장음표시 사용
551쪽
toris Adriano imperante clarib filius Sophista, Iulio Rufiniano in limine libri de figuris sententiarum, Suidae , & scholiastis
Graecis Hermogenis laudatus. Librum utrumque Alexandri do figuris sententiae & dictionis Latine vertit NMaia comes, cujus in terpretatio lucem vidit Venet. 8. Illam vidisse se negat Laurentitu Normanntu, qui cum nova versione sua & castigationibus vulgavit Graece & Latme Upsaliae I sso. 3. addito Phoebammone atque Minuciano.
s. Scholia A p. fg3-s 3. Nomen auctoris nullum Aldus addidit , sed laudatus vir doctissimus Lauta Normannus post Th. Galeum V.C. observavit, PHOEBAMMONIS esse, sub cujus nomine habuit Io. Sambucus-& extat in codico Regis Galliae, ut videre est in Labbei Bibl. nova MM. p. IO9. 2I-que M Stum evolvit Cangius glossar. in Pro inedito per. peram habet Carolus Daubur lib. pro testimonioFlavii Josephi de CHRISTO p. i s. Quae ex Phoebam mone allegat Matthaeus Camariota p. ii. in synopticis praeceptis Rhetorices,in hoc libello p. 98. etiamnum leguntur. Neque forte erravero si Phoebam- monem hune Athenaeo Naucratita,quem laudat,longe juniore & non diversum esse duxero ab Phoebam mone aequali Synelii, qui memoratur in Epistola Synesii CXLIII. Christianiis adscribendum probe notavit Thomas Galeus ad Tiberium Rhetorem
p. 249. certe Paulum p. II4. appellat verba ejus ex I. Cor. X, IO. asserens. Neque Normanno repugnaverim, qui
ex nomine apud Suidam etiam obvio AEgyptium esse colligit, Se fortasse Alexandrinum suis Ie suspicatur. Prodiit libellus hie cum Normanni versione & castigationibus, Alexandro de quo jam dixi subjunetus. Et iam de statibus scripsisse Phorbam in nem innuit TZeta es Chiliad. VI. v. 7ν I. Ex hoc loco puto Vomium lib. I. Institui. Orator , p. I7 . in epi- . logo doctrinae de statibus inter at os Rhetores Phoebammone
quoqiae memorare alii complurespartio ante Hermogenem
552쪽
Anoomin actu Rhetorices scriptor, quorum triam necdum in lucem editis commentationibus sie usum in Rhetoricu suis scribis melioris nota Rhetor, P irru Johannes Nunnesius Valentinuν, qui felici- aliquanto nobis Hermageis nisam artem tradidit,quamfactum a magni nominis Rhetore, Georgio 1 petuntio.
ro. MENANDRI Rhetoris iugis νεθλίων& 24si ρεσις τοῦ δεικτ1κων sive de divisione causarum in genere demonstrativo. p F94 64I. Altera pars hujus libri vindicanda Rhetori Alexandro. Nam ex duobus opusculis,Menandri scilicet & Alexandri unum librum perperam conflatum esse in editione Aldina,monet HenricusValesius ad Eusebium p. 28 .idque alibi se demonstraturum vir eruditissimus teis status est. Latine vertit Natalis Comes, Venet. Is s 7. 8. Me- nander ille non dubito iste te fuit Sophista Laodicenus ad Lycum 'fluvium,cuius commentaria in artem Hermogenis & Minuciam
ar. APSINIS p. 682-Ejusd.-τως- ων , p. 727- plures fuere A psines Rhetores , sed auctor horum librorum fuit Apsines Phoenix Gadare. nus, Bassilici Rhetoris auditor imperante Maximino, cui A. C. 23 8. Gordianus lacessit, clarus , de quo Geraes Chiliad. VIIL
μα. Basilicum hunc laudat Aptines sub initium statim libri: ο
Hermogenem scribit Matthaeus Camariota p.ro. sed iniquiorem eo loco se prodit adversus Hermogenem , & Apsinem falso habuit pro antiquiore, cum fuerit Hermogene junior,& praeceptor Cajani Berytii Sophistae, Gordiano imperante clari, de quo Suidas in rui Men AEqualis vero.Majoris Sophistae,de quo Suidas ilia Mulita, . Hie est Apsines Phoenix, Philostrati amicus, qui ejus memoriam & accurationem extremo libri posterioris de Sophistis
553쪽
κα ςοι λόγων δημοσἱων-ύις adsit νομουπι --ut de corona, & contra Androtionem & Timocratem & Aristo. craten , . Magna argumenta tractare aptus bEschines, tenuia Lysias, Demosthenes utraque, Ir. Saepe seipsum 8. λογι ejus πολmκα-. 49. contra Androtionem, F ,9. Aristocratem, s,s, pro corona, s ,9, έν 17.
