Nova acta eruditorum anno ... publicata, ...

421쪽

incinentem veniunt illa Philonisa vit Mos p. rr quanis alloquentem simulos et petulantes pastores inducit Mosen: o. - , quae manifeste sunt ex sis. mpressa. Neque vero caret haec editio fiagmentis ad incenas sabulas, quin

etiam sonasse auelares incertos perii, entibus, quae Mus -- vius prorsus omiserat quas quidem partiti ex aris, nessi partim ex meathii recensione eritieis nomistis illustrata, ut de defeetu querendi enit lihLis aula rem veatur, ad finem reliquorum exhibentur. Numque tandem

sequuntur epistolae quae Euripideae putantur, quibus ira eae et iove quaedam Hrativi explicinio cadi elae siviti. Parat Editor quoque dissertatiorem se Rhesi.&-aare Euis res tributo cuin reliquis, quae memorminiusteris vestru mini insere anti Exquimis intelligerit craecanini -- nurum amantes, non Alum quantis opibus, qui huic poetae prodeae velit, ita mi esse debeat sed etiam auo inuo Editoris silmmo de Euripide bene merendi studio incens. natus et labores excipiendi sint et proseve L

422쪽

Hanc retinuatam editionen debertius, cum immortui Oudendorpio qui suas olim editas in hunc scriptorem

Ohieli M'iones accurate sub examen uocauit et expoliuit, uII eius silio penes tu retra istae repetitae curiae in elo separatae, ut non in margille libri adnotatae , sed hidio elaboratae et in 1eparatis cliartulis perlcriptae et sent, se luabama , qui et Praestrionem praenusti is, quae ab udem domu itoin accesse init, ea quae antea scripserat plui iiiiiii iraviore coiis mantur partis euinmuntur, qui 'dam etiam locis eripturis inmae prorsus notulae aiectae eo 'iuntur. Ἀdditae sunt ineditae Iani Patres . exvqsopho Isaac sessu deseriptae Sed istae sunt paucissi

mae, nec magni momenti. Idem sere dicendum est de Iohannis Euherii Senatus Diuionens quondam praesidis. aixin aduersionibus, quas ex eius literis perlecta priore Editione ad Editorem datis exemptas stinui accipimus. De IOIcarideri Hoeliis Isi. animadueritonibu criticis

ustio a nobis tempore dictum est; doctae habentur et inm Hosae, audaci 4 ine quam opombat illae inviniuii tur ad finem se An non integram adhue se gulam in .plentes, desimiae ex editione sin inli, Lipsae a i a. in lucti emista ii iis Rulta ni V. Cl. aut laritate,

quini nonnullas ei is conte miras compitasse, et hanc edetionem adornand.im consilio et re iussisse accepimus, cui et hae de causa plurimas debemus gratias, insertae sunt. SH aininue tinxinis in aes anda hac editiose a vi Iumes

423쪽

oudendorpio adscribendas respiciat, quarunt quaedam clinina lectorum caussa posuimus, adspers inter iiii quali. buseunque nostris dubitationibus G. s. q. nimumstetis haberet Quod hahe ponatur eum infinithio pro

debeo vel progeriindi necessitatis in num e die ἡ- Frontini. Atqui nec ab aeva se nis alienum est

diecte: Mu eribere, narrare, dicera etc. Itaqueomissam esse, em necesse sibi persuasissimum esse scribit prolatis iocis altere, Quintiliani L. HI . . ed. brechi et Vegetu III. . ubi i/eesse habeant et teste habet excideriti Sed ini

rum tamen, quo fato ill . vox tam frequente Olmlla sit aut eur eius uuitio apud N elioris et emotioris tantum aetatis. aior item recentioris et tequioilli aevi criptores suscipienda

videatur L II. I. I, ludite, iii Fus Scipio, ADP- obpres. Haec ii, langam pepemuiu notam, e vati rum interpretum Mollis dila n. ludend. iam olim -- piamiserati Buberius sua vitat, sed hum, si memiod laeti victores silem interpretatur sane si pueros, non milites allocueretur Niter gaudent pueri, aliter viri Et liod audet suspieionem pericilli nondum depulsi, sed

