장음표시 사용
641쪽
616 lacu M DELEcTus, LIB. L. TIT. XVII. Da eisilibus osciti remotae sam: &ideo nec iudices esse possunt, nec magistis rem emur gerere , nec postulare. l. 2. Via vult qui patri ΙΙΙ. Velle non creditur , qui obsequitur imperio patris. l. q. Ius civili natu: IV. jura sanguinis nullo jure civili dirimi possunt. I. 8.rali mn virussi, Semper in obscuris, quod minimum est, sequia
ia.m habet com- VI. Secundum naturam est, commodaciij usque rei eummo a qui Homm ' sequi, quem sequuntur incommoda. l. IO. ' Maia .a alis, nostrum est , sine facto nostro ad alium non ιν fiant sine transferri non Dotest. l. Ir. misero. VIII. In testamentis plenius voluntates testantium interia
, t ' IX. In omnibus obligationibus, in quibus dies nonpoc
Stasim debet , qui nitur, praesenti die debetur. l. I . sina die debet. X. Is qui actionem habet ad rem recuperandam, ipsam . as, zmi habere Videtur. l. 13. V. s. deverb. signi f. l. I 3. XI. Clim tempus in testamento adjicitur, credendum est Pro heriae o pro pro herede adjectum, nisi alia mens fuerit testatoris: sicuti indebitore rempμε - stipulationibus promissoris gratia tempus adjicitur. l. T. Seire delet quis cum alio contrahit, vel est, vel debet esse non qua quis sit cum quo igΠarus conditionis eius. Heredi autem hoc imputari non contrahit , oliμή in potest, cum non sponte cum legatariis contrahit. l. I9. herede cum QR μ' XIII. Non debet, cui plus licet, quod minus est, non
Olus XIN. Generaliter probandum est, ubicumque in bonae ρι δῶ t in f iudiciis. consertur in arbitrium domini vel procura-
boni miri arbitrium conditio, pro boni viri arbitrio hoc habendum desiderat. esse. l. 22. 3. I.
XV. Contractus quidam dolum malum dumtaxat reci- . . iis quilisse. piui x- quidam & dolum, & culpam. Dolum tantiim,d eis a m αιωμι. positum & precarium: dolum , & culpam , mandatum , . commodatum , Venditum , pignori acceptum, locatum, item dotis datio , tutelae negotia gesta, in his quidem de diligentiam. Societas, & rerum communio & dolum, & culpam recipit: sed haec ita, nisi si quid nominatim convenit, vel plus, vel minus, in singulis contractibus. Nam hoc semvabitur , quod initio convenit. Legem enim contrachiis dedit. Diuitigoo by Coral
642쪽
Ex LIBRI s DIGIs T. ET COD. eis dedit. Excepto eo, quod Celsus putat, non valere, si convenerit, ne Golus praestetur ; hoc enim bonae fidei iudicio
contrarium est: &ita utimur. Animalium vero casus, moristes, quaeque sine culpa accidunt, rapicae, tumultus, ince dia , aquarum magnitudines , impetus praedonum a nullo praestantur. l. 23. XVI. Quatenus cujus intersit, in ficto, non in iure Miseno is consistit. l. 24. sim XVII. Plus cautionis in re est, qu3m in persona. l. 21. XVIII. iasi potest invitis alicnare, multo magis & ignorantibus & absentibus potest. l. 26. 1σα-m-p.μ- XIX. Nec ex praetorio, nec ex Elemni iure, privatorum m εο viis conventione quicquam immutandum est. l. 17. I Privatorum conventio juri publico non derogat. I.
f. I. XX. Obligationum cauta pactione possunt immuta- Narura contrari. l. 27. ctuum per pacta δε-
XXI. Divus Pius rescripsit , eos, qui ex liberalitate 'sa , - 2-
conveniuntur, in id, quod facere possunt, condemnan- demna in quod μ-
XXII. Quod initio vitiosum est, non potest tractutemia con Poris conValescere. l. 29. . viae 3. XXIII. Verum est , neque pacta, neque stipulationes si Heroatem lactactum posse tolleret quod enim im ibile est, neque pacto,
neque stipulatione potest comprehendi, ut utilem actionem, ποῦ τ' aut sectum essicere possit. I. ι i. in VXXIV. Quod ad ius naturale attinet, omnes hominesse turale aequales sunt. l. 32. in L 'ninem ustume.
