장음표시 사용
211쪽
6 CONRINGr EpIs ΤΟ ΕΑdecim capitulati nec occurrunt nomina Pontificum recentiora Paschalis secundi. Habemus praeterea Epitomen Canonum Graecam Harmenopuli, κομα olim Leonclavit:
adeoque illud ipsum exempla , unde in Tomum I. Juris Graeco-Romani libellus ille transiit. Utinam ex horum aliquo possit quidquam, Eruditissime Balvetici cedere in usus tuos ac proinde dc publicosi De Paderbornensis Principis Episcopi virtute, doctrinaque inulitata recte judicas ideoque quo magis illum tibi conciliem, propediem partem istam epistolae illi mittam. Aliquamdiu ditionem eius , ut tantum non omnem estphaliam, miles pessime habuit sed jam omnia paulatim redeunt ad pristinam tranquillitatem Vellem posse illud abs me dici de omnibus armis , quae hodie infestant Christianum orbem l Ut sanh pax redeat, Deum calidis precibus veneror. Rusdem tutelae Te coni mendo, Optime Baluzi,
P. S. Nisi grave merit, quaesis attente expendas quae disserui ad Lampadium a pag. 2I. ad 3 q. Scio enim multis videri πυδοξα forte tamen aequis dodoctisjudicibus haud improbabuntur equorum in censu Tu mihi es unus instar omnium. Brevi accipies judicanda , quae jam sub praelo sudant. Vale.
212쪽
VJcesmo quarto Aprilis respondi ad uas allustris
Balugi, quas,iII Kalend. Januarii Tu exarasti, cura autem edusii ego tricesimo Martii nactus fui. Illud responsum meum misi idqm Issi Veriusio
Hasce mittam Paderbornam. curae Eximii illius Principis committam , quoniam Veriusii tantum non perpetua itinera saepe longius justo morantur nostrum utriusque exspectationem: quia etiam ommoda sese offert occasio libellorum aliquid Paderbornam curandi nunc , Ic nudius tertius inde Antonium Augustinum tuum a Principe accepi. Etsi enim nihil habeam ad manum quod jam persectum, attamen existimatio ejus quo polles judicii compellit me quasi , etiam intempestive Tuae censurae subjicere mea r saltim uti in tempore fiat si opus fuerit eorum emendatio. Mitto igitur hac vice quicquid est typis excu- sum mearum cum Academicarum Antiquitatum , is mExercitationum de Republica Imperii Germanici, reliqua imposterum additurus obnixe autem rogo, ne graVeris Don legere duntaxat illa qua soles judicii acrimonia , sed etiam liberae tuae censurae participem me quam ocissime facere. Annos amplius viginti est quum utrumque librum edidi prima vices etsi igitur mihi non sit integrum, nunc Omnia perficereiustis numeris, recensionem tamen ita instituere est animum, ne quid enorialiter exorbitet. Quam in
213쪽
6 CONRINGI EPIsΤOLA in rem Tu doctissime Baluet , mihi poteris esse usui praemille aliis lectoribus inuandoquidem rari sint Antiquitatum, Reipublica atque Ecclesiiae gnari ramo paucis soleant esse illae alicui curae, quarum tamen peritia multum mihi laboris peperit. Si meam operam Tu probaveris , fortas. sis possiit illa aliquando esse commodo restituendis Imperii rebus, si quis Caroli Magni aemulus velit iis manum admovere Augustinus Tuus , etsi illum non nisi quasi pertransennam atque errante oculo hactenus lustrare fuerit concessum, perplacet,ut hactenus Tua omnia. Quin igitur Tu,optime Balugi, jam pergas consimilem diligentiam Capitularibus expoliendis impendere. Quaenam sit ratio earum , quae in Bibliotheca Julia delitescunt, antiquarum Collectionum Canonicarum, nisi fallor, jam accepisti. Siquid earum desideraveris, faxo uti nanciscaris ' Vale&me lavori magni Mecaenatis, Illustrissimi inquam Coiberti, perge commendare, nisi forte Martis cura omnem Palla. dis existimationem exstinxit.
Hesmiladii, 3. Junii 673. devotissimis cultor H conri ius.
