Assertiones theologicæ quas sub auspiciis ampliss. ac reuerendiss. d.d. Ioannis Rasse abbatis totiusque. ordin. Antoniani generalis meritissimi, publice ddefendendas per canonicos regulares Sancti Augustini. Ordinis S. Antoninij, exposuit reu. admod.

발행: 1669년

분량: 30페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

eolendissimum, Venerabundi accedimus: Ecce ad pedes tuos humillime prouoluti tuam petimus Benedia onem: Ad quam mi ad classicum Animo supra mires assempto procedimus in praelium: Speram que Signum illud Tin, quod PALMIS infertum, ad Nobili simum Stemma tuum, additum praefers, Go Tu ire Nos licet meristis impares ornasti ,dum in numerum tuorum adscribebas, Futurum nobis omen Victoriae Auspicatissimum. Vale . Ex tua Domo Sancti Aatoni, Florentiae

Ampsistime, ly Reuerendissime Praesulta

12쪽

ASSERTIONES EX UNIVERSA THEOLOGIA DEPROMPTAE.

EX PRIMA PARTE.

2EC Propositio cDeus est Iure meritbomnium prima, secundum se nota est per se im

mediate , propter realem Immediatam ac summam Identitatem extremorum. Quoad nos tamen, non est nota per se immediatG,

Sed ut innotescat hic in via,indiget medio albII. quo discursu. Euidenter a posteriori, seu ab effectibus demonstrari potest,

dari in hoc uniuerso, Primum Ens, acta necessario se m- per existens, sibi sulficientissimum, a quo caetera omnia dependeant, tum quoad Esse, tum quoad operari. Illudque est Deus Opt. Max.

III. Ita unus est Deus, & simplex, ut nec plures Dij dari possint, nec in uno Deo partes actu realiter distinctae: Vnde Persectiones eius Absolutae , siue Attributa Absoluta, non distinguntur realiter inter se, nec ab Essentiti Divina; imo nec virtualiter intrinsece , sed solum vi tualiter extrinsece . IIII. Attributa autem Relativa ab Absolutis, & liberae terminationes a Necessarijs, distinguntur virtualitet Intrinsece, licet realiter inter se idemtificenturi nimirum licet Idem-tificentur realiter Paternitas & Deitas, tamen vere affirmabilis

13쪽

mabilis est de Deitate Communica bilitas, quae vere nostabilis est de Paternitate.

Primarium constitutivum de distinctilium Deitatis, est Ageitas, seu esse Ens a se: ab hoc eniin, ut a radice, caeterae persectiones Diuinae & Attributa, intelliguntur fluere tanquam proprietates : Quas recte omnino Theologi di stribuunt in Negativas, & Postiuas. Dcus est Infinitus, Immensus, aeternus, & Immutabilis, est etiam omnipotens, ex se praecise & adaequale sua propria Potentia. I. Nulli Maturae Creatae aut Creabili connaturalis esse potest Visio Dei Immediata: Supernatisralis esse potest, mn irum per eleuationem . Et de facto Intellectus Beatorum eleuatur per Lumen Gloriae, quod est Qualitas quaeaeam Supernaturalis creata, intrinsece inhaerens, eleuans ad vilionem Dei immediatam, ad quam essiciendam concurrit. VIl. ' .Lumen Gloriae praefatum, non distinguit ur realiter a specie impressa Dei: quam eatenus possibilem esse contendimus. Idem ipsum, est unica causa inaequalitatis visionis Beatificae pro meritis inaequalibus per modum praemii retribuendae: ita ut alterius comprincipij persectio inaequalis, Intellectus nimirum Angelici vel humani, se habeat pure materialiter.

ctassimam, Intuitivam ct compraehensivam : eiusque mo-tiuum formale adςquatum, est ipsa Estentia Diuina, pro vidistincta a Personalitatibus. Hinc Possibilia, In persectiones, Mala, Negationes, Entia Rationis, & similia, licet in se nihil sint ab aeterno, non tamen fugiunt aciem Diumam. IX. Imperfectam cognitionem Abstracti iam a Deo ablegamus,

i sicuti

14쪽

or sicuti & Iudiciu quodlibet falsu, aut se ipsu falsificans:quale sane est udicium de quolibet sub hypothesi falsa. Imo existimat nus impossibile esse ut ullum Iudicium creatum s ratur de quolibet sub hypothesi Impossibili, quamdiu cognoscitur ea sypothesis sub ratione expres a Impossibilis . Vnde licet es hypotheses brapositoiles, ad scientias per I inutiles sint, tamen per accidens, nonnunquam prodes Gpossunt.

