Petri Criniti ... De honesta disciplina, lib. 25. Poëtis Latinis, lib. 5. Et Poëmaton, lib. 2. Cum indicibus

발행: 1543년

분량: 645페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

611쪽

po EMATON LIB. II. DIQuo dux uigenti milite maximus oris retuso sanguine Galliae Vidit tumentem:gesaq; supplici

Porrecta in medium manu.

Heu quanta pusim funera nobilem Luceni sacrarunt,qua tibi maxima Ferrande laus,Gr perpetuam decus Partum est disichs tuis. Tu macte princeps consilio graui enim receptis uiribus in cis: Gallosq; Cr astu,Cr uiribus occupans Hoctilem superas manum VictorieT urges :testis adest cruor: Testus er omnis Gallia dum tutum

Mirari forti pectore militem Hilbanum sub t iugum.

Quantus triumphus: quae statuae tibi Debenturiosi nunc meritas queam cantare laudes principis,c pares Aptare ad nam os chel m. sie est,uolenti nihil homini arduum: Quem firma uirtus extulit invium. Nullum relictum est inviiijs iter, Queis caelum petere est datum. Ferrandus armis,er sapientia Praeclarus,ut qui Marte potens acri Deiecit urces tunditus, sibi Aeternum stituit decus. Non ante quisquam tam celeri gradu

prefit hostem uictor: Cr impiger Munita certis oppida uiribus

Astu

612쪽

Astu perdomuit suo.

Ad Phosphorum eontra insolentiam principum.

ic iis in assi a tendit,er stri uelit

Virgam decoris aurei, Declinet aulam,CT aestuantes pia κω, Frontem oranni destuat.

Quid tam scelestum,quin sibi arroget impudens Libido nequam principum Nonsentis impotentis ulmus animi In quens sevit optimum

Extollit dudax perditam uecordiam, Foueis primum noxios. At obsoleto maeret. dignum nos, Vbis uirtus pullio, Et in remoto delitescens ungula

Mortalis impudentiae. vixi tot annos alea insilis graui, Nec datur adhuc quies malis. Quid contra inermem comminaris acriussΙnanis est uictoria, Graium tuebam hactenus pro viribus Non immemor natalium,

satis superj constat exemplis meis

anantum tibi nunc arroges.sie actastis uirtus dduersantibus Animo res lit arduo: Et obstinata mente defindit gradum, Nescit, iam cedere.

613쪽

POEMATON LIB. II. Dario interim Pholhore quietus uixero: Miferque dica non reuS.

Ad Angelum Cyprium quod in is m

cis canendis praestet.

Dum sacris uigilas Palladis,Cr tum

Illustrem repetis chelam, Inter Pieridum choros Quis te nobilius canit Nil miramur enim si ueteres onus Ignes,ac teneras simul Per te nequitias refert, cui e tota Venus dedit. Amis in reuocas cohilium decus: Nec te carmine Lesbio subindexuperat=des:

Seu cantes tenerum melos,

seu te detineat Naenia funebris, Mirum est quam scilis fluat Inter delicias Iepor, Et sint ad genigm omnia. seu tu fori erum concelebras Paphure, In qua sepe hedera sacros Dum ludit pedibus Dr scrines praeuiridi ligat.

Tu reddis Veneris per calidum bonae suaui ceston amara m Quo tactus uperum pater Formas omnigenus subit.

Ad Bernardum Carapham Neapolitanum.

O Me brutum,qui aenuantis aequoris Tantos peregi turbinei: Qui

614쪽

m PETRI CRINITI Qui difidentibus tot austris cmbulam Non penitus infregi meum. Non Scγlla,non chaobdis hactenus minax Me mouit usquam de gradu: sed ipsa uitae ratio ex antiquum decim

Mentem excitauit acrius.

Defleuit olim,meq; praereptum biTestita Siren questubus. sie ipse tandem mille post curus vrdueis,

Ac tot peracta, incommoda, Te praemonente Palladis munus sacrum summis capessam uiribus. Tu me Curaphasu cipis modi finii, Doctisq; mulces cuntibus. Debemus ergo muneri pares tuo Laudes ex aeque gratius.