imminentis praebeat, id nillil P est udendoni iterum commendat audete, ex Stis, in quibus aualte reperit consitaniatque loci idoneis Lucani X. 397. Sueton Ner. 23 quae laetio videtur alteri gaudete quan Idem proponit e corii chira praeferenda. II. . . I 1. - urti vi - -

redirum suorum ordisus protri 'inc' in πω,si rea tamini. Hic argutatur Oudendo* quum nimis grauel et o jerbi vinci pretior ideo putat, quod, qui iam a nomini equis protriti itat, non possint hostibiis vulcendi praelino.Quis non videt, non esse haec ad viuum resecanda, sed Nhil aliud dici, quam magnum numerum peditum ab

eonsternatis protritum esse reliquos, ne eadem clades et pernicie ipsi quo lue interimeret tilr, metu, confusos ad

424쪽

duisse. Nam equorum timentium impetum Omnes stelluali leonstantia excepisse, ilites et furtiter dicam antiuIte, eis succubuisse, quis credat Hile:it ergo Codicis Medie ei lectio, prote/Υnerunt, quod verbuni protem eo locum habet

tum, cum de fuga sermo est, de qua hic nihil vi in locis uesic G. I. I. Virgii Aen. XII, asi . . s. 4. mouitum uor 'eonina De elephanti serino ' ad quos via ierandos e conscien/os non tam magnis telis omis est, quam acu6res son G crebria. Itaque inclinabat 'aeo, tor' mulorum legetetur. Herelius his admonitus

subito emendat, multitudine: nee vero breuior expediendi lo-eb modus reperitur. Sed hinc non sequitur, eundem etiam certissinium et verissimum elle. Otaclend. cogitare iubet, an magnitudo hic sionis re possit nias fiam multitu nrans ne adiectiv morius pro multo apud priscos saepissurae o

currit magnitudinem eoFlamini de multis copiis ducisses ibit Hirtium'. Alo. indimiis mammasi, - --οι pro multa pec dixisse aeuum. At illi loci non sitis similias itin illi obvocabula pusuua, quae notionem initiatudinis inclinlinit, mesius magnitudo dici quam multinus uidetur. Sed quia Frontinus scribit, elephantos trimunt telis petitos esse, deinde milites, qui hoc sacere iussi essent,

recessisse intra munimenta tum belluas a restoribus ad p. sim sessam ante munimenta ductam arus esse, fortiasse mais imitudo telorum indicat apriles ex balistis et aliis tormentis eiectiori quorum intra muImnent copiam habere poterant, non in aete ipsa. Videant ergo acutiores II, 3

que adseveratione o terr i . coiu r. f. hae adferarentuma ariculum vcussit oudendo ius ritum scribit, nee hic Antimirum, nee illic Catonem aliquiιν αυλα ο; -s uero asseveratio et assirmati, id disserat. Et quam. in his Actis Eruditorum A. 17 33, p. 4 4 et postea per litteras aditionitus fuisset, hane vocem sollieitandam non Ae et erili capi prosint lata quadain confunda, se

curu

425쪽

. cliniae rem suarum tamen frustra metuit vi eo senis occurrenti vocis exemplum plossem pollit, et ab antiqua opinione adsimulat on legendum elle non diicelliti Nqui vocabulum ad inrisimis nec pilleorum auctoritate, nec librorum fide, naaxini scit piolum, defenditur; at iteratis

specie. uoue dictim. m. c. r. fieri oet intelligi posset miniam Recte. . Nam adseueratis, eius ei qui alia didicit eum insigni quodam seueritatis, grauitatis, et conitam

Mae testificatione qua essicitur, ut verbis sine illis verim, sue mendacium insit fides et obsequiuini laestetur cons. elisiam ad Plinii Paneg. c. 6 Schmaraius ibi verba sunt: quae illa grauitassent tiaram' nam in Uectata mussi, borem quae nouerati in voce i. e. III I ronunciatio.

