Januarii Parrini j.c. Neapolitani Colloquia nunc primum in unum collecta. Quibus accessere Belvederius sive Theatrum et Dialogi varii argumenti

발행: 1759년

분량: 457페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

291쪽

eaedem semper artes, eadem semper instituta; nec me a cile ab arce mea quis depulerit. Antequam caussa, ut noctis, in Collegio agatur, moris est nostri, singulos Ju-ὁices , qui interesse debent, domi controversiam docere: atque ita nihil sane interest, unum ne judicem de re , qua de coram ipso instituta sit disceptatio, nectas, demulceas i circumvenias, an quinque Pro caussa , quae in Consilio sit agenda. Quamlibet maiorem caussam ita soleo moderari, & Uersare, ut nunquam dz ea agi patiar , nisi omnes, vel saltem quot ad viatoriam satis fiunt, Iudicos expugnarim. Hinc fit, ut quum ignorent homines quid sub pallio,ut ajunt,actum sit,mirentur e meis caussis hanc quidem celeriter agi, illam proserri, de illa magnum silentium esset & nihilominus interea, quaecumque deducatur in iudicium , in semper victorem euadere . Haec fortasse pIuribus verbis prost tus sum . Sed ignostile , viri acerrimi, amori meo erga hanc domum squam perisse video perpetuum in modum. Sinite ergo

quod ago agere , Camillumque, sit possibile jam fuerit ,

in viam reducere ab anfractibus , ct senticetis , in quibus, ni nobis austultabit modo , acriter, dum vivet, esuriet.

Opus enim aggressi sumus non magni modo Iaboris , seu quod exitum pene nullum habere videatur. Nam quiste , Camille , queat iam flectere , ut magnificas istas

Graecas , Romanasque nugas, ut Caelum , Terramque , gentesque omneS , quas te modo possidere censes, abjicias , atque ad nostras ineptias , ut Vocatis , te constras' Necessarium nunc est tibi proris ac solenne ex illis meis discipulis haec habeo , qui eodem ac tu laborant morbo ut tertio quoque Verbo , Demosthenem, vel Tulinlium . seu, quod aeque seu magis etiam est odiossim , Papinianum , aut Callistratum nomines , Romanasque letes , Imperatorumque constitutiones inculces usque Ipsis ego aliquando uti Gleo ; &, quum pro aliquo stribo, argutos , sapientesque e discipulis meis sudare , di alge

292쪽

a73. re iubeo, non quo illis aut lucri tantillum inde obveniat aut decoris, sed ut ego mea exornem, Hosculosque istiusmodi inseram gravioribus cetius, quibus Orationes meas resercio. Hos ego vero discipulos unice odio habeo sae-

Pius enim dico, quo Camillus qua in navi sit probe stiat

nec vero injuria ; ita superbi incedunt , ita te rebus omnibus audacter Pronanciant. Bellum clomi meae ardet Perpetuum, R. 4mplacabile, nec queo iras eruditorum istorum comm scere, qui aeternum cum reliquis discipulis litigant, dum se stire omnia jactant, indoetasque illos esse , rerumque Cunctarum ignaros . Age Camille, dic modo mihi ,si alicui ex aeqaalibus tuis aliquid contra sacram istamPhilos hiam,quam tanti facitis, forte fortuna excideret, parceresne ei,& audisse te id dii simulares , an risu illico exceptum , tanquam bonarum rerum , ita enim Mocitatis , ignarum , di plane ineptum Pa-

Iam traduceres t At quid ego aequalem dixi: Dic sodes, mihimet apsi ignesceres, si memoria aliquando lapsus , paullulum quod possibile est in tanta occupatione j in historiis errarem λ novi ego ingenium vestrum, novi mores , novi superbiam. QuasI magno aliquo , ac precinis bono ditatus modo supersis stulte adolestens: at si rem Probe perpenderes , si quo ab isto perductus es intelligeres , demissiis , humilisque, ac taciturnus errorem tuum& ignorantiam deolorares . Mirari ego soleo , quum eX vobis aliquem audio, totis sex Octove annis literis istis vesti is operam dedisse; nec enim valeo mente complecti quid tandiu tantoq; labore quaeratis. Certum vero est, UOS Omnes veram ignorare stientiam , & post diuturnam lucubrationem ad inopiam a Philosophia redigi , uti a meretricibus fieri prodigis , & improvidis adolescentibus solet. Nestitis miseri quid conducat homini, quid noceat: quod unum nosse deberetis, si sani essetis . In ice tant utri hoS , qui te cingunt, Modestine et viden ' ut ipso vultu quanti sint prodant, quaeve sit in ipsis auctoritas Θ.Respice de-M m inis Disiligoo by GO le

