장음표시 사용
11쪽
Lydu ante oculos habuserit. Nam cetera omnia in Posidonium
rem ultra in quaeStionem Vocatam tractant. Quos ex Stoico fonte manasse iam Ruschius I. I. p. 24 11. 20 ex V 250 de
olomontorum Vicissitudine ut x v. 342 sivo si animal tollus')c0llegit. Ad Posid0nium, quem Pythagorea disciplina indulsisse
scimus cf. Schmok0 l. I. i. 437), OVocamur V 262 Sq. qui Ver-b0t0nus foro cum Posidonii elogis apud Strab. et anonym libr. τε2 κο'm SerVati Vide supra i 3 Sq. c0nsentiunt: Vidi go, tuo fuerat quondam solidissima ullus, Esse fretum, vidi factuso aequ0re terras Et ir0cul a telago conchae acu re marinae, Et Vetus inV0nta est in m0ntibus anc0ra summis 'i Quodque fuit cami US, Vallem docursus aquarum Fecit et eluvio mons est deductus in au tuor; quo paludosa siccis humus aret aronis, Quaeque Sitim tulerant, stagnata lialudibus hument. Hic 0ntes natura novos misit, at illic Clausit, o aut imis comm0ta tremoribus orbis Flumina ir0siliunt aut exsiccata residunt. Tum LycuS, ErnSinuS, Caicus c0mmemorantur ut aliud Strab0n. VI p. 275
fontoni Posidonium esse Sudhausius I. I. li. 69 et Ruschius p. 46)Statuorunt. Neque forte accidisse villotur, ut aliud Ovidium V 287 qq. 00dem ordine Pharus Tyrus, Leucas, Zancle Helice, BuriS, Mothone enumerentur, quo apud Strab0nem p. 58), cuius loci t0icus illo auctor est; nam et p. 57 Posidonianam doctrinam Strabo anililoxus est ei. Son. Q II 6 4. VI 24 5 0 p. 60
Vide Supra i . ). V. 299 Sq. terrae motus Secundum P0Sidonium
Do ista ratione I'osidonii terram animal interprotantis plura disseruit Odor Ein ang0hi Bructistuck omolirites in Philol. sup13l. VII p. 289 sq. 296 312. Quam gregiam commentationsem ut me tum demum eum hane dissertationem prolo Subieci cognovisse valde doleo, ita multis in robus eum viro illo doctissimo me conchiuisse notor. - Xanthi Lydi Stratonis. Eratosthonis illa rationses apud Strab. p. M)prolatas patet Posidonium in libro de Oceano commemorasso et Dubois l. l. p. 361. Odor l. l. p. 334 D. 142 . De ancoris in montihus inventis alio locos congessit . Lasaut 'Di Geologio . Griocho u. Homor 1851 p. 13.
p0suerit an e 10nte hauserit ista enim ad Posidonii orationem
quadroni vide Martin. Lucubr. 0sid. spee. I p. 158). Quae Ovidius, 30 sq. de mirabilibus 10ntibus, lacul)us, luviis narrat, etiani inveniuntur apud Plin. Η Ι 226 228. 230. XXI 13. 160 Vitruv. de arch. VIII 3, 14. 15 16 17. 21, qui ibid. 21 0s1donium citat ei Ode l. l. p. 357 n. 177. Quos auct0re etSIΤh00phrastum qu0que asserre p0tuerunt, VeriSimilius est Posidon10us08 Sse, qui nonnullam he0phrast accepit; nam talia avsiclota Stoicum proturr in doliciis habuisse scimus ei Martin. Lugubr. Ρ0s.' Sp. I p. 160 et quae de l. l. p. 344. 346 luculento disseruit). Nec n0n V. 340 sq. cum Posidonii ratione praeclarissime conciliari possunt. Nonne philosophi illius mos erat et ah ολογικον sequi n0 pri0rum piniones c0lligere De re it Sa s. eis. 324 cum Sudhausi n0tis. Similiter ut v 382 Ovidius dissuruit Ρ0sidonius apud Strab0num VI p. 274 ci Dub0is l. l. 25. 361.
