장음표시 사용
111쪽
ἐκ νομου πάλιν χωρίου Mττικου ουτω καλουμένου, ἐν ἡ νέμουσιν, ώς νεμήσεως παρακειμενης. Sequitui' in IIS. Uphthon s ου, initiunt alicuius missitainenti, quod non complevit librarius.' Ρ. E. Librarius voluit oύτω fBίδυμος γJ - Aiacisne Didymuni confidenter alioruna sententias resutantein, qui Stephano Byzantio teste de pagis Atticis Reeuratioretii αναγραφήν edidit.
- 4) O. C. 1069 μπυκτήρια τα φάλαρα. Σοφοκλῆς Οἰδίποδι ἐν Κολωνῶ. Schol. LauI'. tacet. b) Antig. l κοινό ν - τὸ δὲ κοινὼν ὁ Σοφοκλῆς συνεχῶς ἐπὶ τοs αδελφοί τίθησιν, οἷον καὶ ἐν ταῖς 'INροφοροις
πολυκοινον ζύμφιτρίταν ἀντὶ τοὐ πολυάδελφον. Haec schol. La. p. 69, in quibus uniuiadvertas usuna Vocabuli συνεχῶς, ut suspicor, meum; es. Selaol. ad Euri Tro. 82 p. 25 Kauipna. συνεχῶς
ὁ Συριπίδης μῶρα λέγει τα ακόλαστα καὶ κατωφερῆ: et vocabuli τέταχεν ὀbvii in scholl. Eurip. o. g. Andmna. 967 p. 41 Witetsch. inale τέτευχεν cod. Guelf. ap. Matth. vol. V p. 588) sclioi. Hom. Il. p. 374 Belch. Ν bl T) Hesycli. ΙI 295 κοινός - αδελφός Σοφοκλῆς Ἀντιγόνη Ω κοινὸν αὐτάδελφον 'Iσμήνης κάρα, καὶ ἐν Γδρο- φύροις ' πολύκοινον 'Aμφιτρίτην. 6) Trach. 94 Ηos. I. l65 αἰόλη νύξ λῆτοι μέλαιναῆ ποικίλη διὰ τα ἄστρα. Σοφοκλῆς Tραχινίαις. Schol. La. p. l3l post μέλαινα addit ώς οἱ νεώτεροι. Cf. Belah. anecdd. 359, 3 Bachin. anecdd. 47, is) Εustalli. Si 4, 23. 7) ll9. Hes. Ι 453 ἀπλάκητον ' αναμάρτητον. Σοφοκλῆς Τραχινίαις. Schol. p. l33 sub lentinate αλλά τις
θεῶν - ἀναμάρτητον καὶ δίκαιον ὁντα. CL Behic. aneedd.
8) 236. Hos. Ι l08 ἀείρομαι ' ἄνω αἴρομαι. Σοφοκλῆς Τραχινίαις. Schol. La. p. l39 De his quidein caret. 9) 223. Hos. I 402 ἀντίπρω ρα ' ἀντιπρόσωπα. πρῶρα γὰρ τὰ πρόσωπον καὶ ανδρόπρωρον ἀνδροπρόσωπον. Σοφοκλῆς Τραχινίαις. Schol. La. p. 139 ὴ ἀντιπρόσωπα, ἡκ' ἄψιν ὁρώμενα.
112쪽
l0ὶ 527. Ηes. I 305 ἀμφίνεικος ' περιμάχητος, εναντίους ἔχων λόγους. Σοφοκλης Τραχινίαις. Schol. p. 352 ἀμφινίκητον ἔμμα νύμφης' ἀντὶ τοs περιμάχητος νύμφη , περιφραστικῶς. Reticere nequeo, offendi Ilieitiasculino vocabuli ἔχων genere. Fortast sis potitis litie pertinet corrupta Hesrihil glossa. Ι 303 ἀμφι λιχῆ περιμάχητον.
