장음표시 사용
33쪽
1. υνακρέω χωνονα λέγων προσεῖπεν,4 καγὼ δραμων προς αυτον περιπλα χὶ φιλησας.
ἐρωτος ου πέπαυμαι. 1. Scriptura eo dieis 2 μεμιδὸς -- 3 προεῖπειν Lπροεῖπεν et corr. προεῖπον correxerat Stephantis iam inter scribendum in ipso RIi Ogri, pilo, ubi προσειπεν). - καγω. 5 περὶ π άκην. - καλοσδε sic). - ωζεν - 13 cor. Stephanus in editionem suam cui titulum ipso fecit 'Aνακρέοντος raro μέλη nam in Mographo eius idem est qui in codice hoe carmen non recepit, postea tamen n. 1560 post Pindari et det octo lyricorum carmina repetita a. 1566 1586 et a Paulo Sthph. 160M et ipsum primus edidit p. 406 una cum carmine sexto IulianiAegyptii. Ex lib. VII. Anthologiae opto. p. 408 tamquam Incerti autoris de Anacreonto qui eo usus
34쪽
του υτου βασιλικόν. ρονίης ἄνευθε χορδῆς, φερε μοι πι- κερασσω, μεθυ ν πως χορευσω,
est Is Casaubonus in Animadvers. ad Athen. Lugd. 160 p. 603, licet ipsius Henrici gener a. 1bs mortes , originem ignoravib et Anecd. r. 1M ceterum, cum propter versiculamim imparem numerum unus certe alienus censeatur, eicio septimum ad sententiam etiam ineptissime intrusum καλός γε scripsit Casa .): certa enim ημιαμβιων paria hae sibi cantilenae
2. Codex in margine dextrarii. e. ad V 2 continuo postvodem rορδὴς φαυτου βασιλιν - βασιλικ. . i. e. του αὐτουβασιλικ ὀν scit. βασιλικὸν ψδαριον, nec vero, ut mavult Spalletti p. XVIII βασιλικ ῶς . quod si autem erodideris cum verbis του veto coaluisse glossam ad V 2 φονίης lo-gitur enim ... χορδης τ αυτου βασιλιs i. e. βασιλικῆς vel ἡρωικῆς vel ad V. 3 θεσμῶν i. o. βασιλικων signo quoad textum verba in margine apposita vulgo reserantur, hie ut et infra saepo, a scriba neglecto huic quidem opinioni illud maximo obstar scias quod tales nota nusquam alibi
in margine occurrunt, utpote qui correcturas exhibeat, non adnotationes procul ergo Basilius ille poeta novellus, quom aiotissimum in seribendis potissimum adiectivis iii ικος do- sinentibus compendium scit suprapositum isὶ norantes
ex hoe loeo effinxerunt qui, quod principium est Philologiae, legero nescierunt Brunci Levosque et ceteri certo enim si quod non est signifieatum fuisset poetae alicuius nomet, proprium esse non Basilii sed Basiliet Suid Βασιλικὸς νο- φιοτής ...). Stephanus in apographo titulum omisit. 2 νο-νίης iuri r cod. φωνινὶς ante rus ut videtur .
35쪽
φιλοπαίγμονες δε βάκχαιο λεωπνοους ἐναυλουςJ.
γράφε τας πολει το πρωτον ἱλαριις τε καὶ γελωσας ὁ δὲ κηρος αν δυνηται, γραφε καὶ νομους φιλουντων.
