Jo. Alberti Fabricii ... Bibliotheca Græca, sive notitia scriptorum veterum Græcorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita extant tum plerorumque è mss. ac deperditis Jo. Alberti Fabricii, ... Bibliothecæ Græcæ libri 4. pars altera. Qu

발행: 1711년

분량: 718페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

611쪽

IV. Neque vero huc referendi sunt statim omnes qui tutulum scriptis suis praefixerunt , ut Androtio, Demus bier, Hellanμων

Philochomu aliiq; a Stephano, Harpocratione, Hesychio, aliis laudati. Neq; enim illi Lexica Attica concinnarunt sed historiam Atticam, etsi tenuiter admodum jejuneque, atque ita ut cito lectorem suum fati, xent, ut de iis scribit Dionysius Halicarnassensis lib. Antiquit. Rom. Primo cap. 7. Quaedam etiam in versibus scriptae erant ut Hegesi mi illa, cujus meminit Pausianias in Boeoticis, etsi ibidem innuit eam jam suae aetate intercidisse. Caeterum ex istius Dionysii, nobilis sub Augusto historici Criticique , familia prodiit AEθαι-, itidem histicarnasseus, quem sub Adriano floruisse &Atticitam cognomento iuctum autor nobis est Suidas. Hunc nempe illum ipsem esse suadet ratio, cujus libros quinque Ar Ἀν ονοματων Alphabeti serie disinas laudat Photius in Bibliotheca, codice CLII. ubi illos Scymno cuidam inscriptos docet, diverso utique ab antiquiore illo Scymno Chio, a rere perlegeseos jambis descriptae ad Nicomedem Bithyniae Regem. Addit autem Photius loco jam dicto dilium illum Dionysium Lexicisti Attici Mymno inscripti duas editiones in lucem edidisse, quarum altera itidem quinque libris constans priorem suppleverit locisquesti iptorum adductis locupletius confirmaverit, quare optat ab aliquo illas conjungi & in unum corpus ordinemque compingi, ita enim

sius iste Atticista non semel laudatur Eustathio in Homerum , & adversum fra. Dionysii perlegetae. . Hujus quoque esse putabat Meu fius quod- λιτων - των & aγκλινομ ενων λεξεων vulgatum est ab Λldo Manutio in Volumine eximio quod inscripsit θησαυρον,κερ- AH -κπιπους Αλύν. Λ. ΙΑ'6. Caeterum illius operis Photio tantopere laudati nihil ad nos pervenit. Porro Galenuι in libro de scriptis propriis meminit se composiaisse τ- ις Α--ῖς γυ-μυσι ον-. Hrων Hr , sive dictionum Atticarum libros XLVIII. ut vir λβαῶν ωο-ὼων libros ab eo scriptos omittam, de quibus infra sum

dicturus. Verum testatur ivm Galami in libri de ordine u-

612쪽

brorum suorum ad Eugenianum , se neutiquam de vocibus Atticis scripsisse, quod reprehendendos esse crederet qui minus Attice scrubunt, cum praestet in sermone quam in vita istoecismum vel barbari mum committere : sed ut constaret de vero sensu vocum apud veteres Atticos scriptores, quem recentiores interdum siusque deque ii huissent. Etiam Dioxysus Longimia uir κων- ιδοσως R res, quit, ut Suidas autor est, Et operta Bestis δεῖ ἰς λείως memoratidem Suidas, ubi ait Grammaticum hunc paulo ante Neronis te pora vixisse. Citatur etiam Lupercus sed in aliis opinor scriptis ab Eustathio ad Dionysii perlegetae v. 492. Et Stephano in n.odbji Atticae glossie Athenaeo laudantur , ejusdem forte quem Suidas Diodorum vocat, AE Alexandrinum patria, cognomine Valerium. sib Imp. Adriano Aetne, να scripsisse testatur. Scripsit & Λτ2κών ξεων οναγωγὸν U ςοιχῶον ι .ilerim Pollio , itidem Alexandrinus, cirps Epistola ad Sotneridam laudatur a Clemente lib. VI. Stromate .isii forte Diodorus ille Valerius etiam Pollio vocabatur. Epithersis Nicaeni male pro legitur apud Erotianum in αμβην voces Atticas allegat Stephanus in Noemα, ejusdem ni fallor cujus mentio apud Plutarchum lib. de oraculorum defectu p ago. edit.Λυὰinae, ubi ait eam .Emiliani Rhetoris Patrem fuisse , unde eum v

