장음표시 사용
181쪽
L b. Π . e. XXI LI s Il. De generatione cs ordine morum qua sunt post primum. III. De substantiu cognoscentibu . atque superiore. IV. a uomodo a primo fiat quod esses primum,atque de uno. V. God intelligibia non sint existra intellectam,atque de bono. VI. Auomodo quod est superiin ente non intelligat, quidve primo sis intelligens , qui e se
VII. Utrum singularium sint etIam
VIII. De intelligibili pukbrisuis
IX. De intellectu,ideus EF ente. Quartam igitur atque quintam Enneadem in corpus unum redegimus: Sexmmvero Enneadem in unum aliud corpus cogere placuit, ut scripta Plotini omnia in tria corpora redigantur, quorum primum quidem tres continet En-neades, secundum vero duas,tertium denique unam. Libri vero tertii
. .e Rectius sepra e. 4 τα υετα το πρῶτον. Nam post unum illud non unum tantum sed plura & infinita deinceps sequuntur, unde de Enneadis v. liber g. iam fuit περὶ γλεσεως μή τοι εως τ μετοὶ το πρωτον ιθ De hoe libro & I'orphyrii qui contra scripserat retractatione supra c. I s. & C. xo. in Longini iragmento se l. ly Ex t 'lotini, νοητοῦν ἡ πη ἰ τάγα bis locum producit Philoponus contra Proclum de inundi aeternitate ' II s. de
τὸ Supra c. 4. pro εἴδη legitur ἰδεα , eodem sensu. . vide supra c. 19.
182쪽
I. DegeneribM Ento, primu II. De generib M Entu,secunduν, III. Degenerib- Emu, tertius. IV. God unum idemque simul . ubique siti totumorimus. V. a uod unum idemquae simul ub que ' totum secundus.
VI. De numeri . VII. Auomodo idearum eatitis multitudo, atque de bono. VIII. De libertate voluntatequeatinius. IX. De bono velans.
ἐ-ουν βιβλία ι. 'Ε- Libros igitur quatuor & quinqua.
νεάδας τουτον ἶν τροπιν κα- ginta in sex novenarios ita dispo- κατεταξα a τέω αροι νω suimus, inseruimus autem in li-πινώκον- ονί. κα Γλβλή- bros quosdam absque certo ordi-
mat. τοὐν Gπο- iae commentasia, quoniam ami-
μνημας ἀτάκτως , - ci qui nos urgebant ad commen. air ἐπειξαντας ετιμ tandum, ea potissimum a nobis ρους ψαφειν, εἰς ρ - ὼἰ τ exigebὸnt exponi, quae maxim -φιμειων ωπών declaratione apud illos esebant: ουν. A λα μL-του quin etiam capitula omnium se-
183쪽
eundum editionis librorum tem pora fecimus , praeterquam do pulchro. Nam deerat hic nobis notitia temporis. Verum in his non capitula solum secundum uniuscujusque libri modum expolita sunt, verum etiam argumenta, quae sunt capitulorum
libros singulos percurrentes pun illa etiam signaque adhibere conabimur, & si quid usquam in dictionibus erratum suerit,emendare, ac si quid aliud nos moveat,
opus ipsum significare potuit. πεξή τοι κοιλοό t) αυ
stravit interciderunt, seripta Plotini ipsa ex ejus recensione habemus, quae chro. nologico etiam quo scripta sunt ordine sinpra e. 4 seq recensuit. illam e Pitum, quam hic commemorat, temporis ordine saetam descriptionem itidem amisimus. Porro 'αφορμιις Porphyrii προ τα νοου- Holstentus qui eas auctiores e Codice Vaticatio edidit, pridem observavit nihil aliud esse . quam introdueitonem quandam in Plotini scripta. ΓJ Criticorum munus. interpungere eolis & punctis celebrium scriptorum monumenta. quod interdum facere non eit cuj iuvis, ut de Heracliti scriptis Aristoteles lil. G. Rhetor. τα Hρακλειτου-εζγον.
De Plotiso. I. 0m obscuritas. 2. Geniin. ibid. nam Spino mo favoat. I. Dogma eseu de Disina Trinitate. 4. Iulii Firmici σ Petri petiti de Plotino censurae s. Scripta ejus ab Eustocώio , Porphyrio, Proclo reeensita vel illusmm. 6. Dexippus contra Plotia . num de decem praedicamento. 7. Indiculu eriptorum a Dexippo astegatorum. 3. Moum tu Gractu adversis Plotinum demi ma. ibid. Plotini operum a Porphyrio in Enneades distributorum editiones. 9. Scripm Plotino tribum quae in Enneadibin non exstant. ibid. Indiculin scriptorum a Porino laudatorum. I O. Ammoni- nim Saccas Plotini Praeceptor. II. Cum Ammonio Peripatuis.
