장음표시 사용
2쪽
Modin abdicandi apudGraecos,u. is locum aἶdicationis sarrogata es
Dissera etiam es Eactione. II. Emor effati Socratis hominis sui temporis sapientissimi, quod scilicet principium ruditionis sit verborum intelligentia, merito yropositae materiae initium lacio a nomine, per quod res ipsa significaturii i Vo-M:cabulum infans orriginem debet verbo furi ai quod idem denotat ac loqui. . . Hincinfans quasi fandi im s. ros aut sandi copiam non babens. Denotat enim homia A a D
3쪽
nem primae aetatis qui cum intellectu fari seu loqui nescit,
quod etiam exprimunt germanica verba tin uilinandig6sind. Praeter communem significationem verbum infans intcrdum etiam eum significat, qui non habet administrationem, dum vel pater vel frater natu major vivit, & est quasi pupillus adhuc sub cura Tutoris. Hinc etiam voca. Dr unmunt ig/quasi careat ore, cum agitur de ipso iobi, gando, sicuti is qui curat res, vocatur δui mundera quasi sit - os pupilli, Calvin. Lex Iuria. vGal. infaxs. Aliter quoque sumitur in jure nostro, ibi enim non sollim denotat hominem loqui nescientem, sed etiam eum, qui fari quidem potest, septem tamen annis minor est, L. Is αδ iuri debb. &ρ tunc infante major dicitur fari posse, L.M.f. de R. I. In HL spania titulo infantis honorantur, qui ex Rege nati, non dum tamen ad sceptra evecti, quod nondum habeant potestatem fandi in republica, Speidet. sec.jur. veri. is μηs. Exposititius vero est nomen, idq; ut vocant adjectivum. Originem debens verbo exponere , quod compositum a praepositioneEv&verboρmim, quod significat in loco esse facere, vel jacere. Martim Lex Philolog. verb. Pono. Et ab
hac expositione sive electione & postea secuta inventione expositi istiusmodi infantes vocantur Junt tutintur quin gerundcnc Rinder ves uno nomine Jundtinge-8 Quibus praemissis me consero ad descriptionem, ex qua totiuS materiae natura & simiificatio elucescit. . Describi Orgo potarit exposuis , quod sit actus,qκo litiri a Paroti-ι- δεμ aintur arimo fili non halendi. . . Differt expositio ab abdicatione liberorum quae etiana per se satis gravis & dura cra Apud Graecos enim per abdicationem filius negabatur filius esse , & pater pater, ατ ita quasi vis fiebat naturaeo Haec abdicatio ita fiebat, ut
4쪽
exutus vestibus sive spoliatus dimitteretur , ut nullus eum recipere deberet, nisi laesae reipublicae reus dici vellet. amvis postea patri eum ingratiam recipere, S sibi reconcili
re liberum fuerit. Samuel Petitus in Corem. ad LL. Atticas focas . S Q. Petri Gregor. Tholosan. de Re pust. Lib. 1 . Cap. s. n. . Et hasce abdicationes Patri tum demum permittit Plato, Lib. ιI. de Legis. quando fiunt cum consensu& suis agio
pinnium propinquorum, apud quos pater accusat filium, idignumque ostendit ut abdicetur, data licentia defendendi filio; Et si plurima vota adsint de illo abnegando, depelli filium jubet. Quod tamen tanquam satis inhumanum optimo jure judicatum a Romanis qui aliquando potius
maluerunt vitae & necis potestatem Parentibus concedere, quam hanc abdicationem, teste Dion. Halicarnassin a. quod apparet ex L. . C. de para. pot. Sed & hic modus abdicandi per L. o. C. eod. omnino est improbatus, & in ejus Iocum .surrogata exheredatio. Quod si tamen filius causam exheredationis praebeat, eum ex aedibus paternis dici posse probari videtur ex L. sa. r. de V. O. teste Brunnem. Comm. ad dict. I. M C. de pati. psit.