κατ' ἀντίφρασιν. Σοφοκλῆς Tραχινίαις Ιn schol. L.R. explicatur lectio codd. nostroruni ἀνευφώνησεν. Belch.
anoodd. I p. 399, i 4 liabet ἀνευφήμηοε ἐθρήνησε Πλάτων.
Vide igitur ne niancus sit Hesycli si locus sic fere supplendus: ἀνευφήμησε ' εθρήνησε Πλάτων. 'Aνευ φωνή - σει - ἀνοιμώξει, κατ' ἀντίφρασιν. Σοφοκλῆς Τραχινίαις. Similom labent perpessus est Phot. l48, 6. 7 κατευ χεσθαι, το καταρῶσθαι ' ουτως Πλάτων. Κατεύχεσθαι των 'Aχαιῶν - ἀντὶ τοs κατὰ των 'Aχαιῶν εἴχεσθαι. ούτως Σοφοκλῆς. Prior enim Hesyclduin quo litis exstans est Soplioclen, posterior Platonis Reinp. III p. 393 ed. H. Stepli. respicit. Attalueii liaud lectori's Hesycli si fidotii fulcim auctoritate optiinomain solioli. Vat. 909 in Eurip. Ti ,. 580 p. 20 e l. KRInpna. Παιῶνα δε φησι κατ'
ἀντίφρασιν ώς το ἄπας δ' ἀνευφήμησ εν οἰμωγῆ
στιγοφόρω. Horum in Selioli. nillil superest, sed lecta sunt a soliol. V. HOID. H. O 26.
μαι ' Σοφοκλῆς Αἰαντι μαστιγοφόρω. Hoc loco nunc ἐξα-
113쪽
λευσομαι vulgatur, Lot echio iudice unice veram. Schol. Lia. p. 248 cum Hesychio facit adiciens insuper ἐκκλίνω. t 6) 905. Hos. Ι 648 αφρακτος ' ἀφυλακτος x A. μ. Concinunt schol. p. 26. . Ceteriun αφαρκτος, quod idem Hes. praebet Ι 636, verum Videtur reVocandumque, ut
ἀντὶ του ἀποτυχεῖν. His carent scholia Sophoclea, at habent schol. ad Eur. Alc. 899 t. V p. 536 ed. Matth. l8) 678. Hos. Ι 286 αμπυκες - ἡ τροχοι. Oυ- τω Σοφοκλῆς ἐν Φιλοκτήτη διὰ το κυκλοτερες. Schol. P. 304 κατ' ἄμπυκα κατὰ τον τρόχον δεδεμένον, cis. Eustath. p. 1280, 58 Pausaniam, ut solet, compilans, quem Di
is) Eloci. 6. Hesych. II 508 λυκοκτόνου θεοs Σοφοκλῆς 'Hλέκτρα. υρίσταρχος διὰ τὰ τον θεὸν νόμιον εἶναι , καὶ τὴν των βοσκήμάτων φυλακὴν ποιουμενον τον 'Aπόλλωνα ἀναιρεῖν τους λυκους. ἔστι γὰρ ὁ λύκος ἱερὸν υπόλλωνος. Schol. La. p. 329 λυκοκτόνον τον υπόλλωνα οι μὲν h. e. Aristarchus) δια τὼ νόμιον εἶναι τον θεὰν καὶ τὴν των β. φ. π.J τοὐς ἐπιβουλους αυτῶν λέ- κουςJ φονευειν, διὸ καὶ λυκους αυτω φασι θυεσθαι ἐν 'υρ- γει. οἱ δὲ διὰ τὁ ἱερὸν εἶναι τὰ ζωον, ως καὶ τῆ Ἀρτεμίδι τὰς ἐλάφους κτέ. Hinc apud PIesychium pro ἔστι γὰρ
20 98. Hos. I 395 αντήρεις ' αντιθέτους. Σοφοκλῆς υλέκτρα απὀ των ἐρεσσόντων, οταν κατ ἶσον ἐλαυ- νωσι καὶ μὴ ἐπὶ θάτερα περιωθῆται ἡ ναυς. Post ἀντιθέτους excidit αντερέσσοντας. Sic enim Diogenianus RP. et. m. p. li 2. 27). - Schol. La. p. 335 Ἀντήρεις) ἀντιθέτους. - Μετῆκται απὰ των ἐρεσσόντων ἔταν κατῖσον ἐρέσσωσιν καὶ μὴ εἰς θάτερον περιωθῆται ἡ ναυς. - 213 1023. Hos. Ι 1334 ἐπηγγελλόμηw παρεκάλουν, ἐπέστελλον. Σοφοκλῆς 'Hλέκτρα. Accedit schol. La. p. 37l το παρακαλεῖν ἀπαγγέλλειν φησίν leg. ἐπαγγέλλειν).
