장음표시 사용
321쪽
HisTORIAE ROMANAE, LIB. II. 3or corpore & animo immobilior , otio magis castrorum quam bellicae assiaetus militiae; pecuniae vero quam non contemtor, Syria cui praefuerat declaravit; quam palmper divitem ingressus, dives pauperem reliquit: Is cum exercitui, qui erat in Germania praeesset, concepit esse homines qui nihil praeter vocem membraque haberent hominum ; quique gladiis domari non poterant, posse jure mulceri. Quo proposito mediam ingressus Germa- Miam, velut inter viros pacis gaudentes dulcedine, juri L. dictionibus agendoq; pro tribunali ordine, trahebat qst Lua. ' At illi, quod nisi expertus Τ vix credebat, in summa
feritate versutissimi, ' natumque mendacio genus, simulantes fictas litium series, & nunc Τ provocantes alter auterum ' injuria,nunc agentes gratias, quod cas Romana
justitia finiret, feritasque sua novitate incognitae discuplinae ' mitesceret, & solita armis discerni jure termin rentur , in summam socordiam perduxere Quinctilium, usque eo,' ut se praetorem urbanum in foro jus dicere,
non aliquis sensus existere ex his verbis, sed mihi suspectus est locus, nee satisfacit
emendatio aliorum, more oe animo p vel, ut eorpore, ita animo. Boecter. I. Pro trifunali.J Duas istas voces
conjungendas existimat Lipsius,ut suerit pro tribunali or l. 1. At illi, me. in summa feritase wr- futisiimi. J Ceterum cladem varianam ejusque caussas nemo accuratius descripsit M. Poto ac Dione lib. 36. adde Flor. - , 1 2 , 3. . seq. Tae. I. A. 6 r. & demstrib. Germ. 37, 7. in magnificentissimo illo Germanae virtutis elogio. Stra- ιο . non longe a principio. Sueton. Aug. 2 3. Cluveri Germ. antiq. 3, I9, ubi praesertim de loco cladis multa.
3. Vix credebat. J Facito, credat.
q. Natumq. mendacio genus JHoc quidem aperte falsum est: sed intolerantes laevitiae ac tyrannidis, amantesque libertatis fuisse adversum praedones gentium, id longe est veristinaua .
6. Iniuria. J Lipsius, injuriis. . Mitesceret. J Scriptum exemplar,
8. Ut se praetorem urbanum, e.J Fimriis lib. I v. c. ultimo: Auseus ille a re conventum , oe in castris se di, extrat. quasi violentiam Sarbarorum, oe lictoris virgis , O praeconis voce , posset inbibere. Ita ex omnibus brus. de principe editione legendum. Sensus est,
ita direxisse varum actiones suas, quasi eallidissimi hostes jure possent mulceri. Perperam hactenus omnes eruditie conjectura edidere Iri dicitat, Pro. se direxerat. voilluc V 2
322쪽
3o8 C. VELLEII PATER C v I Inon in mediis Germaniae finibus exercitui praeesse crederet. Tum juvenis genere nobilis, manu fortis, sensu celer, ultra barbarum promtus ingenio, nomine ' Armianius, Τ Sigimeri principis gentis ejus filius, ardorem animi vultu oculisque praeferens, assiduus militiae nostrae pri ris comes, ' &iam civitatis Romanae jus equestremque consecutus gradum, segnitia ducis in occasionem sceleris usus est; haud imprudenter speculatus, Τ neminem c teriti, opprimi, quam qui nihil timeret ; & frequentissimum initium esse calamitatis, securitatem. Primo igitur paucos, mox plures in societatem consilii recipit;
opprimi posse Romanos, et dicit & persuadet; decretis facta jungit; tempus insidiarum constituit. Id Uaro per
