A Collection Of Processes Of Beatification & Canonization, Volume 6

121쪽

ziente divenio oonora pii grave. Le emollis adunque osservate ella uora di S. Sarerio . . . monoriteners de numero di quelle, ehe si collegatio a tu

rum non unum tantummodo aut alterum de morbosis phoenomenis perpendendum est, ut de morbi natura judicetur, sed ex summa haenomenorum, quae in infirmo deprehenduntur, decernendum cst utrum de una polius, quum de ultera infirmitate peru-

29. Qua de emophiis dicta sunt, de dispui ea, aliisque

symplo malibus repetenda esse unusquisque Sentii, qui morbi originem, progressionem et D hoenomena concomitantia non singillatim, sed summatim et per syuthesim perpendat. Qui su Dei re 90οrtunc petit ex ossicio Perilus quant agit altri intomi, pol vero che essi non dimostrano per nulla a tisi tubercolare e sono comuni attres allu iste talatic- spondet: Lo die i chmo Promotore ella ede . . ma non to die certamente hi considera hecla med cina non e n casellario, in cui a ooni sintomio ad 0oni piceol oruppo di sintomi corrisponde una mu-luttia e che e invece una selenau, i ut criteri manno applieat con que granellino di discernimento,ehe distinoue ii doti clam ignorant . . . Certo Ἀ-mottisi, tu disynea, a fosse, P anoressia, tu enutri-zione generale, P insonnia, solatamente prese non prouuno per nulla a tisi e potrebber riseries tanto ulla confunzione della tubereolos polmonare quant ulla steria Ma data a ronologia, a con comitanaa, e successione eril eoneatenamento dei diversi futti e soprattullo ut se lesioni indurative ee ulcerative constatate oggestivamente dat curanti conia percussione e con ' aseolturione, o I ATTI

122쪽

29 IJ A SUMMODO ALLA IST D. Adnot. et

Addit pag. s). Gravia Mariae Aloysiu pulmonibus ex his teria ingenita suisse detrimonia ultro concedit Fidei Vindo Amplissimus sed quaeso cujus naturae ea S- se dices De jecore, de stomacho, de aliisque visceribus optime adnotatum sui morbosa hoc nomcnu ad simplices perturbationes unctionales reduci, qua propterea histeriae etiam tribui possent: non ita tamen d ciuesione pulmonari sentiendum est, quia de eadem ex omnibus tum subjectivis tum obiectivis simul sumptis sympto inalibus luculenterovincitur talem missu laesionem quae pulmonaris textura exulcerationem perfecit. Quod si ex his iuria eliam exulcerari posse pulmones relinendum sit, iovam quidem litisis lauali tuto in institues, phtisim nempe historicam et phti sim tuburculosum, nihil vero contra ipsum phtis is morbum et contrum iraculi demonstrationum induces, quia neque vulnera, neque exulcerationeS quaecumque sit earum causa elliciens, sanari extempli nullo modo possunt.

Demonstrala phlisi, nondum de prodigios sanation Animad

constare arguit Fidei Vindex Amplissimus quia: I.

qua e la speciat mente a destra, tu respiragione post sanationem rimas uia poco menti ampla c uri Doc rude probabiliuente et tessuto cicatri u et talo di is an ament a ch stroZZuva e comprime unu qualch trunco ronchiale, mi senZa anno deliu langione respiratoria e dolia cons eguerit ema -

losi s. IIae autem hypothesis admitti posset, si de pulmonis ulceribus constaret, quod minime verum esse hactenus demonstravimus. maec, ii ultor, aliud nihil pracseserunt, quum Veli iam principii Dclitionem. tenim si nullus duri potest essectus sinccnu Sa, nequc cicatrix sine praecedente ulcero dari potest. Iam ver cum probatum sit in pultiaonibus Mariue Alοysiae, post ejus sanationem obductas fuisse cicatrices, nemo est cordulus vir, qui de prac grossa ulcere movere dubium valeat. Nequestia ci catriccs pro anteacti morbi porsistentia usurpari

123쪽

possunt Medici quippe omnes, ct sanata, e testes. et erit in Processu examinati, et alii criti, qui proprium de miraculo post peractam inquisitionem scia ad opportunitatem, seu ex ossicio judicium do derunt, de perfectu et constanti sanatione, omni qua vis dubietate remotu, perhibuerunt. Nec illic duperseeta Mariae Aloysiae valetudine cura Medicus Martii novum nuperrime testimonium reddidit, de

eu signe d existence, et celle se trouve en νυν- fuit sante malor son ge de Z am . . . Anne historica in pulmonibus per cicatrices perseverare phoenomen contendes, qua in aliis corporis visceribus, omni prorsus et quacumque profligata nu-Vropalia evanuerunt

