Nova acta eruditorum anno ... publicata, ...

411쪽

os NOVA ACTA RUDITORUM

Cyropaodiae Xenophontiae editor, cui aliquid absiuisti super ea scribere propositum est, rem suis arduaui ac dissicileni aggreditur. Nam si quidquid ab antiqvis et rem centibus ad eam illusinuidrin et explicandam allatum eo

indagare, colligere, et pro re nata vel confirmare, vel re

fellere vult, alium ex alio laborem nascisentiet, qui nouam semper vim et tanstantiam requirat Quidam igitur ' dnos Eruditiis, multis iam ingenii monunientis clarus, qui ideiri consilium Mite complures annos ceperat, totiden quσin eo tractando, cluantula alii labores permitterent. Coninsumserat ad exituniciatnen nondum peruenit, grauitate ta. .men et praestantia operis tarditaten compensaturus Cel.

autem Zeunius editis superiori tempore ininoribus Xenophontis hinsollis, mictus esset assenti Eruditorum ac Luom re, serta ius etiam ipsa rei dissicultate, inprimis autem ho latu In Heynii excitatus, huius mi iue libri Xenoplisutii editionem moliri coepiti. Quare circumspectis ollectisque editis, quotquot exstarent et haberi possent, Unus operis lobris, cum quantam unusquisque vim haberet ad varietatem lectionis diiudicandam , collationem eorum diligentem instituit. radiunxit etiani comparationem Codicis Guelis seinytani, Seculi, ut ait, undecmai membranei. et boni, et luculenti, itemque Cod. Budensis lectiones ex Camerim I

Cyropaedia Xenophontia Parisiis is 7 a latine edita, insperiti Porro adhiscit Grammaticos veteres, Pollucem, vis dam, Hesmiiuna, Thomam Q. Moeris, in quibus desi deramus Dymologicum M. qui ad genuina scriptoris verta suppositis et glostematis discernenda plurimum eon inti

Athenaeum vero, in cuius libris multa inde petita ricia itemque L Onatam , cuius in historia siue milibu ipta Gnophontis etha cerni et reperiri putantur, cum Stobaeo et Aristide cωiisuluit Nec Plulesphi versionem latinam in veritate lectionuit indaganda, ne lexit Hoc om mi apparatu, sumulatide, remota tameni inlitione, se usum esse

412쪽

profitetur his verbis, quibus tamen hon omnes ut arbitramur Clitici adquieuerint: in commemorandis ecflionibus diis ,,uersis int rimis libroruit editorum hoc sum usus temper ,,mento, ut quae aperta perarum vitia elle viderentur, pla ne praetermitterem, nil viderem ea ipsa ab alio quodviri,sditore eis repetita multum ea indicare milii fuit retia

osio. Sedulo id egi ut quidquid H,iam Vere dis

secrepantum iectionum reperiretur, a me lignificaretur',atem: in probanda vero lectione non tam testium multi . tudinem, quam fidem et v sum Xenophonteum spectaui Miniare non semel omnium editorum librorum consensum ,,repudiaui, si modo ni ultitudo testium in illis inesse pot--est ete. - Contra vero Liboraui, ut, quantum potui, a se floridate Xenophontis sillus aliquod verbum aut phrasin vel probarem, vel repudiuuetra robata et stabilita se--me Xenophontis conluetudine neglexi caeterorum scrip--toriun auctoritates etc Contra haec sunt quae monere

possemus primum nullum scriptorem, ne tenuitatem vised ni orationis anilexum, in sibi ubique similem esse, ut Q nari misit, eumdem eum dicendi et scribendi tenorem

ubique seruare nedum talem qui ubertatis et copiae sermo. nis laudem petat Deinde, hoc commentandi et explicandi genus obesse varietati, quae cum in aliis, rum in his quoque dele stes Quare ope magniis labor susceptus et deis

claratus et exemplis etiam obuiarurn lorinularum ex en

phonte solo congerendi i quae si in indicem reiecta sui D1etit suo potius loco legerentur. In explicanda ver ve

borun potestate, alioriam scriptorio auctoritates parcissim6vibus tamen adhibendis constatis demum et perpetuus lo. quendi cognoscitur sua; .di perguntur ii vero loci, in qui . bus capita et sontes verborum notionis insiit, aut in quibus imitatiotiis sudium veterum et rixentiorum scriptorum emineat, praeter paucos et tralatitios, plane desderantur. Adeo saetitiis es ex seruatioribus, neque enim dicimuse si