et 10 om Steph. in apographo etiam) ad eiusdem carminis initium qui ad tertium transiret errore rediit librarius. 3 2 θ. -- aliunde huc traiecti, corrupti ἔτερ ανόοις ἐν αυλοι Faber). - ἐεροπνοους cum solenni corruptelae
vel correcturae signo Θ, et in margine: κ. τεροπορους
πτεροπόρM non τε στι ut vel male scripsit vel inepto logi Lev. p. 483. est enim λεροστορ cum solenni terminationis v compendioJ. - ι ραστε cod. - - δονιατο errore scriptoris pro ν δονητια , quod est infra 16 8. s. Mehthom p. 10M. Stephanus hoc carnien vel carminis fragmentum addito in locum tituli αλλο quod iam in apographi margine tempore manuquo seriore adscripserat discrevit a praece lente, quocum cohaeret et in Mograph et in eodico nam librarii negligentia hic saetum est ut non appositi sint quibus vulgo utitur asterisei illi, qui uniuscuiusquo carminis et initium significant et exitum. fallitur Metillior qui Stephaniano secundo hoc in codice adiungi scripsit p. 104.J1ε
36쪽
η τί γα μάχαισι κἀμοί; ποτηρι- δὲ κοῖλονοσον δυνη βαθυνας. ποίει δε μὴ κατ' αυτου
μὴ στυγνὰν ωριωνα ' τί πλειάδων μιέλει ιμ, τί γαρ καλ- βοώτου; I ποίησον αμπέλους μ0ι καὶ βοτρυας κατ αυτων καὶ μαινώας τρυγώσας, ποίει δε ληνον οἴνου,
4 M. Titulus in margine. ηταιστε μοι. - μη τ αστρα ιιητ αμαξαν leni spiri pro aspero, ut in multis solet cod. Pal.). - 10 πληάδων - 14 τρ&υγώσας cum ras ut sitis pro γ). - 16 ληνοράτας cod. - 184 σοὐς. - ἄφροδίτ sic ei. 14, 26). Stephalius qui in Apographo primos tantum versus quattuor descripserat cum nota hac καὶ τι finiui in edition dedit ilii Iectionem 19, 9 in variis exempl/uribus variam ' τορευ-
37쪽
αλλο ἐς το αυτ ποτηριον του αυτου' νακρέοντος
σας. - πανοπλίας vel πλίαν ut Steph. - βαθυνον - κατ αυτ fvel καὶ ιη ποίει κατ' αυτό, ut Steph. in nota
In Anthologia Cephalae ex qua etiam malindeshidem earmen sine inscriptione Iacob comm. p. 666 habetur fio Cod. Pal. XI, 48 post alterum 47 ἀνακρεοντος 1 τορευσας. - 3. 4om. - βάθυνον - μηδ' ἄστρα μη αμάξας sic sine spiri Masen p. 71. μηδ' ἀμάως Plan. ed Flor. - 10 11 om.
pro 12 21 ἀλλ' ἀμπέλου χλοωσας καὶ ὀτρτας γελωντας--τῶ καλ- αδεν - Versiis 1 20 recentissimomini hominiui interpolatione et qui metrum non servarent quasi an clomenos addentes l-- sino metro ex uno illo Genii καὶ χρυσέους πατουωτας ficti sunt ita ut verus huius earminia textus, idem sero qui Gellii versiculos quosdam nune omittantis fuerit talis: To αργυρον τορευσας Ἐφαιστε μοι ποίησον πανοπλίαν μεν υχί' τί γα ράχαισι κἀμοι; ποτηριον δὲ κοῖλον σον δυνη βαθυνα L. ποίει δε μοι κατ' veto μηδ' ἄστρα μηδ'' μαξαν,
μὴ στυγνον ρίωνα τί πλειάδων unει--, τί τ' - καλου βοώτου ποίησον αμώ-ος μοι καὶ βοτρυας κατ αυτων καὶ μινάδας τρυγώσας, ποίει δὲ ληνον οἴνου καὶ χρυσέους πατουντας ὁμου καλῶ -δεμ χεωτα καὶ Βάθυλλον.5 μ). 1 καλῆτεχνα i. καλητεχνα non ut et in v grapho et in edition seripsit Steph. καλὴ τέχνα et in marg. κὰλλ τεχνα acc nunc evanescento inde Stephanus in nota Legitur et καλλιτέχνα ). - 2 δη sic etiam Steph. in
38쪽
164στ αμπελον ευπεταλον ευβοτρυον κομῶσαν συναπτε κουρους ευπρεπεῖς
RPogr. Sed posteriore tempore et atramento diverso adscripsit coniecturam h quam recepit atque sic sere semper factum est in sequentibus ubi cum editio eius discrepet a cod. Pal., consentia cum codico apographum. - 44όδα se. ὀδα quod corrigitur in ροδον φερουσαν ρην corr. Bergk, cf. Io Gaz.5,17 Is). - in αργυρεον et in margo di ἀργυρέων μοι sic, non μη ἀπλοοσας - παρ' αἰνω. - ἐιοργὶμ α i. e. ιστορημα corr.3 - 13 μεναίους κροτουσα i. e. nuptias conflans ego: μεναίοις κροτωσα cod. κροτουσα ed. Steph.). 18 ευπρεπαι -nt) comp. - αι etiam pro tonitur, sicut ipsum pro et et scribitur et legitur cf. auisse ad 7, 379. coli. 7, 160 265 etc. eodem plane modo comp. η et pro ιν et -ειν infinitivis maxime male apponitur item quod suprascripsit corrector compondium ar pro εις quoque, ut hoc loco, sed raro ponitur P. ad 7, 5 21 et pro ις - 19 ἀν ιι sinenco ut saepe. - ανυρει fort. Scr. αθυρειν).