A remediis, quae in curanda Mariae Aloysiae infirmitate adhibita sunt, eorumque influxu infirmae Su- nationem reDeli posse autumat alter ex A. P.SS. recolens cum Perito ex ossicio nihil intentatum

medicos reliquisse ut morbus vinceretur. Verumtu men non eo in casu versamur, in quo estica aliquod remedium ad iubercolosim sanandam admitti potest. 4 Linutile, ait GrisOlle, perdere a pravareehe la tisi e maluitia fatale polahe ella ueeide quasi tuti si individui ho aliaeea. abbondana e lafrequena dessemollisi, a febbre, i sudori eopiosi ne sono aee identi di attino augurio, he apossano leforae, eeeterando mollissimo i termine funesto delia malattia A eose tuti similissime, a tisi reditaria

nare e molio grave e ne maggior numero dei asisfavorevole. Si ver ean quarisioni, a per o iudevon aspellarsi solo quando a malatii ara in prin-eipio. . . . ereduariet peooiora a monosi, pol

124쪽

ehe qui bisogna opporsi ad n attore contro ilquale a terapia e impotente. Cons. Ol. ad opport. pag. t. Huic sententiae sero innes haerent me dicinae Doctores et si qui discordant, in ioc discordant, ut negent tuberculosim pulmonarem posse aliquando sanari. Quid vero de tutu et conditione infirmae, cum ad persectum valetudinem restituta est Voti ad opportunitatem auctor egregius docet In questo eas si anno due circostanete spe eiuli ostituenti tu oravereta della medesima.

1. LINSANABILIT ASSOLUI A propria del-

ressena delia forma morbosa. .' 'INSANABILITA RELATIVA allo tuto in cui era pervenuto i morbo stesso, per i dissaeimento, a quale Deva condotio organismo, op sette anni ire di offerenae. ibid.). t Peritus ex ossicio consultissime subdit i prognostis the fecero i medici detravi enire delia pariente fu dei piu disperati Diaguostieata laciis pulmonare it curante Dr. Martin adredire he a non si saceva illusioni Ogni speranga diu uarigione si perde vii gni toruo tu a percho la malata sempi' peggio rava M. Gli ultimi quat-tro utorni della maluitia non die piu nessun medicamento. in que tempo nulla Dotev pi sperarcu c opo a sua visita de mercule di 2 obbraio

egi contava di non ver Diu a rivedete 'inser- ma. Q Vot ex oss. pag. 65). Quibus bene perpensis, frustra de remediis controversia instauratur. tum quia adhibita remedia inutilia prorsus repertu sunt, tum quia quatuor ante sanationem diebus nulla amplias infirmae ministrata est medela, tum demum quia nullum est remedium, quod iubercu losim pulmonarem ad extremum gradum perduelam debellare valeat mi os dire, exclamat consultissimus ex ossicio eritus, he non era a tisi deli Suora arrivata a talisunt da essere insanabile, quando dasIi uiti et risulta che in quest so99eis per se delicatissimo durat an uia da iretifeιte anni una osse ostinata, febbre pressoche continua, mollisi, sputi mareiosi, sudori nolturni, in ip-

125쪽

petenetu, insonnia e unciale deperimento Oroante duprovocare oravissime eris isterithe quando ei i- sustu ehe orandissima parte dei potaoni, ut spe etaimente de destro era profondamente alterata dalle distruzion e uolt indurimenti portati dat male Per dire insanabile una malatii si pretendeva forseeheri duo pol non fosset o istieramente distrutti Adnot. et addit pag. 25).53. Quod si aliquem in sanatione influxum a remediis repeti posse instes, respondet Peritus ex ossicio: il fuit e la ad seluderio, anehe per i pii sosistiei. Imperoech e medici e testimoni ad una voce deponoon che non stante ulte e ure fati e pare 'ehi sors anehu troppo eneroiche, a paetiente euoloro uni di piu Ora ei equivole a dire he di fallori inaedi non approdaron a nulla polehe noalleuiaron te offerenae, ne impedirono i fatale pro- uredire delia maluitia . . . . Non stante te diverse medicatur usule, compres it fonticol alta ambo la uora ando sempi e di male in pessi sino olpunt di avere per a sua deboleaza un attace gravissimo di isteria e di essere pervenum a in limon expeditionis . Ibid.).34. Ad postremum Censoris eximii objectum quod spectat, aliud nihil reponendum duco, quam quod elarissimus apponi concludenter unimadvertit utori traitandos di eos impossibile si pretende ludimostrarione hecia tisi della uora m seneta nes-

sun nesso eo lacisteria. . . . Imper oeche a ui tisicol quale abbia una ostiturione evropatica, non sipuo impedire di vere manifestazioni steriche, tanto piu he secondo it Grasset e non poehi altri, isterismo puo essere una specie di trafformarione ereditaria delia diates tubereolare. m. hiaramente risulta io he avvero ne presente raso veramente

importa: fi eis LA TISI DELLA SUOR NON

POTέESSERE UNA MANIFESTΛZIONE OD UNA

FORMA DELLA ISTERJA. Hoc unum probandum

erat, et luculentior fieri demonstratio non poterat, morbum nempe pulmonarem non ab histeria, sed a