114쪽
λεκτρα την μάχαιραν ἔφη. . liol. p. 380 To ξίφος αὐήκονημένον εἰς αἶμα καὶ φόνον. CL Bi klc. anee ld. I p. 356, 17 Diogenianus) et. ni. p. 35, 4 αἱμάτη μάχαιρα παρὰ G Po- κλεῖ. - Κolsteriis in Schnoi loe,vini Philol. V 4 p. 632 pro, IMA conicit AI A. Milii αἱμάτη vomitia videtur: νεα- κῆ χεροῖν ἔχων αἱμάτqν. Alcman ap. ClaOorob. Bolcheri III p. 1IS2 sis. 55 Bglc.) Λουρὶ δὲ ξυστῶ μέμηνεν Αἶας αἱματῶ τε Μέμνων log. αἱματα τε. 24) O. T. 173. IIos. II 3I, 32 ἰηῖους καμά- Τους ' τους κατα τον τόκον, ἐν ω ἰῶσι φωνὰς διὰ τοὐς πόνους καὶ τὰς ωδῖνας αἱ τίκτουσαι. τινὲς δὲ τοὐς θρηνητι- κους τινους γ) ἀπδ τοί γαλίμου. Σοφοκλῆς Οἰδίποδι τυραννω. - Πνούς, quod sit omini in τόνους mutarent, o diuograpitia ortuna videtur. Seliol. p. l2 αἱ δὲ γυναῖκες ἔν ταῖς ἀνάγκαις τὰς τοιαύτας ἀφιῆσι φωνάς. οἱ δὲ ἀκούουσι τῶν θρηνητικῶν.
πληξ' η ἐξ αμφοτέρων ἐλασία. ἡ leg. ἐκατέρωθεν
πληττουσα ἔκ τε πατρὸς καὶ μητρός. 27 467. IIos. I llu ἀελλάδων ῖππωπι ταχέων. Σοφοκλῆς Οἰδίποδι τυράννω. Soliol. p. 22 ἀελλοπόδ ω ν, ταχέων. Sui l. Pliot., cilii ἀελλώδων logunt, Bolch. 346, 20 αἱ ταχεῖαι. καὶ τούτο τραγικόν. 28) 723. IIos. I 677. 678 βαιόπι ολίγον. μικρόν.