293쪽

Inde te ipsium e pudeat necem est te obscuritatis & egeiactatis tuae . Erubuisti; nimis id quidem sero , iud nimis etiam jure meritoque. Aude , si potis es , aude , bone

vir , cum aliquo ex istis te conferre r aude hic in tuismet aedibus cum aliquo eorum de iure colloqui ; vox haereis hit faucibus illico , totoque contremisces corPOre ἰ nec te cum iam vulpinum , aut Voconium compono; Rapidium in medium adducam sine me quaeso , Rapidi, bona venia , quaedam de te dicere, non quod te Praeceptorem metim longe maioris , quam me ipsin non faciam ; sed qub te magis diligo , eo familiarius de te loquor, & n mine utor tuo virum longe his omni in laude minorem . Auderes igitur tu ea facinora cogitare, animoque tantum concipere,quae istum quotidie medio in soro audacter facere conspicimus y At tu, qui talia damnas, nidum, quem vel aves habent omnes, quo te recipias, non habes: iste vero qui facit, domum, fundum, gemmas, pecuniam comparavit; & adhuc est aetate media, multumque quo progrediatur deinceps , habet. Audisti ipsum paullo ante maleficia sua multa cum laude reserentem , quae certe, secus actu, stulte, arbitraris, non modo non dedecus in Civitate nostra,nec stupplicium sequitur, immo magno lucro auctant, suumque simul honestant auctarem .

Meministi quid se Voconius, quid Vulpinus sacere dixerint ; audis diu iam quid ego stquar : optimas has qui Pe artes, & egregia studia nos qui novimus appellamus:tu

autem , qui illa ignoras , crimina , & scelera vocas; attamen ista ipsa crimina , ut re ipsa te redarguam , ea mulsunde divitiae, unde nomen , unde auctoritas nostra manant . Repertus es tu modo Q rdidus , pannosus , nulliu que nominis , atque imi vere substitii vir, qui nobis auctor esses, ut artes nostras destre remus , teq; sequeremur scilicet, ut pulices rotundos patiamur , quorum morsitius Probe tu variatum collum , ct manus ostendis , Perque tabernas , inopes egentesque ambulemus , erudi

294쪽

tionem inauspicato venditantes, supplicantesque potentioribus, nempe ut vitam per vile obsiequium Perduceremus , uti vos acitis. Dii te perdant, Modestine, qui hunc perdidisti. Scisine quam paullulum vos inter & nos intersit 8 Audi, iam dicam , remque in pauca conseram. Vos vili obsequio frustulum panis a potentioribus istis vix

extunditis : Nos Integras auri massas per auctoritatem auserimus: verba Vestra, vestrosque versias nauseantes isti, &oscitantes, quum quidem ipsis lubet, audiunt; Nos , ut loquamur, ut aliquid respondeamus , orant, Obsecrant, muneribus , Pecunia contendunt ό vos denique istis servitis, nos imperamus. Non uxorem ducit qui syiam , non nuptum sororem , gnatam e dat, non vendit, non emit, non mutuatur, non moritur, quin nostro indigeat consilio , auctoritate , prudentia .

