장음표시 사용
151쪽
ut se mihi aliqua daret oceasto intrandi infamiliaritatem tuam, propter marium ac multiplicem eruditionem, quam deprehendi in lucubrationibus tuin facile istam amplexio sum, ut qui semper valde ama u literas literarum studiosos , D inemet
in eorum amicitiam, non improbanda, uti reor , ambitione, insinuare curavi a primis adolescentiae meae anni usque ad bane aetatem. Quo loco continere de non possum, quin mentionem
faciam Illustrissimilae celeberrimi Viri Petri de Marea Archiepiscopi Parisiensis, qui me admodum iuvenem ad se vocavit, in domo sua per multos annos babuit, mecum studia sua
liberalissime communicavit, denique, ut sui in me amoris abundantiam mihi ostenderet etiam moriens, cum supremis fluueonsuleret,omnium schedarum ac lucubrationum suarum curam
9 sollicitudinem mihi uni reliquit quo nibi mihi praeclarius aut honorificentim continere poterat. Deinde Ormare possum , euotquot sunt in Gassia D in hac praesertim urbe, qui famam aliquam habent inter iteratos , eos homines mihi amicos esse s udia mea ad uvare pro suo quemque et irili. Idem a Te mibi possceriati ira, Vir eruditissime, postquam a Capessano
tuo meoque intellexeris quam magniste sentiam de tuis et irtutibus, sequanti sit meus er a bona literas amor. In pra- sentiarum autem indigeo auaoritate tua, qua plurimum, uti opinor, vales apud Clarissimum illum Pirum quem supra nominavi Ioachimum Hildebrandum, uti eum horteris, quod illum spontesva lubenter facturum puti, sed tamen borteris, ut ad me transmittat mariante lectiones ex codice illo Concilii Remensis, si quae alia venerandae antiquitatu monumenta balienus laedita die extant. Multi sunt anni , Vir Clarissime , ex quo in graetiissimum pulcherritatim opus incubui, nimirum
in collestionem eorum Conciliorum, quis fugerunt diligentiam R. P. Philippi Labbei Prω teri e Societat sesu, qui aggres-
152쪽
AD CONRINstuM . , sin eres amplis mam omnium Conciliorum editionem Ea nunc curatur ab alio ejusdem instituti Viro , jam pene pertum est adfinem veris. Institui autem, post perclaam illam editionem, evulgare duos aut tres tomos eorum Conciliorum, ut dixi, qui collectorum istorum diligentiam fugerunt. Itas cum illi, Severinum Biniumsecuti, odisserint inhaesua editione asta Remensis illius 3nodi, nescio quam ob causam, edi tioque illius quae olimprodiit, nun venerit in raritatem, ex simavi esse scii mei, ut iam illustre Gallicanae Ecclesiae monumentum meae collectioni insererema quod meum constitum laudant, approbant, D sua auctoritate incitant Multi miri docti,st inter hos nonnulli etiam Ddcopi Fuere qui acta illa fas sitatis arguerent, interpolataque esse pronunciarent fraudebambitione Gerberti, qui per ealcatum Arnulphum pergebat ad Cathedram Remensem. Sed ista rati , ut opinor, dicuntur. Et nece rium fortassis erit istas hominum de Gerberto malὸ sentientium cogitationesserio Ograviter excutere. Qua in re magno nobis adjumento erit metus ille codex eademiae Juli, , si modo ad me mittantur, ut istero, marianteiilialectiones quas a Mobis, agito. Adnotanda porro erit antiquitas libri manuscripti, ne quid editorem bonae dei latere possit. Quodsi tu, Vir eruditissime, aliquid habeae, quod bule meo in- pitui conducere possit, veluti Concilia aliqua provincialia