Contingentia Absolute futura nouit Dominus: cui nihil proprie praeteritum est, nihil suturum, sed omnia physice praesentia secundum Tternitalcm omnino indivisibilem. Atq; haec Scientia vocatur Scientia Visionis, ad quam, tanquam conditio determinat Decretum Dei Absolutum, quoad ea quae a solo Deo dependent; praesentia vero physicata , determinat quoad illa quae depcndent ab exercitio & usu Libertatis Creatae.

Contingentia etiam conditionale sutura nouit ille,quem nulla latet veritas sub quacumque intelligatur hypothesi possibili, a Libertate creata dependenti, etiam ante omne Decretum vel statum Absolutum. Huiusmodi Scientia voca-XII. Amat se ipsum Deus necessario & compraehensive quoad omnia sua praedicata: amat & Creaturas ut pol sbiles atqu motivum sormale adaequatum voluntatis Diuinae est ipsa essentia Dei, quae cum in se contineat omnem puram bonitatem & persectionem sine ulla imperfectione, se sola sufficiens est,ut in eadem velut in Centro & fine Vltimo adaequato conquiescat omnis Amor Divinus. XIII. Actus Dei circa Creaturarum existentiam ad extra Iunt persectissime

tur Media, inter Scientiam simplicis Intelligentiae & Scien- ritiam visonis: atq; ad eam determinat sola essentia Divina.

15쪽

fectissime liberi. Non constituuntur inadaequale per ali. quid creatum, siue in tempore existens, siue ab aeterno habens entitatem quamdam realem diminutam a Deo realiter distinctam Sed ad aequale idemtificantur cum Deo, etiam quatenus liberi sermaliter.

XIV. Terminationes liberae incompossibiles, puta Uolitio & Nolitio

condendi Mundum, distinguntur inter se realiter: compos.sibiles vero & inseparabiles mutuo, puta Decretum Absolutum de Visio eiusdem,distinguntur inter se solum Virtualiter extrinsece: at compossibiles & separabiles non mutuo, puta Scientia Media & Scientia Visionis circa idem, distin

guntur inter se Virtualiter intrinsece .XV.

Optimξ distribuunt Theologi voluntatem Diuinam in Ante. cedentem &Consequentem, Beneplaciti & Signi. Odium

omne proprie ac stricte tale , solam incucens inimicitiam sime omni penitus Amore, a Deo excludendum ducimus: eius Amor in se entitatiue aequalis erga omnes Creaturas,

inaequalis esse potest sollim extrinsece, pro bono maiori vel minori quod illis confert, & cuius est mensura. i. In Deo est persecti Tina & Immediata Prouidentia naturalis circa Res omnes creatas, quae a parte rei constituitur peractum Intellectiis 3c Voluntatis: relate tamen ad nostros concipiendi modos imperfectos. in recto formaliter, potius constituitur peractum Intellectiis quam per actum voluntatis . XVII. Decernit Deus uniuersim omnia simul & semel, unico actu In- diuisibili non solim realiter sed etiam virtualiter intrinsece: ita ut pluralitas Decretorum nulla sit prςterquam virtualis extrinseca. Rebus iam ex Summa ipsius libertate existentibus, prouidet semper optimum connaturale, debitum determinate singulis in indiuiduo; atque ad id tenetur solum quadam necessitate morali, circa bonum vero quod Vage solum

16쪽

ssollim & indeterminate debitum est, potest Deus esse beneficus Specialis. XVIII.

Datur in Deo ab aeterno Praedestinatio supematuralis, quaessicaciter & determinate ad Gloriam di merita nonnullos prae alijs praedesinit & praeordinat: hanc antecedit virtualiter intrinsece Scientia media Meritorum; Scientia autem visionis eorum lem,nec antecedit,nec subsequitur, sed co comitatur; ita ut merita praeuisa absolute futura, non ant cedant voluntatem efficacem dandi Gloriam ut Coronam, nisi in aliquo priori Rationis quoad nos, seu virtualitea extrinsece .XIX. Actiua Praedestinatio est causa totius Praedestinationis Passi. uae, seu voluntas Dei essicax dandi talem ac tantam Gloria per haec determinate merita, est causa omnium illorum effectuum, puta vocationis, Iniiij fidei, Iustificationis, &c. ac tandem ipsius Gloriar. Non potest Praedestinatus ipse esse causa omnium effectuum praedictorum, licet sit causa ali

quorum.