De uirtute Ioannis Andreae Lampo niani Tyrannicidae.

PArabat olimsacra Bruti manibus Antiqua uirtus Italum: Ac forte lectam d- rependit honusti Marti dicatum uindici:

Frontem retorsit illico ad acres Insubres Mirata fortem dexteram. U,inqui hoc tandem uideo quo euocors Valere Brutorum sacra. Hic noster est alumnus. ὀ certum decus, Vindex nefandi criminis, Qui tam cruento donareferox indicit Sparsum oranni sanguinem.

v birat audax in orannicum scelusi

vere

615쪽

POEMATON LIB. II. Vere est alumnus hic meus. Altie hostiis,Nouae parento victinurimis alia fingat indolis. Quod quis improbos orannos ejest, Aut odit insolentiam, Liure debet mecum: Cr hanc lucem sacram

Seruare centum victimis. Ad Phosphorum,de fugiendis malis quae

in amore sunt.

si quisbequatur Phostbore, Idenis dicat esse multo gratius

Amore captum uiuere:

G quam ne uno Iudibundus poculo

sensim venenum concipit. Quietis expers anxiam mentem gerit, Et ardet ambitu leui Nunc plenus aura uota des Musua: Falboq; trahitur gaudio: Nunc insolans contemnit in ames notas, . Aut pallet ignavo metu: Vel impudenti contumax audacia In omne proruit scelus. Non feruet aeque sub Sicanis montibus Vano receptus in stem Gigas nigrantes horridus flammas vomens, Quam amantis aestuat animus,

Et bucier illuc peste uccensus graui Inclamat heu diras faces, ut ardeo infelix,ut in praecordia Deserit hoc incendium N Ergo

616쪽

sso PETRI cR INITIErgo ne findis liberum caput malis Nobis tuendum Pholhore.

Ad Thomam Fuscum de malis & incommodis suae aetatis.

DVm me m repeto,quam fuerit grauis

Fortuna Italida cr quam rarius cruor 1njecit mistris ciedibus Ausones: Heu metis,atq; animi cadunt. Exactum uideo Fusce decennium,

Quo Martis fragorim disidium potens Vexauit Latiumse studiis mali

Excreuit magis in dies. At nos Pierid- quos retinet decus, Et mollis tenerum carmen inertiae,

Nil ultra Aciles cressimus affore Incoeptis grauibus deos. Nam cui tam rigid- est pectoris aenei Robur,quin pauidis sensibus excidat, Dum tantam videat diluuiem,π truces Instare Italiae ductas Atrox sanguineum ustulit aegida Bellona: er celeri uem petorrito Instruxit Morium in praelia militem, Praediris agitans minis. Heu heu iam strepitus clusica barbari, Et tuum horrisonis tγmpana cornibus Ad eaedem uariam saeuius intonant- . . Ο quantas cruor efflueti Quantum Mars Gethico saeviet impetu Inter mille neces:nans ualentibus Pugnabant drier undis dexteris,

617쪽

POEMATON LIB. II. Nee fortem referent gradum. Implebunt Latium sanguine Martio, Reges Hesteri se libitrum Iovi, Qui dirum imperio non reuocabili Fatoriam seriem trabit.

Ad Marullum Boantium de improba mordaeitate Tolli tardipedis.

A Dbve, M arulle,tardipes meus uiget ponit improbis minus.

Uuescὲ usquequas,er impudentius In quens saeuit aestuans: Superbienti rumidus insolantia Destinat binanssim genM: Omness liuidis inurens morsibus, Vbis uirus projcit:

Non parcit ullis, Cr uocari Zoiliam Laetatur,insendiam scelus. Et quod minus Densim,ut olim dixerasi ceu trivisus puer sapit.

