장음표시 사용
531쪽
contra Midiam, 3. insta in Isaeus, Lycurgus &Lysias in Leptinem,9, 16. Olynthiae. 38.
Damon paedotriba, FF. Democritus parvae urbis civi , 78. Diogenis Cynici dicta, st, s 3. seq. Draconis lex iis mνἀν, 3q. Epaminondae dictum,6 r.
Epicurus ad Idomeneum scribens, i p. ad Polyaenum, ibid. ia τ
Euphron, 7: Euripides reprehensus quod Hecubam intempestive philosophantem
Fabulae assopiae , Libycae , Sybariticae, Phrygiae , Ciliciae, Caricae, . AEgyptiae, Cypri 21. seq.
Heracliti obscuritas ab ambiguitate, Herodotus, Is ἔψ, II,37, 38iqv, 8,6Da.
532쪽
versus quidam ab Archilocho 7. Hyperides, as, 17. ἐν τη-r ejus τάφι γ, s. Ex Isaei orat. U Διοκλεουι-Demosthenes quaedam in Orat. contra Midiam transtulit, 8. Isocratis dictum,. φέως Θεων mi ιδες, s I, fg. 38, In praeceptoribus plus debere nos quam parentibus, s 4. discipulo opus mνοικιδίου κυκνῶ, καφώιου panegyricus, 49. vide infra in Lysitas. Laconis cujusdam dictum,4F.
Legumlatores providentiae suffragantes, Io . Leontium Philosopha ex meretrice,79. Lycurgus legislator, 69, 96. Ex Lycu gi Oratoris ρῖβριιυς λογω quaedam in orat. contra Midiam, transtulit Demosthenes. 8. Drac Λυκοφρονος, 4. Ejus tua.
Ex Lysiae orat. τηι οβρεως Demosthenes quaedam in Orat. contra Midiam transtulit, 8. Ex ejus Epitaphio & Olympico, Isocrates in suum panegyricum, ibid. Ejus Epitaphios, IS. παιάνα--I6. -ι' ἀμβλωπως, ibid. ubi addit de duabus
his dubitatum,an sint Lysiae. Πρις ΔΜκλ--ὲ ΚΓ τνομου, Io. tenuia argumenta tractare aptus, a I.
Palaephati Peripatetici ολον βιβλio, 69. Pericles OIympius diebas, 77. Phaedonis Socratici Zopyru , λε. Philistus, i ,49.
533쪽
16 INDEX SCRIPTORUM A THEONE M. Lib. . cap. XXXL
totum Atticum bellum ex Thucydide in sua Σικελικα transtulit, 8. ab omni abstinuit digrestione, φ .Pittaci Mytilenaei dictum, ne cogitantem quidem Diis latere, F2. F3. ejus lex ambigua, os . leq. Plato, loO. D vivens 87. ejus dicta, s ,s6.
Pyrrhi Epirotarum Regis dictum, 16. Pythagorae philosophi dictum, s
Simonides jubens βίω, - πε μηλ. Socratici dialogi , I s. Socratis dictum,s 2, sy, 62. 2Dιλεκ π,' ibid. Piraenareti Majat & Sophronisci statuarii F. 78: Solon, 96. Sophocles poeta, I I. haritae dictum,63. Sybariticae fabulae, I i. Vide&infra, Thurus. Theanus Pythagoricae die um, F2. Theodorus Gadarenus, s 2. Theophrastus, vide supra, Aristoteles. Theopompus37. Ejus 37. tres 'plures libros integros digressionibus implet, in quibus Philippi ne mentio quidem. 34. . ἐντj ὀγδόν, tr. -τ' .ls.
seq. Philippi - , is , 7 . Alexandri s. Thucydides, 7, ιι, 13, 34.17, 3, 39, q2,4 ,6s,76, 39, ejus ἄλτα-Viὸe & Philistus. Narrationes per aestates & hiemes discerpsit, 33. hyperbatis usus frequenter, 36.
534쪽
ALDI RHETORES GRAECI. Lib. IV. e. XXXI. 43 7 Xenophontis Agesii laus, I. β -2, Io I. Sympotium, II, 84. Zaleucu , 96.
