Petri Criniti ... De honesta disciplina, lib. 25. Poëtis Latinis, lib. 5. Et Poëmaton, lib. 2. Cum indicibus

631쪽

si quid sectu celebratur almo, si quid er gratam retinet decorem, Illud in primis tibi diva paret Non sine rictu.

Ad Nouatum, de instruendis adolescen tibus in re militari.

Pβr- Nouate consulis

Veris nepotin laudibus: Qui d senescis molliter, Et otio indulges tuo: 'Praestire credas liberis si disciplinas calleant,

Quibus tot annos excub s. Sed hoc inepte perficii, Deceptus exemplo tuo. Imbellis est aetas senim, Nec apta rebus arduis: Sinus iuuentam strenuae Seruare uirtutis grad , Et inter arma nobilem Et galeam er enses MartiolΤra lare,dis uires valent Hetrusca qualis indoles Ferox potenti dextera Lares tuetur patrios: sie ille pugnat acrius, Nee horret hostiles minus,

Qui aetate sub prima potens In arma miles prosilit, Inters tela fruidus xlorem iuuentae deterit.

632쪽

POEMATON L I v. I. sis ulta surgit indoles: Virtus perusti solibus

Inter cruentauulnera virescit in dies magis. sequuntur ignavos probra . - . 'cum terga uertunt desides,

Nee stire sub dio queunt.

Novate non fatis decet Acrem iuuentaestiritum Torpere molli inertia, 'Aut implicari faenore.

Nans hoc habet Florentia: censetur ille maximus, Qui faenus addit foenori, Nummoss plures congerit, Vt diues in . pro queat

Se purpuratum uendere. . 'o' noxium mentem uirum,

Quos in legendis nummuli Tam dira peruasit ames. Ego hoc solutus crimine Summis capessum uiribus Insigne uirtutis decus. l .

Monodia de Saltatione Bacchica. vilis

adsint Nisigeni simul,

Adsint cir caua Ombala, Et cornu graue mugiat,

633쪽

σrs PETRI cR INITI Tollite qui' pedem.

Iam cura ualeant graues, Non hie fluctisonans tridens, Non torvae resonent tubae: sed gratu3 lepor,eν charis, Et Chromγher Hamadous, rana didvis rubens genus, Et fortis temeto Lγώ, Et nudati lacertulos Nelite,er Canace soror, Lasciuis pedis Dos, Pronis in zephdiros comis Ad numerum canite. Omnes nunc animis pares Et saltu er tremulis modis Dicamus, bone vitifer, Thγrso er palmite nobilis Tu uictor Semeleius, summi progenies I ovis, Incingens hedera caput, Auratas agitas comus Perpetuos cales. Tu rex Eubdie Bassareu, Tu Boseus, Ηγalγsius, laber,Nγctilem,uagus,mseus,Bromius, acer

Tu sternis ferula graui

Fratres terrigenus potens: Nam uictrix tua dextera Exemit superos metu,

Et 'in 'tuit decus

634쪽

Vincere eum libuit. Salue Bacche Diestiter, Nos te prosequimur ducent, Nos ultro anguigerum caput Bacchantes agimu3 leues. Tu nos Τbdisgeras iubes Vatem Threiciam stitim Diuulsum uarijs modis 'a lare exanimem feris. Per te siemper inest calor, Tu depeabs inertium, Tu cunctis merito imperus, Imperi s tenes.

De suo amore in Glyceren.

O me nunc trabitu Pierides bonae Vrit me Glγceres grata protervicis, Urit pcrpetua blandus amor acri E iseum premιt in dies. olim dum licuit liberius loqui, Tum nostris laribus Delius afuit, Nec frustra tripodas concutienssacros Excepi clarium Delim. Heu quantum intepuit Pieridum calor, Et uatum celebris cura nec amplius Permissium uiridi dulce sub arbuto Audire Aonidum melos. Non sum,qui fueram:sic voluit puer, Qui duras laqueis molliter implicans c eruices, teneris addit amoribus Luctus,er lacomus graves.

635쪽

PETRI'cR INITID in uultu petulans er lepidis locis Furtim blanditias inserit serus, Et se disticilem negat.

Decantare iuuat bellica cγpridis Arma,er perfidiam cum lacrγmis grassem. Seu me detineat carmine Lγdio,

Seu uexet Gldiceres decor . palinodia ad Naeuiam de suo amore. .

A res pio seruituita uinculo,

Toturas me dedo tibi:poenam irroges, Nil deprecomit poenarum abnuo. Non ille qui hactenus recanto Naeuia, Recantoiupplices er Ofro munus Q isodcunq; iusseris paratas soluere.

Succendor, o ardeo totuε miser.

Non aeque flammis ardet aestuantibus Atrox Sicano conditus Gigas 1pecu. G ante dedicata Musis pectora Vt ignesuccensi cruoris aestuant Tuus reuertor,parce parce seupplici. cantare laudes ordiar primum tuu Et expiatus entheis uates sacris Tete perennem dedicabo posteris. sic tu pudica uirgo,tu meum decus, Tu celsa uinces sidera sacro lumine, clararas nubilans ace tua cγnthium 'caelo refulges candidum,CT uerum iubar.

De Tarchonte,& statua ultrice hostis,ex Graeco.