virum ejus gentis fidelem clarique nominis' Segesten indicatur. 7 sed praevalebant jam fata consiliis, omnemque animi
T. Mir.t barbarum. J Lipsius praeposita
vocula legit oe ultra bar 2. Arminius. J Verum Germaniae de-eus, Tacitus lib. r. Annal. --nius obsi dentibus Romanis , m pulso Maroboduo , regnum Mysctam , tib νιatem ρο- pularium addismam habuit , petiι usque armis cum varia fortuna sertaret, Autropinquorum cecidit, liberatον havid dis bia Germania , o qui non primoνdia ρο-
puli Romani , sicut alii ντει ducesve, sed furenti fimum imperium lac fierit :praeliis ambiguus, secta non victus ἱ δε-ptem γ' triginta annos vitae sergo Pa travit hoc anno aetatis vigesimosexto duodecim potentia exple viι : caniturque adhue bibaras apud gentes , Gr corum annalibus ignotus , qui sua tantum mirantur: Romanis haut perinde cri bris,
dum vetera extosiimus , recentium incu
riosi. Schulcius. Ariminius. J Refert,
3. Sisemisi. J Videtur hoc nomen deduci a fg sue fle, quod veteribus
Germanis victoriam denotat, dc me ',
quod equum significat. unde diequam cen miro adhuc appellamus. a priore voce sege & fige multa nomina Ge
boduus , 11areschalias, id est, praesectus Equitum, Virdomarus. occurrit quoque λ Iarach vocabulum pro equo in legibus Alemannorum tit. 7o. M TI.T: us. q. Et jam civitatis. I scribe cum Lipso, etiam cῖν. . Neminim celerius Opprimi.J Eximia super hoc argumento loca atque cum grandibus exemplis conjuncta notavit L fui s. Tolit. I 5, 23. . seqq. ubi etiam haec Nostri Auctoris lententia.
6. Segesten.J segestes, ut ante memoravimus, a fge, sive victoria nomen accepit. . Sed is ibant iam fata. J Negat editio vetus. haec germana illa est: νn- dic.itur. postulabat etiam fata. An tal o
323쪽
His Ton I E ROMANAE , LIB. II. 3z9 animi ejus aciem ' praestinxerant. Quippe ita se res h bet, ut plerumque, ' qui fortunam Τ mutaturus est,' consilia corrumpat,essiciatque, quod miserrimum est, ut quod accidit id etiam merito accidisse videatur, & cas is in cul-Γam transeat. Τ Negat itaque is credere, ' spemque in se
enevolentiae ex merito aestimare profitetur. Nec diutius, post primum indicem, secundo relictus locus. Or- Idinem atrocissimae calamitatis, qua nulla, Z post Crassi in
stulabat etiam. Nam apud Tacitum segestes ipse ita narrat: Dilatus segnitia ducis, ut me in Arminium Cy conseios vinciret 'agitavi. An potius sic judicatur. Obstabam sed jam fata. Nam haec
talia saepe per ρ litteram scribebant aut talpebant flapides docent) stare,
opsides , Opsit.e: atque hinc librarii error. Iips. Sed praevalebant jam fata. JLegebatur: postulabat etiam fata consiliis , omnemque animi ejus aciem prae-sruxerat. Unde legerimo : Waνatibat, se d jam fatum confliis, Omuemque animi ejus aciem praestruxerat. quanquam illo positu particula sed, etiam a Lusio ita collocata in emend. hujus loci, non satis placet. Boeescr. I. Praestinxerant. J Sic recte hoc scribitur, a prastinguo. Et male idem verbialiter alii legunt plauti milite: taculorum praestinguat aciem in acie hoBibus. Adeoque Ciceronis Philipp. I 2. γνα- sinxerat aciem animi D. Trusi fatui.