Euripides reprehensus quod Hecubam intempestive philosophantem
induxit, .Ejus dictum,τον, ουν ἐκας εἴνα Θεον, ΙΟ.
Fabulae .Esopiae , Libycae , Sybariticae, Phrygiae , Ciliciae, Caricae, . AEgyptiae, Cypri 21. seq.
Heracliti obscuritas ab ambiguitate, 3ς. 'Herodotus, 1
554쪽
βαρβαρι οῦς εἰ ἡ πολλακις, erι in εκένων λογους lauavis ab eo male descripta, Pi. Heron Mitraris , postea Philosophus, 3. seq.-Hesiodus, 2I, 2416s. Homerus, 4, I, 12,2r, 32,83,39,9O,IOs.κέ ιξοχώ, Odyssea, 4 . versus, 3 s, 36, 6O. versus quidam ab Archilocho 7. Hyperides, is, 37. εντη Κωςαγρου, I ejus - s. Ex Isaei orat. U' Διοκλεους υβρεως, Demosthenes quaedam in Orat. contra Midiam transtulit, 8. Isocratis dictum, 'cph εἰς Θεων πέδες, s I, y7. 38,63. praeceptoribus plus debere nos quam parentibus, 14. discipulo opus μικα palis so, panegyricus, 49. vide infra in Lysias. Laconis cujusdam dictum,43'. Laconum sermones παῖροι νωλιγεις, 83. Legumlatores providentiae sustragantes, Icio. Leontium Philosopha ex meretrice,79. Lycurgus legislator, 69, 96. Ex Lycu gi Oratoris quaedam in Orac contra Midia transtulit Demosthenes. 8. ἐντωσΛυκοφρονγ,I4. Ejus ε-
Ex Lysiae orati Demosthenes quaedam in Orat. contra Midiam transtulit, 8. Ex ejus Epitaphio & Olympico, Isocrates in suum panegyricum, ibid. Ejus Epitaphios, IS. Emῖα ακα- λυα ηυων , I 6. πλ ibid. ubi addit de duabus his dubitatum,an sint Lysiae. Διοκλεα Uπερ ἶ-τνωου, It . tenuia argumenta tractare aptus, 2 I. Medeat fabula, 66. Menandri dramata, I s. rara τῆ ξενολογου, q8. ἐντν- sorte σπατν
Palaephati Peripatetici ολυ βιβλιο,-των amr--69. Pericles GIympius dictus, 27. Phaedonis Socratici Zopyru , λε.
555쪽
16 INDEX SCRIPTORUM A THEONE See. Lib. . cap. XXXL
totum Atticum bellum ex Thucydide in sua Σικελικα transtulit, 8. ab omni abstinuit digressione, 3 3. Pittaci Mytilenaei dictum, ne cogitantem quidem Diis latere, F2. F8.ejus lex ambigua, io F. Dq. Plato, loO. vivens 87. ejus dicta,
Pyrrhi Epirotarum Regis dictum, 16. Pythagorae philosophi dictum,
Rhadamantus, Minos &c. 69. Simonides jubens is rῶ βiω, ι, Socratici dialogi, Is. Socratis dictum,s a, cs,62. '--ρ 2bιλεκτικὰ, ' ibid. Pharnareti Majat & Sophronisci statuarii F. 8: Solon, 96. Sophocles poeta, I I. 1haritae dictum, 6 3. Sybariticae fabulae, ti. Vide & infra, Thurus. Theanus Pythagoricae dictum, F2. Theodorus Gaaarenus, st.
Theophrastus, vide supra, Aristoteles. Theopompus, 7. Eius i7. tres h plures libros integros digressionibus implet, in quibus Philippi ne mentio quidem. 34. . ἐν τῆ ὀγδόν, i 2. ἐννάτν s.
Philippi-, is ,7 . Alexandri I s. Thucydides, I, D, 13, M. II, 33, 39, qa,4 ,6s,76, 39, ejus οἰ τα- Vide & Philistus. Narrationes per aestates & hiemes discerpsit, hyperbatis usius frequenter, 6.