413쪽

.phani thesauro,) doctorum, et scriptis Dorvillii, Valhenarii, Iiseri, messii uischer aliorumque inani et alteram ad- tali mei cudere, quam ex inexhausta lectionis et anilii aduersionis copia, quilara opu sit, promere. Nec tamen istasemper suo loco sint attributa. ais, verbi causse, o seruationem de pleonastico infinitivo si is non ad illa potius

S, .cis. ἔγωγε ου τε πυρος ἐκ---πυρου, quam a haec ibid. 28, κα οἴκαδνοταν ἀπιε, Ἀωωρου σοι δοκῆ εἶ αι relatam malit Nee in afferendis, veteruin Gramniaticori m decretis, et commode usurpandis prona iis sitis s. Quia uuletur. Hi iacsaepe Thomae Mag. priaecepta quibus sancte sei landis quae

religio esse debeat onmiuu , tu grauiora UritILES EI ET EII.

dae dent operam bene demonsti aut Piersonus in Praefatione ait Moeridem repudiantur. v. i. a. is 3. . pa. a. 3. 28. Hinc ad is de vocibus πλα- eis ιν iis nota Thomae et Moeridis locis, et illic iam do si hic Pim soni obsecuatis prorsus careti eis vero Λthenaei et reliquorun Mnnia ad rem pertinentia credat M. lata suisset Superflua tamen subinde verbositas, et ei, quihreuitatein se luendiani statuisset vix concedenda reperitur. Solennis uicinato OnauIe aliel endo formula εύφημει. eidemque respsuadens Latinor mati heliora e hora verba quaeso notari peperit ad 3, .. potius Dadacibus allinendaIn Notae, antiquitates et historiam demonstrantes, non adlnodum

Miles sunt et a multis locis prorsus abesse poterant v via, a. 7 de canimulatorum impuduntia ege Remini apud M. manos coercita; et, a. as de duobus ain fremediis 3 r. 13. de luetus et moeroris apud veteres declarandi mom, im prinus vestibus scindendis de clamore bellico ad 3, a. 9. etc. Nunc anaen actii de sugulis bustam vide

bimuri I, 3. in nota disquiritur utrum κατάπλεα an κατα-- imgendum sit interim vocis exquisita signi lica illi Iec hic nec

a Iudice denaonsitatur Vtendum erat MMLenu ad i

414쪽

naaei Lex Platom p. r. nota, addendusque Moeris . I, 4. 3. Cyri ait lo linacitaten non odiosai sed Iucumdan audientibus tu illis, ita ut vellent πλεια δεουε. αύτού, pq tius quam η σιωπῶν: παι, αι. Cum hac sententia comparatur Anacreonticum od , --ουν παρελλι πι-ταγώγιον μυ nos vero nec caesam comparutionis, nee Valam similitudinem videmus. Ibid. 4. το πασιν ορ-- προσπλτειν --υ ροίως πίοπετῶς εἶχεν margo Steph. et Cod Guel a manu prima

πιοπετες. Sed mitius, it recte. Ahim προππως γνειν valet π:o ε ες εἴαι. Haec certe aliena sulit. an legitiina ratio sane postulabator arrat ες Λ πρεπετως defendendum erat e .

quod Λduerbi uti licinnunc alii pro Adie stiuo ponitur. Osetasse etiam alterum abusi debet.