126쪽

tuberculos processisse, quae pulmonum texturam eorrupit atque exulceravit Histeria vel essectus est phtisis ad extremum gradum perductae, vel in minus uilitis prorsus independens, eam tamen Omital est, cum eaque ad infirmam magis magisque cruciandam conspiruvit. 35. Quoad morbi gravitatem, sat erit adnotare Mariam Aloysiam septem jam ab annis litis correptam non modo in eo statu versalii in quo naturae vires, aut artis remedia aliquod amplius ad eum sanandam peragere Doterant, sed ex adverso eo usque infirma perducta erat, ut jam a in moritura ab omnibus, et medicis, et medicae scientiae prophanis judicabatur. Praeclarum est cura Medici testimonium:

io nulla pi poteva sperare non contava piu opola mi nisita de mereoladi di inedere 'inferma. Sum in pag. 594 22s). Anne iis versari in adjunctis Mariam Aloysiam dices, in quibus per naturae vires aut artis remedia ad persectam valetudinem extemplo restitui poterat

Instantaneae perfectaeque sanationis Sororis a S. -- Maele, in saeculo Iuliae Buyssude, Retiolosae Professu Orditiis Filiarum . . Viminis alethali puruptegi eae meningo-mielite M

36. Meningo-mielite chronica, eaque insanabili laborasse Animau. Sororem S. Michael ultro jam ac libenter admit s m. ii Fidei Vindex Amplissimus, qui aperte ait miraculum ita esse probatum, ut nullum fere dubium de nutura morbi, ideoque de lethalis parapsesiae causa superesse uidetur. Nec quidquam auctoritate sua sollertissimus Censor opponeret ob unius vel alte-

127쪽

rius sumptomatis defeetum, quia cum Peritum ex om-cio tenet: non si deve nia dimenticare che ii qua- dro sintomatico di una malatii qua istasi non si presenta mai ella pratica consorine a quadro sintomatico della malatii stessa, quale e descritu to agi autori, come due immagini sotogra sicli ea ri prodoti da una tessa negativa Chi e medico, u ei su per propria sperienga che sol tantori sin- tomi principali, i quali anno impronia carat teristica ad una maluitia, si riscontrarono Sem Pre. 57. Verumtamen aliquam dubitandi rationem ipsa haec Animad. Periti clarissimi doctrina praebere posse existimat 322 alter ex P. A. quia non unum deest aut alterum

ex minoribus et contemnendis symptomatibus meningo-mielitem demonstrantibus; sed maximum et Draecipuum symptoria palognomonicum, hoc est

completam nestesiam, seu persectam sensu paralysim defuisse in aprico est. Facilis tamen huic animadversioni responsi duplici ex capite vincitur, quorum alterum de facto, alterum de doctrina est. Et quoad primum ne eamdem videar recalcare viam; quam Peritus ex mei in suis additamentis explevit; sit satis memorare quod nestesiae probatio amplissima atque ivdubia data est, per sanatam, Dur curae modicum, perque omnes denique testes, qui de Sororis a S. Michael morbo eiusque phoe- nomenis perhibuerunt. Frustra itaque illa recolerem, quae in Summarii tabulis proflant, et quae novissime Peritus ex mei illustravit. 58. Quoad ulterum, respuenda omnino est doctrina, quamnem ceteroquin sequitur, propter quam nulla dari posse meningο-mielites, sine persecta et completa sensibilitatis suppressione. Ne ad alias auctoritates

eonfugiam ipse curae edicus, qui tamen de ie lite testatus est, amrmare non dubitavit in quanto alia sensibilita rasa non era estista. Sum m. pag. 165 2l M. Et voti ad opportunitatem auctor egregius, qui de meningo-mieli te scitissime pertractavit, aliud nihil de huiusmodi symptomate quaerit, quam e mianesteriam, cujus demonstratio superabunde ex