XXV. In eo, quod vel is, qui petit, vel is, inuo petitur, is si ρήμων lucri lacturus est, durior causa est petitoris. l. 3 3. Cum de lucro duorum quaeratur: melior est causi possi-
XXVI. 'mper in stipulationibus& in caeteris contracti. quos actum bus id sequimur, quod actum est. Aut si non appareat, mm . quid actum est ; erit consequens, ut id sequamur, quod πα - In regione, in qua actum est, frequentatur. Quid ergo, si neque regionis ΠHs appareat, quia varius sest i ad id,quod minimum est, redigenda summa est. l. q.
643쪽
σ18 LEGυΜ DELECTUs, LIB. L. TIT. XVII. Seseliuntiorq-que XXVII. Nihil tam naturale est, quam eo genere quido intercidum, με ve dissolvere, quo colligatum est. Ideo verborum obli- . Subd44. gatio verbis tollitur nudi consensus obligatio contrario consensu disses vitur. l. 3 3. Omnia, quae iure contrahuntur, contrario iure pereunt I. I O. V. in s. l. Is . XXVIII. Culpa est, immiscere se rei ad se non pertine ti. l. 36. Abse reo Dis XXIX. Nemo, qui condemnare potest, absolvere non qui conuem re, potest. l. 37- Heres ex delicto XXX. Sicuti poena ex desiisto defuncti heres teneri non d defunctι nec por beat i ita nec lucrum facere, si quid ex ea re ad eum perves mi nisset. l. 38. V.las. l. 44. U. l. I II. f. I. l. I s z. l. III. ἔ-
ne quid fias XXXI. In omnibus causis pro secto accipitur id , inim .it, μὴ quo per alium morae sit, quominus fiat. l. 39. V. in L
Nulla vol-M XXXII. Furiosi , vel eius, cui bonis interdictum sit, nuti Dris, o pro Q - voluntas est. l. Φαγὸν asisi, o rei XXXIII. Non debet actori licere, quod reo non permitia
In obstruis rapui- XXXIV. In re obscura melius est favere repetitioni. rioni favenaeum p quam adventitio lucro. l. I. f. I. riui - ρη .. XXXV. Qui in alterius locum succedunt, iustam habentis, nΝΗπου--- causam ignorantiae, an id, quod peteretur, deberetur. Fide- νε, ιebiti herei, iusseres quoque non minus, quam heredes, iustam ignoran-μ6 9 ηρ m tiani possunt allegare. Flac ita de herede dicta sunt, si cum εο μαρμ' agetur: non etiam, si agat. Nam plane, qui agit, certus esse debeti cum sit in poteriale ejus, quando velit, experiri:& ante debet rem diligenter explorare, & tunc ad agendum procedere. l. 62. XXXVI. Nemo ex his, qui negant se debere, prohibetur
. ρκ..., desensione uti, nisi lex impedit. l. 3.
DOιών hεres de XXXVII. Toties in heredem damus de eo, quod ad eum dolo s. iisq- pervenit, quotiens ex dolo defuncti convenitur, non quoad eum pervcni tiens ex suo. l. qq. V. s. l. 38-
644쪽
Ex LIAR 1s DIGEs T. ET COD. XXXVIII. Neque pignus, neque depositum , neque ruina semis precarium, neque emptio, neque locatio rei suae consistere μηtra potest. l. 4s. XXXIX. Consilii non fraudulenti nulla obligatio est. Cun inins ob Caeterum si dolus&calliditas intercessit. de dolo actio com obra ac petit. l. 47. XL. Socii mei socius, meus secius non est. l. 67. 3. I. . s. u,so ius XLI. Quidquid in calore iracundiae vel fit, vel dicitur, qnon prius ratum est, quam si perseverantia apparuit, iudicium animi fuisse. l. 8. G,-ani judi- XLII. Culpa caret, qui scit, sed prohibere non potest.I. so. Nullum crimen patitur is, qui non prohibet, cum prohibere non potest. l. Io9. XLIII. Non videtur quisquam id capere . quod ei necesse est alii restituere. l. s i. restituere. XLIV. Cuius per errorem dati repetitio est, eius consul- erram. to dati donatio est. l. 1 3 . '. XLV. Nemo plus juris ad alium transferre potest, quam rean εν
ipse haberet. l. m. quod habetur.