bactenus inedita, aut metertim. Pontificum Romanorum epistolas, praesertim si quas habe similes epistolis Leonis Iu a temulgatis, si istiusmodi monumenta habes, mecum communieare melis, erit unde testatam facere possim unietersis bonitatem edibumanitatem erga metuam. EI micissim .s quid tibi mea industria usicere poterit, tibi non deero. Mati, Vir Clarissime γerv itis me. Lutetiae Parisiorum III Nonas lit
153쪽
EG vero, Clarissime Balueti, ab aliquot iam annis
magni aestimavi eruditionem tuam, iudium veri rectique dilexi. Simulac enim intellexi parte altera auctius prodiisse immortale Illustrimi Petri de Marca opus, quod prior editio desiderium excitaret, curavi illud ex Gallia mihi adferri; ibi vel statim deprehensum abs me est, eximiam illam indolem hospitis quondam tui quasi in te commigrasse. Ex eo usque magni te feciti: erito tuo: creVit Vero tui amor, ubi accepi Romanae censurae iniquitate non moveri te ab instituto imo sortiori hoc fulmen animo abs te acceptum atque olim sit factum ab ipsemet Max-ca. Plurimum itaque exhilaraverunt me literae tuae ineX- spectato oblatae praesertim quia certo mihi testantur, me quoque apud Te non in nullo esse pretio, Se jam tum aperta mihi omnia ad sanctiorem tecum amicitiam imposterum colendant. Et vero non equidem agnosco in me illam doctrinae vim, quam tua tribuit laudatio, nec quaenam scri-Pta mea hunc affectum tuum expressierint novici amicitiam tamen posthac justa me pietate culturum, audeo bona fide polliceri. Ut proinde possis jam operam meam tuo etiam jure imposterum flagitare u visum fuerit commodum Hildebrando literae tuae erunt in dubie acceptissimae. Non poterit autem ille exspectationi satisfaceres, quia jam multosanhos hinc abest, επι-οαὶ Ecclesiarum integri amplissimi Ducatus Lyneburgici administrans , nec quod equidem sciam hic variantes lectiones quas expetis olim collegiti
154쪽
AD BAL UZIUM. slegit, codice autem illo nass. nostro nunc destituitur. Igitur quo desiderio tuo satisfiat, ipsemet ego laborem hunc suscepi contulique adeo codicem illum nostraeJudae Bibli-Cthe Cae membranaceum , quem scribendi ratio ignificat, minimum esse quingentorum annorum Sc notae optimae;
cum Synodici libelli editiones echeliana . quae post Ra-
Ciariam, Centuriae Ecclesiasticae Historiae Magde burgensis quam appellant Decimae cap. IX. insertam , altera Sc forte Ultima est , Nec enim illa quam Chemaeus quarto tomo
Francicorum scriptorum p. IOI collocavit, cum pessimo Nemplo sit mutilata, non indigna est, quae reliquis annumeretUr. In conserendo istandisque variis adhibitam abs mojustam industriam, sancte testor Sed&jam tum utra que editio adeb est sibi similis, ut suspicioni sequiori non sit locus. Et sane quod Baronius stribit Tomo X Annal ad ann. 99I, primae editioni intextas esse alias blaspbemias annexa mendacia , mera est aerugo animi Curiae Romanae amore nimi infecti. Flacii vero bonam in edendo fidem abunde utique testari potest , adhuc etiam, qui mobis superes mss. codex , κτῆμα olim ipsius Flacii. Nec enim