S. P. D. Post eas quas XIIIIal.Januari proximi anni exarasti, nihil tuarum accepi, optime Baluti Nactus ego illas tuas fui quidem demum o Martii a me tamen iis responsum est
214쪽
est amitam vicesimo quarto Aprilis. Jam antehac vero Cum 23. Febr. tum L Martii aliquid ad te dederam. Illas autem tres, nisi fallit memoria, Coloniam misi a Legato Veriusio curandam cujus frater Abbas coram quia retulit mihi pridem illas Lutetiam pervenisse , spero equidem recte tibi esse traditas. Tertio decimo Junii iterum non literas duntaxat, sed etiam partem cum mearum Exercitatio una Academicarum de Republica Imperii Germanici, tum operis de Antiquitatibus Academicis accurato tuo judicio tempestive censendam, misi Paderbornam, ad litera- tissimum Principem qui NonisJuliis respondit, propediem se destinaturum ad te missum sibi fasticulum. Eapropter haud dubie etiam haec jam venerunt in tuas manus. Recenseo autem haec non exprobrandi tibi silentium animo, sed tantum ut intelligas , post tantum intervallum a. vide me vicissim tuas desiderare. Et verbiumprimis tenet me exspectatio promissae pridem censurae tuae eorum Iibrorum , quos anno superiore per Veriusium curavi, recteque non tu minus quam Capellanus noster jam men-ΩJanuario accepisti. Exopto vero jam mihi Z ultimorum , quae dixi celsissimo Principi Paderbornens commissa , doctum judicium tuum. Utinam tandem aliquando voti fiam compos Nec enim obstare arbitror valetudinem, quo minus more solito prompte responders quia Capellani nostri postremae ct recentes satis nihil sinistri memoraverunt. De constantia quoque affectus erga me tui dubitare nefas arbitror. Causam diuturnioris silentii existimo esse viarum incerta,omnia turbantibus infestis a mis. Etiam vero mihi am intercepta est commoditas aliquid mittendi per Ver)usium, ex quo ille Colonia relicta Berolinunt commigravit, in aula Brandenburgici Electo. I ris
215쪽
66 CONR EPIST AD BAL UZIUM' ris imposterum, donec pax omnino fuerit composita, iussu Regio commoraturus Eoque hasce nunc mittet aulaio. stra Brunsvicensis postar, quam vocant, ministerio inuas tu velis uti, recte omnino curabit Beckius Principum meorum Lutetiae degens gens perpetuus , Capellano nostro haud ignotus, modo literis haud prolixis res popsit expediri. Forte tamen haud deest tibi Coloniae, etiamsi Veriusius discessierit, in comitatu Regiorum Legatorum qui utrique nostrum literis curandis rem velit gratam se. cere. Sed dc utrique nostrum libentissime beneficum sese praebebit Paderbornensis Princeps. Huic partem Epistolae tuae quam XIII. Kalend. Jan. exarasti,cum misissem, simulque aurem vellicashm quasi de illustrissimi Marca imagine, dono tuo, Sc monumentis Paderbornensibus tibi mittendis, hisce verbis mihi responsum est. Legi cum moluptate trans
missas pastinas Antiquitatum Academicarum, per eum qui binas mibi epistolas tuas reddidit , mitto ad te imaginem Archiepiscopi de Assa, ea a Balvetio promissam, ad quem etiam fasciculum tuum propediem destinabo. Is Monumenta mea ampossidet, pluris merito mea videtur aestimare. De ejus Epistoli parte mecum communicata gratias tibi habeo , opto ut porro ejus miri amicitiam ac memoriam mibi conservebat' cvilodias. Cum acceperim itaque jam desideratam pri dem Marcae imaginem, gratiast tibi pro dono habeo; et
scripta areae longe mihi potiora sint, ceu imaginem asi mi virtute atque doctrina excultissimi, referentia Pe eem vero in te optime a iugi, si studeam conservare Dpud te Principum nostrorum longe doctissimi memoriam: praesertim quia illam Monumenta etiam Paderbornensia aeternam effecerunt, jamque etiam ab aliis apud vos colitur
ille, ex quo innotuit quod sane Epinicium Ludovico Regi dictum
216쪽
BAL Uz II EpIs Tox es dictum nostrique inscriptum notiani Caroli dela Rue, eximii sane poetae , luculente testatur. Quin tu potius memoriam mei conserves atque custodias in animo Illustrissimi Marcemitis Coiberti, quanquam Regiae munificentiae in me aliosque sontes videantur jam exarescere. Si intellexero haud aegr acceptum iri, scribam illi nonnulla quae sorte usibus Regiis haud sint incommoda. Tu vero clarissime Balugi vale S. perge favere Hesmstadiicio August. Tibi Milissimo 1673 - Conringio XXV.
