장음표시 사용
71쪽
73쪽
LIBERQuoi dono lepidum novum libellum
arido modo pumice expolitum Corneli, tibici namque tu solebas meas esse aliquid putare nugas iam tum cum ausus es unus Italorum omne aevum tribus explicare chartis doctis, Iuppiter, et laboriosis.
quare habe tibi quicquid hoc libelli
qualecumque quod, o patrona Virgo, plus uno maneat perenne Saeclo.
Passer, deliciae meae puellae, qui cum ludere, quem in Sinu tenere, quo primum digitum dare alpetentiet acris solet incitare morSUS, cum desiderio meo nitenticarum nescio quid libet iocari,
74쪽
CATULLUS II IV et solaciolum sui doloriscordi est, cum gravis acquiescat ardor; tecum ludere sic ut ipsa posse et tristis animi levare curaS, Iotam gratum est mihi quam ferunt puellae pernici aureolum fuisse malum,
quod zonam soluit diu ligatam.
Lugete, o Veneres Cupidinesque,
et quantum est hominum Venustiorum. PaSSer mortuu est meae puellae,
passer, deliciae meae puellae, quem plus illa oculis suis amabat: snam mellitus erat suamque norat ipsam tam bene quam puella matrem, nec sese a gremio illius movebat, sed circumsiliens modo huc modo illuc ad solam dominam usque pipiabat. Ioqui nunc it per iter tenebricosum illuc, unde negant redire quemquam. at vobis male sit, malae tenebrae Orci, quae omnia bella devoratis :tam bellum mihi passerem abstulistis is factum male vae mi esse passer, cui nunc opera meae puellae
flendo turgiduli rubent ocelli.
Phasellus ille, quem videtis, hospites,
ais fuisse navium celerrimus, neque dius natantis impetum trabis nequis Se praeterire, sive palmulis opus foret volare sive linteo se hoc negat minacis Adriatici
75쪽
CATULLUS IV V negare litus insulasve Cycladas Rhodumque nobilem horridamque fraciam
Propontida, trucemve Onticum sinum,
ubi iste post phasellus antea fuit tocomata silva nam Cytorio in iugo loquente saepe sibilum edidit coma. Amastri Pontica et Cytore buxifer, tibi haec fuisse et esse cognitisSima ait phasellus ultima ex origine stuo stetisse dicit in cacumine, tuo imbuisse palmulas in aequore, et inde tot per impotentia freta
erum tulisse, laeva sive dextera Uocaret aura, Sive utrumque Iuppiter o
simul secundus incidisset in pedem; neque ulla vota litoralibus densibi esse facta, cum Veniret a marei novissimo hunc ad usque limpidum lacum. sed haec prius fuere nunc recondita asSenet quiete seque dedicat tibi, gemelle Castor et gemelle Castoris. Vivamus, mea Lesbia, atque amemus,
rumoresque Senum Severiorum omnes unius aestimemus assis.
soles occidere et redire possunt: nobis, cum semel occidit brevis lux, nox Si perpetua una dormienda. da mi basia mille, deinde centum, dein mille altera, dein secunda Centum, deinde usque altera mille, deinde centum. dein, cum milia multa fecerimus, conturbabimus illa, ne Sciamus, aut nequis malus invidere possit,
cum tantum sciat esse basiorum.
76쪽
Flavi, delicias tuas Catullo, ne sint illepidae atque inelegantes,
velles dicere, nec taCere POSSCS. Verum nescio quid febriculosi scorti diligis hoc pudet fateri. nam te non Viduas iacere noctes nequiquam tacitum cubile clamat sertis ac Syrio fragrans olivo, pulvinusque peraeque et hic et ille attritus, tremulique quassa lecti oargutatio inambulatioque. nam ni stupra valet nihil tacere. cur non tam latera ecfutura pandas, ne tu quid facias ineptiarum. quare, quicquid habes boni malique, sdic nobis. volo te ac tuo amoreSad caelum lepido vocare erSu.
Quaeris, quot mihi basiationes tuae, Lesbia, sint Sati Superque. quam magnus numerus Libyssae harenae lasarpiciferis iacet Cyrenis,
oraclum Iovis inter aestuosi et Batri veteris sacrum sepulcrum, aut quam sidera multa, Cum tacet nOX, furtivos hominum Vident amore S, tam te basia multa basiare Vesano Satis et super Catullo est, quae ne pernumerare curiosi possint nec mala fascinare lingua.