Sed hujus quidem plurimis locis idem
error: etiam Ausonii aliquantis, in cujus de nobilibus Urbibus primo casemine exploratissimum est mihi aliter scribi non debere, quam :- Fuit h.ec, subit ilia r mussique Excisiens meritis veterem prolinguis
Et quoque Paulini longa illa epist. ad
Auson. innumerisque omnium ferme scriptorum locis; quae cuivis ubivis de sententia ratione corrigere a facillimum. Acidae. Trastinxero: .J Dubito tamen, an non, praestruxerant, quedidem est, ac obstruxi rant, scriptum fuerit Velleio. Quomodo Iulius Celsus:
Perituris eculos ιυbuit frtuna. Sic legendum , non oculis. Sane vix est, ut aliter existimem. Vinitus. r. sui fortunam. J In autographo proeli, erat Deus. Rectissime. Pro qui tamen reponendum cui. Non enim assentio Ursino, Lipsoque: qui vocem eam inducendam censebant. Vssius. 3. Mutaturus t B. J Non debuit omitii Dcus; quae vox in c. pro eri comparebat. Sed & verbum substantivum rescribendum videtur. Optimo enim sensu legeris: ut plerumque , qui fortunam mutatinus es Deus i consilιa corrumpat. BOecier. 4. Consilia corrumpat.J Supra quoque in eam sententiam eleganter, iisdem
ferme veri s. sed brevius: Sed procis
ineluctabilissatorum vis, cujuscumque fortunam mutaxe constituit, consilia corrumpit. Acidal. S. Negat itaque se retarer. J Alias se
legendum videtur: Negat itaque se cred re ut subaudiatur fortunae D-que in se benevolentia ρο merito astimare profitetur. vel sic: ssumque se be
neνιlentia ex merito astimare profitetur. Burrerius.
6. Spemque in se, e. J Forte se legendum , spemque de Ge manorum in se
. PORCrasi. J Exemplar vetustum aperte habet, Casi. Lucier. V 3 I. Nunc
324쪽
3ro C. VELLEII PATER C ut 1 in Parthis damnum, in externis gentibus gravior Romanis fuit, justis voluminibus, ut alii, ita nos conabimur exponere.' Nunc summa deflenda est. Exercitus omnium fortissimus, disciplina, manu, experientaque bellorum inter Romanos milites princeps, marcore ducis, perfidia hostis, iniquitate fortunae circumventus', ' cum ne pugnandi quidem egregie ' occasio in quantum voluerant clata esset ' miseris, castigatis etiam quibusdam gravi poena , Τ quia Romanis & armis & animis usi fuissent, inci
T. Nunesumma d 'nda ecl. J De clade a. d. q. Non. Quinctileis vide Sueton. Tacit. I. & 2. Germania , Dionem , Strabonem lib. I. Florum lib. a. oros lib. 6. Est & eximius locus apud Se
necam Epist. 46. I trian. clades quam
multos splendidisiime natos , S uasorium per militiam au*icantes gradum, fortuna dep=εβι t alium ex iis pas orem, alium canis, alium case custod m fecit. Scio
hie libros omneis sexcipio editionem nondum visam mihi ) vulgatos vulgare- , Mariana clade. Uerum nostram 1criptura ni prodi t manu scriptus codex,
qui publice in Bibliotheca Bibraci, oppidi Imperialis liberi adiervatur, cuius copiam mihi iam nuper fecit le-etissimus & has litteras doctus juvenis , Matthaeus Κlocli Bibracanus. Sc Clbus. t Non opus est cum Acidalio emendare, dicenda ed. Narrando enim cladem si mul deflet. l Nune fumma de'nda eB. J Sunt qui se doceri velint, quid heie faciat dolendi verbum.
interim tamen, substituunt alias voces, minus aptas. namque auctor idem fere vult quod supra capite 67. Hujus totius temporis fortunam ue depere quidem quisquam fatis ditne potuit: adeo nemo exprimere verbis pol si.& vero nonne diu diuque hane cladem deflevit Augustus 3 de quo refert Suetonius cap. 2 3. Adeo namque consternatum ferunt, ut ρεν continuos monsis ba ba capisio et, sub
voci rans: cuintili Mure , redde legis-nes : diemque cladis quotannis morsum habuerit ac lugubrem. GIuter. 2. Cum ne pugnandi quid m egregie. JEX Burrerit v. LM. constat, ita fuisse in exemplari: eum ne pugnandi quidem CAE d. em aut occasionis in quantum voluerant data esset immunis. Unde Vinius ita emendat: cum ne pugnandi quidem egrediendινe. occasio iis data esset immunis.