Idem retorto Gure tardipes meus,

Turpis Acie foedior,

saris nefandi pectoris laxum grauem, Et impium mentem probal: Haec pinis est, Marulla,nostri sterii: Non illa,quam procul fugis: Licet relinquas patrios demium lares, Aut Galliam tuam petas: Seu te per undas Rhinducus uidet suas, ubis te tetmen occupat. N a

618쪽

Ad Paulum Candidum, de mutua

beneuolentia.

Nonium Pieriim rite canens irrelos Aptibam sidibus Barbiton aureum: cum tu,Pculciture blandiloquens modis, Doctam sollicitas chelam. Nec βrs me nimia segnitie vagum culpam nequitiae iungere desidi:

insin ultro reuocans ingenium potens, Admota extimulus face. Ergo Lesbiacis ad citharam modis concordem restram nunc genium tibi:

Iunctam, unanimis pectoribus sidem,

Quam nulla imminuet dies. Non fora asterior rebus in arduis, Non liuentis iners inuidiae ames Ex certo poterit vellere eam gradu: sed firmam stituet magis. Felix ille nimis,nec superis minor, cui tantum liceat carpere commodi,

Aetern s boni mam quid adhuc datur Sperari melius mei

Non eiura animi Adere cogitati Nec vult officiis cedere maximis, Sed certum columen protinus astruens,

Nil non perficiet libens. Sic nos dum liceat rite fidem fiequi, condignus restri certus amor vices: Iam sacra ingeni foedera candidi Servemus Acili deo.

619쪽

POEMATON LIB. IL

Λd P. Misenatem Patricium

Venetum.

SAlue o praesidim meum perenne

Misenas Veneti decus Senatim, cui dulcis tenero sepore Siren, Frequens mollibus insidet labellis. Cnid agunt ueteres mei sodales, Fucunda Aoniae cohors Mineruae, Aldusaebos horiM,Cr comis Novatus Quid Benibus lapido disertus ores An rem nunc Venetam probus gerendo Praeclari superat gradum parentissAn blandas charites in antra ducit, E t dulces pariter movet camoenus

Quid Fustus,placiduues DonnulusssAn illos agitat ferus cupidos Et dum per teneros subinde sensus 'serpit licitae libido flammae,

N endaci nimium trahuntur aura Rescribas imbi,num bene,ac beate cum uis ualeant fatis puellis. Ego autem,ut potero,hinc pedem movebo: Omnes ut pariter meos reusam, Qui pasta Venetis fueritur undis.1 am libet acilem parare dextram, Qua certam penitus fidem rependam: Et per suauia mill mutuosscomplexus,ualeam vicem restrae. Naenia de obitu Io.Piei Mirandulae Viri flatia.

Dum si fi liis ponere lacomis sperabant,er in cris reddere sensibus N a Tandem

620쪽

164 PETRI CRINITITandem praesidium:ecce heu aliud novis

crescit funerim malum. Nondum praeteritae uulture inaruit Fortunae,en iterum Naenia lugubres Deposcit numerosinee statium duis solandi miserum caput.

Expectanda dies scilicet omnibus, oua filium digitis inuida ferreis

Perscindat Lachesismans perenniter Humano generi dolos nolitur,nes vitam meritis refert. . sic est,cum tremuli sese oculi exerunt, Primaevamque auidi percipigni diem, Tamsane incipimus mori. E i quid tantopere,aut tam cupimuε diu,

Quin ultro pudeat,quod semel assequi Permgum fueriis Non minimum facit, Quintum sequitur uolens. Hiest tibisco liberat ambitu Viuendi, r facili pectore in ultimum

seruat se interitum.Nata etenim omnia Naturae imperio cadunt. sis tu Palladiae dura sapientis, . G Pire,inuigilas,Cr pariter cupis Intento nimium pectore confiequi Virtutis pretium bonae, Florentem uiridi destris indolem Aetate, superos ante diem petis. At me tristities,er Iacomae graves. Posthac perpetuo manent.

SEARCH

MENU NAVIGATION