Enimvero hac via perducendus erat Camillus , non ista abrupta α praecipiti, quae recta ad egestatem clucit. Nec tu etiam id cognoscebas , Eustachi, candido

capitet Tu prostelo primus Camillum impuli sti , quem

postea hic optimus hospes tuus pessum omnino dedit.Cerinte tu peccavisti largiter, qui hunc elegisti: hic impudentissimus suit, ac pessimus, qui id efficiendum susceperit, quod ignorabat. Noli tibi nos jampridem eramus ;cur ergo a nobis refugistit Esto Rapidium improbabas , quod ab aliquibus nimis rapax, ct improbus in bonam id partem accipias, rogo te, vir amicissime haberetur. AVoconio abhorrebas, tanquam ut eius inimici falso praedicant ab horrido, & feroci, nimisque pecuniae avido,' aequum id sertasse suit, & ab istis ferendum . At cur Vulpinum non rogasti, ut Camillum institueret 8 Domus linsa tanti viri eum erudiisset, vel silente domino, nec tam anxiam , tamque occuyatam vitam egislat ille . Poterat

quoque , Eustachi, tibi, filioque satis consuli , si me

paternum amicum non tantopere despexisses, ut inopis istius magis fides apud te valeret, quam nomen , & au-M m a dioin

295쪽

a setoritas nostra. En tibi nune perversi iudicii merces, in eoecitatis tuae fi uctus . Quid modo tali filio facias t Obiit is tibi jam, & sane expediebat non nasci. Sed ne te ad desperationem videar adigero, accipe jam quid fidelis tibi , ct certus amicus tantae de re tua consilii dat. Ego quidem ita Eustachi, censeo 2 Libros omnes cujuscum. que generix ab aedibus tuis statim amove. Modestinum sibiles. suas habere, atque hinc illico facessere impera Camillum alicui nosti sim emendandum , dolandum, exasciandum trade. Si sex intra menses nec enim longiorem diem constitui placet , spem aliquam esse recuperanis di adolescentis, e nobi2 ille , quem delegeris , dicet, tunc frates a te Dis immortalibu&quammaximae agendae, quoahlium tibi restituerint Sin vero ut ego vehementet si spicor stre desperatas re&nunciabit ille: ac Poeta, dc Philosophux obstinate volet esse Camilluς, moque more Iurisconssilistus , non hoc nostro: tune vel eum in rux aliquot longinquum , & Qtum ablega, ut ibi agriculturae operam deuvet, si in urbe nihilominus. eum retinenctum censes , quod ego quidem improbo , amanuensem alicta nostrum, velati epistolix illum diviti euipiam destina, ut ita se& Ω- miliam sustentet, tibique utique non inutilis sit - Quam

vero satiuς esset,eum tibi Vel pessimum,& rapacem, ut Rapidius esse dicitur,vivere,quam ut modo . . . Non fiavit ulteriux eum progredi Rapidius et assurgens namque, sellamque a se magno impetu removens, quid ais tu, maxima inclamavit voce, Blandidiane, quia aist Iamdudum ego te , illosque dicere mihi iniuste patior: sed quando modum omnem excessit superbia vestra , & vocem mihi esse , ia contumelias, qua vin UOS regeram, ostendamia An me haec pat, posse censes t atque adeo tu praecipue me, quem praeter caeterox diligere assirmas, mendaci iasme, iniuriae existimasti opportunum, ut unum tant pere ultro laectendum, & traducendum, cum ignominia susceperis y Risum aede I di stomachum simul moves , mum Disitigoo by Cooste

296쪽

quum te, di insantiam tuam aperte spectandam nobis , egregie orator , Promnis. ViX loqui , vix emormare ver-ha potis es , vix quid dica& invenire., 9 audes nihilominus, hellua, te mRgnifice prae omnibus ostentare, di criminari simul nos , quibus mehercule sucum tacere non potes. Arieti tua& bellissima&, di arcana sapientiae ita protulisti, ut, qu3 sempess ignarus minimique precii fueriris, nunc in extremR senectuIe prorsius desipuisse videre. te. Palpator, strvili ingenio, levior quam pluma, O .nium pessime, &nequissime . Tu me clamnas, flagitium hominis , Q ole , mendax, impurimine Z Rapacitatem mihi objerus: at, Dii boni, quis te rapaciori qui sime

omnium hominum quotquot sunt,i re quotquot suerunt, es rapacissimus . Nisi te sertasse eae in re Vulpinus tuus aequat ; cui tu subblandiris cui faves ; & quem magnificere te quammaxime lure merito.decet : Similis similem scilicet, asinum asinu S,. latronemque latro diligis. Me quasi furem iamdiu omnes culpatis,i modesti scilicet ipsi,& temperantes - Nec vobi& in mentem venit cogitare ,