Non displicet. sed quod cum sirutero
delet illa ; in quantum voluerant, non approbaverim. Neque enim statim licet recidere, quae sententiae nostrae obstare videntur, & scripsisse ita Velleium , ex eo maxime fit verisimile
quod mox sequiti ir : sastitatos eo quin-dam gravi poena, quia Romanis π armis γ animis infuissent. Qid. voluisse quidem Romanos milites suam necessitudinem sortiter ferre, acriterque pugnando dare operam ne ignavi aut penitus inulti perirent: sed coercitam esse generosam voluntatem segnitie de imperio ducis, &e. Botes'. 3. Occasio. J vulgo, occasionis. Occasionis. J Deest hic vel potis as, vel simile.
4. Miseris. J vulgo sne sensu, immunis, pro quo Burrerius ex vestigiis veteris libri, inimicis legendum censet. . Quia Romanis. J Suspicor legendum , qui a Romanis in armit γ anim/sui uisori: ut hie verbum aliquod deesse videatur. Burrerir. Quem
325쪽
HIs TORIAE ROMANAE, LIB. II. 3 sus silvis, paludibus, insidiis ab eo hoste ad interneci
nem trucidatus est,' quem ita temper more pecudum trucidaverat, ut vitam aut mortem ejus nunc ira nunc venia
temperaret. Duci plus ad moriendum quam ad pugnandum animi fuit.' quippe paterni avitique exempli succes sor, se ipse transfixit. At h praefectis castrorum duobus quam clarum cxemplum ' L. Eggius, tam turpe Celonius prodidit; qui cum longe maximam partem absumsisset acies, auctor deditionis' supplicio quam proelio mori m luit. At Τ Vala Numonius, legatus Uara, cetera quietus
ac T. Guemitasemper. J Quid ais, Vellei 3 Longe aliter Tacitus aliique de Germanis loquuntur. BoeAcr. χ: ippe paterni. J De patre Sex.
Quinctilii habes supra in bello Philippensi lib. 2. c. I. VMus Quinctilius cum se insignibus honorum vela mi et , tiberti manu interfectus et . De avo, non tam obvium. Reperio tamen apud Caesarem r. Civit. Sex. Quinctilium Va timia uaestorem L. Domitii fuisses Corfinii. ut probabile sit eum sic petiisse in Pharsalia, aut in Africa. Lipsius. 3. L grau. J Alii, Egilius. Ego, u-
ius, retineo , quod hane familiam ex inscriptione antiqui lapidis notam ha beam. Cujus exemplum sequitur. In Opido D. Germani, ad Cathedralem Eeessam.
21anui. L. Egbus. J sie editio primigenia. Maluerunt alii, Egilius. Atqui rigia gens satis nota ex inscriptionibus antiquis; ut monuit quoque Aldus. Ac idem nomen etiam occurrit in notis senecae, & Tyronis ; nis quod ibi Ditis, pro Fggius, legatur. mss. q. Sunucio quam proelio. J De Catilina supra: Spiritum quem supplicio δε-buit, proelio reddidit. Acidal. . Vasta Numonius. J Cum in manuscripto velleti codice scriptum sui siet,
minumonius, ex eo alii secerunt V lumnius ; alii, quod ea semilia non reperiretur inter Romanas, emendarunt luminias. Sed utrunque mendosium est: scribendumque Vala Nu-monius, cognomine Vala, posito ante nomen Numonsus. nam saepe solet Veni eius cognomina praeponere nominibus , ut cum dicit, Mancinus Hostialius, O la mapirius, Lepidus I milius,& cetera id genus. Huius autem maeextat denarius argenteus cum inscriptione C. NuMONIvs. VAALA. de quo cognomine abunde scriptimus in libro de familiis Romanis. put mus autem eum esse, ad quem Horatius scripsit epistolam xv. lib. I. cujus initium est: siti hiems Veliae,quod carum Vala
Nam in libris manu scriptis, qui sunt apud me , epistola inscribitur, A DNvMONIUM VALAM. Denarium
vero, cujus supra meminimus, Trajanus Imp. ut multos alios restituit, ut
apparet ex titulo, qui ei adjectus est:
326쪽
3iΣ C. VELLEII PATER C vLIac probus, diri auctor exempli, spoliatum equite pediatem relinquens, fuga cum alis Rhenum ' petere ingressus cst. quod factum ejus fortuna ulta est. non enim desertis superfuit, sed desertor occidit. Vari corpus semiustum hostilis laceraverat feritas; caput ejus abicissum latumque ad Maroboduum, & ab eo missum ad Caesarem, gen- 1Σo tilicii ' tamen tumuli sepultura honoratum est. His audiutis, revolat ad patrem Caesar : perpetuus patronus Romani imperii, assuetam sibi caussam suscipit. Mittitur ad Germaniam, Gallias confirmat, disponit exercitus, praesidia munit; se magnitudine sua, non fiducia hostium
metiens. qui Cimbricam Teutonicamque militiam It liae minabantur; ' ultro Rhcnum cum exercitu transgreditur. Τ Arminio territo,quem arcuisse pater & patria contenti
DA C. PP. REST. nam reliqua, quae signata in eo sunt, repraesciriant ea plane uae ab ipso Numonio, vel ab aliquo eius familiae, in antiquiore denario cuia sunt. Ursinus. Meumnius. J
Burretianum hoc commentum est. Rhenanus ex bis edidit Visumonius.