xisse sub Tiberio & recte & facile colligere potuit Ionsius p. a 38. destriqtoribus Hilh. Philosophicae, etsi oua autoritate fretus id assirmet nescire se fatetur Thomas de Pinedo ad Steph. Etiam Thyati-xeni ita legendum pro Theaterini apud.MONeranum p. 79. Polym thiae, & emendandum sphalma in Actis Eruditor. Lipt Λ. XCp. 43.

tibi male Aristophanis Theaserini legitur pro Nicandri Thyatireni laudat Λthenaeus, quod opus pluribus libris constitille discas ex Harp ratione , qui ejusdem duodevigesimum intestimqnium: citat voce Philemonis AExonensis ex popu- Io Attica Ατλας , Ατῖκα ἔνορ- , Ατ αε γλώμας idem allegat Athenaeus . unum , ut opinor , opus diversis sed idem sisnificantibus insigniens titulis. Respicit & Tryphon apud Amna Dium in πονηρον. Orionis Grammatici NeXandrini συναγ- Ατ ν ξέων Suidae memorata usus est auctor magni Etymologici. Mnaseae quoque Berytii Ατῖ Suidae laudantur. Pamphilum, de cujus

613쪽

63s SCRIPTOREI DEPERDITI Lb. IV cap. x . I

iculiari opere egisse, colligas φx Athenaei lib. XI. p. p . ubi Pamph

memorat. Crateris , non Philosophi Thebani vel Comici, sed quem Criticum & Homericum dictum esse Suidas refert, illius inquam Cratetis librum quintum Α-κης laudat Athenaeus lis bro XI. pag. q97. Demetrius quoque Ixion δεῖκάς λεξεις collegit, teste Scholiaste Aristoph. ad Aves, S: de Alexandrina dialecto, libro, quem memorat Athenaeus lib. 9 sed & Atticas voces collegerenias atque Irenaeus, de quibus adhuc pauca subiungam. Nam Pausa- quidem Lexicon pluribus verbis laudat Photius cod. LIII. testatus, plures etiam exhibuisse voces, quam Elii Dionysii opus, etsi in hoc testimonia scriptorum 'Iargius pleniusque allata fuerint. Quis vero fuerit ille Pausaeias, Lexici autor, minus exploratum esse vid tur, nam ut verisimiliter id referaturad Caesiareentem Grammaticum, Eliani praeceptorem, cujus doctissimum opus ελ ιιιδος, studiosbrum manibus teritur, & de quo plura Philostratus secundo de . phistarum vitis, mirum tamen sit in Atticis ne semel quidem ejus meminisse, & alios praeterea fuisse hoc nomine certum est, ex quibus Pausanias Spartanus Suidae celebratur, quem inter alia scripsisse refert de festis Lacedaemoniolum. Sed cujuscunque demum Pausaniae am2κ consultas olim a se testantur Eustathius ad Homerum non utavi in loco ,& autor scholiorum ad quartum Apollonii Rhodii,& Scholiastes ad Thucydidem lib. 6. c. 27. qui μάν-ατων συν-αγωγην appellat. Videtur etiam idem Opus respicere Pausaniam iam .dans Eufrathius ad Dionysii perlegerae v. yas. .De Denaeo ita suidas

614쪽

ET MOERIS MS. DE VOC. ATTICIS. Lib. IV. cap. XXXIV.