me quidem omnium, qui in hoc adesti&convivio, parci simum , atque abstinentissimum esse . Quis enim vestrum est , qui principum virorum sertunas patrimonio non aequet suo i Maiorum scilicet virtute , Dcsimque benignitate parta S habetis opes , lupi, accipitres , domorum , ac patrimoniorum voragines . Euge Blandidiane Euge Vulpine i AedicuIas nostraS, &sane arrgustum fundum, Uiginti annorum labore Parta carpitis ego regias vestras laudabo argentique strii es , i rueBrosque agros , quae intestame Rio vestro erunt, quum in patris, avique non sue

rint - Ε o scilicet fur, ego cruce clignus, ego infamis; At cur Z Ego dicam , quia: tantulum furatus sum , artuque dedecori sui ; nec latis, pro modo & opinione vestra, divitias surando paravr . Tu vero se vulpino , quando obtutu isto minaci me ab loquendum invitas , immo adtingis , meminisse prosccto debes quae simul aliquando fa

297쪽

ctitavimus . Quae ut omittam , scis me nori ubi tu fidentem fraudaveris, ubi clienti infidelis sueris, ubi vero his conceptis sciens, Prudensque libentissime pira pecunia pejeraveris, ubi in mendacio deprehensus fueris . Urit hoc te ; at patere, nam prior lacessisti veterem amicum , & Qcium, consciumque rerum tuarum . Age Uero, Blandidiane , complectere istum , complectere, dignus etenim est, quem ames, quem in oculis habeas ι ex eodem nam sursum estis ambo: istumque tu potes, alterum te vere dicere. Mi serum me i noctes , diesque vi gilo , maximis conficior laboribus , librisque hercule immorior , ut atri panis frustum uxori, liberisque compa rem meis, & me aselli isti ociosi , ac resides calcibus impetere audenti Nec de istis miror, nauci enim non sunt, sed sane lucrum coeno commixtum, & sterquilinium merum . De te mihi, Voconi, prorsus novum accidit, α inopinum, qui me carum tibi, intimumque semper habuisti. Nec iniuria; nam pluries jam ad operam meam coniugisti, doctoremque me tuum , ac magistrum in egenis rebus tuis appellasti. Et profecto tibi haud inutilis amicus fuit nihil mihi arrogo, verba tua prolem , qui

me modo tantopere contemnis , atque in me tot contum

lias congeris. Impure , inhoneste , ingratissime , mri labes t admiratus es toties sapientiam meam , ct in caelum tulisti laudibus , nunc accusas , & loqui prohibes , invi-

de . An veritus es , ne ea in te Proferrem , quae modo , nictes , nutesque, ac miniteris quantum libet ut taceam,

omnino proferam ρ Audite igitur vos , ad vos nam adoleis stentes convertor , quandoquidem seniores isti & moti, di nequam sunt, ut qui maxime et

Audite igitur praeclari hujus Iurisconsulti ficinora Ηic finis Rapidio Ioquendi , ct mensae simul obambulandi nam ita quae retuli debla

teraverat a suit. Stupentibus etenim caeteris , arrepto dicto citius e Patris manibus scipione Voconius , in medium

298쪽

non vocem edens , in dicere paratum Rapidium Qrtissime per Deos impetum fecit: hominemque primo statim impulsu afflixit, & prostravit; ictus ingerens tanta celeritate, ut quot ille acceperit a commilitone stio , ct con-vi Ua , nullo tibi modo, Pansute , referre possim . Deum, hominumque iidem interea implorabat Rapidius in quem Blandidianus, & UuIpinus quicquid e mensa poteranteiaculabamur a fractaque Voce eiulans, gemensque uXω rem suam mistram , di miseros filios dicebat; Patremque praecipue meum appellabat, & accusabat simul, quod se ad sicariorum latronumq; convivium invitasset. Hic vidis ses , Xa veri, quod in vi capta urbe evenire scrietores

reserunt. Nam Rapidii discipuli praeseroces illi quidem,& validi, in Blandidianum , ct Vulpinum , quibus, malo