ΙΙ . h κωῖν G τῆνει- Editores intule ratias lectiones, τὸ λ α τα κλ; posterius utebinon est, illud a Wessio proseimim. Sed quanquam utrumque repudiatum esse lauis ainus, Mnen displicet, a Philelphi ve

Mone, priusi 'mo tu me recedi et proferri hanc nouam, integuam venario moueatur his inripiatur. Am-Plee enduna erat hoc si1 α esse emam. Sic venati anu LLiuium, , 9 eum miraremur inde itti eo tempore annuam niuitae varia Denatio: add.Λpicius CoeliusArt. coquia . 3. . et ψ Κ νῖ-inas Elle proprium verbum in re venatoria,agita e λ. itareL

tinorum v Iha r. ad Florum I 8. 7. Burmanus in Petron. 3I ergo non misere Moueri autem, a Latinis non dia

eitur quod tractari incipit, sed quod multorem studio cum

maxime tradiatur σκυτα δὲ, ώμη καὶ τῆμ rei καὶ P movo . Quod e ba τῆ ωμ delenda censet, non stupetamus quod vero τηναεετην aecipit pro forma honesti ratista torporis , in gute Tutu quamquam animi istuten hic significari non polia

415쪽

sentimus displiceti Hoesentiri idem esset quod nor qui haec dit inguuntur apud Houaerum, Od 6, so. μοῦνιρετην, - νε, δε-ας τε, α το videtur sininsani Marii ovi, est in loco Tereus Pholim a. s. 4s, de cauis citato, hoc est ussor oculoriam et colorino in simificationem sorte declarare voluit, quicimque i.

δεμ pro ossemate adieci Vnde possint etiam intelligi

membri teretia. v. a. a. βοοῦ πολλου si altilelphi versiore, fiermusta mi sequitur qui deIn eum πολλα legisse Iaatu Latini pariter ac Graeci animali uin vocabula in genere feminino usurpant, id quos laudat Cel. Eritelli ad iacie - έφουσCalliinaclui Diau. IOO sed propter hoc ipsum, tum mpter Thomae Mag auctoritatem, qui hoc magis Atticum

esse dieit, valde rotabile est sic legi acie obstat EUM

VII. ς παντας τους περ ἰάντου σωμα Θερα- τῆρασικυ - ευ-χους. Fluctuant Interpretes, utrum hoc sit eunucholfuit, orauit an He nebis delegit. Hoc repudiat Cel Editor ideo quod id sit contra linguae leges sed sallitiir Concedere ipse debuit VIII, ποιεῖσΘαιτα ἐπιτήδεια diciti commeolum Nare, Ut comparare, et sic Rpra IV, . . occurrere πεπρησμένον σιτον. Hesiodus oor Θ - . - - δεα , hominem mercenasium cave

ii torporis 1 isodes Nam teneros mares castratos fuisse eonflat vid. Brii uius Reg. Per Lib. a, αδεο 3 sqq. et ipse se existina asse se his verbis declarat huic potititi timsoniimim re teri, quasi mustis G mssis diffinio, cuinocitam euramque torporis sui cred dam s/rum censuisse Xenophon Ibr. VIL πωδ. t moris Prodiati Et haec litur ratio, e Diuitiae by Oos e

416쪽

gibus linguae finir an vero id quod Editor volebat, hac forma denotemr, et exemplis demonstraripossit idoneis, ad

hue dubitamus. VIII I. I. ώς οὐδε Θαυμάζοντες. In notavi hunc locum valde philosophatur Cel Editor, et argutatur, et tam tum speciem conteIntus reriam, non verum contemtum a suis exegisse FTum contendit. Nam Platoneta in I heaet. et Aristotelen coniniendareae iurationem, tanquam in moribus philosephonim et philosophandi uiuiis positam. Vbi ista Neriantur, nos nunc non quaerimus; sed si iiii promtu habemus locum ex Platone in Theaeteto de nimi ubi de iis, qui philosops ndi midio tenentur, ita:

- et quae riuuntur, quae e ipsa leguntur apud Iamblichum Piratis . 1 . Est igitur ἐμφαν3 ιζω, nihil eorum quae vulgus inam putat magnifacere, iis non se, ut vulgont, assici et moueri quo pertinet orati a. Epist. o. monitum Nil admirari prope res sina Solaque Musos fore et seruar beatum, id ibi omnino Gesnerus. Sed adhuc dicendam est de mutationibus rextus, quas interdum sesecilia Asatetur, non tamen nisi ubi probabilem in notis eius rei rationem reddideriti limum aliquot locis