XVI. In ALDI MANUTII Collectione Rhetorum quam
Venetiis A. iso g. sol. praefixa Epistola Graeca Demetrii Ducae Cretensis ad Marcum Musurum non valde,quod dolendum, emendate edidit, & Iohanni Lascari inlcripsit , continentur: ' I. Sophistae progvmnasmata p. l-II. 2. Ars Rhetorica p. 39-37. Ejusdem
3. Artis Rhetoricae libri tres p. i6i . a 3 . Rhetorica ad , Alexandrum p. 23s-268. & de Poetica liber p. 269-r 86. . SOPATRI p. a 37-43 s. Auctor hujus operis,quo prolixa admodum de componendis declamationibus praecepta & divisiones controversiarum continentur, Sopater est non Plotinianae ille scholae succetar celeberrimus , quem Constantinus M. Occidit, sed alius, Sophista ducentis annis junior, de quo dixi nonnulla supra g. s. pag. 43α Caeterum de istis Rhetorum ιοεrem sive divisionibus quaestionum controversarum consulenda commentaria ad Hermog. p.r63.&Nicolaus Faber ad Senecae controvers. l. p 82. seq. Sopatri opus uti orationes quas hahemus Antiphontis, Andocidis,Dinarchi, Lycurgi &Isaei ex Graecia secum attulit Johannes Lascaris, ut Aldus refert.
3. CΥRI Sophistae nescio an Cyri Theodori Prodromi, qui sub initia fatenti duodecimi post CHRISTUM natum vixit J πῶ χα-
φους - τεων. p. qis 46o.Eidem dubito an auctori tribuenda sint προβλε μα- ρνπυκα ἐις , sive argumenta controversiarum undeseptuaginta, quae sine nomine auctoris ex veteri MS. Frid. 'Lindenbrogii edidit Graece, versionemque suam addidit Iohan- , nes Ηus uve delius. Hamburg. 02.8. c. Dionis i Halicarnasset F πινγγυροκων p. FO2--sO7. Ejus
535쪽
8. ALEXANDRl α ευ s. p. 3 3I-388. Alexander hic est Numenius sive Numenii Rhetoris Adriano imperante clarib filius Sophista, Iulio Rufiniano in limine libri de figuris sententiarum, Suidae , & scholiastis Graecis Hermogenis laudatus. Librum utrumque Alexandri d figuris sententiae&dictionis Latine vertit cujus interpretatio lucem vidit Venet. Is s 7. 8. Illam vidisse se negat
Ita uremitu Normannis , qui cum nova versione sua & castigationibus vulgavit Graece & Latine Upsaliae x spo. g. addito Phoebam- none atque Minuciano.
s. Scholia p. fg -y93. Nomen auctoris nullum Aldus addidit , sed laudatus vir doctissimus Laur. Normannus post Th. Galeum V.C. observavit, PHOEBAMMONIS esse , sub cujus nomine habuit Io. Sambucus-& extat in codico Regis Galliae, ut videre est in Labbei Bibl. nova MM. p. IO9. 2I-que M Stum evolvit Cangius glossar. in Pro inedito per. peram habet Carolus Daubur lib. pro testimonioFlavii Iosephi de CHRISTO p. i s. Quae ex Phoebam mone allegat Matthaeus Camariota p. tr. in synopticis praeceptis Rhetorices,in hoc libello p. 98. etiamnum leguntur. Neque forte erravero si phoebam- monem hunc Athenaeo Naucratita,quem laudat,longe juniore mo& non diversum esse duxero ab Phoebam mone aequali Synelii, qui memoratur in Epistola Synesii CXLIII. Christianis adscribendum probe notavit Thomas Galeus ad Tiberium Rhetorem
p. 249. certe Paulum p. II4. appellat verba ejus ex I. Cor. X, IO. afferens. Neque Normanno repugnaverim, qui
ex nomine apud Suidam etiam obvio Egyptium esse colligit, &fortasse Alexandrinum suisse suspicatur. Prodiit libellus hie cum Normanni versione & castigationibus, Alexandro de quo jam dixi subjunctus. Et iam de statibus scripsisse Phoebam monem innuit TZeta es Chiliad. VI. v. 7ν I.