Unde Ursinus legendum putabat: Maea Numonius. Addit, se hunc eundem pu- . tare, ad quem hodieque Horatii episto la extat lib. I. epist. xv. quam in bis s. scribi testatur , d C. Numonium Valam. Ubi dubito tamen. an non potius, Ad Cn. Umonium Malam, de in Velleio, Vula Umonius, sit rescribendum. Nam Hubertus Gol Eius sui ad praedi Elam Horatii epistola in monet Cruquius) ex numismate Lauredani expressit: CN.
MONIus v A A I A . Etenim punctum minutissimum inter, CN.& v MDN Vs,
esse dixit, quod ab aliis minus foret
animadvorsum. Mosius. I. Peteretngressus εH. J Suspicabat aliquando, illud petrae , mutandum intemcre. Sed cum auctores ceteri fleant istud factum, malo & ego tacere, quam prodere inscitiam meam. Gruur. 2. Tamen.J vulgo, sed male, tandem. 3. Cimbricam. J Cimbri & Teutones, eum insignem Romanis calamitatem
inflixissent, postea a Mario domiti
sunt. 4. Ultro. J Illud ultro es Freinthemima emendatione cum legi'retur,um , prae
placuit. Meesre. Ultro. J Assentio erudiisti stimo Io. Freinshentio , qui ad Florum ultro hic legendum censet. Voss.
. Arminis territo. J In vet. Arma in- tofecti quem. Stabilis inanet nostra olim emendatio: Arma inferi. quae ariscuis. Rhenum, inquit, transgreditur, di ultro petit in suis sedibus Arminium , quem arcuisse a nostris abunde satis habebat Augustus & eives. L ps Arminio torrito. J Ego minori mutatione, & , nili animi fallar, verius coniecit Arma infert lisset, quem mcuisse, e. Imo vix dubito, quin haec germana auctoris noliti sit lectio. Simile autem mendum irrepsit apud Papinium Statium lib. I. Thebaid. - Tecta calum prohibere quis iste Arguiι δNihil enim certius, quam rescribi debere , Arcuit. Fossius.