Σοφοκλῆς δὲ Οἰδίποδι τυράννω ἀντι i διαστέλλειJ τos log. τῶ) ἀφθόνος li. o. ἀφθονους και πολλος h. o. πολλους). Καὶ ἐν Αἰχμαλωτίσιν sol) γραμμα ἴτικοὶ l βαιών log. βαιῆς ἐκβαλών log. ἐκλαμβάνουσιν, Ιἀντὶ τῆς μικρῆςJ. Respicit
versiain ἔσπεισα βαιῆς κυλικος ῶστε δεύτερα. Scholia nostra lino mi idolia obsorvationo carent, vid. tamen O. C. Duiligo i by Cooste
115쪽
1653) sed no vo bo quidem Hesychio breviores si int ad
ἀποτρέψαιτο.Itaque hae glossae tae iudice ad unaIII omnes e le-κico Didymi tragico Hesychium perinanaVerunt; inter- Pres Linurentianus aut indidem repetiit, ut Tracta. 1161 El. 89. 451, aut e Didymi commentariis erinit. Nain cuni con- stet ex epistula ad Eulogiunt praemissa, Didymi glossariam tragicamim sarrainem in Hesychio inesse, eademque una cum eoInmentariiη in Soplioclem conscriptis usiani Laurentianum esse interpretena, quaenam, siuaeso, probabilior liine coniectura, cluant a DidyIno auctore prosecta esse quae tuae Hesychius cuni scholiis Laur. liabet communia γSed plures etiana supersunt loci, in quibus Diogenianus Hosychii Photii all. cuni scholiis conspiratis eo ducit, ut I idyini vestigia persequi possitnus. Auspicabimur ab Aiace, vulgarena tabula n ordinem abliine sequentes. Insi is locus est V. 56 κυκλω ραχίζων ' κατὰ
πάντα τόπον τῆς ἐπαυλεως σπάζων καὶ διακόπτωπι διὰ τοτην πρώτην καὶ μεγάλην διακοπὴν κατὰ ἐάχιν γίνεσθαι. ἐκ μεταφορῆς και τους μεγάλα κακουργουντας ἐαχιστὰς φαμεν. p. 201 Elnisi.) Hesycli. II 1104 si αχίζωw διακόπτων, διὰ το την πρώτην καὶ μεγάλην διακοπὴν κατὰ τὴν ράχιν γίνεσθαι Ρhol. 484, 7 ὐαχίζωπι διακόπτων.
καὶ τους κακουργους ραχιστάς. Scholion nostrum trans
scripsit Suidas Vol. ΙΙ 2 p. 597. )
I) Phol. 128, i liabot etiam ρακχίζειν - φοι διακοπτειν, ως φησι παρ' Ευριπίδy. Eadem lex. Bachm. At Suid. l. e. 507, 5 ως φοσιν Eυριπίδης. Ως φησιν ἐν δ' Ευριπίδης. V. Fortassis excidit Didymi nomon post Mριπίδη. Cotoriam Vide, num Vocabulum ραχισταῖς, quod etiam Polybio restituero conatus ost Toupius in Suid. T. IIIp. 104, locum habuerit in Dione Chrysostonio Or. IX 3 p. 160 Emp. ἡλακεῖν δὲ καὶ μάχεσθαι κακουργοῖς καὶ λησταῖς. Sic Post Jacobaium edidit Emperius progo. p. 27. Cod. Par. reg. 3009 καὶ κίστοις, reliqui καὶ κακίστοις. Νiniis enini remotum a librarioriani ductibus καταποντισταῖς. quod habet o. g. ZOsim. p. 40 ed. Bonn., incorino vero fidei aliorum vocabulum ἀγιστης' ἐβριστης Ηes. ἀγείτης. ἀγοίτης.
116쪽
στάμενόν σοι - κυριως δὲ ἐνστάτης ὁ ἐν odia ἀντι- στήκων τινί, κτε. p. 205) εἰς το αυτοJ ἐχθρον, αντλα-
λον. Soliolion Vetusti ini est, initus prior pars Didymi eontinere explicationein videtur, Ηosyclitus enim I . 257 ἐνστάτης interpretatur ἐχθρος ἐνιστάμενος καὶ μη ἀναχωρῶν) posterior Aristophanena agnoscere parentem cf. orurn et. in . p. 625) ab ipso Didynao citatuni. V. M. Dit- tricli. in Selinei do v. Plsilol. I p. 226 n. A. Nauch. Arist. ByZ. p. 233. 4. V. iis προυνουστ ε ρος : καὶ om. R. Br.) προ- νοιας μῆλλον ἐχόμενος. Pliot. 465 17 προυνουστερος ' ἀντὶ του προνοητικώτερος. Σοφοκλῆς cod. Galean. ἐρως bis). Hesychius non rocopii. Ad v. 172 spoctant Hosa cli. II 1352 glossae Ταυροπόλαι' η' Αρτεμις καὶ η υ νῆ. Ταυρώ η ἐν Tαυ- ροις υρτεμις.