556쪽
ALDI RHETORES GRAECI. Lb R. e. XXXI.
sZoroaster 83. XVI. In ALDI MANUTII Collectione Rhetorum quam Venetiis A. Iso g. sol. praefixa Epistola Graeca Demetrii Ducae Cretensis ad Marcum Musurum non valde,quod dolendum, eatendate edidit, &Iohanni Lascari inscripsit , continentur:
Artis Rhetoricae libri tres p. i6i a 3 . Rhetorica ad Alexandrum p. 23s-268. & de Poetica liber p. 269-186. . SOPATRI p. a 37-4ss. Auctor hujus operis,quo prolixa admodum de componendis declamationibus pra,cepta &divisiones controversiarum continentur, Sopater est non Plotinianae ille scholae successor celeberrimus, quem Constantinus M. Occidit, sed alius, Sophista ducentis annis junior, de quo dixi nonnulla supra g. s. pag 43o. Caeterum de istis Rhetorum 2Dιιοεrem sive divisionibus quaestionum controversarum cons lenda commentaria ad Hermog. p.263.& Nicolaus Faber ad Sene- cae controvers. t. p 82. seq. Sopatri opus uti orationes quas hahemus Antiphontis, Andocidis,Dinarchi, Lycurgi&Iuti ex Graecia secum attulit Johannes Lascaris, ut Aldus refert.
3. CYRI Sophistar nescio an Cyri Theodori Prodromi, qui sub initia saeculi duodecimi post CHRISTUM natum vixit - φο -p. 4s6 46o. Eidem dubito an auctori tribuenda sint
προβλῆμα Ἀρηπωκαεις sive argumenta controversiarum undeseptuaginta, quae sine nomine auctoris ex veteri MS. Frid. '' Lindenbrogii edidit Graece, versionemque suam addidit Iohan- nes Husuve delius. Hamburg. Is I 2.3. c. Dion si Halicarnasset χνη-F η νγγροκων p. FO2-- Ο7. Ejus
557쪽
Anon minGraesu Rhetorices sicriptor, quorum trisum necdum in lucem editu commensationibus sie usum in Rhetoricu fluis scribit melioris nota Rhetor, P irru Iohannes Nunnesso ValentinuW, qui felici- aliquanto nobis Hermogeis nisam artem tradidit,quam factum a magni nominis raetore, Georgio 1 yeauntio.
de divisione causarum in genere demonstrativo.p sp 664I. Altera pars hujus libri vindicanda Rhetori Alexandro. Nam ex duobus opusculis,Menandri scilicet & Alexandri unum librum perperam eonnatum esse in editione Aldina,monet HenricusUalesius ad Eusebium p. 28.idque alibi se demonstraturum vir eruditissiimus teis status est. Latine vertit Natalis Comes, Venet. 3ss7. 8. M nander ille non dubito is iple filii Sophista Laodicenus ad Lycum 'fluvium,cujus commentaria in artem Hermogenis & Minuciani
ar. ΛPSINIS p. 682-- 26. Ejusd. - τπροβληματων, p. 727-73O. plures fuere Apsines Rhetores , sed auctor horum librorum ivit Apsines Phoenix Gadar nus, Basilici Rhetoris auditor imperante Maximino, cui Α. C. 23 8. Gordianus lacessit, clarus, de quo Deietes Chiliad. VIIL
μα. Basilicum hunc laudat Apsines sub initium statim libri: ο δι
Hermogenem scribit Matthaeus Camariota p.ro. sed iniquiorem eo loco se prodit adversus Hermogenem , & Apsinem falso habuit pro antiquiore, cum fuerit Hermogene junior,& praeceptor Cajani Berytii Sophistae, Gordiano imperante clari, de quo Suidas in rά--. AEqualis vero.Majoris Sophistae, se quo Suidas in . M ωο. Hie est Apsines Phoenix, Philostrati amicus,qui ejus memoriam & accurationem extremo libri posterioris de Sophistis
558쪽
diisse libellum Apsinis memorιa, interprete Federico Morello, Paris solis. 8. sed libellum ipsum nunquam vidi. D aliis Apsinis duobus idem Suidas meminit his verbis: ναυλ αξιουγ - , O,ωτόμου ζ πακός Ai ἱ-νου. Hic posterior Apsines Apsinis Atheniensis nepos idem mihi videtur de quo Euna pius in Juliano, Aptines Lacedaemonius, δε- ξ--πιχνοιῶ sive qui artis Rhetoricae Magistrum cum laude gessit. Suidas enim in Ο,αm tam testatur hunc Onasimum Apsinis parentemConstantino imperante floruisse , & fuisse Sparriatam. Allegatur Αpsines ab Ulpiano in Demosthenis orati
