장음표시 사용
231쪽
Cicero pacem tMetum, Popularis Uitur.
Sententia propositionis & assimcionis primo loco con funditur : Assumtio deinde factis Ciceronis approbatur,dc majorum collatione. Etenim i J Adhortatio interposita ad ocium per dissimilitudinem agrariorum Sc bonoruciuIum: utraque pars suis adjunctis exponitur. Nam AJ Collatio minorum ad eandem adhortationem. Quod egoJ Alia est astum tionis ratio item ex eiscetis quod cog gam Antonium sibi pacaverit.Antonio autem Macedonia concessit, ait Plutarchus,& Galliam simulatione Antonii petitam consestim dimisit. Notabis autem gradum In - , imi e observabis an ut InvitE & In vitius & Invitissimόa Cicerone dicitur, sic etiam Invitior in nomine dicatur. Summum Complexionis loco Euaretum popularis bi adhortatio ad ocium ex similibus adhibetur,& officii promissione peroratio clauditur, qualis primae agrariae existus fuit.
cundam summa. Curui scire aliquid & intelligere volumus, via duplex
est,utjam ex Aristotele dictum est. οτι Gu δοri, quia& propter quid:ut illo verum esse cognoscamus,nocetiam quamobrem verum:quod utrunque pro subjecti generis conditione licet sic astequamur. Quaeris igitur an Agrarios.Cicero concione ista s uperarit7Plinius id & Pluta chus ut antea jam patuit assirmant: & secunda: quatuo acclamationes persuasi populi indices, id abunde in hac ipsa oratione testificantur: Hic quonia- ψιδεο Vos hom
tor ipse perorando quasi victor exultavit. Si antea rimus ait,' Eac coucione, hoc populo cerre non issereri si is
232쪽
I sit, quam ero dissuasi si hoc dissuadere ei Aic non insitu bareaep errere Vides quam libere,qua iraque magnifice de concionis eventu prope glorietur Orator Ergo contra Agrarios obtinuit, & οπι jam tenemus. Quaeris ML τι, persuasionis caussas& rhetoricas in elocutione Cic ronis enim pronunciationem,quae princeps tamen fuerat, nullam in scriptis ejus α monimen iis habemus & logicas 'in topica invetione& analycicadilpositione universas rotexe de re bive, quas singulares retexuisti di resolvisti. habebis Liri. De tropis Metapliora plusquam trecentis loci radhibetur. Metonymia vix Metaphorae, Synecdoche vix Metonymiae, Ironia ne vix quidem Synecdoches Gnidiunumerum complebit. Ita de tropis Metaphoram constat usu frequentissimam esse. Sed enim conbderato gemmatos tropos simplicibus gratiores elle,&geminationem hac inprimis esse Ciceronianam: ut, forte mea sedulit Maur/n ι is, aut 1mpudens, &e. Nolo plebem σε os expectatione pendere. &c. secundi modi Metonymisi int. Tertii multo sunt frequentiores: Extrema tra-ιM Us Agiorum σιδε - cocursus,&c. Huram anguine e sudore, &c. Dpononis Poriale pestilentia fianibus Jcc. Ironia quoque geminatur Homo non e Idus. nee anerens. Metaphora vero hic allegona dicitur:& nulltiplicata Ialia perplacet: Eum secum que nob/ου. ρυ-
fidius morum, at'. omn/ratione ob starum reuelae.