327쪽
HIs TORI E ROMANAE, LIB. II. 3 itenti erant, penetrat interius, aperit limites, Vastat agros, urit domos, fundit obvios; maXimaque cum gloria, in
columi omnium, quos transduxerat, numero, in hiberna revertitur. Reddatur verum L. Asprenati testimonium ;qui legatus lub avunculo suo Varo militans, naVa virilique opera duarum legionum, quibus praeerat, eXerclatum immunem tanta calamitate serVaVit , matureque ad inferiora hiberna descendendo, vacillantium etiam cis Rhenum sitarum gentium animos confirmavit. Sunt i
men , qui, ut vivos ab eo vindicatos, ita iugulatorum sub Varo occupata crediderint patrimonia,hereditatem-cque excisi eXercitus, in suantum ' Voluerit, ab eo adbiam. Lucii etiam Caeditii, ' praefecti castrorum, eorumque, qui una circumdati Τ Alisone immensis Germanorum
I. mirus,it. J Imo, valuerit. id est, quantum in ipso fuit, opibus scilicet, pecuniaque, quam repperit, in se tranflata. Lipsius. Voluvit. J Viris dominae eminentissimae suspectum heic m. luerit , & mutatum eunt in valuerit. Verum se supra locutum , modo posui: & mirum est, nisi & hoc loco, triga illa verborum, adstititia. Gru
2. Praesta e rorum.' IVide supra
p. 297. J Cuique autem legioni suus castrorum Praesectus fuit, si tamen ten. deret seorsum . Colligo ex Tacito, lib. xiv. Naevius P humus, Praefectus castrorum secundae legionis. & hie velleio nostro. Supra Τribunos militum collocare eos visus Tacit. Histor. secundo in pompa V itelliana. Ante aquι-lam PGfecti castrorum, Tribamque, e primi centu tonum candida τse. Vir egregius, cujus memoriam, amo, colo, in Semestribus suis censuit hunc eumdem esse cum Praetorii Praefecto. dc Vespasiani avum etiam auget hac dignitate,quoniam Suetonius scripserit:
te nibunum militum, Praefectumque e prorum. Abi vir maxime, lucrifac, reliquae virtutis tuae caussa , censoriam
hanc notam. Lim Prasita castrorum. JDe ossicio praefecti castrorum , nihil habeo, quod addam ad ea, quae in Dincursibus ad Tacitum notavit Lipsius. Imo unum etiam demi velim. Hoc est, quod proid sinario apud Vegetium
lib. I I. cap. N. reponat di signatio. Verba
vesterii haee sunt: Ad quem castrorum sitio, valli, o fossae istinatio ptriin bat. Nec magis audio Ste echium, ex M s. reponentem, astimario. Sane destinare, idem , quod di signare. Sic Liavius lib. xxvi ii. Non solum evita hostium vulnerabant , sed quem locum ita desinas. m. Quod, ut video, iam monere Praevertit eruditissimus Grono-vius in observationibus suis. mss. Alisone. J Forte,quod Ptolomaeo scλειγ. Rhenano hodiernum Ait heim, prope vangiones. In eo lapsus, quod ejusdein Tacitum meminisse putavit. nam clarum ex Dionis lib. s . non locum, sed fluvium hoc nomine Tacitum inlinuare. Sint hius. .
328쪽
314. C. VELLEII PATER C vLI copiis obsidebantur, laudanda virtus est; qui omnibus difficultatibus superatis, quas inopia rerum intolerabiles , vis hostium faciebat inexsuperabiles, nec temerario
consilio, nec segni providentia' usi, speculatique oppo tunitatem , ferro sibi ad suos peperere reditum. Ex quo apparet, Varum sane gravem & bonae voluntatis virum, magis imperatoris defectum consilio, quam virtute destitutum militum, se magnificentissimumque perdidisse
exercitum. Cum in captivos saeViretur a Germanis, prae
clari facinoris auctor fuit Caldus Coelius, vetustate familiae suae dignissimus; qui complexus catenarum, quibus vinctus erat, seriem, ita illas inlisit capiti suo, ut
1 1 1 ret. Eadem & virtus & fortuna subsequenti tempore ingressa animum imperatoris Tiberii fuit, quae initio fuerat ; qui concussis hostium viribus, classicis peditumque cxpeditionibus, cum res Galliarum maximae molis, a censasque plebis in Viennensium dissensiones,' coerciti
T. Us. J Ex. vet. habet, viti. Nihi,
quantum extiteris conjicio, ad uti legendum videtur. Moeri
et. ει uvio. J In vio. Sic omnino Iegitur in exemplari chirographo. unde dimanarunt Omnia exemplaria. nec video curserri non debeat. quod hodie habemus, profluvio, natum est apud correctores. Gruterus.,Pro vis. J Ita emendarunt, licet ras. repugnante, in quo fuerat, in vio. Ego puto, praepositionem simplicis significationem servare potius, quam immutare: ut in inconcupisere , incommodare apud Appuleium ; insrvise, insit eie, & aliis huiusmodi apud alios. Eadem ratione in vio interpretandum videtur apud Calium Aurelianum, Sorani interpre-
Iem, lib. II. cap. xx VII. ea, qua in xione fui, quam Graeci amrahaam V
cant , gurationem facilim aegrotantibus accre qualem. Non enim puto audienne ma-dos , qui e xione reponunt. In xus igitur velleio, & in xis Aureliano , est fluor corporis , sive ἁπόρροια.
