장음표시 사용
91쪽
92쪽
ADitio haereditatis, Bonorum possessio
Codicillus Clausula codicillaris Collatio bonorum Conditio Contradicetor Curator Donatio causa mortis Exhaeredatio Falcidia Fideicommissum Fideicommissatius Haeredes Haereditas Imputatio Institutio
Indigenus Ius accrestendi Ius deliberandi
Legatum Legatarius Legitima Posthumus Praeteritio
Relictum Subingressio Substitutio
Sustitutus Successio Testamentum Testator
93쪽
Trebelliani*i Vltima voluntas Tutela suffructus Tutor suffructuarius.
OVς monacho obueniunt ex quacunque causa ad monasterium pertinet, ergo adit haereditatem, etiam si matris obitum ignorauerit, qui omni caret voluntate, nihil prorsus dispositionis habet. Haec testandi facultas monasterio non obest, tametsi Papa ad bona sua industria, dabore quaesita gratiam ia
Exsi haeres ruerit in testamento institutus,mon sterium adit.
BRO decisione cappellae Tho Mariasi Ioannis Orseri . Cap. 3.
ADitio haereditatis absque statuti soIIemni at bus,quia non assicit mulierem haeredem, etiam per creditorem impugnari potest, atque ad ad eun dum cum propinquarum consensu,& aliis requisitis, compelli. Aditio
94쪽
Post aditam matris haereditatem filius intestatus
decessit, cuius dotes proximioribus illius, ex cosuetudine obnoxiae erant,Qu situm est, an per filium facta, qui patristi res Gerat,bonorum confusionem, vel solutionem induxerit ri omnibus Placuit confvsonem,'quia in consuetudinis casu ad nilum reuocabiliter peruenerant, ciccirco matris proxImiores agunt hypotecaria contra intestati fili successores Neque semper solutionis vim habet, nisi solus creditor debitori succedat, neque lucrum, neque damnum, sentiat. Si creditor alteri tantum ex debitoribus h res fuerit, confiasonis vim habere dicitur,quia
Correus debitor nou est liberatus. Post aditam, M. Ex decisione consilii volitani 3 7. . Mauruia tio ictu.
Cap. y SI mulier absque consensu, atque proximiorum iuramento contrahere non potest, neque haereditatem adire permittitur: Quae sententia placuit,&communiter est iudicata Vicinorum saltem in illorum defectu requirere opus ii, Sed aditionem insi- Cians raroDinquiores promptos fuisse probare debet: Neque iurametum istorum iuste impugnatur,qui dixerunt aditionem potius utilem eue, quam damnum afferre, nam comparativum inter aduersantia posic , tam a
95쪽
tam, positivo omnem vim abstulisse,conclusum eff
ΡVpithis solus haereditatem adire non potest, Ne
creditoribus obligetur,ac legatariis-Sed si parer recusan aduentitiam,filius pupillus cum tutorius au thoritate adhunc actum specialiter dati, ite potesta
Pupillus, e radecisione Parimenti me hinalis parte I. Francsia Marci
Cap. 7 Sola voluntas sedit ad inducendam haeredita divaditionem , siue vestis,sive facto declarata, ergo per verba nunciatiuainstrumenti probatur, clinet secum benescio legis,&inuentarijhaerede dixerit, tamen conditio non isnet, quam ipse adimplere poterat,sibi igitur imputetit sollemnia non obseruauio alias nuquam temporacurrerent, ac Iegis dispositio, elusoria redderem
Cap. 8 ADitio probatin ex bonorum vendisione haereditatis filii,licet mater super eisdemdedolesua satisfieri debuissent.
96쪽
SΙh res, datis execuroribus, i, reditatem adire prohibitus sit, possessionem tantum apprehender prohibitus censetur, ne illoru ossicium impediri pos fit, quod est optimum consilium pro exequenda testantium voluntate. Solo ergo verbo adire poterit.
reditores aditionem filii probare debet inuonia is abstinendi beneficium habet, de tabularum
communiter recepta est, quo ad ius succedendi, non autem quo ad necessitatem adeund nequidem hoc ius inquaerendo, non autem in re quaesita consstit propterea haereditas non adita,non transmittitur:Mo tho igitur parente filius nomine tantum, non reipsa haeresessi
PRaesumptioni iuris antisper statur, donec pro betur contrarrum, Miltiat autem cotra filium in domo paterna permanentem, quia fructus domus inhabitatione consistit, Aut si redditus ex haereditate perceperi&At s probauerit domum iure proprio possidere,quia post patrem adirecto Domino inuestitus est, siue iure pignoris licere, tanquam pro matris dote credit ori,aditionis praesumptiotollitur,quam
97쪽
la possessio non inducit, sed animus haeredem facit. Confessio possessionis non probat, nisi tanquam haere asserat. aut a legatario conueniatur,&iuditium filius suscipiat.