Ex hoc loco puto Vossi uni lib. Onstitui. Orator , p. I 77. in epi . logo doctrinae de statibus inter at os Rhetores Phoebam monem,
quoqiae memorare abi compluresyartἱm ante Hermogenem
536쪽
Anovmus Graecus Rhetorices scriptor, quorum tym n necdum in lucem editis commentatιonibus sie usum in Rhetoricis fluis scribit melioris nota RHρον, μι- Iohannes Nunnesius Valentinuν, qui felici- aliquanto nobis Hermageis nisam artem tradidit, quam factum a magni nominis Rhetore, Georgis N,-pezuntio.
ro. MENANDRI Rhetoris et Φεθλίων&24-ρεσις τοῦ δεικτεκων sive de divisione causarum in genere demonstrativo. p s p 664I. Altera pars hujus libri vindicanda Rhetori Alexandro. Nam ex duobus opusculis,Menandri scilicet & Alexandri unum librum perperam conflatum esse in editione Aldina,monet HenricusValesius ad Eusebium p. 18. idque alibi se demonstraturum vir eruditissimus teis status est. Latine vertit Natalis Comes, Venet. Is s 7. Me- nander ille non dubito is tele filii Sophis a Laodicenus ad Lycum 'fluvium,cuius commentaria in artem Hermogenis & Minuciani
tores , sed auctor horum librorum fuit Apsines Phoenix Gadare. nus, Basilici Rhetoris auditor imperante Maximino, cui A. C. 23 8. Gordianus lacessit, clarus, de quo Deires Chiliad. VIIL
μα. Basilicum hunc laudat Aptines sub initium statim libri: . δι
ι Baσιλικος κἀκεῖνο tacita ηκε. Ex hoc Apsine profecisis
Hermogenem scribit Matthaeus Camariota p.ro. sed iniquiorem eo loco se prodit adversus Hermogenem , & Apsinem falso habuit pro antiquiore, cum fuerit Hermogene junior,& praeceptor Cajani Berytii Sophistae, Gordiano imperante clari, de quo Suidas in rάαιός. AEqualis vero.Majoris Sophistae, te quo Suidas in MLω . Hic est Apsines Phoenix, Philostrati amicus, qui ejus memoriam & accurationem extremo libri posterioris de Sophistis
537쪽
diisse libellum Apsinis memoνιa, interprete Federico Morello, Paris. i 613. 8. sed libellum ipsum nunquam vidi. DG aliis Ap sinis duobus idem Suidas meminit his verbis: 'Aψίης 'AN. αξιουγρο, ον τίμου πια me I ri τιςή, ζ παπος re. Hic posterior Apsines Apsinis Atheniensis nepos idem mihi videtur de quo Euna pius in Juliano, Apsines Lacedaemonius, δε- τεχνικῶ τιν', sive qui artis Rhetoricae Magistrum cuin, laude gemit. Suidas enim in ονα nis' testatur hunc Onalimum Apsinis parentem Constantino imperante floruisse, & fuisse Spartiatam. Allegatur Apsines ab Ulpiano in Demosthenis orati
contra Leptinem, & Apsinis macν υ πει προοιμιιων-m ων lis. dat Scholiastes Hermogenis p. 14.
3. MINUCIANI sive NMAGORAE πε, χειρηιλα των de heddin aris gumentorum p. 7ς -7 4. Hunc quoque libellum sive τι κνης Minuciani particulam una cum Alexandro & Phoebam mone vertig& Graece ac Latine cum castigationibus edidit Normannus Upsal. ispo. I. In Commentariis Graecis ad Hermogenem passim legas Minucianum ab illo Tarsensi Rhetore tacite tangi, Matthaeus vero Camari Ota eum etiam exscribi ab Hermogene assirmat. Θ Sed quomodo quae in fieri potuit , ut Nicagorae Atheniensis Sophistae filium Minucianum vel perstrinxerit vel exscripserit Hermogenest Nicagoram familiarem iuum laudat una cum Apsine in extremo libri posterioris de Sophistis Philostratus, qui . vixit usque ad Philippum imperatorem, ad quem Nicagoras Suida teste scripsi r. At Hermogenem Marco Antonino imperante constat suam composuisse. Itaque aut alius fuerit Minucianus antiquor, aut certe Chronologia inconsulta lioc 1 Camariota & Scholiastis Hermogenis fuit assirmatum. In Minuciani Atheniensis scripserat Porphyrius. in progymnasi nata ejusdem Menander Laodicenus, Suida teste ipsam Minuciani πε, legit adhuc TZetZes Chil. VI. v. 79 I. S XII. 17 o. eoque longe junior Camariota, atque ut Clatis . Normanno videtur, etiam Georgius TrapeZuntius, cujus
haec sunt verba V. Rhetoricor. p. I 34. Nam N veteres omnet Rheto. νes usque ad Uocraticam illam Scholam malia deso mu dixerant,qMinu
538쪽
cιantu quamvis confuse, muta ramen spracepra s exempla , partim ab asiis designata, partim sua indusνia sumin a clarissimis Oratoribus subjitat. Himerius apud Photium laudaturus Rufi filii sui, cujus obit unx, dolet, facundiam, ait eum dixisse δειionρον Mινουκι-ῆ, πωνοπρον Nικα γρου. Cod. 2 a 3. p 1 96. Caeterum nescio quo argumento Sche-
serus notis ad Camariotam p. 33. hunc Minuciani libellum πεeia vel junioris vel plane alterius alicujus esse affirmat. In iisdem notis p. 64 perperam contendit Minucianum vixisse tempore Galeni Medici, nam ni Paratio sub Imperatore Gallam apud Suidam legendum esse certissimum est vel ex eo,quod Nicagoras Minuciani Pater intersuit convivio quod in Πλατωνειοις praebuit Longinus Galieni temporibus clarus, apud Euseb. X. praeparat Itaque nomen pro Γαλ ἡ audacter ibi reponunt viri docti Simi erus, Reinesius, Ionsius &Κusterus.