quod omiserit capitillum LVI , quod in codice nostro additum, a mala ejus fide est, sed errore; quia videtur credidisse Africana illa aliena esse a Gerberti libello ica librario perperam muta,quodq; iam tiam Centuriae quintae fuerint inserta. Vere tamen partem ultimam libelli constare Africanis illis, potuisset discere ex indiculo capitulorum,dcfine capituli vicesimi septimi Sed&,ceu ante dixi, in nostro codice Africanis illis titulus aperte est inditus Capituli LVI,quamvis a Flacio deletus. Ego cum observaverim , a Gerberto passim illa Africana laudari tanquam
normam, ad quam Romani Papae potestas circa Episcopalia
155쪽
Judicia sit exigenda, ab illo esse libello conjuncta, nostrum. que codicem hac etiam parte esse eximium quo justa integritas libello possit per te reddi , etiam illorum varias lectiones notare, duxit retium operae. Quoniam vero Wecheliana editio destituitur illis Africanis, imo codex MSS. unde expressa est, desiit in Capitulo LV institui collationem manuscripti nostri cum illo Codice Canonum Dionysii Exigui, qui prodiit Lutetiae cura Christophori Justelli anno seculi hujus quadragesimo tertio. Nisi quod Canones Concilii Nicaeni Africanis nostris inserti non potuerinta me commode eum Dionysiano illo codice conferri, quia in Canonum illo codice Nicaeni canones reperiuntur, quales illos vertit Dionysius, in Gerbertiani autem libelli Africanis , quales ex Graeco transtulerunt bini illi interpretes Africani; quae versiones nimis multum disserunt. Poterit autem illa versio vetus facili negotio promi ex Conciliorum collectione Suriana quae indubie ad manum tibi est. Omnes vero illas abs me notatas mitto quidem prima chartae facie , primorum quinquaginta quinque capitum, subjuncto indiculo eorum quae continentur capitulo LVI: altera Africanorum quae dixi Longe gratissimum fuerit, libellum illum tandem aliquando reliquis Conciliis nulla mutilatum parte videre adjunctum. Optime prosectbmereberis, doctissime Balugi, isthac cura de Sacerdotio pariter ac Imperios quo magis in odio est libellus Curialium, eb major erit apud intelligentes, bonos,&veri studiosos, nominis tui gloria. Et vero Romanae communionis nemo hactenus prae Curiae metu anis fuit libellum illum publicare nam Sc altera editio, nisi fallor, Bongarsio debetur, perinue atque Synodi Parisiensis de Imaginibus imbnemo ausus fuit ejus omne argumentum vel recitare; ips0- met
156쪽
AD BAL UcIUM. Tm et sarca I. . cap. Is dissimulante, cum ea quae ab Arnul-PhO Aurelianensi cap. 8. acerrime dicta sunt adversus iniquos conatus Romanenses a Damasi Epistola subnixos,
tum illud Gerberti studium intra cancellos ab Africanis quondam Patribus positos Romanam jam tum gliscentem
μο-eΜαν coercendi. Nusquam Baronius commotior est
quam in confutando libello isthoc. me bono illo Gerber- to non dubitavit aperte Urmare in historia anni 909.2Vtilium hactenus in Petri sedem fuisse promotum, qui eandem sedem ita prosciderit ut Gerbertus Tantum abest, ausum quenquam vel laudare vel defendere ab Aurelianensi Ar-Dolpho vel Gerberto dicta . Nec enim cum scriberet Archiepiscopus Spalatensis illa Baronio opposita, .4. num .66.