XLVI. Nullus videtur dolo facere , qui suo iure uti- es olu suo tur. l. s s. XLVII. Semper in dubiis benigniora praeserenda' sunt.
XLVIII. Heredem ejusdem potestatis, jurisque esse, euius D semcti j- M.
fuit defunctus, constat l. sy. V. inst. 12o. i l XL X. Semper qui non prohibet pro se intervenire, manis ratum ha- dare creditur. Sed & si quis ratum habuerit, quod gestum est: obstringitur mandati actione. l. . V. ins l. I 2. f. 2. L. Domum suam rescere unicuique licet, dum nonos. m reficere msciat invito alteri, in quo ius non habet. t.' 6I. . LI. Hereditas nihil aliud est, qu m successio in univer- i μνὸ2tas os flue- sum ius, quod deiunctus habuerit. l. 62. ii . I . o in omne IusLII. Ea, quae raro accidunt, non temese in astendis A
LIII. Quoties idem sermo duas sententias exprimit: cidunt.
ea potissimum excipiatur, quὰ rei ger indae aptior est. l. 6 . Ρ m j-, μώLIV. In omnibus causis id observatur: ut . ubinae conditio locum facit beneficio, ibi deficiente ea, benefi- per aesia-
645쪽
σ2o GUM DELECTos, LIB. L. TIT. XU. ei ι r non cium quoque deficiat. Ubi vero genus actionis id desiderat, - - ibi, ad quemvis persecutio ejus devenerit non deficiat s rado auxilii. l. 68. Privilegia quaedam causae sunt, quaedam personae r &ideo quaedam ad heredem transinittuntur, quae causae sunt: quae perisnae sunt, ad heredem non transeunt. l. I96. - juia1αν is LV. Invito be fcrum mn datur. l. 69. visur. LV l. Fructus rei est, Vel pignori dare licere. I. 'Fr ui rei s LVII Vi Bictum id videtur esse, qua de requis, cum prohibetur, secit: clam, quod quisque, cum controvcrsiam eum facere. haberet, habiturumve se putaret, recidit. 73. 9.λαεlliginis LVIII. Quae in testamento ita sunt scripta, ut intelligi non 3si 't ,π- ηοη Icri' possinti perinde sunt, ac si scripta non essent. l. 73. f. 3. Π Lix. Nee paciscendo, nec legem dicendo, nec stipulan- .istiιών. t do quisquam alteri cavere potest. l. Tue. f. q. V. in s. ωyum ahisia, LX. Non debet alteri per alterum iniqua conditio inferia
iremini nocet. ri. l. Tq. . . .
Non miatur ran. LXI. Nemo potest mutare consilium suum in altius amsilium in fraudem juriam. l. 7 - heri' LXII. In totum omnia, quae animi destinatione agendas a.t ' , .ὰ sunt, nonnisi vera & certa scientia proscisci possunt. t 76. costio agitur. LXIIL Generaliter, clim de fraude disputatur, non quid ἰηθμηθου -- actor, sed quid per adversarium habere non potue- dum quod feris', considerandum in. l. 78Ba stauri eum LXIV. Fraudis interpretatio semper indure civili non pereru co ilium δε- . eventa duntaxat, sed ex consilio quoque desideratur.
Generat Deciali- LXV. In toto iure generi per speciem derogatur: & illud με si in ' μη- potissimum habetur, quod ad speciem directum cst. l. 8o. p.raddita mn LXVI. Quae dubitationis tollendae causa contractibiis i 'ce . seruntur, jus commune non laedunt. l. 8 I. lia donat quipois LXVII. Donari videtur , quod nullo jure cogente .
non donare. conceditur. l. 82. Non nostra non LXVIII. Non videntur rem amittere , quibus propria μιιtimus. non fuit. l. 8ue.