1Nuentarium caret aditionis narrativa,& ad deliberandum fieri potuit, ergo actus aequivocuS, atque indifferens, aditionem non inducit. Quamobrem conclusum est, matrem potius pro tutela, Madmini stratione confecisse, quam quod animum pro aditione declarare voluerit.
Ρ Rotestatio secrete facta, aditionem praecedens, probat defectum verisimilis voluntatis, ergo aditio simulata, erronea, dc nulla est, sicut quando error est in quota institutionis.
Ditio corruit, quando non est vehemen haere ut, dis velisimilis voluntas, dicitur autem talis esse cum donatis castris, post annos testator secreto protes rutus fuerit, quὁd per quamcunque dispositionem ad Henrici fauorem factam, a donatione recedere nor intendebat:
98쪽
intendebat licet igitur absq; inuentario haecduatent adiuerit, tamen unanimiter conclusum fuit, errorem testatoris in parte bonorum, aditionem in toto vitiare, sicut si fuisset in quota, cum nulla differentiae ratio as ignari possit,& Iustinianus,ubi de inuentario agit, Marcellum non correxit.
Gens ut haeres, certus esse debuit, quomodo hae reditas sibi delata fuerit, haec enim scientia est aditionis substati a Cum ergo haereditas Honorij ad Christophorum pertinere non poterat nisi Ludovicus haeres ab intestato esse maluerit, horum scientia, in illo probanda erat: Neque constat Ludovicum testati causam omittere voluisse , ideo resolutum fuit haereditatem Honori Christophorum acceptasse, non probari.
Cap. G. IVxi adeundi extraneoru haereditatem, triginta annorum spatio praescribitur, quam opinionem Camera Imperialis amplectitur Iuri autem immiscendi, quod suis hςredibus competit, nullo unquam rempore praescribitur, quoniam suus, de iure ciuili necessarius h res est,& de praescriptione quaeri non potest. Abstinendi beneficium de iure praetorio est utile fi-
99쪽
Cap. 7. Donatio omnium bonorum, iurium, lactionum, adeundi ius non complectitur, quoniam formatum non est, Sed formandum, cedi non potest, sicut nec ipsa voluntas Aditio probanda est quia facti est: Neque per testes de auditu, neque perliteras testimoniales Cassandrae probatur iam informa iudicisnon existebant, 'ost didicit testi cata, I rite, ac recte testis recepta erat, singularis, cui non creditur, quamuis vel maxima fulgeat dignitate. Nec attestando demandato facto in eius persona ad adeundum, deponit in facto proprio ipsa etiam,vi testis citata fuit 4 de hoc poterat facillime
recordari eiusque examen relinqui non debebat. Permandatum ad adeundum aditio non fit, quoniam donec procuratorium executum fuerit, inluspenso est, de quo plene constare debet. Confessio aditionis ante litis contestationem, & oportune reuocata, non
praeiudicat, praesertim de alterius aditione, in qua enuntians dispositionem non habebat Neque libellus Principi supplex datus erat, sed iudicialis,4 regulariter, verba enuntiativa in iudicio ante litis contestationem prolata, probationem non inducunt,quia enuntiantem poenitere potest, licet post contestationem contrarium probari possit opulentae haereditatis
100쪽
ssitatis aditio prasumenda non est , nisi aliqua ipsi bona possedisse probetur .
le, haeres teneri pristestatus fuerit, non potest dici haereditatem adluisse per alienationem ruris, etiamsi ut dominus vendidisset, protestationem specialia ter reuocare debebat,quae semper voluntatis in uerisimilitudinem parit, nam abstentio ab haereditate re uocata non est, si quis actus fuerit celebratus, qui ci- tr ius,ac nomen haeredis expediri non poterat, nisi in spetic renuntiatum fuerit. Venditio phtius facta praesumitur in executionem pacti de propria authoritate vendendo, constituti precari puris debit ris,etiam si via Domino facta esset,quam inutilis lia reditatis aditio praesumatur.
SVspensa conditio adeuntis animum non confriamat,ergo promittens, si ad eum alia bona haere ditaria peruenerint, acceptasse non dicitur Verba simpliciter