contra Leptinem, & Aplinis τέχνί- πει προοιμιων laudat Scholiastes Hermogenis p. I
33. MINUCIANI sive NMAGORAE dehedibis amgumentorum p. 7ιl-734. Hunc quoque libellum si veri, ει Minuciani particulam una cum Alexandro & Phoebam mone vertig& Graece ac Latine cum castigationibus edidit Normannus Upsal. I sp . I. In Commentariis Graecis ad Hermogenem passim legas Minucianum ab illo Tarsensi Rhetore tacite tangi , Matthaeus vero Camariota eum etiam exscribi ab Hermogene assirmat. P Sed quomodo quaeso fieri potuit , ut Nicagorae Atheniensis Sophistae filium Minucianum vel perstrinxerit vel exscripserit Hermogenest Nicagoram familiarem suum laudat una cum Apsine in extremo libri posterioris de Sophistis Philostratus, qui . vixit usque ad Philippum Imperatorem, ad quem Nicagoras
πρεσβcτικὸν Suida teste scripsit. At Hermogenem MarcoΑntonino imperante constat suam composuisse. Itaque aut alius fuerit Minucianus antiquor, aut certe Chronologia inconsulta lioc 1 Camariota & Scholiastis Hermogenis fuit assirmatum. In Minuciani Atheniensis scripserat Porphstriin in progymnasmata ejusdem Menander Laodicenus, Suida teste. Tt Lipsam Minuciani Iegit adhuc TZelges Chil. VI. v. 79s .is: Xi I. 17o. eoque longe junior Camariota, atque ut Claris . Normanno videtur, etiam Georgius TrapeZuntius, cujus .
559쪽
abu designata, paraim flua industνia summ a clarissimu Oratorib s subjicit. Himerius apud Photium laudaturus Rufi filii sui, cujus obitum dolet, facundiam, ait eum dixisse Atiinρον Μινουκιαωὐ,πανόπιρον 3 Nι-COd. 2 a 3. p. 96. Caeterum nescio quo argumento Sche- serus notis ad Camario tam p. 33. hunc Minuciani libellum πεes vel junioris vel plane alterius alicujus esse affirmat. In iisdem notis p. 64 perperam contendit Minucianum vixisse tempore Galeni Medici, nam Γαλιlio sub Imperatore Galieno apud Suidam legendum esse certissimum est vel ex eo, quod Nicagoras Minuciani Pater interfuit convivio quod in Πλατωνέοις praebuit Longinus Galieni temporibus clarus, apud Euseb. X. 3. praeparat itaque Γαλιάε is nomen pro audacteribi reponunt Viri docti Simi erus, Reinesius, Ionsius &Κusterus.
Indiculus scriptorum ab Alexandro Rhetore,
paginas editionis Clarisi. Normanni.
Phoebam. p. II a. Minuc. p. 1 S.
Alexandrinorum , Phorbam. P. I 4. Apollonii Molonis definitio p. 89. Aristides, Atticus ille justus cognomento: Minuc p. M6. Athenaei Naucratitae definitio ae ματ , Phoebam. p. 93. Caecilius Calactites, Phαbam. p 98. Carcinus Rhetor. Ah x. pr 6o. Demosthenes, singulis sere paginis.
560쪽
INDEX SCRIPTOR. IN COMMENT. Lib. IV. e.XXXL
λογ' κῶ --.x: p: i a: Sophocles, Alex. p. 3 6. Phoebam: p: 1 3 4. Thucydides Alen p. 6,7o,7 ,76,ga,SI, Minuc: p. I 3 6, rgo, r si., Xenophon Agex: p. 6o,7o, bis. 78. Zoili definitio Phoebam. p't4. Commentaria Graeca in Aphthonium S Hermogenem, supra in utroque mihi memorata, quae totum volumen posterius Graecinium Aldi implent, totique operi finem imponunt.
XVII. Index Scriptorum in Commentariis
Graecis ad Hermogenem memoratorum, com
positus a me ad paginas editionis
Scholia in Aphthonium numeris in editione nullis notatα
sunt , quoniam vero non ultra XXIV. paginas assurgunt, lector facile Mapoterit in Codice seu gnare calamo,'a me majoribus numeris Romanissignificabuntur. f Aeeentibus destituti libri veteres , page I IO,'FO, F .