Io ει, ere, Jube ios. In figuris verborum ἐπίζει fit nulla est Anaphora plus quam centum locis adhibetur. Episti phe sex Symploce duobus, Danodos quinque E panalepsis
septem, Anadiplosis di Gradatio nullo Polyptoton sere par
233쪽
anaphorae, Ad nominatio visinti. Numerus plurimis I cis jucunde re lonat in quo sit ope precium consider re omnes verborum figuras & in repetitione & in commutatione quasdam numeri species esse, & sola numeri compositionisque gratia placere: ut numerus sit duplex,
alter in ejusdem dictionis repetitione & commutatione, alter in soni tantum, non etia dictionis varietate. Etenim soni esse potest ὐπιζευἱις Vigilanti homini,non ramido do Agent , non ignavo c.Et soni anaphora atque epistropheloge notabilior, ut i uperiori oratione: Sobcliamihi οὐ racepus ciones pensam metu, Aerturbaris see D log ί- concιonib- sed/tionibus tradidis cipem ι-- pro M osten ι Me tιmorem bono inieciss/s dem de foro,
agitarem de Repubbea si iubeo. Solici tam , suspensam, perturbatam, soni anaphora est: Tradidi stis ostendistis injecistis sustulistis soni epistrophe est. Tale est in hae
dos soni miscetur epistrophae: ut, Ut seser Lonos ad me,
re oro diem teI0-,no ad aliena petitionu occasionem nterceptu nec diuturnis precibus es raratus inedi-gn rate impetratus esse 'videatur. Plenissimus autem ni
merus est ille totoq; orbe concinnitatis expletus. cum primis mediisque & extremis locis soni similitudo sen titur,ut oratione superiore Utrum cositi siccorti, an Uinolentoria semia Ut iam cogitatas ictu. an rara irrelo ZAtq; in caeteris figuris licebit numeri voluptate consimilem ob servare,& quod aleellat Plato,ρητeρικὴν, ω -τικηναν Mψο απικω ν quasi figuraru suaru sucis & condimentis ot
lectatem id in his numerosis verbora figuris est praecipuε verum. E figuris sententiaria Optacio uno loco est,Deprecatio quatuor, Addubitatio duobus ut Communicatio MPermissio. & CGcessio,& Exclamatio:Prolepsis octo. ut Apostrophe:Prosopopceja sex,ut Dialogi sinus: Praeteritio tribus. ut Licet a: Digressio uno,ut Reticentia Sitactatio nullo. Atque omnes haesententiam fgurae in hac oratione noam
234쪽
iamodum eminent.Ergo in elocutione est haec Aristoteli--ἰmcγώγηκργ ι ορur inductio &animadvertio. Eadem Aristotelis principia in logicis Topicae inven tionis & anais Vticae dis politionis partibus retexendis assi mrantur, longe majorem fructum afferent. Finis decem locis est,imo totius orationi. argumentum principale est. Forma uno Es.ficiens sex, lateria nullo notatur. Facta Rulli, Ciceronis, Pona ji,majoru quam plurima. Subjectum uno, Adjiicta sere perpetua. Contraria privantia uno Repugnantia duobus, Paria tribus, Majora sex praecipuE: sed species illa M j v Non modo sedeo i, tredecina: ubi ipsum argum etiam interda exprimitur: ea OUM in hoc contumetia est, MAEPectant. Majorum etiam sorma per Cum & Tum tribus locis legitur: Minora decem locis sed & specie illa Non modo uno, tribus: Similia bre iter indicata notis quasi detrantuam quatuor locis: plenius vero septem.Dissimilia omnium comparatorum sunt frequentissima : atque illa sorma Non hocsed , d locis. Quo in genere redditios Ilocis praeterea tredecim omittitur:ne- patioque modo praecedit, ut Nou defuit consilium os des fuit: modo sequitur, Vetusta eposses οπώθ. που jure;
miseracora a Senatus, non agra condit one Ecfendunc
Collatio liaec notis quanquam, tamen .quinque locis est. Aliquando quan 'ino omittitur: Eoo per populum re a fas non rear, propter religιone υνον sin eo tamepopter ampotuisne sicer ira voluerint populo sunυ- cari. Aliquando nota dissimilitudinis indicaturivi, Non se isdem lege: Abo vultu: Inde quantum /πter Eum, &c. Quod novem est locis. Aliquando nulla harum notarum ponitur. Conjugata sex locis. Divisionis argumentu septe- decim. Ex cauilis primu : ut, Duasne cis esse ob oratis,
νί menses udulera, Ligures duri, Campani sperbi. Item cum oppida Capana & Romana cum bella, cum ve-etigalia enumeraturati subjectis, 'unum insinua pol
235쪽
Fas, deinde orbo terrarum,&c. Ex adj unctis, o generae
nis ι digni mariorum loco plerique, δα. Definitio sex locis est. Quinetiam definitionis tum qualitas, ut propria sit A
septem locis notabile est: atque haec logica toricae inventionis exempla sunt. Analytica dispositio & ungulor um& universorum argumentorum pauciora nobis exempla, sed non minore fluctu suppeditabit. Analytis& judic tio lingulorum piciun quecst νονβικη nec syllogilino conficitur:eui fiat, saepe tamen impersecto est contenta. In primae figura primo modo tres sunt persectae conclusiones: sex in tertio duae in quarto secundae figurae: In primo connexorum modo tres: in secundo quinque in disjuncto secundo una. luibus exemplis & consimilibus commentum illud in Aristotelis & Zenonis libris valde deridcdum pro ponitur : quod ensiymematas rhetores , syllogismis utantur logici: cum tam frequentes in Oratore syllogi lini sint, quam in quovis plii lolbpho. Sed analyseos prioris haec sunto. Universorum vero argumetorum, ac totius orationis