Abdicatione longe crudelior est expositio insantum, siquidem illa apud Graxos fieri non poterat sine causa,quae potissimum erat, Si filius noctu foris cubuisset, Si commes- sarctur, Si lenones pulsastat, Silibidini incumberet, Si p
. tri obedire nollet, sed ejus voluntati contumax repugnaret. Calvin. Lex. Iuriae vocat. albicatio. Sed infantes nullius culpae, nullius delicti rei sunt; Nec enim in hos causa potest cadere, ut per expositionem saepe morti crudelis smar& atrocissimae, nempe famis tradan uti Differt etiam expositio a venditione partus sanguino-yy lenti, ita dicti, quod recens natus sanguine materno sit
madidus , quem Pater tempore summae inopiae , scilicet
5쪽
omis vendere poterat victus causa, ne se ne insans cum pacreme periret, sed vicies ei praeberetur,t. a. C de ρatrib. 'λὴ distr. Fiebat vero ita venditio, ut postea Patri nihilomi-ίus competeret facultas redimendi partum, vel aliud mai cipium dando partum liberandi, Brunnem. Comm ML. in. ra C is par . qui. I. Ur. Nonenim per hanc venditionem' infans venuitus fiebat Servus quoad statum, licet ui se, tute esse recte diceretur; Sed potius futurae operae mul vel debantur, salva manente libertate. Vnde a patre redemti non fiebant liberti, sed ingenuitati restituebantur, Perer. J' adiit. C. depat . ini. M. Hodie v o Rusmodi xenditionem non amplius locum habere volunt Dcl. beatali casu contingente Magistratum subvenire debere itat uni, Balduin. in ιL. CρUaνt. M. gub. R. Zuz.-SimV. Ex ' Differt etiam ab abjectione, quae crudelior essetvi detur. Saepe tamen expossitio & biectiopromiscue ulu iod etiam differat ab abactione facile apparet.A 37' actio euaim partus vitalis nGessario infert mortem , & ab ait partum nondum editum. Haec autem expoluto nos temper enecat liberos, & contingit circa liberos am natos di editos. Quibus praemissis accedo ad
SUM MARI A. Lini Expositi es exemplis molatariticita saerri aevomari Ubus D s.
6쪽
halens non delet expori. o. Aristoteles notatur. Is Nonis uam natura altera pane
Νωuulgis is locis certi redit ad ejusmodi domin deputantur. an
compensat quod altera negavisiDesicriptio celtaris ovganotro.
homini. I quod probatur exemplis. -υ. Licentia exponendi ου jus vita ω necis hodierirentibus non competit, M. Nonnunquam evenit ut Mulieres una vice plures edantpartin. I p. an propter multitudinem Liberarum aut propter plures partis ii quod en cingentorati.IA Matres non lactores Issuntes
Su iciuntur ratioMA sobeua Matres hic inlesu Iur. Reeensientur πω sit modi expol. sitionum.
EXpositiones infantum olim non modo licitas, Verum e L. tiam a Regibus & Principibus certis ex causis esse introductas & imperatas, historiatum monumenta testantur.
Vtea pluribus pauca adducam, Romulum de exponendis G- . liberi
7쪽
1iberis quondam tulisse legem aliquam testatur Dionysius
Halicarnasseus lib. a. sol. N. Ita enim ille: Primum enim n
celsitatem colonis imposuit educandi quicquid esset mastulam, Ne fuabus primogenitas. Nuctam autem prolem necare permisit minorem triennio, nisi si quid mutilum aκt aliquid prodigiosum is ipso paria editum fuisset. Tales enim saeuia exponi a parentiriunis vetuit, sed indicatos prim quira viris, victon proxisnu , fiictis quoρue exronendos visum fuerit. Contra hanc legem committeηtiam praetet aliau mulctas etiam dimidium Ionorum adixit aerario. De Indis Gathaeis & Brachmanibus narrant, illos e. .