Emendentur obiter hac occasione
Glosiae Cyrilli, ubi perperam legitur:
A1 τηρροιαι , desuato , assuentia. Lege, inuentia. Vostius. 3. Viennensium. J Vιenna, Ptolemaeo,
Tacito, & Caesari 6. Belli Gallici. Allobrogum urbs , ad Rhodanum, sub Medulis. Colonia est in anti-ua inscriptione , Lugduni. Vienneoanni Pol do. Senatoriam aliquando appellatam , scribit Paradinus. Se
nato iam nominat Massonus. Biennus
Bisis , Stephano dicitur. Ad decimum sextum lapidem a Lugduno a esse, testis est Seneca, in Ludo mortis Claudii Imp. Orael. Vide Gol niti. in Itinerario Gallico.
q. Coercitione m. vis. J Prudenter.
nam id exigebat ratio temporis: quod
329쪽
H1sΤORIAE ROMANAE, LIB. II. 3 isne magis quam poena mollisset, & senatus populusque Rom. postulante patre ejus) ut aequum et jus in omnibus provinciis exercitibusque esset, ' quam erat ipsi, de
creto complexus esset: etenim absurdum erat, non esse
sub illo, quae ab illo vindicabantur ; & qui ad opem forendam primus erat, ad vindicandum honorem non judicari parem) in Urbem reversus, jampridem debitum,
sed continuatione bellorum dilatum, 'ex Pannoniis Delmatisque egit triumphum. cujus magnificentiam quis miretur in Caesare ξ fortunae vero quis non miretur indulgentiam ξ quippe omnes eminentissimos hos tum duces i non occisos fama narravit, ' sed vinctos triumphus
cum tot pericula minaretur ac objic rei undique, non debuit severitate apud
subjectos augeri odium praesentis sta
I. Quam reat iis. J Ineptum loquendi genus, nec ullo confirmatum Gem plo , AEquum ei jus, quam erat ipsi. Haec me ratio adducit , ut glossema fui sie putem. Non enim necesse est hoc addere cum satis aperta sententia sit. nam ad aequum ei jus, subauditur, cum Patre: quod ideo non addidit Velleius , quia dixerat iam, postulante patre. Μanutius. Quam eνα ipsi. J Μiror plerosque Animadversionum &Notarum scriptores hunc locum plane praeteriisse. Expressi mus autem Rhenani de Gruini editionem. Nam Burerius parum hic ad rem. Interi in videtur υ λόν τι sibesse. Certe illa verba, quam erat ipsi , non cohaerere satis apte, vidit & deleta cupiit Aldus. cuius coniecturam, non possum non probare. Boetier. Quam erat ipsi.J Non haec a glossatoris manu imperita, si verba, psulante patre ejus, cum Beato incluseris parenthes, imo tum necessaria.
2. Ex Pannoniis Delmati uri J vide Sigou. comment. in fast. G triumpia. R. Sueton. Tib. I 7. Boecter.
primogenia negativam habet intersertam , non octases. & id res est. rarum enim ut non etiam occiderentur duces exercituum hostilium post triumphum. Cicero v. in verrem: At enim qua triumphant, eoque diutius viares Miastium duces servant, ut his per triumphum ductis , pulcerrimum θectaculum fiuctumque victoria populus Rom. pere pere possit , tamen eum de foro in Capitolium currus flectere incipiunt , idos duci in carcreem jubent 3 idemque dies γ ω-ctoribus impoli, victis vitae finem facit. Gruterus. Ocessos fama narra vit. J Vetus codex, non occiff. Quod retinebat Gruterus ; quia rarum fuerit
hostium duces, post triumphum nonoecidi. Quod quid ad rem faciat, nescio. Quippe verba sequentia, Irit vinctos triumphus sendit, clare ostendunt velleium de fama ante triumphum loqui. Semper autem hostium duces ad triumphum reservabantur. Itaque non video, quomodo τὸ non retineri ponsit. Vinius. Non ocesses fama Marravit.