αιΠαῖzcλίον ιέ, κὐαλ- πολλά. Hinc patet falli virum eruditissimum sive potius aliud agentem scripsisse , cum in dissertatione de Criticis Harpocrationi adjecta, tanquam duos distinctos a se scriptores commemorat Pacatum & Irenatum, aliis quoque ut fit hanc ejus hallacinationem imitantibus. Frequentius tamen 1 Graecis scriptoribus Iam datur sub nomine Irenaei quam latino Minutia Pricari, ut a Socrate, qui ex Irenaei Atticista nonnulli profert de voce Απλασις lib. Histori Eccles Cap. 7. ο ἐν τοῦ Ατῖκιςν

adducit in πυδαριζειν. Irenaeum in primo Apollonii, liocest, in scholiis ad librum primum eius Poetae, laudat vetus ad Apo lanii Argonautica scholiastes.. V. Praeterea MOERIDIS vitioEManitas apud Labbeum Bibl. nov.. manuscr. p. Os. Aτ ις ηAnemoratur Photio in Bibl. codice CLVII. ubi libellum illum itidem scriptum esse affrmat, uti hodieque apparet, superest enim in pluribus bibliothecis manu exaratus,. in Vaticana, in Vindobonensi Augustissim iam peratoris, in Gallicis Anglicisque, in Vossiana, quae nunc est Lugduni Batavorum, ut mirum sit, nondum in lucem exiisse. In Biblioth. Regis Galliae eod. 3sor

Passim ex eo loca producit Salmasius ad Solinum, inobservationibus, ad Ius Atticum, in Commentariis de Hellenistica & in aliis scriptis, etiam ad Tertulliani librum de pallio, ubi voeat Moeridis Λtticistae.

εχ νι ιαν-ατ 2κων λεξεων solet enim inter se conserre voces, ,

quibus Attici & quibu alii ἰ νες sive Graeci utuntur. Ex manuscripto Vindobonensi desicriptum habuit Iohannes Pricaeus, laudant etiam Usserius ad Ignatium, Valesius ad Harpocrationem, Menagi usi in Laertium , Cangius in glosiano Graeco, aliique, quos resta re uan-

- . gum

615쪽

gum foret. busdam Eumaerides vocatur, ut o tomesio p. Iao. Ob Iervationum sacrarum, quo autore vel quo argumento, ignorare me fateor. Nemo etiam est , qui doceat , ubi vel quando vixerit iste Moeris, ut non multo forte antiquior Photio fuisse videatur. Alioqui non obscurum Moeridis , antiquissimi AEgypti. Regis nomen vel ex Herodoti Euterpe, & Moeridis, quem procuratorem Virgilii suis se narrat Servius ad Eclogam IX. Sed nihil illi ad Moeridem hunc cujus librum de vocibus Atticis doctissimi Κusteri industriae ut spero brevi debebunt harum literarum studiosi. VI. Inter eos, qui jam publice editi extant antiquissimus est pHRYNICHUS Arabius, Sophilta Bithynus, M. Antonino & Commodo ejus

filio imperante clarus, cujus o ιλοὸν ρηριατ--ονο -των Cometiano inscriptam habemus. In Catalogo MStorum Bibl. Baroccianae nnper edito fol. 9 male excusium est Phrynιchus adornetioum da vocatibus ab Uu remotis. Legendum de voe vi. Hunc porro Cornelia

num Rhetorem, & Imperatorum Antonini & Veri vel Commodi ab Epistolis misse docet Plirynichus in βα λι-α, & in τα ubi

Nunnesio minus verisimiliter idem fuisse videtur cum Attidio sive Attilio Corneliano Syriae praefecto , quem a Vologe fugatum refert Iulius Capitolinus in Marci Antonini vita ca8. I. Primus illam Phrynichi publici juris fecit Zacharias Callie gus Cretensis, Romae A. is 17. quem secutus Franciscus Asulanus L xico suo illam subjecit una cum Thoma Magistro, Moschopulo, Ammonio aliisque , ap. Aldum Venetiis, is . in solio. Hinc Michael Vascosanus excudit Parisiis Λο. Is 3 a. ino flavo cum eodem Thoma Magistro & Moschopulo , AElianique & Orbicii de vocabulis militaribus sive Tacticis. In his editionibus literarum ordine procedit Phrynichi collectio , in nullos libros distinguitur , neque versionem Iatinam adjunctam habet, minusque plena est & perfecta , neque in ea occurunt quae ex Phrynicho producit Stephanus ἐθνικ-άφ γ in voce ΑΘ μα : Et sive ex Phrynicno ipso adhuc integro sive ex Steph