V. 220 χρηστήρια p. 2l7) - δηλοῖ δὲ η λέξις
καὶ το μαντειον καὶ τον χρησμῖν καὶ το ιερειον. Haeo e tragico toxico transscripsisse int. Laur. Suspicor, unde in Hosychiuin ΙΙ 1565 soliun μαντειον transmigravit. V. 308 ἐριπίοις : - ἐν τοις πτώμασι - πάντα
γὰρ τὰ ἐπι την ἔραν πίπτοντα ἐρίπια sερείπια Br.) καλουνται. και αἱ ριπαι log. ἐριπναὶ, vid. Eustath. 12S0, 33) ἐνταυθα ἐντευθεν ώς Br. R.) καὶ τὰ ἐρίπια. sp. 223). II es. I l432 ἐρίπια και τὰ ἐπι την ἔραν καταπεσόντα. I 1432 ἐρίπιον - η πτῶμα. Us. Εur. Auge D. III o l. WVD. De v. ἐρείπω mxu Didynaus in orthographia. V. 369. p. 229 ἄψορρον : ὀπισθόρμητον. Endi ni Hosycli. I 667. Altera mi Ossa ἄψορροπι παλινόρμη- τον ἐξ υποστροφῆς pertinet ad Il. ΙΙ 43l, cf. II 375.
117쪽
Simili modo Hos. ἐχεγγυος spectare Vi lotur ad Sopli. D. C. 284, seviens glossa ἐχεγγύφ ad Εiir. Androni. 192, quod lagit Albertiun . V. 4l2 p. 232 ποροι: ποταμοί. Hesych. ΙΙ 1008. Huc rotulit otiani Albortius n. 21. V. Tl 5 p. 252 ἀναυδητον : απόρρητον, ἀνελπιστον,αλεκτον. Hosych. I 346 ἀναυδακτοπι ἀνεξήγητον,αλεκτον. Tragici locum indicavoriint ante Lobockium
V. 7l7 p. 253 μετεγνώσθη : μετεβλήθη καὶ πέπαυται τοὐ θυμου. IIcsych. II 58l. 4 μεταγνώσθη ' μετανεπείσθη. ibid. μετανεγνώσθη ' μετανεπείσθη, τοἀναπεῖσαι ἀναγνῶναί φασι. V. 722 κυδάζεται : λοιδορεῖται - ἀρσενικῶς δὲ ὁ κυδος ἐπὶ τῆς υβρεως p. 253). Hunc locum in Hesychio ΙΙ367 Photio illo p. 183, 13 184, 1 rospici arbitranti Lo-hochio non assentior. Explicati ir enim vecti infinitivus κυδάζεσθαι, qui Oxstabat apii l Λosetiyliam in Iphigenia. At olim interpreto Laur. facit Pliot. l. c. κυδος ' λοιδορία, ἀρσενικῶς Lobeck. rhoiuat. .P. 29S). U. 820 θηγάν st: ἀκόνη, ὁθεν καὶ τὰ θήγειν ἀκονῆν. Hosych. I 1709 θηγάνη ' ἀκόνη θήγειν ἀκονῶν. ὀξυ- νειν. Sophoclis locum sulscripsit Sopingius, Aesch. Ag. 1545 Eumen. 862 Alb. V. 83T τανυποδας Ἐρινs ς: Cf. p. 262. Hosych. II 1346 ταχυποδας' ἐν τάχει τιμωρουμένας. V. 907 p. 265 πηκτόν περιπεπηγος αυτῶ. Hesych. II 955 πηκτός θάνατος ὁ του Σαλαμινίου Aωντος τοὐ μανέντος, ος τῶ ξίφει ἐπιπεσὼν ἀπέθανεν. Phot. 428, 1 - περιεπάγη γὰρ τῶ ξίφει, quod propius ad scholia accedit. V. 954 κε λαινώπαν : οἷον ουκ ἐν τῶ φανερῶ, ἀλλ' ἐν σκότs ῆδη βλεπόμενον καὶ μέλανα, καὶ οἷον κεκρυμμένον καὶ δόλιον, καὶ Ουχ ἁπλουν θυμόν. Hesych. II 223 κελαινοπάθιμον, το μη φανερόν. τὸ δόλιον καὶ τῆ ψυχῆ δυσνουν. CL LOboch. Ai. p. 375 ed. l.