a noster ad Sasi lug. 74 quem occisite petit et rudit o a.dendolpius in antiqua ad . . nota, et aliis plurimis suarum in hune aue Orem notiarum locis. legericlum putabat et ipse qii iidam Oudendorpius , euchen iuri .uneu, tuitus vel tu rartis legendunt est sis ic*tus i Nunc autena, quatrio is in

hiis in quo equitur Draxen Milinii vi Liuium c ,1 ,

426쪽

III. I. quum muri itur, δι- eripuerint. Lect danem essuerim olim re fi defensani, asino sit et II De etiam Hesiis ad Valeri Flace. II, 1 a. aurainuate consit, Nec ita uerat, quod me ruberet exesa plus a Irgil Aen.

ptiit excepit ubi iterum Burinan. -- volebat et simulta pasIin adibi v. c. eiicere, murrerepro acere, mittere, via Pudeod stipra ad II, 9 64. Neque niua Iugam eripere est Ire Fri hibere, eam redimere quod est arguta iij sed siluraperet vel etiam saga se eripere ut in tam orbes, pro

eoasen eoosi istaeque o missi cons and remis ui rat, nunc in textum recipi iussit, posse iram etinum heuhorch ad Liv. - si epius pro eo librarios M.

folii dedisse docuerat An ergo nunquan licuit priseis diacere Iam ct rein attolico II T qtrum Herae editi m partium praesidio praepositus esset Lumllur. Nunc pro

427쪽

tum undique errorium tantum repugnaintiae cum aliis histo ricia et secum ipso. Oudend etiamnunc ampliandum de eo censet nec cum Wasso ad Sallusta Iug. e. ἔα e

se arma iuui es e ramiaret Frontinus, mali niincio. um misi exena plum incipere, ut in vett. Edd es a soce Mus et pro eius tentare Camus. IV. I. I. I. Maeaigor intra M. Assimaauerat in pristina nota aggerem terra. ωm ubique, aron terristim dicit istis nunc opponi iubet di. sputata ad Sueton. Calig. c. I.9 SFeriecto aratra terre o. IV. r. 6 33. quidam murra voce Vulsi aha v. In nota am estinum e pro clara alatim olei negauerat nune,

Mriensi, qui citat addixitfori, eam nune poeticam, et absimpIiei stilo scriptoris alienam, merit et eleganter, putat. Nam Horat. Ep. XVII, a. atadictum feris. Huitis atque eandiu mctorem, dixit, quamquam Apuleius poetam prosaicum agens, Metana II, p. o. - noxio pomis,

rem geminum Deum ipse agnos it m ad nisi sui ε ita ι Misere. MM. doceanti N. 7. f. 7. quibus in Q Numisia Nunc demonstria, frio et μι-- ---iuuin eius persinae vel rei in milua usui est seirilitas; sed seniliuiun vel ablatiuum eius rei quam profert. Solen nius qui lem genii iuum, adeoque illic Cossi Petrensi vos in v . satis estexemploriam. Diuitia ' Corale

428쪽

Carolisin.

I de uix mitia restiatur, quae uvisahariliemittemis p irus sim obtulisit, tam Furin EMGLII eq.:r . autorem Constitutionis de state Rom. quam L. 37. D. Milatu Rom. legimus, non aliuni esse, quam Caramulam uisue ea Constitutio simul Marco Antonino uindicatur. quod verum est, dicarius monerus, dum mim modoein omnes partes se vertit, et argumenta panhemii leuiora grauioribus elusit, opinio suae veri aliquam speciei conciliauit a fundamentuiu rei testunoni uin illud iniiod Di. Cassius dilertis verbis perhibet, immotu non an et quo labuo tota Viri disputatio speciosa e et arguta colacidit L .cuui ilium Dionis Fum in b, re dominum eiusque a toriis quouis modo evanda fuerit Malitio propivseo, semitur. Narrat ille in excerptis vrisianis p. 7--, meaiiam esse a suo onuies orbis Romani incolae ciuitatem. acceperint, eiusqu*rei orias, vitis addit at Dioni, qui ex invenax visat. summosque bonores gessit, in re tanti momenti erram vix licuit. MEM autor diei p. 6 qui equid