184쪽
ejusdem aratos tum Ammonio Hermea non confundendω, nec cum Ammonio ανιμι rostris tertii μνiptore ibid. De Ammonio Hermea. I r. Ous μηθω. I 3. Index scriptorum in uninersis Ammonii hujus commentπνiu allegatorum. I 4. Alii decem Ammoniiscriptu clari. I s. Index βripiorum quos laudat Ammoniis Grammaticus in tibro dedisserentiis vocabulorum. ibid. c
HAEc de Plotino discipulus celebris Porphyrius, cujus libel
lum integrum huic capiti Bibliothecae meae cum hona ut spero lectoris gratia praefixi, quia lectu non indignus est raroque jampridem conspicitur, & aliquot a me locis datus eis melior, inque capita divisus & notis brevibus licet illustratus, nec vitae tantum Plotini sed & scriptorum ejus persequitur hist
riam Constat vero aliorum etiam testimoniis auctoium, quanta fuerit Plotini inter Philosophos auctoritas, quantum etiam post fata nomen, ut velut alterum Platonem reddidisse aetati suae videretur. Unde Proclus in Theologia Platonica libro & capite primo, Tου ris; δη,
Iamblichus, Porphyriuν. Idem III. I 8. contra Academicos : osque illud. ratonis , quod in Pbilosiophia purgatssimum est s lucidissimum, Zmotu nubia
185쪽
Mu erroris emicuit maxime in Plotino , qui Platonicus Philosophin ira ej- Hmilis judicatiu est , ut simul eos vixise: tantum autem inrarebe temporis , Miu hae ille revixisse purandus sit. ων άγω, ι - διὰ ara 1ς ως i, ιν ἰχνομυ.λας εληλακως , quod S. Cyrilli de eo Elogium est VIlI. contra sutian. p. 2 3. Inter Pht ophia Praeceptores cum Platone
ρ inceps, judice Macrobio lib. r. in somnium Scipionis c. 8. Laudant Plotinum praeterea Eusebius, Iulianus Imperator , Theodoritus, AEneas GaZaeus in Theophrasto, Syrianus, Sidonius III. Epist. 6. ad Eutropium quem Plotini consectaneum vocat, Salii infiniti. E 'recentioribus unum memorabo Ioannem Picum Mirandulanum,cujus Hexa meron cum legisset Hermolaus Barbarus, ita ad eum scripsit A. I 99. Venetiis pridie Non. Septembr. inter Epistolas Politi-
ani XII. 36. Omitto quam mulca ex Plotino egregia, quam cursim seleganter attigeris, ut quicquid fere quatuor 6M quinquaginra polumina in sex novenarios a Porphyrio digesa continent, non pluι legi se quam edidis- η pidearis.
II. Obscuritatem in eo praeter Longinum ipse notat Porphyrius c. ig. &Euna pius Porphyrium Plotino deiuncto ait tanto magis Romae communiter fuisse probatum, quod cuncta aperte ac dilucide traderet, cum Plotinus est
αινιγμοντωδει των λεγων βαρυς ἐδοκει Causae obscuritatis, quod magis quam quisquam verborum parcur fuerit, ut de illo est apud
Macrobium II. ia: in somnium Seipionis, cui rei accessit subtilitas abstrusarum prosundarumque cogitationum, non habentiui semper ubi consistant , & de rebus a captu non minus hominis quam sensu remotis, cum dubitatione quadam audax & praefidens disputatio, & mystico interdum atque allegorico velo obducta. Interim Socratis exemplo genium se habere jactavit, neque aliquod evulgo Daemonium , seo Deum b) quempiam majorem Daemonibus, quin imo ad summi DEI ιγ coram fruendi contemplationem procul forma & idea quacunque , actu ipso aliquoties admissum gloriatus est. Itaque & Ammianus Marcellinus d) inter eos quibuscum familiares genii versati sunt refert Plotinum , ausum qua-
ι) Porphyr. in plotini vita c. I .
186쪽
diim super hae re disserere metsica , alteque monstratre e) quibus primordiis
hi genii animis connexi mormbum , evi tanquam gremiis suu huic tW tu tur quoad licitum es, docentque majora, si senserint paras , a colluvio8.
peccandi immaculata corporu societate distretas.