Haec hactenus iam Ver ad propositum reVertamur. V. 166
n Alium Cicoronis locum Tuscul disp. I 68 globum terrae eminentem o mari, fixum in modio mundi univorsi loco non cum arilichio LeipZ. Stud XI 18SS p. 291 Posidonio vindico propterea quod Icer torrIclum
Zono inhabitabilem vocans aliam atque Posidonius Sentontiam amplectItur,
nempe Stoicorum rigidorum ut Cloomullos p. 60 L . n Stoicus protrepticum
Suum, in quem cetera praeclare quadrant, ante librum de Oceano ubi ulude terra Zonis sentiret, protulit composuisse putandus St Quod nego.
12쪽
ἐστι κύτω ). Posidonii opini0nem servaverunt Cle0m L p. 90 Z. cf. I 1 p. 10, 20. 18, 10 27. 20 11). Cic. de . d. II g 84 98.116. Tusc. disp. V k 69. 0mn Seip. 17. 18. Arist. n. Ostiου p. 392 33. 35. Plin. I g 11. 176. V. 20 sq. Manilius torra forniam rotundam sicut mundi' explicat, qu0 ad Posid0nium spectar ex Cic. de n. d. III 45. 47, A chili. c. 6 p. 37 M ut Cleom. p. 82 Z elucet cf. Malch. p. 16). Praeterea asseramus necesse est Diog La01t VII 145 v. stupra p. 7)
logica iterasse patui nou 0 in libro de oceano illam sententiam pr0feSSuS St, ut rei rati p0Stulabat, Secundum Strabon. II p. 94:
trinae Vestigia persecuti sunt te de nat. deor. II 49. 116. 00rat. III 178. aim. Somn. Scip. 15. Plin. II 4. 160 17 sq. Suet0n de nat ror. p. 202 R. Miro conspirant Manilii v. 22S. 229 Quod si plana foret tellus, simul orta per omnOm Deficeret, pariter toti miserabilis orbi sic recte c0rr. Brettorus in Fleckois annal. 0I CI 188 p. 194 cum orbis Plinii XIIII g 180, qui tum cluna deiectu exorsus est: Quod si plana e S Set terra, Simul omnia parerent cunctis' itCI00med. p. 74, 29 Z εἰ πλατεῖ καὶ ἐπιπεδω τω χχ,ῆμa et ιε κεχρητο is γῆ , εἰς δ ῆν ριζων as πῶσιν ἀνθρωποις. Iam idus, qua rati0n isti Posidonii sociat0res fontem suppilaverint. Illi duo erilit0r0s dum Posidonii argumentum de navibus petitum servaverunt; cf. Plin. g 164: eadem est causa, pr0pter
auturna manu divisquo simillima forma c0mparandi sunt Senec. opp. 13, 22 si 1 0tundum illis qualem de dud0rint formam) luaeram ...' it Varro apud Sen. 0 0rt. Claud. 8, 1 modo dic n0bis, qualem duum istum fi0ri volti . . . St0ieui quomodo 90test rotundus esse, ut ait Varro . . . 3 Item Cic. de ut deor. II 46 Epicurus dicat se n0n posse intollugere, qualis it Volubilis ut rotundus deus.'
Chrysippus Aristotelem de coel. I p. 208 b Socutus est.' mundi rotunditate torrum osso rotundam item Posidonius coniecit testibus Strab. II p. 94. 100. Cic. do nat duor. II 45. Plin. I M.