HERMANNO CONRINGIOSTEPHANUS BAL UZIUS
S. - . D. TR summa literarum tuarum exspectatione, Conringi mrela- Irusime, redditae diibisunt nuper vas ad me dedisti VIXaLFebrtiarii III Nonas Martii, novissime autem eae quas seripseras VIII Kal. Maiia quas antequam respondeam, oportet primi me tibi gratias agere pro libris tuis ad me mis-m, quos et ero Vir illustris euinius adme bonasti e ea maxima ud feri inter tumultus bellicos potuit diligentia perferri curavit, unaque illos quos bibliothecae Coibertinae destina'eras Majore tamen tibi gratia debeo pro honorifica mei mentione facta in Annotatis ad Lampadium se incensura diplomatis Linduetiensis tibi me eo etiam honore dignatus es, ut meam de bo argumento ad te scriptam epistolam illi edi-Ia deris
217쪽
deris, tanquam isto testimonio confirmatam putares sententiam tuam de falsitate diplomatis Legi tuum illud opus summa cum voluptate , propter multiplicem eruditioni copiam ει quia semper Dubique prae tefers studium 'eritatis adversu fraudesse technas mali imi Gavisin autem magnopere sum , cum Iegi testimonium a te inpagina AIL redditum ingentibus Ferdinandi Episcopi Principis aderbornensis Dirtutibus,
quem jure meritoque vocas summumsecvli nostri ornamentum, praecipue autem Germaniae vestrae. Vellem fan ut omnes Episcopi Ferdinando simile essent, otiumque suum, quod in primis debent curando qregi boni etiam literi concederent, hoe est, meminissent se Episcopos esse. Sed quandoquidem aliis occupationibin se tribuere malunt quam studiis iterarum, utantur libero arbitrio suo nos Ferdinandum admiremur, co- Iamus , imitemur pro viritim nostrarum modulo. Accidit illud gloria excessentissimi Viri, quod iliustrissimis Coibertus imaginem ejus , quam is ad me miserat anno superiore, in bibliotheca sua reponi voluit in conspicuo loco, quidem nulla focia imagine adbibita. Nulla enim mirorum illustrium magines in ista bibliotheea habentur praeter illam de qua ntinegitur ut vel hine intelligant vestri Germani, Gallos nox detrectare virtutes hominum Germanorum. In pagoso ais tibi non probari sententiam meam de Ar ebicapellano, quem in notis ad Iobardum monuρram distanolim sacri palatii Archiepiseopum, isqve tibi istud nondum esse persuasum si Arcbicapellanus non nisi Episcopus esset Ego, mi Conringi , simpliciter scripstram quod in praefatione Concilii Ioguntiaci scriptum videram de Hildebuido Coloniens Archiepiscopo, ubi ipse se vocat acri palatii Archiepiscopum tu omnibio quae bactenus prodierunt sim Concilii editionibur. Quo uisiceremibi potest ad firmandum scriptionem hanc Ne m.
218쪽
Neque enim satisfacit quod ais ideri mendosum id esse, re- pcmendumque ita ut legatur Hildebaldus Archiepiscopus
Coloniensis des acri palatii Capellanus Nam praeterquam quod huie tuae conjecturae omnes editiones repugnant, quod tu nullum veterem librum manuscriptum laudas tuae mendationis auctorem, patet ex praefatione illa Concilii AJ untiaci Episcopos oui ei interfuerunt, non fecisse mentionem sedium suarum no 'inaque tantum sva posuise nota idelicet Principi ad quem scribebant. Sed praeterea notus lim est An-gilramnum Episcopum fetensem , qui facri palatii Archiea-pellanus fuit ante Hildebaldum , ocari Orchiepiscopum in capite LVConcilii Franeo ordiensis Uapud Aleuinum in epi: sola LXXIX. ad usualdum. Hae sunt merba Alcuini: Nam olim per Angliramnum Archiepiscopum & Sanctae
Capellae Primicerium me ipsum vestrae commendavi Sanctitati in Quin D in meteribis chartis monasterii Sancti Arnu bi fetensis, ut in historia Episcoporum Ietensium narrat Episcopus Madaurensis, diserte nominatur Angei ramus Archiepiscopus si Palatii Capellanus Denique rogo Aletensis Episcopus, qui post Angili amnum in ea cathedra sedit, frequenter vocatur Archiepssevus in annalibus bactis illorum temporum , quod nullo negotio posset ostendi. Idem in apologetico Ebbonis Archiepiscopi Remensis dicitur Archipalatinus Praesul in tomo septimo Spirilegi Dacherianipag 7ρ. id st Archiprae ut palatinus. senis et eleres chartae Gon-ziensis monasterii a Chit letio relatae in indiciu Hispanicis pag. Is eum moeant Archiepiscopum sacri palatii capellanum sev verae ilia simi, seu falsae. Num David Bum ellus contendit illas esse supposititias Attamen brodeganIω Episcopus fetensis, qui publippin Rege floruit, iocatur etiam