rem λά- LXIX. Clin amplius solutum est , quam debebatur. - - - in olu- cujus pars non invemtur, quae repeti Fuit τ rotum esse
646쪽
Εx LIBRI sDIGEs T. ΕΥ. COD. 62r LXX. Is natura debet, quem iure gentium dare opor- des fiet, cuius sidcm sccuti sumus. l. 8q. g. r. s. de. 0ώνι LXXI. Fn ambiguis pro dotibus respondere , melius
est. l. 8 . LXXII. Non est novum, ut, quae semel utiliter con Mn s. re λεν stituta sunt, durent, licdt ille casus extiterit, a quo initium cia uni eod8 cta, capere non potuerunt. l. 8 . f. I. . non LXXIII. Quoties aequi tale desiderii naturalis ratio, aut aritatichibitatio juris moraturi justis decretis res temperanda est. l. 8 s.f. 2. 'aequitatem. In omnibus quidem, maxime tamen in iure aequitas spectanda sit. l. 9O. LXXIV. Non solet deterior conditio seri eorum, quili- Plerumque m liti. rem contestiti sent, qu m si nonr sed plerunque melior. l. 86. LXXV. Nemo in persequendo deteriorem causam, meliorem facit. Denique post litem contestatam n uti rhe,ian. 'quoque prospiceretur, & heres tenetur ex omnibus cauia sis. l. 87. LXXVI. Nulla intelligitur mora ibi seri, ubi nulla pe- Nulla morati/ititio est. l. 8 8. - p titio. LXXVII. Quamdiu pol sit valere testamentum, tamdiu Sucesso tesummis legitimus non admittitur. l. 89. legitima anteia
LXXVIII. Non solant, quae abundant, Vitiare scriptu-t hiis h
LXXIX. In ambiguis orationibus maxime sententia spe- Inambigua jectauctanda sch) eius, qui eas protulisset. l. 95. V. l. ys. is de
LXXX. Quoties utriusque causa lucri ratio vertiturr is Prior re ονε ρο- praeserendus est, cujus in lucrum causa tempore praece--m lucr .dit. l. 98. LXXXI. Si in duabus actionibus alibi semma major, Inter samo, udia alibi infamia est: praeponenda est causa existimationis. Ubi autem aequiparant fMosa judicia, & si summam imparem habent, pro paribus accipienda sunt. l. IOq. LXXXII. Ubicumque caula cognitio est, ibi Praetor, Uriuisju- .
desideratur. l. ros. . dicrandesicerat.
LXXXIII. μὰ in omnibus poenalibus iudiciis &aetati, ' nu
α imprudentiae succurratur. I. O . in pinnu.
647쪽
Pliari inest missus , tori pars.
Acti 'nespae lis in ΓενMemnon transeunt. Inutilis amo , qua exceptione etaisumis obscuris τεν miliasostequentius sequenium. Capit qui liberatur. Non rapit quis u-
Contraria eonsensui arque metus. Non evitur qui Di sequituri
herede non augetur. Pro alio nemo agit. Reo favendum.
LXXXIV. In eo, quod plus sit, semper inest & minus.
In toto & pars continetur. l. II . LXXXV. In heredem non solent actiones transire, quae poenales sunt ex maleficio: velut furti, damni injuriae, vi bonorum raptorum , injuriarum. l. III. f. I. V. s. l. 8. & l. 4 LXXXVI. Nihil interest, ipso jure quis actionem nouhabeat, an per exceptionem infirmetur. I. II 2.
LXXXVII. In obscuris inspici solet. quod verisimilius est, aut quod plerumque fieri solet. l. II LXXXVIII. Si quis obligatione liberatus sit, potest via deri cepisse. l. II s. LXXXIX. Non potest videri accepisse, qui stipulatus
potest exceptione submoveri. l. II s.f. I. XC. Nihil consensui tam contrarium est, qui &bonae fidei iudicia sustinet, quam vis, atque metust quem comprobare , contra bonos mores est. l. II 6. XCI. Non capitur, qui jus publicum sequitur.l. II 3. I. XCII. Non videntur, qui errant, consentire. l. I I 6. 3. 2. XCIII. Non alienat, qui duntaxat omittit possessionem.