y ditum infantem post duos menses in publico concilio se ctandum exhibuisse, hunc in finem, ut si ejus indoles&foi .ma probaretur prudentibus, Vivus servaretur & bonis a tibus instrueretur. Sin minus, Vel exponeretur in sylvas, vel vero statim omnibus praesentibus& videntibus occide retur. Tholosan. de re ubi. L Cap. 1, n. rL De expositione plenae sunt fabulae Terentii & Plauti. Causae tamen expositionis erant variae, Quam maxi- autem erant paupertas, pudor injustae Veneris, Nonnunquam etiam Parentes somniis vel vaticiniis territi & admoniti, quasi liberi in ipsorum pernici essent nati, illos potius exponctant quam trucidabant. Speidet. sub vore Suider hin trifcn. Alia causa expositionis in sacro Codi- Θ ce refertur de Moyse μολ ri. Adducunt huc nonnulli tiam exemplum Ismaelis. Verum ex saera historia apparet, quod Ism/el jam pubes propter malos mores e domo Abrahami potius dimissus quam expositus sit. De Semiramide testatur Diodor. Sicul. Lib. a. Billio Me. C. 4.DeCPro Herodotus Lib. Iuum. marg. ao. De Romulo &Remo hia 6. storia Romana satis loquitur. Verum causae expositionum a Gentilibus allatae ςxpositionem non cusabunt.Et enim
7 haec expositio si est contra naturalem cunationem, quam
8쪽
natura inter omnes constituit, & insidias contra hominem innocentem struendas plane prohibuit , L. 3 d. de I. S I. et
Est contra primaevam conjugii institutionem. Ipse enimDeus statim a condito mundo primis Parentibus injunxit , ut crescerent & multiplicarentur: Quae primaeva LLatorisDivini. sanctio obstringit omnes ad generandam sobolem, quantum quidem in ipsis est, adeo, ut contra facientes,& multiplicationem impedientes, graviter contra hoc arternum decretum & primaevum naturae jus peccent. Magnis Ian. Eichel. Eleg. lib. De Jare quo nat. bleri S Pan sibi inu. sunt obstr. g. υ. omodo autem multiplicari posset genus humanum, si foetum usque ad nativitatis tempus integrum
quidem conservares, natum tamen non agnosceres, tui
iam & curam ejus non susciperes, sed abjiceres & expon res P Facile enim tunc pereundum esset omnibus, licet sal vi & incolumes in lucem essent producti. Hujus juris naturae simulacra videmus etiam in ipsis brutis animantibus, quibus naturae Autor impressit, ut ex
se nata alant & foveant tamdiu, donec sibi ipsis prospicere queant. Imo si ab homine quodam suae soboli vis infer,
tur, tanto conatu usque ad admirationem resistere nitu
tur, ut potius vitam ipsam prosundant, quam injuriam suis inferri concedant, di sc hominem, animal ratione Praeditum, docent,quam graviter peccent exponentes vel negligentes suos liberos. Vnde e luetatio in Institutis rofertur ad illud jus, cujus ipsa bruta censentur peritia, pr. I. de I. Ν. G. es C. Hoc crimen expositionis adeo detestabile; nonnullis videtur , ut ratione atrocitatis illud homicidio in adulto homine commisso longe anteponant, quando nempe ita est comparatum, ut ex ipsa expositione necestario
mors secutura. Et hoc non immerito; Sunt enim ejusmodi tenelli innocentissimi, qui nunquam vel verbo vel facto - B quem
9쪽
quem laeserunt: ves laedere potuerunt. mod ipsum Imperator Justinianus optime secum. revolvit , quando ita in Noν-UR Cap. I. loquitur, quod ejusmodi exponentes omni inhumanitate crudelitate referri sint, tanto deuiniores homicis dio postulo, quanto calamitosioribus insetunt. . .