429쪽

compilarior potitisse horian colle florem aut alsiugere Dio. ni, quae ipse latueret, aut aliqua Autonin urn permura. trone Coastitutionen illain ad caracallam reseriae potuisse

et labrar cininum ab re Etsi non ne iniis uoci ilia veterum loca hanc ob calicundushociatae, tamen ut cre imuiri tuam lapicione ui et in binis locum cadere illud an μ ius impetrue auux a uinus. Nam si paullo accuratius ab

tendimus appare aion obiter lii Caracallae mentionem te stam esse sic enim poste seri Antoninorem permutatio. sed data opera res eius excerptas esse ex L. LXXVII. Dionis, quod ex tota illa narratione patet quae res tollit suspiato. nem de vitio loci omitem. Rellat igitur, ut aut eam plane abiiciamus, aut dicaIIlus, quicqui Illic ex Dioi,is LLXX VILaes tu excerpti, illud onuie suppositum esse id quini nec ad Minis audeat comeri Meo vlli emti, et uacit. Reliqua tela, quibus lamitatem Minooci oppugnat. ---m omiuno, aut leuiter innoni ait emum totam illam orationem sic sere come stam esse, , , videa re Peregrini

paritin iam vectigalia pepentas , , quae c., si illa coim

situso id enim effici ex verbis , Peregrinos pleraque horam vecstigalium non pependisse: δε hoe ulli falsiiudici

Polles constare enim ex historia vicesimas tantum ad uespertinuisse, nec Dionem virum doctu in tantae negligentiae aecusandum se, ut proferat quae a rei tum viaicae tem poribus toto coeso discrepetite actum igitur e tela subtiis

quetur quam verbis τα πολλά inesse vivunt, siueillud M. Ulatore siue a librario subortum sit; sed i in solam eam Iam totam narrationem de Con tione Catacallae liset e copiosam reii ere, extremae audaciae foret, quan in Granimatico maxime anprobamus. Nee adeo illa meaeum re aut . quam eluni avii ' ve fru

430쪽

palia Prae peregifinis aeque ac ciuibus pendetu amanti diuerissa elle a m Ri4mis ea n lintrum, quae meter vices uias indecimas mutatas, Caracalla prinius inuexit Naua virum

que genus e iugalium, tum quod Carauras inuevit, tum quod immutauit, cum et Mite essiet, deci in e vicesivis.

Ne ars sui nest inde verba, Peregrino se uesiam vicesinae sulit, hortim vectigaliumnon vetulisse,

mo quaedam peius Mint, nouaniminarii, Quorum Caramba, autor fuit. Miror igitur Malalemm in in p. Dionis insuper propositum fuisse quod non praetereundum. auaritiam Graealtae detestabit eu eiusque la8itia depingere.

in aprico es Nonne igitur in imo vilio striptori vertemdtin esset, cuia inter onera a Caracalla prirnum reperta, quaedan ad elegrinos non pertineIitia, cuius rei caulai

ciuitatis inpetrallent, tuissent, si Dio haec piam Leerens flexisset, et velam tyrminici caracinae ingenii et auaritiae

in augendo siboniensecun lectori a mussor Vix fieri iatim locum nouis perlegerit minous is enim oua Graeana vectigalia sistite memorat, quamquam notisitoistinet. quo e opus erat in auaritia Imperatoris leuiter adumbranda nec obliuiseendum est excerpta haec esse, hoe est n- plenam Dionis ipsius orationem. in terum a Quirientuli contra fidem huius loci sumtum est ex silentio Hemdiani, i philini. Zonarae int, bone Deus, quoius ouisqvh no a lupuis est in huiusmodi quaestionibus ex alteriis a sile uti soluendis Herodiauiunos Imperatorum usus desera here noluisse, satis certum est constat tum etiam ex celicitiorum vitis muni Perii cem vetiri in

hoe rivisa strii linea tolino et illis iis . iphulini, et triadux liniariis historiam excerpserimi, et ob id iis in neu pauca Ohiiserunt auo iure igitur rem in dum Oees; hiod -- fleam Quis ignorat, eiusmodi

quodaminodo ad probab litatem re liridia a Meti minis eleuandam, non vero adium de qua