Nescio quid sibi velint, qui negantem
particulam, auctori tate vet. exempl. fultam, emovere cupiunt. Sensus est,
Eminentisimos hostium duces non fama tantum , ccesses alibi , populo Roma,s
330쪽
' 316 C. VELLEII PATER C VLI ostendit . quem ' mihi, fratrique meo, inter praecipuos
praecipuisque donis adornatos viros, comitari contigit. χχ Quis non inter reliqua, quibus singularis moderatio Ti. Caesaris elucet atque eminet, hoc quoque miretur, quod, cum sine ulla dubitatione septem triumphos m ruerit, tribus contentus fuerit 3 Quis enim dubitare potest, quin ex Armenia recepta, & ' ex rege ei praeposito, cujus capiti Τ insigne regium sua manu imposuerat, ordi
narravit , sed praefnti spectaculo in mia. culis eν triumpho ductus fortuna sendit. scilicet maior erat felicitas & soli . eius gaudium, coram intueri vinctos clarissimos duces in triumpho: quam si auditione tantum accepissent vinctos occisosque. To non συμ Τικῶς accipiendum est: ut τὸ sed, quod maius est, inferat . meder. sodU-οι. J Emendat Acidalius, sta olvos vinctis. I. Mihi. J Ita emendat Burrerius; vulgo, militi. 2. Ex rige ei praeposito.J Recte. Io-quitur enim de Tigrane. Marnan. Ex v ei praeposito. J In Ms. erat, in exHeeprapositi. Fuit olim, ex rege raposito. Vossius. Ex rege ei praeposito. JSupra c. 9 , . Pronomen ei aberat in
3. Insigne regium. J Intellego, Tigrini . supra docui) regium insgne, hoc est , diadema impolitum. quod reapse
fascia tenuis circumdans caput. Valerius lib. 6. cap. a. Cui candida fascia ovis Hylarum vet. cositatum) habenti, Favonius , non refri, inquit , qua in parie corporis sit diadema. Hinc Suetonius cap. 9. Julii Caesaris statuae coronam lauream candida fascia praeligaram suspicionem propterea adfectati regii nominis imposuisse quemdam narrat. Ad ingenium hinc verum capies Lampridii hunc Diadumeno locum :Suevi pinxi pileo insigniri naturali , quod obstetrices ropiunt, in advocatis σι δε-tis vendunt r siquidem ea dici Me iuvari dicuntur. at se puer oleum non habuit, sed diadema tenue , γ ita forte,
ut rumpi non potuerit, venis interceden
tibus spicie nervi sagittarii. An vero te Reginae diademar non temere pronull-ciaverim. Saltem eteni in eximium imperantis. aperte tolligas e Trebellio
Pollione, Z nutar uuae se, inquit,
de Cleopatrarum Ptolomaeorumque gente
iactaret, post Odenatum maritum imperiali figulo perfuso prν humeros habitu,
donis adornata , diademate etiam acce- ο . nomine flιorum Herenniaia e γ Ἀ- moles diutius, quam Demineus sexus patiebatur , imperavit. Schegh. Insigne ν
Iium. J Per causam diadematis, quaerit hei e scheghius, an diadema fuerit etiam reginarum : & definire videtur, fuisse saltem insigne imperantis, persuadente ei loco Trebellii, ubi est, πι-nobiis accipisse diadema, sid nomine filiorum Herenniani o Timolai. non insulto iuvenis manibus et sed , bone. Deus, quam multorum non meminit,
qui tale quid pronunciat 3 Reginis qui-b ibet suum etiam statim datum diadema evincit firmiter innumerabilis scriptorum cohors; quoa omnes, si
vel nudo Iaudarem nomine , totas occuparent paginas. non postum tamen, quin fidei meae caussa citem aliquos memoriae commendatos. Et vero occurrit primum liber Elterae cap. I. versur . ibi enim rex Persae simulatque Judaeam hanc in locum justae uxoris