XX. Absolute simpliciter libera est Deo praedestinatio; Secundum quid solum,non est illi libera: E contra, homini libera est solum secundum quid, sua praedestinatio. Datur in Deo ab aeterno Reprobatio nonnullorum quos relinquit in massa corruptionis: neminem tamen positive reprobat nisi ex preuisa indignitate finali:

Mysterium Trinitatis stupenduin, non est contra Rationem Naturalem, licet eamdem infinite excedat: ad hoc spectareales Processiones, Relationes, Notiones & Proprietates, uae sunt prςdicata quaedam Personalia constituentia ac ditinguentia Personam unam ab alia; ac proinde in eadem Persona non distinguntur, nec realiter, nec virtualiter in-. B intrinsece .

17쪽

intrinsech. Quoad nos tamen, Processiones, siue Orige. nes, sunt constitutivae Personae cuiuslibet, in ijsque intelliguntur fundari caetera Attributa Personalia.

Relationes in Diuinis vidistinctae virtualiter intrinsece a Dei- Πtate, non important specialem perfectionem. Natura Di. Petuina est Principium virtuale totius Trinitatis: Pater est uprincipium reale fili j& Spiritus Sancti. Filius 'per Intellectum procedit: eiusque processio, Generatio dicitnr; non item processio Spiritus Sancti, qui si a Filio non procede- Uret, neque ab eodem realiter distingueretur. l QXXIII. L .FDantur de facto plures Angeli specie differentes: & plures Q. lo numero distineti. 'Dona Gratiae supernaturalia, distria iabuta sunt inaequalia secundum inaequalitatem Naturae ipso- l istrum: Unde & qui meritis Gloriam consecuti sunt, etiam . Qinaequalem adepti sunt proportionaliter. Daemones cruciantur Igne Infernali, non per combustionem pbysicam, sed per alligationem localem.

EX SECUNDA PARTE.

, XXIV. Mnes Actus humani essentialiter sunt propter finem ultimum : propter hunc enim caetera omnia amantur, &ςliguntur, ipse vero propter se ipsum qui est tanquam Ratio suprema volendi, vel sermaliter explicite, vel virtualiter implicite. Hinc nisi incipiat mouere finis, nulla sequitu actio; quo obtento vel cessante mouere, cessat & ipsa. XXV. Finis ille ultimus, seu Beatitudo obiectiva hominis, verea parte rei, est Solus Deus: qui Solus omnem in se conti. nens rationem boni, satiare potest Appetitum nostrum Rationalem: caeteris enim occupari potest, expleri omnino

18쪽

non potest. Fatendum tamen est bona aliqua creata pertinere ad integritatem &persectionem accidentalem secundariam beatitudinis humanae. XXVI. Essentia Sc conceptus primarius Beatitudinis nostrae Formalis consistit adaequale in sola Dei visione immediata: eaque intrinsech indesectibili, tespiciente videlicet Deum vi summum videntis bonum in actu secundo. Sunt autem de conceptu Secundario eiusdem Beatitudinis Formalis , Amor Beatificus, & Gaudium Beatificum: visionem enim Beatificam sequuntur tanquam proprietates essentiam. XXVII. Pro inaequalibus meritis inaequale rependitur praemium; nam qui parce seminat , parce & metet. Quare actus Beatifici circa Summum Bonum inaequales sunt in Beatis, nec elusedem intentionis gradus. Amor, Gaudium & Fruitio Beatifica, in Patria identificantur realiter: in viae autem, minime . Imo Charitas Patriae, distinguitur realiter a Charitate viae. XXVIII. Ratio voluntarij persecth, nimirum cum aduertentia ad proportionem, quam habent inter se finis & media, competit solum Actibus humanis. Omnes au em Actus voluntatis humanae participant ratio aem voluntarij. cui proinde repugnat pati violentiam in actibus Iu s internis immediate. XXIX. Metus per se afficiens Naturam humanam, puta Metus poenaei uite pro peccato infligendae, non Inducit per se inuoluntarium, nec limpliciter, nec secundu n qaid: quin imo est causa voluntarij perfecte.. Metus per accidens N ituram humanam assiciens, puta Metus amictionis vitae in si p oll-ciantur merces tempestate urgente, inducit partim volun tarium & partim inuoluntarium: magis tamen, imo sim .plicitet voluntarium, & secundum quid tantum,inuoluntarium a B a Concupi

