Emblemata, cum aliquot nummis antiqui operis, Ioannis Sambuci Tirnauiensis Pannonii

161쪽

Carolo Clusio.

ROBORA quo puteis, fluuioque diutius insunt, Ad lapidum ma dis hoc diriguere modum. Paucis id natura dedit contraria tendis, Caetera dumque natant, humida sariti putrent. Multis malua grauis, quos Nix testacea latant, Maesta cothurnici tuque cicuta nocet. In medico non estsemper sanetur t aeger, Formaque naturam suscipientis habet. Thersites nunquam in Narium mutatur in gem, 'Margites nec adit fortis, chillis opus. Psittacus est docilis, bos lentus, pegasus acer: Quolibet e trunc ac mihi Mercurium.

162쪽

Felicitas indigna, Vel superflua. . S P O N Τ Ε' 'vomunt celsi dominis super aspera molles

Serici vermiculi, crescere crensa putes. . .

Non alitur soliis, nec fotu,sed sine cura Tam leue quod cernis pendulus N et Oplis. ims cuperem messes, hae gloria ruri ade set, Mox ego ditarer, milia multa darem Haec fortunatis nimium sed contigit arbos, Cum grauat navos cura paterna bonis. Velfors quos tabulis haeredesgrata supremis Scribit, auetque suo mortuus esse loco.

Mi satis est aliquid duro peperisse labore:

Praedia quae Ῥeniunt orte, pericla Nehunt. Conicia

163쪽

Esae homines inter proprium discrimen honoris, Hic herus imperitat, seruus at ille tacet. Hanc natura tulit legem mortalibus requam, Ingenio magnos Ni collat inferior. Et metus, occulta cohibet reuerentia fruos, His o sensa dolet, nec temerant dominos. Quosque Scythae reduces armissuperare nequibant, FDJes, lora fregant, Ῥerberibusqlle domant. Sic Ῥolucres aquilam, quadrupes timet γ que leonem.

Maiestas animis ingerit obsequium. Curis

Conscia conditio.

164쪽

EMBLEMATA. Curis tabescimuS omnes.

V E s v I v S ardentes dum moles spirat in aurita, Faucibus accurrens Plinius ob bipuit. Dumciue nimis causs3 scrutatur, sorte ῬOrago, Et circum exus coire uere loci. Debuerat mortis Siculi memor e se poetae,

Qui dedit . semeis frigida membra focis. Incidit heu quantus, propius spectacula rerum lDumcyse fidem quaerit,materiam ipse Iouet. Num hic quoque Cyclopessormabant, Iuppiter, arma, Ignibus, aut incus verbere quassa sinat 'Error quisque suus, nimium quos cura lacesit, Et nisi consimitsollicitudo bonos.

Publica

165쪽

E M pletiu ducit patriae, per scuti nomen, Cui populus curae, bellastute regit: . Hunc nihil ab 'rret, ciues consertara amatos, c litem propria Ῥuli, dirimitque nece. Quamst gessit Codrus, discrimen Athenis Quam graue feruili conditione leuati

Curtius Ῥt Nocem diuism, monitusque redemit, Sic Dores contra deuouet hic animam. . . .

Egregiam laudem tulit alter, funere Codrus Sed maiora dedit, quo mage certas erat.

166쪽

Mathiae Coruini Symbolum, Symbolo Dan. Tegis auctum. VT lupa non proprios, alienos sed quoque fetus

Vbere nutriuit, Roma, tibi Ῥnde duces: Sic rex Mathias Hunnorum maximus author Dumsuperat cunctos, ingeniosasouet. Huim ad imperium concursin totam orbis

Et fuit inuicto principe dignus honos. Vndique cogebat Neterum monimenta,superstes Quo foret authorum fama, decensque labor. Contudit indomitos Ῥebolo nomine Thracas,

167쪽

Et pauidos multo sanguine fudit humi. Pannonie infectae quis non metuebat habenaι' Tum Venetum supplex factus σ ipse leo est. Iphe nec inferior sacer tunc coruus Apollo Est habitu , presso gutture suave caηens, O Ῥtinam in regnum qui successere, triumphor Conciperent animo, claraques la ducis: vasted internis cesset disi ordia rebin,

Et proceres concors sensita in arma ocet.

Quod nisi iam sat te Maxmiliane tenente Iura,salus nulla est 'ost reditura die. Qui memor istius Geticum moliris in hostem Arma, nec impensis bibliotheca minor. Quae propter laudes repetet bene grata γetusa , Nec minor inceptu gloria semper erit.

168쪽

Alterius indigens perpetua OpC. 4Adamo Fumanno. ALTERI Us semper vigili qui cogitur uti Consillio, monitis, rebus nec pro Picis ultro, Hunc similem pinnae dixit laudanda γ erustas. Namque ista esuriens conchas distendit hiantes, Pisciculos pote sit, praedam cumulare natantem. Verum ignara nihil sentit, nec claudit habendo

E cas, ni moueat rostro cancellus acuto, LComprimat vi subito praedam communiter aptam.

Optimus esit propriis qui rebus prouidet ipse, Nec temnendus erit, se audit quos positat amicos. Exosum cui lis fugias, qui Pernit trimque.

169쪽

SIT quanta odori vis canis, Et quaesides ergasῖos Heros, monere quos Ῥides Possiunt mei canes duo, Bombo cui nomen dedi,

Matri Madet simillimae.

Hi mesequuntur per mare, Terras per, cunctos locos. Hos Gallia alumnos tulit, Videre Romam nesiij, Nεα, τε καὶ ο ν πολιν, I. SAMBUCIFidei canum exemplum.

170쪽

EMBLEMATA. IGEt Teutonae terrae procul Partem quae habetur optima. Belgas peragrarunt simul, Ducentur σ1pero breui Dulcem in Ῥocantem patriam. . Merentur hi famam canes. Sensim inesse cur neges