Indiculus scriptorum ab AleXandro Rhetore,
Phoebammone & Minuciano allegatorum.
paginas . editionis Clarios Normanni.
Phoebam. p. I IZ. Mnuc. p. Alexandrinorum Phoebam. p. II 4.
Apollonii Molonis definitio Phoebam. p. 89. Rristides, Atticus ille justus cognomen tot P. I 36. Athenaei Naucratitae definitio p. 93. Caecilius Calactites, Phabam. p 98. Carcinus Καρκῖν P Rhetor. AEx. pr clo. Demosthenes, singulis sere paginis.
Euripidis versus. Alex,p I 2, 28, 3o, ,36, 2, bi . Herodotus, Alcat: p. 92. Homeri versus p. 4, 2ς,3 8, 6, 66,68. bis. 76, 3s, 38, 94.
539쪽
Sophocles, Alex p. 36. Phoebam: p: I 34. Thucydides Alex: p. 6,7O,7 ,76,ῖ2,38, 3 W: p. I 36, ΙΤΟ, i ci. Xenophon Agex: p. 6O,IO, bi . 78. Zoili definitio Pharbam. p 98. t 4. Commentaria Graeca in Aphthonium & Hermogenem, supra in ,, utroque mihi memorata, quae totum volumen posterius Graecinium Aldi implent, totique operi finem imponunt.
XVII. Index Scriptorum in Commentariis
Graecis ad Hernaogenem memoratorum, com
positus a me ad paginas editionis
Scholia in Aphthonium numeris in editione nullis notatα
sunt , quoniam vero non ultra XXIV. paginas assurgunt, lector facile istapoterit in Cadice seu ignare calamo,'a me majoribus numeris Romanis significabuntur. Aeeentibus destituti libri veteres, pag: II ,3sC,3 y Apud AEgytios ars Medica reperta νοσάντων γε
540쪽
AD HERMOG. MEMORATORUM. e. ta XL M3
AEsopiae fabulae, & Sybariticae, phrygiae, Lydiae &e. p.III. V. AEtoli, Thraces ου δεο ονοι, Phaselitae sycophantae &e. 13 3 r. Siculi admotus proni, 3 cy. Thessali 3r4, 8ec. Siphnii & Megarenses . κλειοις sive bonae famae nullam g
Androtion Isocratis discipulus Tεχνί-ς ἶλι μν,4or. Anonymus in Hermogenis commentarius, ἐξα-mκαφου, apo,
Antigenides & Satyrus, tibicines,P.VILAntiochus Sophista, i . Antiphontis p. XII. Antisthenis dogma δτιώκεον τιλθειν, p. XXII. Aphthonio quaedam inserta, p.XVIl MOςης ροὰ ρ rac τιμωρ-,p.XVIII. ejus sive praecepta progymnasmatum,& μελε mi exem pia p.XXIV.
Archidamus,ss,seq. 98,t l, s7, 791a77, My. Prchilochus, ψoa, p. XVIII. Arch, tae Pythagorer decem praedicamenta, a C. Un Areopagitiuo judicio nullis locus prooemiis, . nec misera