19쪽

XXX. Concupiscentia non escit inuoluntarium, sed potius quantum est de se auget voluntarium. Ignorantia Concomitas, nullum causat Inuoluntarium causat tamen non voluntarium. Ignorantia vero Antecedens, causat non solum non

voluntarium, sed etiam inuoluntarium simpliciter & absolute. Ignorantia denique consequens, per se prςciis, causat voluntarium simpliciter, & Inuoluntarium secundum

quid. XXXI. In homine inest Libertas Indifferentiae, qua positis omnibus

ad agendum praerequisitis, potest agere & non agere: non tamen circa Bonum ut sic incoinunt,nec circa Foelicitatem ut sic, nec circa Deum cognitum ut Primam Causam & ut summum Bonum; Sed circa Bona particularia, cognitae cum aliqua ratione acceptabilitatis, di cum aliqua ratione

respuibilitatis. XXXII. Actus liber differt intrinsece essentialitera necessario, ita ut

adaequale habeat identificatam secum libertatem in actu secundo. Implicat voluntatem exercere sv.im libertatem pure non volendor Suspendendo Omnem suum actum v

lendi, ita ut pure, & nihilominus libere omittat. XXXIII. Omnes & soli Actus humani liberi auot laudabiles vel vituperabiles, laudabilitate vel vituperabilitate stricte & pr prie sumpta. Quare Actibus Di uinis, non laus stricte, sed honor potius & superlaudibilitas gratificativa debetur: crescere enim non potest intrinsece excellentia Dei, sed solum manifestari ad extra cum utilitate nostra. XXXIV. Ad Moralitatem stricte, nempe sumptam pro dignitate laudis, vel vituperij praefati, praemij vel supplici; , non suificit

libertas ad actus omnino aequales in genere moriS, quam tumuis

20쪽

I3 tumuis sortE dissimiles & inaequales in genere physico. Sed requiritur inaequalitas , perquam explicite vel implicit comparetur honestum cum inhonesto, vel magis honestum cum minus honesto. XXXV. Voluntas Diuina est Prima dc uniuersalis Regula Morum. Di Dserunt ex parte obiecti voluntas Dei Praeceptiua & Prohibi-tiua; ita ut illud quod praecipitur sit formaliter intrinsece ex se adaequale praeceptibile ; & illud quod prohibetur, sit ex se prohibile. Similiter voluntas Consiliatiua differt ex parte obiecti 1voluntate legislati uastricte; quatenus illud quod consulitur, ex se sit vage & indeterminate honestum. XXXVI. Dictamen Conscientiς est Regula Proxima & immediata Morum. Vnde quando errat inuincibiliter, operans iuxta lysum, excusatura Culpa r at sufficit ut actus ipsi contormis, honestus euadat. Quando autem errat vincibiliter, nun- luam a culpa excusatur, operans siue iuxta, siue contra ip-um; tenetur enim tunc inquirere veritatem.

XXXVII. Supposito Praecepto Dei aut Consilio, debita est susscientia

ad executionem operis quod praecipitur vel consulitur: neque ea susscientia est Gratia aut donum moraliter distinctu ab eodem Praecepto aut Consilio. Ad vitandum Peccatum

lethale,non solum sufficientia Physica requiritur, sed etiam, Moralis.

XXXVIII.

Cogitatio Congrua, quae a Deo datur ad actum bonum eliciendum , eli Gratia superaddita,& aliquo modo distincta, tum a Dono Creationis, tum ab eleuatione secundum se in statu eleuationis, respectu singulorum in quot ibet statu determinate sumptorum. Nam qui habet de facto huiusmodi Cogitationem, eo ipso ut sic excedit eum qui non habet.. Auxilia

SEARCH

MENU NAVIGATION