III. Petrus Baetius V. C. qui vitae Plotini a Porphyrio scriptae compendium amoeno stylo Gallico condidit, inseruitque Di et tonario suo Historico , inter alia pag. 14ss. D. notat Plotini Philosophiam non longe distare a Spinosismo : nec dissiteor quaedam , ejus dogmata propius ad eum accedere videri , tamen si attentius consideraveris plurimum distant. Nam DEum concipit tibi Plotinus primam causam omnium rerum, ut luminis solem: providere omnibus rebus, adeo diversam g) ab illis omnibus quarum causam voluntate & ratione h) illum esse agnoscit, ut quicquid in his vel sensibus vel intelligendo etiam concipitur, locum tempusq; Deo ita serius esse putet, adeoque ab illo removeat : at ita ren OV eat ut tamen habere illum aliquid omni sensu &intelligentia sublimius, . pulchrius, perfectiusque & amabilibus profiteatur, ad cujus contem - . Ilationem beatissimam unionemque sensu omni & intelligentia uperiorem puritate mentis, hujusq; acie in ipsum demersa atque in illo
acquiescente accedatur. Quod vero Ennead. VI. 4. seq. disputat ensunum idemque existens simul ese ubique totum, non ad Spinosae impietatem ab Respicit Ennead. lv. librum 4. δωμονίου. Sic
Heroibus suis assignat Homerus primi plerumque ordinis Deos. ut F Mimr-
Henrici Dod, elli obseritatio est praeleis . a. Cambdenian. 3. 3. ubi de D. monibus sive geniis non protrita. Ennea d. v l. lib s. p. Ist.&lib. X. p. 7Ο9. tὶ Ennead. ii l. lib. 2. p. Ennead. v l. lib. γ p. 733. & e. Nolo enim pluisra loca adscribere, quia eam quam dixi mentem Plotini esse, e,olutio ejus librortim. praecipue trium postremorum Enneadis ultiniae Ieistorem alte uis tum satis edocebit. M Ennead. V l. tib g. p 's3. de DFo inter alia quod sit caiisa omnium carita
caussa praestantior. quod illum voluntatet de ratione omnium caussam este iam stilus est Plotinus. ' -
187쪽
NEC CHRISTIANUS. Lib. LV. e. XXVI. Iylitem pertinet , sed ne Deum magnitudine corporea me illaremus aut loco includamus, ι verum pariter persuasi simus in ipso nos vivere esse ac moveri, quam ipsum adesse unicuique nostrun ,ut adeo in DEO unum simus & iterum diversa ab eo ut a Sole radii. Similiter quod vI. s. & IV. animum unam ubique Ae vitam unam unamque rationem per universum sparsam contendit, sic ipse explicat ut una scientia dici potest pluribus inesse : unde patet unitatem hanc originis, exempli & speciei, eum multitudini & varietati individuorum opponere, vel istam negare certe haud voluilla. Neque huic advertatur, quod moriturus Plotinus ad Eustochium dixit se in eo esse, ut quod in se haberet divinum et ira τῶ παντὶ Θμον adduceret , quam ejus vocem litteris aureis, vel si quid etiam auro reperitur pretiosus, perscribendam assirmavit Coelius Rhodiginus XXI. Io. Antiquar. Lectionum, IV. Alii ab Ammonio praeceptore arcana θ Christia. nismi edoctum sub silentii fide,& ad sacra dogmata propius accedere Plotinum sibi persuaserunt, nimis de illi in alteram partem faciles, licet S. Augustinus Epistola ad Dioscorum m) aliquos Plotini condiscipulos in CHRISTI militiam transiisse scribit, Origenem forte in animo habens, & Adamantium adeo cum Plotini πριφοιτητὴ confundens: & Theodori ius lib. VI. Therapeut. p. 96. tradir ως ἀνιρνes υἰ των flec. quod non modo Hebraeorum , at Piato, sed piscatoriam quoque Petri & aliorum Apostolorum)-τα ἔ αυ-ομουσ Pauli perdoctiu dogmata , ab iis iudicerit , ex Mente Ierboque quod ex Mente gignitur es emanat, omnia constare es digesa, eongruentemque harmoniam consecum est. Nam Ammonium Plotini praeceptorem a Christiano
scriptore hujus nominis distinguendum , & cum Plotinum institueret alienissimum jam a CHRlSTI sacris fuisse, Porphyrius diserte docet, & infra pluribus argumentis a me confirmabitur. Quae de Trinitate
Hinc p. 2so. ait Deum esse πανταχοῦ κώ-Confer quae Cartesis
188쪽
isi IuLII FIRMICI & PETRI PETITI Ub. IV. e. n.