senum fato, vicini erant, insurrexerunt; & quum capillamenta iis primum detersissent, Pugnis acerrime incessehant , & e tellis repetitis ictibus proturbabant. Vulpiniani contra , & Voconiani, ad pugnam & ipsi accedentes , in Rapidianos, a quibus casia mensa dividebantur, patinas , sellas , cyathos hostiliter conficiebant , haudquaquam semper certo ictu; nam saepiuscule sitos magistros imprudentes seriebant; qui, quum jam Rapidianorum vim sustinere amplius non possent, Vestibus laceratis, nudis capitibus , Iacrimisque oppleti humi foede iacebant , quum illi magnis animis, eximiaque Virtute calcibus senes infelicissimos proculcarent. Profligato interim in altero cornu hoste, Voconius haec inter occurrit, serum commilitoni hus , sed ingens auxilium: relicto inter Patris manus Rapidio, cui caput probe imminuerat, & sanguin viri faciem, vestesque largiter foedarat. Tum ininpenti mugitu, pugnae signum dans, eodem illo scipione in Rapidianos ustis,illos in hostem converssis a tergo iterum';

iterumque affabre dolavit;at non impune tulit: nam ex iistinus corpore, rabie, di viribus longe praestantiisimus in

299쪽

α o Voconium celeriter obversus, eius Os passis ambabis in

nibus validistime Percussit, di corpore in illum incuti, hens magno stagore in terram C sella, in quam Vocomas pugnaturus ascenderat, dzjecit. Conscenderant interea mensam Uulpiniani, U Onianique Proterentes omnia , ct calcantes, ut magistris str ni suppetias et di eum in Rapioianos incurrisient, redintegrata in hoc corna pugnacit, ac Tecruduit inter adolescentes , qui rem strociter , S vere militarem in morem gerebant. Ei ulabat, maximosque gemitus parte alia edebat Voconius , cui e nasis , ει ore sanguis profluebat ale Ctenim impegerat cadens inmensae pedem. Aderant ei Blandiaiani discipuli, qui extra pugnam usque ab initio abscesserant, ne scilicet cinci nos siuos inter signa , latusque, & arma ferrent. His ecit, tantisque variis casibus, clamoribusque , & vulneribus

exanimatus Pater, Peritusque, ne res in caedem postremo Uerteretur, vicinos convocarat, Fusticosque e rure , di strvos, ut obstinatam , calentemque tunc maxime dirimerent pugnam. Sublevatisque primum Blandidiano , di

Vulpino , Conquisitisque vortam Capillamentis , cIam per horti maceriam obνolutis CapitibuS domum dimisit , -- ventes, ac misere identidem interrogantes , num Rapbdianus quispiam suam animadvertisset fugam , ac fugiem tes insequeretur . Tum Voconii curam suscepit Pater pluribus adhibitis, eoque in culinam primum, repugnantia hus acriter Rapidianis, magna contentione reducto , po nea per posticum dimisit; linteolo per os medimn consilino ad excipiendum sanguinem,dessirmitatemq; Oris c landam . Nec diuturna post Voconii discessum pugna fuit:

dilapsi etenim sunt Blandidiani disicipuli primum , post

deinde cum Uulpinianis etiam Voconiam,ut vix Rapio iani nuperessent, qui plurima certe, di egregia illo die facinora ediderunt, viriliterque praeceptoris cassim ulti sunt: ad quem eos in cubiculum , ubi ille iacebat, adduxit postremo Pater, frementes adhuc, S minitantes, nec in

cruenis

300쪽

cruentos. Iacebat in lectulo Rapidius , atque ei Medicus adsidebat, qui forte fortuna sub pugnae tempus domum, ut solitus erat, advenerat. Is contusum valide quidem Rapidium ajebat: sed nihil periculi esse: nec sanguinem, quo illum respersum videbamus, curandum esse is leviter enim ei cutem alicubi esse distractam. Iccirco eum Paullo

post Pater sitis refotum , domum cum discipulis, vicinus etenim nobis erat, comitatus est: sanctissime, quum rediit, adjurans, nil Se deinceps cum eo hominum genere rei habiturum, qui, quum tantam dignitatem gravitatemque ostentarent , tam revera honarum rerum omnium ignari, tamque tedis moribus essent.

SEARCH

MENU NAVIGATION