissima esse, nee plane sinceri, satis agnovit Hen Obdinius c. Ad diem quoque 16 Mens eiusd adnotavit, Sancti odi petis logium ex Actis suspectis filisse excerptum atque idem ad diem eto de S. Basillae Elogio Sumpta sunt quaerat narrantur ex famos actis , vel potius ex pio drammate nescio quo pridem exornato in bonorem P Eugeniis. Die vero tertia Iunii Henschenii verbis utens, Erasmi elogio ait, praeluxisse haud dubi Acta illa, quae vulgd in legendis circumferri solent, non me iussa suspicione gratuitae Ictionis . Si ergo constet, aut satis probabili ratione
appareat, vitiosam esse originem inter veras Traditiones connumerari illa non potest. Quo quidem loco illud animadvertendum est, eo cautius rem gerere oportere , qu res fuerit antiquior,
vestigium non conspicatur nisi post octavum saeculum , quod' Ω- bellis multo liberior adytus factus est VIII. Preter originem Deductι Traditionis ad aetatem nostram consideranda est , quae quidem debet esse hujusmodi , ut eius cursus numquam intereuptus appareat iste M ix 4 HAE ,
10쪽
ωIum, sama illi Ginm, silentibusque omnibus; sed multo magis,
si adversus ea in Scriptores excitentur, eique vehementer contradicant. Requiritur praeterea, ut, si res magna sit maximeque notat bilis , non unius tantum , aut populi aut regionis testis extiterit, sed in alio quoque fama dimanavit. Denique ut ita non unius loci, non unius temporis homines testimonium perhibuerit, ut unus ab
alio mutuatus esse , nihil de veritate cogitans, nihil advertens dici non possit. Priora illa duo ex Traditionis natura ipsa, pomis fluunt: Si de historica Traditione loquamur, cum sontem eius incorruptum esse sit in divinis Apostolicis atque Ecclesiasticis Hisditionibus evenit 1 non liqueat ut consensus ille hominum aucto ritatem, debet obtineatin rem conficiat , requiritur omnitim
hoc tertium, quod merito. saepius ideas desiderari . Diximus perius de Adone Usuardo ceterisque Μvi tyrologis . Atqui illud in consessis est, ab inuata Adonem exscribi, utrumque oro serma Nothero. Itaque illud saepe dilrgens eorum examinator, cperitus Judex sollerius admoneti tau ' Notheriu ex is ne verbum de me o plane reddiderimi ad diem Jan. y - - positus iisdem lys verbis, uuae ex ei uarias or Notherus δε scripsere Ad diem D. Ian. Iam vero Usi ardum bis rursus ex
AI Me sua fere mora desum: Hsse manifes istelliges si utriusque merba praefatis di in interse conii teris e Miserui ipsi i
Adoni verba Me die ad apicem, refert . . Laudariimo iam, quam ei ad oncinnavit olla deferinis c. Noster sua omnia ex Adoue defuisumit ad alam s. Lao. et ). Quod millies poste repetit . Bene ergo idem sesterius ad diem . mi animadverstens, quae Ado, istardus de Santo Quiriaco dixere. ex Α desumpsisse, atque ex his ceteros scribit antis in Acta redolent,
quibus tot urtiroloeorum auctoritas non plus fide, addidit , quam
primus eorum compatito a mereatur
Ix. Quod hoc postremo loco diximus tanti est , ut regulae sive indicia merito exposci possit videantur, qinbus id ipsum agnoscamus alios ab aliis nullo praevio examine suisse exscriptos. Sit ergo 'Mim si vel auctor sit hoc ingenio ut alios magis describere 3 ductores veluti sum sequi, quam perpendere irvetari malit . Huiusnodi esse Chronicorum scriptores, qui in ant, quis rebus Eusebium saepe destribunt, ab aliis animadversum est. Itaque iisdem vestigiis insistente sinunt alios saepe is turpiter ipsi prolabunturi ut Alarcellinum non distinguentes a Marcello; quod non modo Eusebii interpres Hieronymus iacit, sis Prosper , calii nomiaeli . Turpes huiusmodi lapsus in Ouarta, Solle sit , Cooste