XCI U. Nemo plus commodi heredi suo relinquit, quam ipse habuit. l. Izo. V. s. l. 39. XCV. Nemo alieno nomine lege agere potest. l. I 2 3. V. s l. 7 3 . f. st XCVI. Favorabiliores rei potius, quam actores haben-
I. Iucro inser duos melior causa possi
Possessor potior. Non es dolassuum
recipere. Ruit plerumque accessorium cum principali. Aesionem actio emis urrens non consumititur. l. I 2 s.
XCVII. Clim de lucro duorum quaeratur: melior est causa possidentis. l. I g. 2. XCVIII. In pari causa possetar potior haberi debet.l. I 18. V. in s. l. I sq. XCIX. Nihil dolo creditor facit, qui suum recipit.l. Iet. 9.C. Cum principalis causa non consistit, ne ea quidem, quae sequuntur, locum habent. l. I 29. f. I. Cum principalis causa non consistat: pisumque ne ea quidem, quae sequuntur, locum habent. l. I 78. CI. Nunquam atriones, praesertim poenales, de eadem re concurrentes, alia aliam Gesumit. l. I o.
648쪽
CII. Qui dolo desierit possidere, pro possidente damnatur: quia pro possessione dolus est. l. Is r. pestere,pro issessor. Parem esse conditionem oportet ejus, qui quid possideat, 'vel habeat, atque esus, culus dolo malo factum sit, quominus possideret, vel haberet. l. I O. Semper, qui dolo secit, quominus haberet, proco habendus est, ac si haberet. l. I T. f. I. CIII. Imperitia culpae adnumeratur. l. I 2. CIV. Non fraudantur creditores, cum quid non adquiritur a debitorei sed clim quid de bonis diminuitur. l. Is . CV. Nemo ex suo delicto meliorem suam conditionem , , , facere potest. l. I q. f. proficere debιt. CVI. Ea, quae dari impossibilia sunt, Vel quae in rerum Imp smi prorum natura non sunt, pro non adjectis habentur. l. I s s. a jectu habemur. CVII. Bona fides tantumdem possideΠῖi praestat, quan Bisasta si ritu istum veritas, quoties lex impedimento non est. l. I 36. isto est.
CVIII. Qui auctore judice comparavit, bonae fidei pos- A judis. sona M.
sesser est. I. Is 7. comparatur. CIX. Omnis hereditas, quamvis postea adeatur, tamen Herer mortis cum tempore mortis continuatur. l. 13 8. tuestre censetur.
Omnia fere iura heredum perinde habentur, ac si continuo sub tempus mortis heredes extitissent. l. I9ue. CX. Nunquam crescit ex post facto praeteriti delicti aesti- augetur priamatio. l. I 3 8. f. I. CXI. Omnes actiones, quae morte, aut tempore pereunt, Actiones inclusa semel inclusae judicio salvae permanent. l. 1 3 9. j μ ρperpetuan-CXII. Non videtur perfecte cujusque id esse, quod ζ prefctὸns,tim casu auferri potest. l. I99. f. I. n.nes quos exesis CXlIl. Absentia eius qui reipublicae causa abest, neque ei, neque alii, damnosa esse debet. l. Isso.
XIV. Quod contra rationem luris receptum est, nee esu damno est. est producendum ad consequentia. l. r I. Contra rationεm
CXV. Uni duo pro solido heredes esse non possunt.
- . ' . . .. .. , Non iduo in CXVI. Qui tacet, non utique fatetur: sed tamen Ve- soluum heredes. Tum est, eum non negare. l. I 2. Neque sutetur qui
649쪽
abia λη sum, CXIX. In stipulationibus id tempus spectatur, quo co trahimus. l. I q. f. I. Non fraudatur qui CXX. Nemo videtur staudare eos, qui sciunt, &com
Gεηeri mes spe ' CXXI. Semper specialia generalibus insunt l. I 47. Iae 1is, tae mea. CXXIi. Ex qua persona quis lucrum capit, eius factumpimus, praestare debet. l. i49. ρνεβamui. CXXIII. Nemo damnum facit, nisi qui id fecit, quod sacere ius non habet. l. I s . ''' Non videtur Vim facere, qui jure suo utitur, di ordina ria actione experitur. l. Is s. 3 I. In delictis CXX lV. In maleficio ratiliabitio mandato comparatur.