Archiepiscopus, tamets nullibi legatur fuisse Iaeripalatu Ar-
219쪽
ebicapcllanus. Atque hune titulum ei tributum fuisse a De-pbano III Romano Pontifce, cum ei Pallium traderet, docet manifestissimis verbis Anastasius Bibliothecarius , qui digni tutem illam cum concessione Palti conjunctam fui de Iatu inmnuit. Dum in Francia esset positus, inquit, Rodigangosanctissimo Viro Episcopo Pallium tribuit Archiepiscopum ordinavit. Quod confirmari posse videtur ex fragmeni Chroni ci sancti Ovdonis edito in Historia Episcoporum Metensium pag. 276 ubi occasione Pallii concessu Walone Episcopo Metensi aDanne VIIL auctor ait: Ex cujus rei enarratione liquet ex qua caussa praefati Metenses Episcopi id est, Urbitius, Chrodegangus, Anglira n Drogo, qui
Pallio ornati fuerant a Romanis Pontifcibushnomine Archiepiscoporum intitulati leguntur. Quod etiam notatum ε rabAuberto raeo in Chronico Belgico ad annum DCccXLIV. Eundem ob causam Tibeo visus Aurelianensis Episcopus motatur Archiepiscopus in Praecepto Ludovici ii pro Ecclesia Aurelianensi, ut observatum a me est in praefatione ad dialo- Os Antonii Augustini de emendatione Gratiani. Unde eoia iri posse videtur Episcopos qui fuere sacri palatii Archicapellani, quique eodem tempore vocati sunt etiam Archiepiscopi, non ideo Archiepiscopos dictos quod essent Archicapellani sed quia Archiepiscopi titulo nomine donati fuerunt a Romanis Pontificibus eum traditione Pallii praesertim cum et ideamus Ebroinum Episcopum Pictaviensem, qui sub Carolo Calmo Arobicapellanus sui Deri palatii, quis in Concilio Vernensi praesedi supra Irinionem Archiepihopum Senonensem, simplieiter Episcopum vocari ubique , nunquam Arebiepiscopum.
Vides eruditissime Vir, non Asimulare me argumenta
quae adferripossunt adversus id quod a me scriptum est , adeoque
220쪽
oque agere bona fide. Haec tamen omnia nullatentia praejudicant adversus scriptionem meam. Tametsi enim videam Hildebaldum se morare sacri palatii Archiepiscopum, Dro ponem ver Archipalatinum Praesulem me Archipraesulem Palatinum, non disputo tamen an ea appellatio illis obvenerit
ob dignitatem palatinam, an vero ab externa vadam potentia inibi fatis est quod um munere illo ornabantur , sacri palatii Archiepiscopi , D, quod idem st, Archipraefulci dicebantur. Neque enim dixi id constanter ac perpetvὸ obsermatum esse ut Archicapelianis inaretur Archiepiscopus Haec ad te mir clarissime , scribendis putavi, ut apertior tibi esset mea mens, neque amplius tenearis suspensus. Redeo nunc ad epistolas tuas. A primum quidem ut ad id respondeam quod pertinet ad gloriam in nyissimi Regis nostri literarum ac literatorum patroni, dona quae ille tribuere consuevit bο-minibus eruditis retiam inter immensos gravissimi belli sumptu largietur, que pro anno praeterito destinaverat, ut antea solebat iamque perseripta ea de re sunt diplomata; inter quae Davum vidi, Vir eruditi me. Itaque certus esse potes de munitentia regia Dubium nulli e se potest quin is, pro sua in Deum pietate , in Ecclesiam amore, operam Iliam lubenre conlaturus sit ad sarciendam Ecclesiae concordiam, si sese occasio favorabilis serat. Scripta tamen illa quae apud
vos circumferuntur , non arbitror profecta ab atilioritate ejus thinam hinc Viri principes se magnates excitentur ad integrandas scissae religionis rest Legi, prout optaveras epistolas quas de eo ferme argumento scripsisti, octavam nimirum , XXXI. LVII Lx in quibus deprεhendi sane plurima laude digna consilium paci studiosissimum. Sed homines timus mi Conrangi.