39쪽
4 ἐβαπτισ' ις τον οἰνον, λαβων ἐπινο αυτον καὶ νυν-μελων μου πτεροῖσι γαργαλίζει.
Carmen recens immensurabile os Faber ed. 1680 p. 50, Mehthor p. 44 saeculi declini. 6 5 . Titulus bis idem et in textu et in margine. εορον neglecto spiritu, ut saepissime per totum hoc thologiae exemplar ct 5, 3. neque inclinatur unquam ποτε apud seriptorem vel seriptores codicis Palatini, cf. Dauissenp. I ad VIII, 156 et p. 53 ad IX, 10 o in his carininibus
12, 45 22, 1 et s. 28 8 ulli accentus corrigitur, non deletur. cf. Panissen p. 76 ad Anth. XII, 230J. 35 1 etc. Icer ασῖ - ἔπιον sic codex ut πιε scribitur in ulli. 9, 519 etc. Ex more in item Planudes in ed. r. sed in ed. Ald. 1503μιθον, typothetae ut videtur vitio pro ἔπι-H. ἔπινον ser. narnes. Stephanus hoc carmen non recepit, utpote qui in Anthologia lanudea, cui idem inseritur ad finem libri II, inscript uiri videret Ovλιανου sic enim o insto simpliciter habet d. princ Ioannis Lascaris Flor. 1494J. Aldus autem Ven. 1503ὶ qui et alibi saepe ubi epigrammata sino auctoris titulo continuarentur, de suo addidit aut ἄλλο aut αδηλον
aut δέσποτον sicut et ipso postea in sua ed. Stephanusin, plenius scripsit μολιανο ἀπο παπων αἰγυπτίου. Verumtamen inier plurima qua Iuliani Aegyptii saec. VI in. ei-
tantur epigrammata parum verisimile est hanc unam cauti- Ionam Anacreonticam et certo quidem huius auctoris nomine inscriptam attulisse Agathiam, qui unus potuit nec Cepha
40쪽
εἰ εἰσὶν εἴτ' απῆλθον ου οἶδα, τουτο οἶδα ως τω γέροντι μαλυ ον
Iam nim nec eius in cod. Pal. oditorem qui Anacreontis Carmini liu Antiaologiam auxit, nedum ipsum Plantidem 'Veterum horum sic enim appellat index codicis Barboriniani Anacreonteorum alium praeter Anacreontem auctorem novisse
patet et quae similiteris exeipientes et in Planudea L Iino in Palatina XI, 47. 48 inter modi epigrammata exhibentur odas Anacrii mi μέλει γογα et ον αργων -
ρεύσας, eae nomino plano carent apud Planndem in Palatina aut sem inseri huntur ἀνακρεον2Ως. Iulianum igitur Anacreonteorum poetam ipsius puto Planudis errori deberi aliundo oculis aberrantis etsi quod praecedit epigramma αδηλον sin lemm in ed. Ior. Philodem adscribatur in cod. Pal. ante
id proximum Marco Argentario αδέσποτα duo sunt quae ante hoe ete. et ad alios etiam pertineant quas sequuntur citat autem hoc fortasse armen Servius ad Aen. 74s: Bilhebri Amorem allusit ad convivium sic Anacreon Ερωτα πίνων D. 163 ). nam cum satis sit frigidum illud αυτον v. 5, scriptum fuisse dixeris λαβὼν δ' Ἐρωτα πῖνον. 7 s). In margins repetitur εἰς μοτον. ἀνακραν -κρεον ore ut in Anthol. 7, 29 31. 33, ubi A Mo dupliei ace. see. P. ad 7, 29. s. 23. 2D. - - βων - ουκέτ' cf. 13, 13. 17, 22 24, 8 et c). - oscit libr. τὰ M , corr. voluit τοδε. s. 28, 11 τοττο δ' Steph., iam in marg. P0gr.