no' Ba reddo voeem Nunnesio, eis kgauitae di aliis tabellarium ci

rat, sive ut veteres Gram iaci interpretantur.

616쪽

DE VOCIBUS ATTICIS. IV. op. XXXIV.

pleniorem deinde editionem ex into codice dedit petrus Iohannes diunnesius, quamvis nec in illa loci a Stephano memorati vestigium apparet. Suidas autem opus Phryniesii memorans ait eum άτ - sive in Arzικών ἐνομάτων libros duos conscripsisse, certe in editis Suidae codicibum binarius tantum librorum Phoenichi numerus extat, min MSto Phrynichi quod Nunnesius secutus est distinctium fuerit in libros tres, tertio tamen libro non integro sed exigua tantum illius parte superstite. Neque vero in Nunnelii exemplari verba ut in prioribus dilposita stintinςειχέον, sed promiscue , nullo literarum ordine servato. Addidit porro non latinam modo versionem Nunnesius sed notas quoque eruditas, Phrynichumque ita a se ornatum strenae loco obtulit Andreae Schotto Ao. 3 s86. Inde pervenit in manus viri

optimi Davidis Hoeschelii, qui notis suis doctissimis adjunctis cum Io. cuplete verborum auitiorumque quos laudat Phrynichus vel carpit indice in lucem emisit Augusti Vindelicorum ΑΟ. 36or. 4. HER DIANI quoque, de quo intra in Grammaticis dicturus sium, fragmentum de Λttidis vocibus Griece & latine subjectum legere est p. 84. ad 9 r.

VII. Caeterum paulo audacius subinde nec sine aculeo ει νότως Arma Phrynicho perstringuntur, & quandocunque vel Poeta: Comicique novi vel Philosophi vel alii recentiores insolenti aIiquo vembo uti sunt, eos spernere ac relinquere, E contrario cum antiquis potius & πολιῖκοις loqui jubet. Ita enim vocare genuinos Atticos Phrynicho in usu positum est. Oratores praecipue illos civilem &robustam eloquentiam florentium Athenarum temporibus sectatos. rates fuere Demosthenes & aEtalines qui πολιπικοι - άσῶντες λογον publicam sua dicendi facultate perculerunt. Equidem Caleno

- & vulgaris usus, quo sensu. ipse scripsit libros tres τ-Eυπου- λάδι, libros quinque των AD po et Sc libros duos ν- - 2νω πολιτο- ωομιτων, ut refert in libro de scriptis propriis, quod

. vide Vales'ad Harmerationem ,- rae vixi docti notant ad Longinum, p. 4 edit. Iacobi tui. Asistidem lib. I. , qui est πι- γου

617쪽

alii, minus recte ni fallor , acceperunt de verbis forensibus. Sed Phrynichus πολmκους opponit & qαυδιτ2κοκ & quibusc que non pure Attice I uentibus. Hinc tametsi alta Graecorum di Iectus vocem aliquam admittat, si tamen ab των δοκίμων, classic um& genuinorum Atticorum tar remota sit, continuo occinit illud suum ώ-.ππω ia . Neque maximis viris parcit, ut si quis Phrynichum legat jam iacile credat Sextum Emyiricum non ab re succensere Grammaticis , ridereque ειο-