dispositio leuanalysin doctrinae,seu pruden tiae sp ctes sitamma est.Propolitum est initio summum dis luasi Dis argumentum, hac lege tyrannidem institui: ad quod
probandum reliqua spectaret oratio. Transitiones apertaesiuit. Aunt Vitur Decem Prra, neque sceris comit is, προ Bd speciem Uerustam usurpandam adumbrasM,&c. V Eere nunc quanto major sus ornamencis is ciar, &c. Formam adhuc haletis. Quirites, Peciem r=ranorum per Dote, quantapote Verm ttatur. &c. deinceps s re capita potestatis proponuntur,& transitiones inter serii-tur singulis partibus: Habetu unumgenuu se Hrsonis, &c. Inte exi quot o quanti res ,&c. Ox j am ειδε - D-cus esse Scc. Parea sit pecunia &c. Atque haec doctrinae Analysis,quae progreditur ab universis ad partes. Prudentiae major est: Nam contra doctrinae analysin insinuatio & narratio ad popularitatis fidem longa praeponitur, antequam
236쪽
partitio om illa partes ad invidiam opportuniores arreptet, de creatione Decemvirum contra leges, de forma. deque potestate tyrannica. Quin etiam hanc artem prudentiae qua is te tame utitur in Rullo obscuritatis nomine caviulatur orator.Un Mu er.re, quod m,hι Viriosum seidebatur, dccssit, Cur hoc eΨram os curum arse eccumrJccMI occultela ranci Asius en im fertis mc. dicat quora ros emtur in Ergo dispositionis perpetuet seud
ctrina seu prudentiam colideres exempla hic magna sunt. Requiris igitur quamobrem Cicero hac oratione vicerit agrarios 3 de pronunciatione & authoritate qua tum usus
ei nihil luc respondeo sed quod bic polium, persitati se de
pervicisse respondeo: quia rebus omnibus ad quaestiolus fidem acute iuventis,oc sapienter collocatis, Ic ornatE compositis populum docuit Sc movit. Haec secunda est ἁm I fit ex qua praeterea dc Rhetoricae dc Logicae no solum sensum ted usum faciliorem habebis. Nam ii nullam unqua Rhetoricam dc Logicam artem ante didicisses, tamen lice stotelis ἐ-μ, γη ra lavis, ita retextis dc rhetoricae elocutionis,& topicae riaverationis,dc analyticae dispositioni partibus,magnam tibi utriusque artis informationem aD ferrent cum in nobili praestantique exemplo Oinnium sord de rhetoricarum dc logicarum virtutum tantam si quentiam. tamque gratam videres. Cicero ait Orationem Crassii in legem Caepionis sibi a pueritia magistram fuisse. Credoan qua nempe omnes has rhetoricas de logicas lai des liudio: e contemplatus esset imo meditatus de aemulatus esset. Quid igitur prohibet.quin unam Ciceronis orationem magistram habeamus. δc dum Ciceronis studium imitamur, si ctum quoque cons quana
237쪽
Rullum Trib. pl. ad populum,Oratio tertia; P.Rami praelectionibus illustrata.
Dero duaἶus primis Arrariis o Agraria legis Azerara πια. ut jam rictum est, a
Esim Rustum: uno sagogismo eo uranetur, Si Ti illius Sylla ' tyrannidis fautor ellet, Rullusisset oppugnator: --Sed secundum falsum: Primum igitur.
Proremio aurem Diuus represediturfactum Eulgi, quod absentem Cιceronem calumns rure
Si Tribuni potius praesentem Cicerone accusessent, commodius fecissent: . Absentem,non praesentem,accuarunt: Non igitur commode fecerunt. ubi Tribunorum nomme per necdochen Rullum imiem e.
238쪽
Ommodiusfec sentit Tribuni p=bis, uiriles siquae apud vos de me
deferunt, ea corampotius me prae-
sientedixissent. nam 2 aquitate v I fra- disceptationis, 2 consuetudianem superiorem, 2 jussiuae potes fatis retinuissent. Sed quoniam adhuc prasiens s certamen Scontentiaonem J, jugerunt,nunc se Videtur eis, in meam cocionem prodeant: quo' provocati ά me, venire
noluerunt,revocatisaltem revertantur. NAM ET AEquITATEMJ Ratio propositionis ex adiunctis, quod haec disceptatio a rua, utitata .congrua si isset. Seu quonI.t Sententia allunationis hic concluditur Ono sentem non .iccusarunt o dc complexionis loco euare commode non e eru mi provocatio ad conci nem adhibetur, ubi dissimile et . Ce/rtamen contentι- - Allegoria eii militaris 'tiasi certaminis quo Rullum Cicero provocat. Duo vero dicendi genera sunt, alterum perpetuum, alterum, concisum, de quibus undecima primi ad Atticum: Clodium praelentem fregi in Senatu cum orationc perpetua, plemisima gravitatis, tum altercatione ejusmodi eae qua licet pauca degustes. Nam cettera non potiant habere candem neque vim, ncque veriustatem. remoto illo studio contentionis. quem ἄγω αvos appellatis. Hic igitur Cicero videtur certamen Et contentionem dicere altercationem, & ἁγῶνα ut videlicet Cicero Rullusque de singulis capitibus interrogando & re pondendo agerent.