nitate divina a Plotino & aliis Platonicis agnita jactantur, a sacris literis & Catholicae Ecclesiae Christianae scitis longissime distant. Nam Platonis & Plotini sacra Triga nihil aliud est quam sub DEO Iummo mens silve mundus intelligibilis, & amma sive spiritus mundi hujus aspectabilis , unde Plotinum trit heismi arguit Rev. Johannes Henricus Feusthingius disp. singulari de tribus hypostasibus Plotini
edita Vitebergae i 394. & B. Albertus Christianus Rothius in exercitatione de Trinitate Platonica Lips i 693. Certe gravi de caussata. Cardinalis Bessarion lib. a. in Calumniatorem Platonis c. q. monet ne quis live Platonem sive Aristotelem ideo laudandum censeat,quod Trinitatem divinam aut coluerint aut scripserint. Uterque enirn verae opinionis exors fuit, & nostrae pietatis ignarus. Confer eundem lib. 3.c Is- I9. V. Gravis est censura sive criminatio Petri Petiti viri do - elissimi, qui lib. i. de Sibylla c. s. p. 23. Plotinum refert inter eos quos vocat lapientiae Antistites, quι modo aliquid quod adpropositum alludas dicant, parum id rerum an falsam sit cununt. Sane serium veritatis studium ubique prae se fert Plotinus, sed abstrusissima quaeque sectantem se a rerum lublimitate vinci quandoque , ipse non obscure passim innuit,& quod verbis aequari magnitudo rerum divinarum non possit neque cogitatione humana satis attingi, diserte prae se fert ac profitetur. Est etiam ubi Platonicis dogmatis innutritum abripit vel superstructa illis subtilior meditatio , vel imaginationis foecunditas speciosam phantasmatum nubem obducit veritati. Aliud in Plotino reprehendit Iulius Firmicus Maternus, quod in eo laudandum potius multis videbitur: vitio enim vertit il-Ii quod Astrologorum divinationibus non nimium tribuerit. Neis uetamen hoc temere fecit Plotinus, sed cum plurimum studii illiisciplinae impendisset, & vanitatem ejus agnovisset, ut a Porphyrio observatum in ejus vita c. I 4. Firmici tamen locum integrum adscribam,quia praeter insigne de Plotino testimonium, etiam adia de ejus morbo & extrema Vitae parte continent, quibus Porphyrii narratio illustratur. Ita vero ille libro primo sive prooemio Matheseos pag. VI. Ad te nunc, singuiarem pirum, Plotine, veniemus, ut allegasiones nostras recentium exemplorum patrociniis muniamin. illa Phi- ophia non attitit parter , cum doctrina ejus vita sequerelar insignia , eum id quod acebat non alieno sied proprio virtutu ostenderetur exemplo, cuj- ex
189쪽
CENSURAE DE PLOTIN P. Lib. II e. M.
ore ranquam ex adyto quodam divina sententia proferebantur. Fuit namque ille vir ad omnia pistutu ornamenta composiliu , omni divinarum
qui ' crederet fortuna impetin providentia posse ratione superare. Primumaisque locum sibi quieta sedis elegit, ut ab omni humana conne sationis frepitus paraim, fortunae se liberaret invidia, bolis diuina insistitionis paraturus infgnibus e ut contra fortuna omnes minas integro sie s incorrupto praesidio pirtutis armaret. Illa imque eonfidentia mentis erectin, etiam eorporis sui cleuram tuisionemquae subcepit, ut nihil νacuum ac nudum relinqueret , ubi se ρ6set licentia fortuna sevientis exercere , in salubri sie ac putra regionis parte Uisuit. Nam ad collocandam sierim amaenam sibi Campania ' eisiratis solum elesti se narratur, ubi siemper aeris quieta moderatio cunctos incolas salubri vetemtione sustentat , ubi nec pia hyemis nee flagrantis solis accessis, sedcomposim temperies ex utroque moden:tur, ubi aegrιtudine aliqua laborantibus hominibus ingentium fontium calore, fervescentium aquarum salutari fomento conciliata sanitas irrigatur. Illic constituim , honorum primo contemsit insegnia , istos veros honores putans , quoscunque illi aevinum prudentia magia
sterium contulisset. Nulla illum divitiarum desideria ceperant, sed hac putabat esse divitias, quibus animuν ornatus auctorem posset propria oria. ginis inpenire. Hicce in quadam starte orationis sua p sicut mihi videtis , improridus incautus vim fatalis nece tatu aggreditur, s homines fortuna decrem metuentes 'vena orationis obiurgatiene ea.