77쪽
Miser Catulle, desinas ineptire, et quod vides perisse perditum ducas. fulsere quondam candidi tibi soles,
cum Ventitabas quo puella ducebat amata nobis quantum amabitur nulla sibi illa multa tum iocosa fiebant, quae tu volebas nec puella nolebat. fulsere vere candidi tibi soles. nunc iam illa non vult tu quoque impotens noli nec quae fugit sectare, nec mi Ser Ut Ue, Iosed obstinata mente perfer, obdura. vale, puella. iam Catullus obdurat, nec te requiret nec rogabit invitam. at tu dolebis, cum rogaberis nulla. Scelesta ne tu quae tibi manet vita squis nunc te adibit cui videberis bella quem nunc amabis 8 cuius esse diceris quem basiabisci cui labella mordebis tat tu, Catulle, destinatus obdura.
Verani, omnibus o meis amicis antistans mihi milibus trecentis, venistine domum ad tuos enates fratresque unanimosinamque matrem Venisti mihi nuntii beati visam te incolumem audiamque Hiberum
narrantem loca, facta, nationeS, ut mo e St tuus, applicansque collum iucundum os oculosque SaViabor. quantum est hominum beatiorum,
quid me laetius est beatiusve t
78쪽
Varus me meus ad Suo amores visum duxerat e foro otiosum,
scortillum, ut mihi tum repente Visum est, non sane illepidum neque invenustum. huc ut venimus, incidere nobis sSermones Varii, in quibus, quid esset iam Bithynia, quo modo se haberet, ecquonam mihi profuisset aere.
respondi id quod erat, nihil neque ipsis
nec aestoribu esse ne cohorti. o
Cur quisquam caput unctius referret 8 praesertim quibus esset irrumator praetor, nec faceret pili cohortem. at certe tamen,' inquiunt quod illic natum dicitur esse, comparasti is ad lecticam homines. ego, ut puellae unum me facerem beatiorem,
non inquam mihi tam fuit maligne, ut provincia quod mala incidisset,
non pos Sem octo homines parare rectos.' aciat mi nullus erat nec hic neque illic, fractum qui Veteris pedem grabati in collo sibi collocare OSSet. hic illa, ut decuit cinaediorem, quaeso inquit mihi, mi Catulle, paulum asistos commoda : nam Volo ad Serapim deferri. mane me ' inquit puellae 'istud, quod modo dixeram, me habere, fugit me ratio : meus sodalis Cinna est Gaius, is sibi paravit soUerum, utrum illius an mei, quid ad me tutor tam bene quam mihi pararim. sed tu insulsa male ac molesta vivis, per quam non licet esse negligentem.'
79쪽
Furi et Aureli, comites Catulli,
sive in extremos penetrabit Indos, litus ut longe resonante Eoa tunditur unda, sive in Hyrcanos Arabesve molles seu Sacas sagittiferoSU Parthos, sive qua septemgeminus colorat aequora Nilus, sive trans altas gradietur Alpes, Caesaris visens monimenta magni, Io
Gallicum Rhenum horribilesque vultu in
usque BritannOS, omnia haec, quaecumque feret Voluntas caelitum, temptare simul parati, pauca nuntiate meae puellae is non bona dicta. cum sui vivat Valeatque moechis, quos simul complexa tenet trecentOS, nullum amans Vere, sed identidem omnium ilia rumpens : O
nec meum respectet, ut ante, amorem,
qui illius culpa cecidit, velut prati ultimi flos, praetereunte Ostquam
Marrucine Asini, manu sinistra non belle uteris in ioco atque vino: tollis lintea neglegentiorum. hoc salsum esse putas i fugit te, inepte quamvis sordida res et invenusta St. non credis mihi t crede Pollioni fratri, qui tua furta vel talento
80쪽
CATULLUS II XIV multari velit est enim leporum dissertus puer ac facetiarum. quare aut hendecasyllabos trecentos expecta, aut mihi linteum remitte, quod me non movet aestimatione, Verum est mnemosynum mei sodalis. nam sudaria Saetaba ex Hiberet miserunt mihi muneri Fabullus et Veranius haec amem neceSSe Stu Veraniolum meum et Fabullum.
Cenabis bene, mi Fabulle, apud me paucis, si tibi di favent, diebus,
si tecum attuleris bonam atque magnam cenam, non sine candida puella et vino et Sale et omnibus cachinnis. haec si, inquam, attuleris, VenuStem OSter,
cenabis bene : nam tui Catulli
plenus sacculus est aranearum. sed contra accipies meros amoreS
seu quid suavius elegantiusve St: nam unguentum dabo quod meae puellae donarunt Veneres Cupidinesque, quod tu cum olfacies, deos rogabiS, totum ut te faciant, Fabulle, nasum.
Ne te plus oculis mei amarem, iucundissime Calve, munere isto odissem te odio Vatiniano: nam quid feci ego quidve sum locutuS, Cur me tot male perderes poetististi di mala multa dent clienti.