128쪽

actis eruitur. Ita et Peritus ex ossicio, qui nullam sibi solvendam propter semianestesiam dubietatem proponit, et morbum bene probari amrmat per ea, quae de imminuta membrorum sensibilitate habita sunt. Quae apprime concordant cum sententia doctorum qui te iaciat Con un fame serupoloso sipuo

scoprire subito una legoiera diminuetione delis sensibilita Nondimen in parecthi eas quest ultima resta per uno temp0 ompletamente O quasi inlatia. nuo polehe a maluitia risparinia e serioni sensiti ne della idoli spinale, uoi perta te vi di trasmissione sensitive sono pit resistenti, o possono congrande energia entrare in funzione vicariante Pinadeli ultra. Strumpe vol. II par. I pag. R. 59. Quapropter cum nestesia ad symDiuinatu mei in Antiniadgo-mielitis palognomonica utique pertineat, ejus μ' men major vel minor gravitas inter hoenomena pure et simpliciter contingenti cohibenda sit; sequitur nihil esse in casu, quod de morbi diagnosti- eo dubitare sinat. Multoque minus ad hypothesim meningitidis spinalis redire licet, tum quia, si in hoc morbo abolitio motus de substantia est, nulla requiritur neque persecta neque imperfecta sensibili latis extinctio tum quia phoenomenorum summB, quae uberrime a peritis disputata sunt, de menin-go-mielite tutissimis argumentis omni et ali quo

129쪽

Instantaneae perfectaeque sanationis Sororis ua

riae et Pila in saeeulo Antoniae Coma Rotyes nonialis Professu Ordinis Capulato

rum a tumore istis in restione varie s

nistra, seu a civit-8arcomate. Ammad 40. Quae in prioribus animadversionibus de hujusmodis 21. prodigii substantia plura et sus disputata sunt plenam et persectum miraculi demonstrationem consequuta fuisse ab A. P. S. ita judicatum si, ut nulla amplius vel refellenda difIi cultus, vel nucleanda aut satius explananda animadversio proponatur. Una tantum non de prodigii substantia, sed de tumoris natur continuatur quaestio, quae propter subortum inter extrajudicialem et judicialem eritum discrepantium, Peritiori noviter deputato ad eum dirimendam submissa est. Huius discrepantiae capta occasione, leviter quidem, suaviterii specie magis quam re verberare me aliquantisper videtur humanissimus Censor, quia quatuor curve medicorum atque extrajudicialis erit potius,

quam Perii judicialis thesim nimia contentione defenderim. Cur eruo, ait, vir disertissimus de materiumedicis disputationibus idonea, ipse jurisconsultus tanta contentione tractare instituit '4l. Longe absit ut alienas provincius usurpare audeam. Temerum autem aut incivile non esse arbitror, rationes et argumenta judicibus omnia submittere,quae ad justum ac persectam, tum in jure tum in acto, pro serendum sententiam, apta magis atque accomodata Causae Vindex existimat. Hinc non ex libidine disceptationis, sed tuendae tantum veritatis studio, quod mihi firmitor suasum erat, defendi. Et quoniam errare humanum est,atque humani nihil a me alienum puto, bene fieri poterat, ut cum quatuor curae medicis

et Perito extra iudiciali et ipse deceptus fuerim Ga

130쪽

igitur interveniat Peritior, ab eoque scientiae verbum audiamus, ut innoteseat utrum in proposito miraculi lemmate, quae de natura et qualitate tumoris designantur, servare aut Verius immutare necesse sit.

M. Recte autem ab eodem Fidei Vindice Amplissimo

animadvertitur, quod ad verba lemmatis tantum Animad. modo controversia omnis reducitur. Sane eritus 25-judicialis, qui cisto-sarcomatis diagnosticum omnino respuit et de cisti derinoidae pertractari judicavit, opus suum, ceteroquin doctissimum, concludit su-eendo anehe a diagnosi a pii benigna e favorevole; la suarisione si per tuttici motivi soprannaturale. Vot ex ossi pag. 4343. Ampliorem de morbo naturaliter insanabili demonstrationem faciendam esse putant A. P. SS. quia etiamsi affirmatum sit: Punica neor di salveo e Pestirpazisne de twn0re impossibile tamen non est, ut quandoque qui-stus si rompono e uotan il loro contenui attraverso comunieazioni stolos degli intestini, melea, o paret addominate. Haec si de quislu, qui liquidam continet substantiam asserere licet, nullo modo die potest de tumoribus qui duri nuncupantur.

Cum vero et curae mediet et periti omnes uno ore eademque sententia retinuerint non de tu in ore agi. qui liquidam substantiam continet, sed de neosor malione, quae inter umores duros locum obtinet: sequitur e nos in eas non versari, in quo per exceptionem et perraro te isti si rompono e uo-tuno i loro conte nuto.

45. Ast a Peritiore jam ediscamus oportet 1 qui ct cujus naturae fuerit tumor, quo Sor. Maria de Pi lar laboravit. 2. utrum unali idoneum miraculi objectum constituat Ad primum harum quaestionum quod speciat, postquam argumenta Omnia, quae ad unam magis, quam ad alteram tuendam sententium clarissimus Tomi sus atque explanate descripserit, suum profert judicium amrmans tu mutauia aeui si astetis Suor Coma Rotyes era n tumore deli ovato sinistro e recisamente u eius-Sareoma, come una voltu laevasi ossi seeonii lenoetioni at