usque ad 6a, Romanarum amplius erat partium, non certe
cum ederet , Nescio an ferat tuum institutum, adjici Synodo illa quae in Francosuriensi editione annexa sunt Ger-hertiana ad Walde rodum Argentoratensem dc Siguinum Seronensem. 4 Si visum fuerit addere,ex re fuerit adjungere etiam orationem illam Gerberti, quam , ceu habitam in Concilio Mosomensi Centuriatores ex nescio quo Veteri codices nec enim in nostro legitur pag. 3r7. ediderunt; cum eiusdem sit argumenti. Interest sane veritatis, non perire etiam illa, imo cum cura legi. Caeterum perplacet profecto tuum praeclarum propos tum de vulgandis Conciliorum hactenus praetervisorum tomis Libentissim sane symbolam conferam, si quam potero. Vereor autem ut possim, cum parum instructi simus a manu scriptis, S in Germania rarissimae fuerint habitae Synodi, saltim ab aevo Gregorii septimi Episcopis ad seculares curas Principalibus dignitatibus quas sunt consecuti, fro- tractis , Sciapi Episcopalem auctoritatem sua nova monarchia
157쪽
s Epis T. CONR AD BAL UZIUM. narchia e medio tollentibus. Excutienti tamen nunc adeo mihi Centuriam decimam , occurrit pag. 442. Synodus Romana a Joanne XII contra Leonem habita. Expressit illam Nacius ex mss. veteri libro, quem legere me me mini in Bibliotheca nostra Julia. Illius editionem a Mrare placuerit, mittam quas renerero Varias. Quod si quae alia hujus argumenti inciuerint in manus, ignim Cabo Papalium literarum monumenta memini in nostris
mss. complura mihi lecta olim sed forte jam alibi illa
sunt edita, jamque dudum non sunt inspecta. Ut proinde hac vice nihil possim promittere. Quoniam tamen in Codice isthoc mss. qui Reginonem is Synodum Remen sem comprehendi , praeter Apologiam , qua causam sinam Ebbo Remensis defendere est conatus, comparet Paschalis Papae illud Breve , quo Christianae doctrinae per Septentrionalia regna propagatio Ebboni est commissa, illiid indicare Tibi officii mei esse duxi. Nec enim morari te amplius hac vice quidem decet. Tu verb, eruditissime Baliaeti, vale bono literario certo ibite svade, fore semper Tui studiosissimum Helmstadii a Julii 67o. Hermannum Conringium.
, TutelensisS 'P. cmmissimae liter tuae mihi redditae fuerunt his diebusa ociariissim Viro Ioanne Capellano amico meo tuoque, Con
158쪽
ringi Vir Clarissime. Dictu autem discite est, quanta metitii fecerint, qua voluptate perfuderint. Non solum enim humanissime ad meas respondisti, sed admodum erudite, ut de cebat Virum eruditissimum, ac praeterea ad me misisti mariantes lectiones Concilii Remensis adversus Arnvjbum, denique ibi tuam omnem operam amantissime polliceris. Ad quaesiu-gvla tibi respondebo pro tenuitate ingenii Deruditionis meae. Primum gratias Io quod de me ita judiem v in me putes
esse aliquam bonarum rerum cognitionem aesudium recti deinde quod laudas sitim a reverentiam dieam erga memoriam
magni Viri Petri de Marea Archiepiscopi Parisensis , optimi
Patroni a Maecenatis quondam mei. Ingratissimum enim merbie esse oportuit sipro summis ejus in me beneficiis, praefertim pro eximio illo non mulgari amore, qui me prosequebatur, non rependissem saltem gratias quas poteram. Poteram autem aliqua rependere occasione editionis librorum de Concordia Sacerdotii s imperii Lad quam insuper obstrictus eram
Iuprem morientis mandato, vipaulo ante abitionem ex haeetita suam, mihi curam editionemque lucubrationum suarum commiserat. Feci itaque, quod imperaverat, ea fide ea dilue
gentia quae a Viro bono exspectari poterat. Viderint illi quia et ersum me propter hanc editionem clamitant,qua justas conquerendi caussas habeant. Da mihi conscientia pluris si quam hominum sermo, ut Tulliani merbis utar. Neque enim en cur me paenitere debeat inius editionis , tametsi admersumme propter hoc facinus excitata sit gravis illa tempestas av-jus rumorem etiam ad os usque peret ense intelligo ex lite. ris tuis. Laudaverunt interim quotquot bonas literas amant, quotquot veri ae recti amantes sunt. Ade autem acceptus fuit hie liberiis qui bonarum literarum studio ducuntur ut al-u a istius libri editio procvranda fuerit, sic absorpta priore, vine