Ex his igitur adductis certo liquet, dolosam expositionem m. infantum esse contra jus Naturae. Nunc quaerere lubet, quid obtineat in partu monstroso ratione expositionis Θ Ed placet distinctio in partum plane contrae formam humani neris editum, & illum, cui contra communem naturae cur sum aliquod membrum vel deest vel superest. Illum, quo niam non pertinet ad liberos, nec pro homine reputatur, aut ullos en ectus in jure habet L s.fuit. C. de posthum.licet matti quodammodo ad evitandam orbitatis poenam prosit,eX- poni posse equidem non dubito. Si enim talis licite occi cli potest, imo debet, ob illam rationem, ne aspicientibus torrorem, conciliare possit, nihil certe prohibebit, quo mi, x nus cXponens ejusmodi partum a poena expositionis tutus sit. Consultius tamen erit , ob dictas rationes, ut potius occidatur & terrae mandetur, vidi Dan Sa. Ethic Christi υ. Non tamen statim cuivis privato hic relinquendum, ut is proprio ausu partum monstrosum aboleat, sed magistratus gnitioni hoc committendum, ut is aestimet, ara partus monstrosus ita sit alienus a forma humana, ut nillil cum
homine habeat commune. an Sed quid de paptu mutilo; veI eo qui aliquid luperflui habet Θ Hujus expolitionem illicitam S simpliciter Jhu i o
turae contrariam esse, non est dubitandum. Pallinvenit in nostro jure pio veris liberis reputantur , id corum iura consequuntur L Iφ. . destat. bom. Aristotcl quidem , qui alias in moralibus cum jure Divino consenti evidetur , hic Macetii. ha, cata Lib. VII . POL Capy is D est au'
10쪽
temideris θ' alen is sit sex, nnil manum denti is alere. Sed haec lex merito omnibus modis detestanda, Dum enim ii mo non quoad corpus , sed quoad animam ad imaginem
Dei creatus sit, potius animus respiciendus quam corpuS, cum non raro eveniat, ut natura ea, quae in fabrica cora 'poris externa homini denegavit, plurimis animi dotibus compenset.Pl. Rcver. Ian. D. Meior in Mut 1 addidi. tic. Ponet ris Exempla, ubi natura altera parte compensavit, quod maltera negavis quotidie occurrunt. Si Camerario fides h benda, memorabile est , quod refert in Oper. Horar. Sulcis
Cent. Acast. So. de carco quodam Hemar dicto, qui Dii Dux itine ris Caravana fiet e multitudiis siperegrinantium. cum enim vi seu
careret, ae nussus alius adesset, qui viam in solitudinibus nosset, melo praecesit , justa singulis missiarilvisti exsilexi ad odorandum arenam receηtem S vestigiis tactam. qua sagacitare. eum M. mistiaria Italica meriti desperabundi adhuc in deserto a. t o S sterili vagarentur, eos non procul alesse ab halitatis D. eis admoxuit: quam praedictionem licet nemo credere voluerit, cum ex instrumentis Astronomicis cognoscerent , se N. mistraria ab O Dpto abesse, ου metuerent ,se aberrando retrocessi P. Tandem tamen, cum is icto metu ultra triduum versati essem, conspexerunt tria casseda halitata autea ignota sis nemini co. gutta, cujus incolas quoque, cum potum denegantes adiri sensionem se pararent , viceruκt ω castem occuparunt. Eodem loco etiam refert dictus Autor, se audivisse Francola- Iiar coecum magna eloquentia &frequentlapublice conci0nantem in templo Gallis exulibus destinato. Cui cum Vir. quidam honestus & pater plurium liberorum Uectionem dedisset, ex tribus filiabus adultis unam ducendi in uxorem, cum tamen prorsus omni facultate videndi destitutum, alterius commendationi fidem habere noluisse sed petiisseti centiam honeste attiectandi manus singularum. Qua e