MArmoream effigiem Tarchon cu cerneret hostis, substitit, niueam despuit in faciem. Protingue ex gladium stringentiquem forte gerebat,

636쪽

po EMATON LIB. II. Incipit inuis sepe strire latus. Sed stilua indignos ceu si pernosceret ictus, Paulatim e proprio concidit acta loco: Et simul in dum prona inclinat in hostem,

contriuit miserin certa ruina caput. sic pietas diuum sceleratae conscia mentis Sujstinuit partes uindicis er 'tuae.

Ad Iamim Epidaurium,de suis studiis.

vates Intidici ualent, Non frustisa Aoniam sacra Tam solera colui hactenim. Vt primam licuit mihi Voces Threicias sequi,

Devovi teneram cheldim castis Pieridum choris. Ne Phoebo comitem dedi, Is uultu facili probat,mam tolluntur ad clibera Qui doctos tripodus colunt. Hinc uates uigeo,er deis Pergrata est pietas mea: Erectis animi indoles, Et rarum fidei decus. Novit Melpomene satis, Qvantam carmine Lesbio Ac molli ualeam ioco Inter ludere virgines: seu dicam Veneris dolos,

Et per dulcia suauia ceruicem roseam sinuo η

637쪽

susceptam Glaceres meo. Non sternet liquidum melos Annorum series graun: Nee mi defuerit sacer Inter phoebicolas locILVixi gratus Apol lini Excellens cithara breui: Etiam canities subit,

Q me nostri senim refert. Nil me flexit adhuc,nes cultorem solidi boni

N ouit de ueteri gradu Siren cum teneris dolis.

sed me per superos clio sublimem tulit,er simul cinxit Irondifluam mihi

Nγrto praeuiridi comam. Ad Neaeram, ex epigr. Platonis Philosophi.

Per mutuis uices trulo:

Tum mi Iabel la pressula Tenello amores iuria, Animam tenere gestiunt: Nest relinquat protinus, Tunt lubris mollibus Decepta dulci suavio Sensim reperto transitu Iabatur in pectus tuum: Et dicat esse gratius,

638쪽

Seruare tam bonos lares,

Tecuras semper uiuere: ubi alma cγpris incalet, Blandvis germinat lepor, Et grata lusitat charis. Qis dii Neaera aduenerit, V t igne amoris percita Animula mea misellulane linquat in coetu osculi, Et me relicto transeat: Remitte quam primum potes, Et redde mi uitam precor,

vis rutam semper tibi,

Fidems frinum comprobem. πιι nefandis accumulent dolis, Regumin magnas diuitias sibi Quaerant inerti solliciti ambitu Qui foenus repetunt grave. Nil me potentu sceptra minantia

Possunt uerendo flectere de gradu

Virtutis almae nil animos mihi vestes Attalicae mouent. Securus antris Pieridum vagor, E t Phoebo amicus leniter arduus Perlusti o ripas,d- Glγcere vocat,

Et nγmphae fallunt leues. Non me caduci sanguinis extulit

Proles parentum:uertor in alitem, Dulcres cantus tenerum melos

Demulcent liquidum aethera.

De seipso.

639쪽

Terrauerelinquo,me iuuat arduo caelo receptum persuperum choros sensim uagari iam uolito altius, Dι Phoebus celerem grad

Alyctus almo carmine contrahit, Nunc ad Sicambros,seu libeat sedilbuspectare saeuos,er pariter levi Instructos iaculo Dacos. Idenis pennis Pegastis stror. M ad Britannos,er Mortam trucem: Necnon procellae littora castiae Praeter coisicio uolans. Nullum camoenis est iter inuta , caelim beatis aulicijs petunt,

sectis summi sub pedibus Iouis olim constituunt sibi.

De sua aegritudine & imminenti obitu.

Nil est quod ultro sit licitum mihi

Sperare tandem,nil medicae mangs Ex imminenti me miserum rogo Restne incolumem queunt. Et iam medullis aestuat intimis Accensa bilis,nee patitur meo Vnquam dolori finem aliquem duri, Sed uexat magis in dies. obductu stontis linina,per genus Delapsa tetra cum macie cutis, Et destitutae mentis inertia, Instire exitium monent. o quantum inanes illecebrae anxia

Pasim uirorum pectora distrahunts

640쪽

POEMATON L I B. II. Quantas rerum mole peraestuat Humani generis luesimam saepe dixi,Martia principi cantabo geher saeua per Ausones Galloris ab altis alpibus agmina E ducta in Latios ducest At nunc parato funere stigidus Per membra sudor labituri. cir me Flammis cadauer rite puer sacris I am componere destinat. Et cγpri odores,thuras mascula

Instrre Iectis Uibus, leui cum rore lγmphus 1pargere,qsso sua Reddatur cineri quies. Ergo sub annos praeuirides tabi Soluetur atro sanguine spiritus Nil est relud dis superis:libens Quod fata annuerint siequor. Non ille cuiquam flebilis occidit, Quem uitae honestis, fidei decor

Inter sacrarunt numina caelit , Expertem grauis ambituε.

sed fissa tandem lumina mors tegit: Tu me deorum summe parens uelis vatem beatis sistere sedibus, Ut sacros referam choros. FINIS POEMATVN.