I, --III, a. a. est adscriptum vidimu Ἀ- - ρ- σα in Coepimus dubitare, an bis hac simplici praecepti noritissabim, et non fortasse diligenti libroriis editi rumo seriptorum inspe mone magis consultum fuerit; nam qui ea , lem de Futuri Medii pio Fut passivi adhibendi ciuisumtu tuom eum aliis librorum veterminanteipretibiis obseruat

417쪽

o, NOVA ACTA ERUDITORUM

ad Xenoph. Meni. S. III. T. 2. Cel Ernesti addit etiam cautione opus elle in talibus, quia satis sciat, et naultis locis obseruauerat Gibros inter Iraec duo sutura fluctuare et passi- tum in ni ediunt a librariis saepe mutat. n. Iam mulus praetermissus, nam specimina tantiam Linus, ibidein vecta

fiat in 1. V in hae editione sic edita βου- - - την,οῦ ἀειαν, -- ω - έ ,Ἀδω nempe extrito γῆν, quod pro glossent te habebat osterius, χ-αν, o hoc vocabulo in euis locum recepto. Neque tame fias aliter ue-eesse est, cum possit utrumque vocabulum prosectum elisabacenophonte qui orationei fortasse variare voluerit, nec, quod patili ante praecesserat, ideo hic erat excludendum. Certe α. γον γην citat ex liuo loco Messius ad Gregor de Dia.

Ιh L nimirum III, et tr. Non passus mi e mouenauctolitate Iungermani ad Pothic NII, cis. et vii ii iupud Piersemim ad Moeridem s xvi voces .e λιλλον reciperetim ol,lo oouμοι; quae lectio eo ens editionum veterum, et testimonio Pollucis, qui ioc eis Xenophonaem hoc libro ut ait, confirmetur. At etaim

mero Polluci virum λιγοτο μοι an λιbcδgiae Xenophonte eb perii sint incertum est illud celetum, ex uno cenophontis loco receptam in Lexica suilia λιΘοδομος mirae compositi nis vocen recte iudi Piersonus. Contia quem quidem, v linguae anali)giae conuenientem probet multa mouinx

CEL Editor Quae si valerent, probari quoque posset, ἰκοδομο, veteres pro fabro lignario dixisse. Debebat viatiin lite distincte notari, quid in Cod. Guelserisiano haberetur. At sicilior sui in alio laeo refingendo ut 3. 44. Heonira Codd. Bodi et Guere editionesque veteres ex marg. Steph. et Levi au ed a. 194 ex sententia amenarii ad Theoc it p. 38 . et codice ibidem laudato pro κεκτη

redderet πεπασθε quod Quam ut poeti Curi . tamen Xeno

418쪽

Εidem etiam vindicaui tu ινικλώζεσθαι I, 2. IS. pro σπιαυλάγγαν. cum quo si equente cona nautatur in libris scriptis et editis, et ita alios Xenophontis locos et Suida in etiam corrigendum esse docuit. Inriti dei nonsinuado uteiid dii erat Atherio

Dbseruati ad Aet L . et ad Glossarium, T. p. 6 r. itemque Pierson Moerid. p. 7r etHenim obliniat Crit. p. 1 syrmistare 4mque ad Theophrast Char. c. r. p. 7 Ad o tua vinein, quas recidenda, esse diximus, ea quiμque, quae P. 198 ad verba Π, 3. g. V M legitur. Neque enim ad vomis Seriptori vindicandam opus esse via

batur Ciceronis locis Diu II . . Ego vero Serui istunc ut scribis etc. et IX IIJιὴλ ers ad Nonas me seriurum videtan fore et similibus in quibus ero non tam Graec riam putἔlinu eXprunere, quana et vim habere a Gmandi, ut ut idem qu Iane, ver