159쪽
ut ne unum quidem exempla menale remanseri apud Ppo grapbum, Hanc porro postremam ediιionem variis obsermationibus illustra mi ex antiquitate petitis, editis etiam iliis aliquot veterum temporum monumentis , quae nondum in lucem prodierant, es inter alia, quod ad vestram Germaniam spectat, alligatione, ut tum ocabant, stet Horatione Bonifatii VIII. pro confrmando Rege Romanorum berti, quae extat in veteri Codice Bibliotheeae Coibertinae. Cum mero liber quintus, in quo itur de dignitate is auctoritate Legatorum
sedis apostolicae, imperfectus esset, illum supplemi, additi nimirum integris quadraginta apitibus. Quo loco vides, eruditissime Vir, incidisse me necessario in exatissimam contro- mersiam demeariatu piseoporum Thessalonicensin per Ill)ricum necessumque etiam praeterea fuisse, ut excuterem meariatum Episcoporum Arelatensium per Gallias D Ieptem pro- mincias. De sequentium seculorum malis exemplis quae a Baronio ipso D aliis nostrarum partium scriptoribus damnantur, de rapacitate nimirum is ambitione fanuque Legatorum posteriorum temporari, admodum multa dixi, sed neeessitate
potius suscepti argumenti quam libidine detrahendi, tantii mne iderer deserui se madimonium. In me vero libri septimi, in quo agitur dejudiciis eanonicis Episcoporum, addidi ex meo nonnustas obser vationes circa depositionem Arnvlphi Archiepsscopi Remensis quam nonnulli tum putabant v iam esse ipso jure quia facta fuerat, ut febant, praeter Romani Pontificis auctoritatem. Redeo nune ad Concilium Remense, illud nimirum in quo illa Arnu*bi dejectio decreta eLI;
cujus variantes lectiones cum tu ipse adnotameris, tura manu
propria descripstris ex veteri codice eademiae Julia, dupli. eatum benesteium tribuisti. Prima illius editio debetur Mat-ιbia Flacio Illyrico secunda Iacobo Bongaso, uti tu quoque scribis,
160쪽
A CONRINGIUM.feribu, id quodapud nos est constantissimum raditionem Du-ebesuit, utpote mutilam , superioribus duabus annumerandam non esse tecum oraninysentio. . Vir ille doctus fatis se consilio suo facere existimavit, si ea tantum excerperet quae ad historiam pertinebant. . Alibi anim est Synodum illam rursum edere integram 8 emendatissimam, quantum feri poterit. Adjungam autem epistolas Gerberti ad mul rodum D Siguinum, tum etiam orationem eius in Coneilio Iolamen habitam, quam compertum habebam editam fuisse a Centuriatoribus. multam prosedio moluptatem pereepi eum ad eam literarum tuarum partem mentum est, in qua me admones extare in codice AES Aeademiae liae eaput Lin ejusmodi Synodi, quod des in editionibus , illo autem contineri eanones Africanos qui de judicandi intra provinciam Episcopis decreverunLNam canones Africaniperdiu luere adimim te lim obtinure in Gallia, nimirum, opinor, usque ad tempora Gerberti. Nam quis illos Uba laudare ausine siet, quando pro fanctissim legibus irrepsit acre Legatorum imperium saeva libido dominandia Itaque omissa metere diDiplina , exuta priscorum canonum, tanquam obsoletorum, overentia , sola deinde per multum aevi maluit inter nos auctorita epistolarum pontifciarum quae editae sunt in collectione Isidori, praeeipus ero postquam Decretum Gratiani, quod ex istiusmodi decretis ut plurimum constat, publieae legis vim roburque obtinuit in Occidente. Sola, inquam. Nam quis tum meminus poterat meterum regularum in tanta antiquitatis obliῬi-
One, quae omnium mente excaecaverat per eas tempestate 'Aecessit postea immensa illa decretalium epistolarum farrago. quae post Nicolaum Alexandrum secundum emersit. Dint fane multa in bis decretalibus, quae si fuissent bono seculo nati, poterant e ipsa inter bonus merce numerari omnino Bis enim