V. 1025 p. 270 κνώδοντος : τῆς ἀκμῆς του ξίφους. Hosych. II 289 κνώδωπι ἡ ἀκμὴ του ξίφους καὶ του
118쪽
δόρατος. Deinde incertus haereo, num huc faciat Hesych. I 455 ἀπνίγμου κνώδοντος. V. 1406 p. 282 ἐπίκαιρον : ευκαιρον. Hesych.
Addo v. 130l φησὶ παρεῖναι, μυσθω, βάτω, quod otiam Eustath. Il. p. 47, l7 Odyss. π p. 590, 36 citat. Quem Sophoclis locum non potest esse dubium respici ab Hesychio h. v. T. II p. 1238, ubi hodie e litur σοίσο ορμα. Ac scholiasta Sophoclis similiter Σουσθω - .ορμάσθω . F. Osann. ad Plitiem. p. l24. Praetoroa Sophoclis Aiacoin ab Hesyclito respici. probabile est his glossis I 1523 ευρινο ς V. 8) ευ- μνους. γ Lego ευπνους, Plane ut in soliol. Apoll. Rii. Arg. ΙΙΙ, 1298 Loboch. Sophoclis versum adscripserunt Sopin-
ταπεινός, δειλός, ψυχρός, quae aperte e lexico tragico integro fluxeriant. Lociun iii cavit etiam Albortitis p. 579.
119쪽
λος, φανερός, schol. p. 252 ευγνωστος, φανερος ων καὶ δῆλος οτι φιλεῖ με. Videsne ut breviatus Inisorrimo sit
schol Vat. 909 in Eur. Tro. lisl p. 29 Od. napm. Transitio fiat Et octram. Schol. l35 p. 338 Elmst. ἀλυειν : ἐν αλλω αλλοις II. Br.) δυσφορεῖν σημαίνει. ἐνίοτε δὲ το γεγηθέναι, ἀπο τῆς ἀλέας καὶ διαχυσεως. πιι η-
ἹI ἀλυεις, οτι γρον ἐνίκησας τον αλήτην. Didymus Rp. Bachan. anecdd. I p. 71 αλυειν ἔνιοι τομεν ἐπαίρεσθαι καὶ χαίρειν δασέως ἀξιοίσι προφέρεσθαι χμηρος 'υ ρ' ἀλυεις, οτι γρον ἐνίκησας τον αλήτην; τό δε λυπεῖσθαι ψιλῶς οἷον
ἄρ ἔφαθ' - ἡ δ' ἀλυουσ' ἀπεβήσατο '
στερητικὰν ἔχον το α. Λίδυμος δὲ ἀμφότερα δασεως - αλλοι δὲ το ἀλέειν ἐπὶ του χαίρειν δασυνουσιν κτέ. CLDionys. Hal. γ) ap. Eustath. 1636, 24. Suid. s. V. Hes. I 252 ἀλυε ιν απορεῖν - δηλοῖ δὲ καὶ το χαίρειν και
El. 45l ἀ λιπαρῆ. vido lilao supra p. 92 diXinius. V. 673 προστατήριε: οτι προ θυρῶν ωταται. Schol. La. p. 356. Plaol. 641, 20 προστατήριος 'Aπόλλων, ἐπεὶ προ των θυρῶν αυτὸν ἱδρύονται. Σοφοκλῆς. Hes. II 105l πρ οστατήριος τον 'Aπόλλωνα ουτω λέγουσι, παρόσον προ των θυρῶν αυτὸν ἀφιδρυοντο.