Et quoniam antiitionem sicilinis editionis minorum ista, mim. nophoniis et ibi dubitatumessenstitvnimus. vid.sibi Vellent in libro de Venutione, ab initio, ea ueri,is. quibus enophon posuist venatorem esse debere γλ --φώνην de iis aliquid adiiciemus. Nempe ibi eodem iure .gi. eodemque fere modo e plicari possunt; quoapud Istantuns in Corinthiorum actione; ubi mynagogos ait diligenstrisulandos ante omnia monui Vt manus puras, an inatim que sibi seruarent Hir uni κοι τὼ Φωνήν Eλλη,ας εἶναι, et veis noee siue sermone. tiraecos se praesa t. Quod ostium-nuam profecto quidem ridiculum, ut scribis Casiu hon merritat adti. Bari L VI, 3 uuasi sineret ad Uriam ple talesia Graeca potita, quam alia lingua loqui, Mesami a men quanta inter Graecos suo linguae mentia et acinia

ratio fueri

419쪽

Et. reliquas sex vel septem sabulas Euripidis hoe alterum

volitanen con plectitur, et notas Barnesii. Mu te repetita editio cui exilibeat BalnellimuIn Euripiden 'raegrum,

librui valde ramum siliquo inde tempore, et pretiosiva, cum eum exlubeat continoda semia, nisi is utra is, splens . viis in imis, sumum diligentia expressini etiamsi nihil liud adsit conmiendationem, i non erat rumpositi io Unis et emioribus caritum. At ecce nouis aecessionibus eam ornare, et nouam ingratiam adducere piscuit. Etenim, dum typis haec exscribuntur, praestans agmini V. Q. Oxonii publicratur editio. Quidquid autem in ex vel libris scriptis vel ingenti editoris, e scholiis, quibus Barunesiana caret ad illustrilluluna poetam relatii est. t. id intellectunt et ad Inuus et lana exempli caui .is Rul nem

p rtinere. Materies ergo suppetit tertii adhuc volo insciusHiemsi Nam etsi usu uiua egregiam Euripi si ommutauit, nonduin tamen omini ex sit, aut minima Poetam iuuandi conatum iritum fecit quin est , --rum alia vel in medio posita, vel accuratius indaganda

sint, neglexit ac pruetermisit. Necdum ergo poenites,areonsilii, quaevis praesidia ad explicandum Poetam Conqui. rendi. Quae igitur ex antiq iis editionibus, et Stobaei libris auxilia petenda sint susceptae causae profutura, ea nunc quidem inlaeta relinquentur quae vero ex virorum doet

420쪽

rum in singulas sabulas adnotatioitibus ex instituto se ipti . ex intellectis pallim in alienis et alia des caussa vulgatis li- bris, ad Euripidem pertinentibus obstinatiunculis, en olise

menta reduncant ea indagare, colligere, et in terrio ves mine cuni indice idoneo congesta expinxere. ccmsitui u ius curae non superuacalleae specimen opeia n Euripidis impens, praebeti maec igitur non ex a.sed Musgrauiana recensione edita sinit; diligenter eum Barnesianis collata adhibitis quoque tactorum Viro

. Tum inprimis Ualhenam et Heatlii animaduersicinthus, quia rum Musgrauius nienti nel non seciliat. Nam quae miscis inclusa inter Λ1hisgi aut an is nota conspicius tur ea Ediistioris Lipsiensis sunt, quae Die excerpta exhibent ex Valhmnarii Diatribe ad stagmenta Euripidis quae viri Hippoly-'. to tragoedia iocis illustiua, prodiit, additis frequenter twominum arn, qui proasinis tempore Miterunt.

mran. Cuius laboris sim maxime senum seu illic disputata in breue contracta, cominere malint j et quidquid diuerso modo ab eruditis in literas relatum ad

poetam speetat, uno velut oculo cupiant perlustrare. Et quamquali untiarum artium etmachinarum ad uri ba poetas rimanda constituendaque adhibitariam vestigia non apparent tamen velinis, qui ingenio confiii et usu doeti aliquid praeterea tentare velint, mirino adiuuari poterunt. Nec

illae uno de leuioribus quibusdam, blinirinii aut incinne inlitorum . aut error operarum Missis, dinonitiones, spinidiciae sunt,' se, opportline nominiquam inseruntur; ' maioris aut ximinensi suptili mines vel :xum aucto in

quibus loca fragmentis commemorantur, itemque diei rum ab humire tibus, quae non iniborem diligentiae au- dmi, quam utilitatis conanaendationem habent. Quaectim percurrimus, et sorte incidimus in illv quae Linceriis Tri'