sigat , nihil patessati sellarum tribuens, nihil fatorum neceptatibus resem rans, sed totam dicens in nosm positum ese potesate. Longum est enar-mre quid de rebin si gula. sensierit, qua sie ratione fatali siorti lubtraxerit , qua
vim sam , id est stilarum, atque fati, sententiarum argumentatione turbave rit. ' Sed haec adhuc integer incolumnque narrabat. Nunquam iste ad Minovitis finem , Platon spe extrum conmrsis oculos vel mentem , utique sicuti su-
Laudat Firmicus Plotinum a quaternario viri um numero . ut Λmmiai us Marcellinus XXV. q. sullaimim Imp. M. Antoninum Aristides T. t. orationeso. Traianum Dis Chrysollouius dis I 3. de regno p. 37. seq. Pythagoram Iamblichus tu ejus vita as 3 r. Marinus Proclum &c. Deum Amorem Agallio apud Platonem iri Convivio p.72 s. edit. Ficini. Corporis tui adeo nullam alioqui curam gessit Plotinus iit illius etiam eum puderet,qira in brem ne ειδωλον Gώλ.ου eκ staret, nec pingi se nec fingi voloit. ut narrat Porphyrius cap. r. vitae, cujus exemplo finem etiam Gazaeus Epist. Ir. ἐμοl δε ἡν δ δογμενον μηκευ του εούλου το ειδωλον ἐγκαταπάφειν. Conser i 'orpityruim in Plotina vita c. Σ & I.
Fiuiead. a lib. 3. & alibi, ut dixi supra ad Porphyrii c. ir.
190쪽
stisari datur, multa illorum mentibiu, multa νιtis a cribens. Ecce se illi in ista considentiae animositate Fecuro, tota fatorum potestas imposuit , q)primum membra ejus frigido sanguinis torpore riguerunt , cs oculorum acies silendorem paulatim extenuati tuminis perdidit, postea per totam vin cutem magnis stimoribus nutrim pestis erupit, ut putre corpus deficientibus membris,corruptisanguinis morte tabcsceret,per omnes dies ac per omnes horas serpente morbo, minuta partes viscerum defluebant, T quisqώidpaulo ante integrum videras,satim confecti corporis exulcenatio deformabat, sic corrupta ae dissipata facie, tota ab illo figura corporis recedebat . in mortuo , ut ita dicam , corpore lorus superstes relinebatur animus, ut ista gnustis morbi continuatione confectus σ tormentis propriis coactus, ac pera rationis auctoritate convictus vim fati potesstemque sentiret, ut contem corporis laceratione quasatus fententiam tortuna pronuntiantis exciperet. AEuid nunc de buvus famosa dicemus morte , cur eum non potuere virtutes , id est prudentia, temperantia , fortitudo, Iustitia ab isti fortuna animadversionibus liberare Z Sensit itaque iste etiam vim fati Nexcepit finem, quem isti stellarum ignita judicia decreverant: cs istius valetudinis acerbitate eonfectu1 proprio exemplo, non Iermonis licentia, cunctos homines docuit, vim potestamque fatorum nulla posse mtione contemni.
VI. Opera Plotini praeter Porphyrium xx cujus emendatione & recensione illa ad nos pervenerunt, digesserat etiam Eusothius Alexandrinus, Medicus, Plotini discipulus, Porphyrio in Plotini Vita c. a. &7. memoratus , cujus aliquando diversam fuisse a Porphyriana in distinctione librorum, docemur Ennead. 1 ih.
Proclum quoque commentariis illustrasse Plotini Enneades,testatur Anonymus sic holii auctor, quod Iambliclii libro de Mylteriis AEgyptiorum in Codd. MSS praefixum invenerunt Viri do
De aegrotatione Plotini. Porphyritis e. 2. Morbo sacro laborasse seribit nescio quo auctore Suidas in I Iλωriso . autem Firmicum ratio , quod sato tribuit & astris, qua non potest negare ex aliis caulis accidere homi. ni posse. Et Ptolemaeus ipse Ailrologorum princeps satetur geniturae speciali singulorum hominum praevalere mala epide mica, τα λα καΘωλικωπε- ρας περιςασεις τοῖς ανξυωποις συμ 3 νοντα κατα μεγαλας η uκτους του περιε Morem τροπας ἐκ πιυρύσεων ἡ λοιμῶν, η κατακλυσμῶν lib. t. Tetrabibl. c. 3 quale tunc fuit pelli lentiae quae Plotinum corrupit.