Ex eoufractibis, CXXV. In contractibus, quibus doli praestatio, vel b L .i tinὸιών in soli- na fides inest, heres in solidum tenetur. l. Is a. f. 3. V. s. dum. l. 38. & l. q. ris .m fia m. Iis CXXV l. Ferh quibusclinque modis obligamur , ii ofligamur, θιιὸ -dem in contrarium actis liberamur: cum quibus modis acquirimus, i i sciem in contrarium actis amittimus. Ut 6 μερ igitur nulla possessio acquiri nisi animo & corpore potest: ita nulla amittitur, nisi in qua utrumque in contrarium actum. l. I sue Inpami eausa, etiam CXXVII. Cum par delictum est duorum , semper oneratur petitor, & melior habetur possctaris causa: sicut fit, cum de dolo excipitur petitoris: neque enim datur talis replicatio petitori , is rei quoque mea rediis actumsPa. I sq. CXXVIII. Illi debet permitti poenam petere, qui in ipsam non incidit. l. I q. f. I. CXXIX. Factum cuique suum, non adversario nocere debet. l. I s CXXX. In poenalibus causis bcnignius interpretandum est. l. I S. f. a. CXXXI. Cui damus actiones, cidem & exceptionem competere multo magis quis dixerit. l. I s6. g. I. CXXXII. Cum quis in alii locum successerit: non est aequum, ei nocere hoc, quod adversus eum nocuit, in cujus locum successit. l. II 6. s. 2.
Pa nam non petit qui in eam incidit. Factum cuique suum nocet. Paena nexas -
650쪽
Εx Lilla Is DIGEsΥ. ΕΥ COD. . 62ς- CXXXIlI. Plerumque emptoris eadem causa esse debet Ea φια- circa petendum ac defendendum,quae fuit auctoris. l.1 16. , quo φημι CXXXIV. Quod cuique pro eo) praestatur, inVito issis ista inon tribuitur. l. I 6. f. ult. non utimur CXXXV. In contractibus succetares ex dolo eorum, In tractiam ἔμ
quibus) succcsserunt, non tantum in id, quod pervenit, Verum etiam in solidum tenentur: hoc est, unusquisque ρή μ σι pro ea parte, qua heres est. l. 7. s. z. V. s. l. 8. s. 38.&l. CXXXVI. Creditor, qui permittit rem venire, pignus Cm ntism veηδε- dimittit. l. is 8. ιimi pignus di- CXXXVII. Non ut ex pluribus causis deberi nobis idem .m . potest, ita ex pluribus causis idem possit nostrum esse. l. I 9. ρυω rum feri CXXXVIII. Aliud est vendere, aliud vendenti conseru
CXXXIX. Resertur ad universos, quod publice fit per se.
majorem partem. l. 6o. f. I. cis major para. CXL. In jur.civili receptum est, quoties per eum, cu- ificis ne eon ius interest conditionem non impleri, fiat, quominus imis μου p re tur, ropleatur, perinde haberi, ac si impleta conditio fuisset. Quod ιε si ad libertatem, & legata, & ad heredum institutiones perducitur: quibus exemplis stipulationes quoque committuntur, cum per promitarem factum esset, quominus stipulator comditioni pareret. l. i5 I. V. s. l. 3 9. l. 2 . st. de condit. & dem. CXLI. Quae propter necessitatem recepta sunt, non de estate Ne trabent in argumentum trahi. l. I 62. mu sum exemplo. CXLII. Cujus est donandi, eidem & vendendi, &com Vendere potast cedendi ius est. I. 163. δε--CXLIII. Poenalia iudicia semel accepta in heredes trans. Dccinm me timitti possunt. l. r . V. s. l. 3 8. & l. M. Gredem. CXLIV. Non videntur data, quae eo tempore, quodam Non daturquodumtur, accipientis non fiunt. l. i67. Maccipi mCXLV. Qui jussu iudicis aliquid facit, non videtur do- DOiscaret, quipa lo malo facere, qui parere necesse habet. l. i57. q. r. V. in . re se ici iuήolas
Non potest dolo carere , qui imperio magistratus non parilit. l. 99. CXLVI. Rapienda occasio est, quae praebet benignius Boismira in uriis responsum. LI63. , seq-Ma.. Κ, kλ. In 'Diuitiaco by Corale