m0d ipsam stringere Videatur). Praeterea ci Maassii Aratea p. 363. Cum ero P0Sid0nius Stellam Alexandria quartam fere partem unius Signi Super terram eminero deindo professus sit . lin. l. l. Cle0med. l. l. Geniin I. I.), elucet Manilium phil0s0phi sententiam parum diligenter reddidisse. 0 sociis Vitruvius quaestionem aggreSSus est de arch. IX 7, 4: stella Canopi, qua his regi0nibus est ignota, renuntiant autem n0g0tiatores, qui ad extrema Aegypti regi0ne . . . fuerunt'). Ac ne de V 23 sq. quidem Malchinus recto iudicavit, ubido antipodibus verba facit poeta. Vir illo stoetus, a Martinio cf. Mus Rhon. 0l. LII 1897 p. 353 n. 2 iam obiter castigatus, Manilii versus ad Gemini c. 16 p. 160 M o Cl00m. p. 22 .rottulit nec rectius Achillis eap. 30 ad P0sid0nium revocavit. At qua illi script0res de peri0ecis, ant00eis, antichth0nibuS, antip0dibus professi sunt, n0 Posidonii, sed Cratetis doctrinam c0mplectuntur cf. Burgor Goseli. d. Wiss. rdk. d. r. III 120 sq. Bor. . . Suelis Ges. d. . 189 p. 71. 1898 p. 123), qui inter Zona temperatas quattuor continentes sive insulas dispertivit. Manilius oro ex terra rotunditat profectus n0stram terram et alteram adversam habitari explicat. Atque 0sidonius, qui ista in libro de oceano in quaestionem vocavit, item e terrae r0tunda forma exorsus cf. Strab. II 2, 1 p. 94), 0rridam κ0nam habitari 90sse statuens apud Cleomed. p. 58 6 et Strab. I p. 95 ita, ut 00eumene et ant0ecumen unum continentem efficerent, in n08u0hemisphaeri unam insulam, in altero alteram SiVe iure eSSe contenderat, quas antipodes incolerent vide Burge l. l. 1897 p. 68. 1898 p. 101 116M Cuius sententiae Vestigia inVenimus
13쪽
cirrisa πλην νῆσδε nosύτους. Similiter Aritis Didymus tr. 31mox. gr. p. 465, 22), quod Vide usumihi I. I. II p. 327 n. 437. Huc faciunt Plin. ΝΗ Ι 16 sq. Ingens hic iugna litterarum contraque vulgi circumfundi terra undique hominus c011V01 SiSque inter Se pedibus Stare et cunctis similem sesso verticem Simili modo ex quacumque parte mediam calcari, ill quaerente, cur non decidant contra Siti, tanquam non ratio praesto Sit, ut nos non decidere miruntur illi et chili. p. 65, 10 M. κaioυνra δὲ οἱ μεν επὶ του
ἐσμεν. Posidonio item fluxisse tutem Lucretii V. 1074 Sq. libri secundi: necesse est c0nfiteare Esse alios aliis terrarum in partibus orbis Et Varias h0minum ontis ot saecla ferarum. Num Epicuri antip0dos esse negantis v. Et icurea 3. 230M. Cic. Acad. II 123. Serv. ad 0. I 235. 243 247 morum sententium I. IV. 1060 q. protulit. Quibus rebus perspecti 110Stro iure P0Sidonium Columbo auctorem ad Americam oportendam XStitiSSO contendamus. Nam ut illita apud Strab. Plin. ali0S, qua nuc-t0rum pS0rum esse adhuc putabamus, f0nti illorum P0Sidoni0. ita loci illi, sunt imputanda cf. . . Odor . l. 32 Π. 129 n.I, quibus perlectis Columbus arbitrabatur, si ab occident protinus Veheretur, fieri non Ρ0SSe, quin et 110Vas insulas reli0riret et ad Indiam perveniret ), ad undem philosophum cadunt. Vide Berger Ber. . . . . . 189 p. 68 sq. 75 1898 p. 143. Buedinger Di Univorsathist imo. 189, p. 107. Manilius orgo Posidonii d0etrinam do antip0dibus et durati0ne, quae inter continentem et mare intoresedit, illis versibus SerVaVit, qu0rum V 246 aXime nos tenet: Pontus utrosque suis distinguit et alligat undis'. ' Haud scio an ad 0sid0nium qu0que, qui ultimus Graecorum philos0ph0rum istas quaesti0nes tractaVerat, complure patrum eccleSiasticorum I0ci, qui de anti-
f. . . umbold Κrit. Untorsiich. I 1836 p. T. 10T. 14. 189. Kretschine l. l. p. 25T. 269 26 Sq. y c Son Ν ΙΙ , 4: propria torrae ipsius Xcutimus Suo loco . . . alliget aquas an aquis ulligetur', qui his orbis Eratosthenis sivo Posidonii et Hipparchi do oceano controversiam significat.