βαρον ελεγχειν. Sed visissim Phrynichus reprehensus μ' a Thoma Magistro in collectione vocum Atticarum de qua mox dicemus: Nuimnesius praeterea & Ηοeschelius praecipue in notis ad Phrymichum hoc hegotii sibi dederunt, ut voces ab illo rejeetas bonorum scriptorini autoritate tuerentur. Id quod jam pridem singulari opere fecisse videtur Oms Grammaticus Alexandrinus, inter cinus scripta Suidas refert librum adversus Phrynichum si cetari Ab I homae quidem is Nunnesius interdum Pha Iruchum defendit , Hoeschesius comtra Phrynicho saepe etiam Novi Test. & LXX. Interpretum scriptorumque Ecclesiasticorum usum objich, reine arbitranu horum dicti Res non ita protritas esse ut quidam opinantur, etsi Salmatius Phrynicho succinens non minus in sacris scriptoribus quam in novis Comucis Graecis maetas voces idioticas & e trivio priris aonoscit lib. de Heblanistica. E contrax Franciscus Vavasses in ii, o eligantissimo de ludicra di stione p- solo PMγHι bin , inquit, a Iboma . fro crisiso

eosiectore Atticarum Pocum depreMλον in multis o magnis erroribin , a

Iosepho salitero σιν illam i am Menandri reprehensonem re censiuram -- probat*υ- Phrynichus, inquit , Menandrum maIum auctorem Attiacismi esse dicit, cui nos non credimus, & Menandrum plus in Atticismo vidissse quam Phrynichum, certo scimus. Animaduerti ego ceriste, ab est male negari σωγκ σν se probam vocem , quam Dion quidem Halicarnasseus haud ignarus opinor bonitatis voborum in illa sua compar ιione Platonis cae Demosthenis saepius eademquesententia Menandrumtamen non optimis temper vocibus usum sed intendum de industria vulsares de idioticas aut ac υσως, ut Pollux vocat, in dramata sin recepita, colligas quoque ex eo, quod idem Pollux negat se

usu Diuiti sed by Corale

618쪽

DE VOCIBuS ATTICH. Lib. IV. mp. XXXIV. y I

ularum verbis Menandri , nisi cum nullum apud alios probatos scriptores vocabulum commodum occurrit. Aliae quaedam Phrynichidcriores censurae quibus non Menandrum modo sed multos etiam alios autores laudatissimos perstringere veritus haud est, reprobantur 1 Menagio notis ad Laertium p. ig. 1o8. his. & aliis in locis. Nasutus ceΚsor dicitur Barthio ad Claudianum notis. Praeter vero Nunnesii& Hoeiselli annotata extant etiam ad Phryniesium & ejus interpretem viri illustris notae, sine autoris nomine ab eodem Hoesichelio irae, Augustae Vindel. A MFo3. 4. quibus loea PhrDichi complura emendantur & illustrantur, tum Nunnesii versio pariter & notae frequenter castigantur. Paucis soliis hae notae constant, sed doctissimum Irodunt autorem, cui nomen nullum praefixiam sit. Equidem Ca-auboni esse putabat Mentelius apud Menatium T. i. Αntibailletip. 73 & sane in calce harum annotationum , Isaaei Casauboni ad Hoeschelium epistola occurrit: sed notas ipsis non Casaubonum, sed Iosephum Maligerum autorem agnoscere disces ex Hoesclielii literis ad

Κirchmannum, suae legitur post epistolas Marquardi Gudii pag. iAllegatur Phrynichus noster a Stephano Byr. in Eumologico Magno, &Thoma Magistro, L.

VIII. Iam non opus est, pluribus notare eorum errorem, a Boe- clero, Menagio aliisque pridem castigatum,qui librum de vocibus Α ticis, quem hodie habemus, epitomen esse contendunt πα-ροσκευων Phrynichi, de ovibus Photius cod. CLVIII. ubi refert, opus 1llud Commodo Caesari clicatum non Marco Aurelio Antonino, ut perperam affirmat Menagius i. c. p. i7a. multis constitisse libris, quorum singuli aliis viris uoctis & amicis abauctore inscripti fuerint, uti Primores tres & decimus, & post undecimum aliquot Aristoch cuidam , quartus & octavus Phrynichi populari, quintus & undecimus Me doro, textus Tiberino , stetimus & plures e posterioribus Menophiis, caeteri Rhegino, Grammatico fortalus illi, cujus πολυειν μονα Socrates VI. 23. & Suidas commemorat) & R PH Milesio So-pllistae. Nec singulas voces modo sed & phrases de formulas λογους