Video quo a , cuirites, strepitu significare ne
scio quia: cs non eosde' vultus, quos proxima mea concis repraebuerut n hanc co ncione mihi retulisse. ' cuare vobis,qui nihilde me credidi sint ea
239쪽
xes . P. RAMI PRAELECTvoluntatem,qua emper habuistis erga me, rei
neatis, peto. e vobis autem, quos imiter Immutatos esse sintio,parvam exigui temporis usiura bona de me vanionis pontalo '' ut eam si quae dixero vobis probabo , perpetuo retineatis: sin alia ter, hoc ipso in Acoς deps am ais ς alectam relinquatis.
V I D E o mi o s D A divi Adversa quaedam acclamatio hic accidit, cui renititur partim confirmandis benevolis, a quibus eadem voluntas postulatum partim placriadis malevolis quibus rei probatio promittitur.De acclamationiabus adversis lic Antonius Oratorio 2. Et cum sint popul res multi variiq: lapsus vitan da est acclamatio adversa populi, quae aut orationis peccato aliquo excitatur , ii asperrisi arroganter,ii turpiter si sordide si quoquo animi vitio dictum elle aliquid videatur: aut hominum offensione, vesinvidia quae aut justa est, aut ex criminatione atque fama, aut res si displicet. aut si est in aliquo motu suae cupiditatis aut metus multitudo: hisque quatuor causis totidem medicinae opponuntur: cum objurgatio,si est authoritas tum admonitio, quas levior objurgatio: tum i romissio, si audierint probaturos: tum deprecatio quod est infimum sed nonunquam utile. ζulio autem loco plus facetiae proluntata celeritas, &breve aliquod ductum, nec sine dignitate de cum lepore. Nihil enim tam facile, quam multitudo a tristitia & si e acerbitate commode ac breviter de acute& hilare dicto deducitur. Quatuor caussae simi acclamationis advers , oratio, orator, caussa, auditor: uatuor rem
dia, objurgatio, qua ustis pro Rabirio, Nihil me clamor i
ste commovet,&c. admonitio, Nomissio, deprecatio. D
precatione quadam hic & promistione utitur. Srre rMJHic tibi strepitus, iremitus, clamor tonitruit,rudentum s
bilus ait in Epistolis. Usi Ilsura hic idem est, quod usii
240쪽
r N UL AGRARIAM. xos Completisiunt animLaurcifi veris , uiriis,m gratificantem septem tyrannu, cstemque Syllanarum assignationum possessoribus, Ograriae lui is commodu veLfris obsinfere. Haec si qui 'crediderunt,isiud prius crediderint necesse eris, hac lege se raria, qua promulgata si adimi Syllanos agros vobisque dividi: aut denique minus privatorumpossessiones uim eas vos deducamini. Si ostendo oron modo non adimi cuiquam 4glebam de Sy lanis' agris, sideria enus id agrorum certo capite legis impudentis e confirmari atque sancι-
ri: si doceo agris his qui a Syllasiunt dati odii, gen
ter ' Eumsiua ' lege congulere, utfacile appareat eam legem non ἁ vestrorum commodorum patrono, sed ά Vastis genero esse consiripiam : numquid e i cause, cuirites, quin illa criminatione qua in mea entem usus est, non solum meam sed etiam is DamR diligentiamprudentiamque ς δε- spexerit'COMptari Quaestio est totius concionis, quod Ciaceto Syllanae tyrannidi studeat, & populum oppugnet..In his autem tyrannis septem,vide nunquid Faustus, Ci alliis, Metellus intelligantur de proscriptione& tyrannide Syti lana: ut pso millia civium Rom. necaverat: Spoletum, Interamnum , Praeneste, Fluentiam, Sulmonem proscripserat; antea dictum est. &quod Livius ait 89 libro, hie ignorandum non est , 47 legionibus agros a Silla est gnatos este : tot videlicet expelli necelle fuit, ut tu induc rentur. De tanto igitur numero Syllanorum nunc agitur. Has Sequitur quaestionis explicatio exrepugnantibus, , Ianoris defenser es D ana tyrannidis, Ru - si a Tn m.