V. 727 Βαρ καίοις ἔχοις τοῖς Λιβυκοῖς. Βάρκη γαρ πόλις Λιβυης, ἡ νυν Πτολεμαῖς καλουμενη. Schol. La. p. 363. Hos. I 695 Βάρκη πόλις Λιβύης. Βαρ καίοις ἔχοις' Λιβυκοῖς ούτοι γὰρ ἐσπούδαζον περὶ ἱπποτροφίαν. φασὶ δὲ αυτοῖς καὶ πρώτους ἄρμα ζευξαι διδα-
120쪽
χθέντας υπὰ Ποσειδῶνος, το ηνιοχuν ὐπο 'Aθηνῆς, ώς Μνασέας ἐν τοῖς περὶ Λιβυης. CL Steph. Byg. 159, 15Mei noli., ubi Mnas 'ae locuin, quoin thaud dubio Diogeniano acceptum resori Stoplianus, indicavit Th. Bergkius, et Callimach. not. ap. Ioli. Malol. Pi l74, l8 sq. ecl. Bonn. Didymi haec osso et scholioniin clini Hesychio consensus et montio Inascao facta evincit. Cf. Prollor. do Mnasea in annali.
Marburg. l846 p. 677. Hinc probabile fit ad Didynium, ut multa, redire etiam qiuae anecdd. Bachin. I p. 38, 10 rosorant Ἀθηνῶ ἱππία ' η οτι τῆς του Aιὰς κεφαλῆς,
τῆς ' Ωκεανου θυγάτηρ 'Aθηνῆ τὀ αρμα των Ἀπων ἐξευρεν. αλλοι δέ φασιν, ὼς υδραστον φευγοντα καὶ ἐπὶ Κολωνου στήσαντα τοὐς ῖππους Ποσειδῶνα καὶ 'Aθηνῶν ἱππίους προσαγορευθῆναι. Cf. Hero I. Eustati . l216, 48 Bokk. anoodd. 207, 32 Harpocet. iiii, 27 et. m. v. Ἱππία Callini. lavacr. Pall. l35. Rem tractavit, nisi omegio fallor, graniniaticus Alexandrinus in continentario ad Sophocl. O. T. 7l2 p. 71 La. ecl. Et inst. ευ ιππον παρόσον ὁ Κολωνὸς ἱππευς ἐλέγετο καὶ Ποσειδῶν καὶ 'Aθηνῶ αυτόθιῖππιοι. - Αυτόθι φασὶ Ποσειδῶνα πρῶτον Ἀπους ζευξαι καὶ χαλινῶσαι - ὁ γὰρ Κολωνὰς ἱππευς ώνομάσθη, παρ' ας ἐξεθέμην αἰτίας κατα τον υδραστον insolix igitur coniectura R. Br. κατα 'Aνδροτίωνα). CL Hes. ΙΙ 62 Ἀ- ,
πειος Ποσειδῶν. V. 732 Schol. La. p. 363 κἀνακωχευ ει' ανασειράζει, κατέχει ἀνακωχευειν γὰρ κυρίως λέγεται, orαν χειμῶνος ὁντος ἐν τῶ πελάγει στείλαντες τα αρμενα σαλευω- σιν αυτόθι, μὴ διαμαχόμενοι τῶ πνευματι. Hos. Ι 329 ἀνακωχευειπι οταν χειμῶνος ὁντος ἐν πελάγει στείλαντες τα αρμενα ἐαυτους σαλευωσιν. CL Suid. I p. 335Bernii. M. In. p. 96 lex. Sog. p. 39l Zonar. I p. 201 Potav. Themist. 6il Vossoling. Diod. Sic. I p. 4l T. Quod cadent scholiorum collectionis pagina 363 ad V. 72u observatum legitur στήλην τον λίθυν τον καμπτῆρα videor mihi reperaro apud Hesychiunt ΙΙ 1268 στήληκα τὴν νυσσαν. Corrupta esse haec verba intelle-Diuiliaco ooste