619쪽

si PHRYNICHI DEPERDITA &e. Lib. IV. cap. XXXIV.

vero operis, in ovo pauca quae non in Hesta sit quoque maiore L aico, sed sparsim aliisque permixta legebantur, libros XXXVII. duntaxat visos libi testatur Pliotius, juxta seriem literarum vocibus dispositis, etsi autor totidem alios libros ejusdem argumenti promiterit, unde facile conciliatur Suidas, qui praeter ατ2. ς ν Phryniciat memo

οι γοό . Ita enim luendus & supplendus ille locus , nempe si XXXVII. libris Photio vilis totidem alios a Phrynicho promissos ad das, prodeunt οδι sive LXXIV. Laudat & hoc Phrynichi opus Scho,

Ilastes Comici ad Pacem. Non mediocriter porro haIlucinatur au

tor Bibliographiae curiois , Germanopoli, ut inscriptio prae se fert,

in lucem editae , & propter varias interpolationes truncationesque ac mutationes, Binclero ad quem autorem resertur indignae, dum de Pli nicho agens haec subjungit: Nunne ι in eo e suo mutra egregia

annotaverat , qua Daniel minsius pro suis postea eiudit, acerrime proptere/traductus a Ciaudio Salmasio in praefarione ad Simpliciam. Sane Heinsius

in Phrynichum nunquam scripsit, uti nec Nunnesius in Simplicium. Sed Francisci Nansii emendationes in suam Simplicii ecutionem Heinsium transtulisse & pro suis venditasse Salmasius contendit, cum Nansiani codicis in praefatione Typographi Heinsianae editioni pne' mita diserta fiat mentio , atoue adeo a plagii culpa Heinsius facile absolvatur, cui quavis data vel non data occasione nimis inclementer saepe insultat vir maximus Salmasius. Bailletum vero qui Bibliingraphiae curiosae errores sine censura suis doctorum judiciis inseruit, pluribus verbis reprehendit Menagius in Anti-Bailleti capite XLVILCaeterum fuere & alii Phrynichi praeter nostrum, qui de Atticis ductionibus scripsit, & ex quo Praeter rem duos facit Iohannes Iacebus Hosimannus T. i. Lexici universalis Part. 2. p. 163. De illis dixi supra Lib. 2. Cap. Ip. Nunc indicem Scriptorum in Phrynielii libris dedictionibus Λtticis ali torum, paulo quam est in I cescheliana editione vel qualem in dissertatione de Lexicis Graecis F. I . olim dare me metam, auctiorem subjungam. IX.

620쪽

INDEX SCRIPTORUM In PHRYMICHO. Lib. IV. XXXIV. s1s

IndeX Auctorum , qui in libello

Phrynicti citantur , vel reprehenduntur. suptii. pag. Fq. FS.

Alexandrini. F8. 72. Alexis Comicus. 38. 6O. 68. Antiochi Sophistae βιβλιον, άγο- - κοιφορονον. 32. Antiphanes Comicus. F8. Archippus Comicus. 88. Aristopnanes. I 6. 24. 26. 32.qq.

mostheni siupposita. Dio Philosbplius.

Dorienses. Epicharmus.. Eretriaci. Eubuli Com. κοροσαλίς. Eupolis Comic. 26. κολακες 6O.Ejusdem sorte κολακικrespicit in a .

Corinna. 36. Cornelianus. 6. Cratini loc. I 8. 22.24. 42 66.8O. Demosthenes.2O.34. y βο-7o 7 Graeci. 78.

I 6. bis Gymnastici.

Hecataeus. Herodotus.

Hesiodus. Hippias. F6.

Homerus. 62.66.

SEARCH

MENU NAVIGATION