podibus sunt, reV0care liceat. Velut illam Lactantii argumentationem divin. inst. III 4 4 sq.): quae igitur illos ad antipodas ratio porduxit vid0bant siderum cursus in occasum meantium, S0lem atque lunam in eandem partem Semper occidere et oriri Semper ab eadem . . . OXiStima Verunt rotundum esse mundum Sicut pilam et ex motu siderum opinati sunt caelum VolV ... 6 itaque et aereos orbes fabricati sunt quasi ad figuram mundi e0sque caelarunt portentosis quibusdam simulacris, quae astra esse dicerent ). hanc igitur cauli rotunditatem illud sequebatur, ut terra in medio sinu elus esset inclusa quod si ita esset, esse etiam ipsam terram gl0bo Similem . . . Sequebatur, ut nulla Sit par terrae, quae non ab hominibus ceterisque animalibus inc0latur.' Sic pondulos ist0s antipodas caeli rotunditas adinvenit quodsi quaeras ab iis qui hau p0rtonta defendunt, quomodo ergo non cadant omnia in iniuri0r0m illam caeli partem, hanc respondent rerum eSSe naturam ut 0ndera in medium ferantur et ad medium
ree. Η0ssmann): ... et antip0das esse fabulantur, id est homines a c0ntraria parto terrae ubi sol oritur, quando occidit nobis, ad-Vorsa pedibus nostris calcare vestigia coniectant eo quod intra conV0Xa caeli terra suspensa sit eundemque l0eum mundus hab0atet infimum i medium et ex hoc pinantur alteram terrae artem qua infra os habitati0n0 0minum carere n0 90SSO ... etiamsi figura e0nglobata et r0tunda mundus esse credatur 'Ibid. V ab Augustino Posid0nius magnus Str0l0 S idemque philos0phus dictus erat. Ceterum ne Maassium quidem recto hac de quaestione iudi-eRSS Video, cum statueret Achili. c. 29 exu. p. 64, 28 e 0Sidonio esse haustum. At ibidem torrida gona dota 1τος nominatur, quod prorsus Posidonium negaSS S imUS.
y Posidonius planetarium artificiosum composuerat cf. Schmehel. l. l. p. 284, 1. ' cf. Cleomed. p. 28, S: φάλοζωος γαρ et φίσι καὶ ωτρο δυνατῶν, τῆς γῆς πάντα ἐμππιλῆσθαι καὶ λογιαων καὶ ἁλογων ωων, λόγος αιρει. Quae hoc loco Cleomedes ignotum auctorsem secutus cf. Martin. Lucubr. Pos.' Sp. II p. 354 de temperati Zonis tantummodo disseruit, Posidonius pro ratione Sua amplificare potuit torridum cingulum torra habitabilem et temperatum esSe arbitratUS. ' 1. Cleom. p. 10, 19 18 11 Achili. p. 38, 30. Cic. de nat deor. II 115,quilosidonium secuti sunt. Gemin. p. 164 2 Crateteam Sententiam protulit.
14쪽
negaVit. At p. 72, 24 174, 7 sq. nec non p. 176, 16 meram illius phil080phi sententiam de κ0na 0rrida legimus. Equidem Geminum ninia sua e Posidonii libr0 de cean una cuni Cratetis DP0lybii argum0ntatione sumpsisse reor, quod Strabonis ΙΙΡ. 95-103 Vinstitur. Ubi auct0 eundem in m0dum atque Geminus et Cratetis pini0num eundem Η0meri Versum citantis et Polybii doctrinam profert Conferantur inter OS haec:
αλλα μαλλον πεδιαδα ἰσοπεδον πως τ' ἐπι- φ αν ία τῆς θαλατ-της 'τους δε πλη- ρουντας τον Νεῖλονομβρους ἐκ των Αί
φησιν ικεῖσθαι τους TDπους και ευκρατέραν ἐχειν την οἴκησιντ υν περι α πέρατα
περὶ τὼ θέρος ... ὰ ς , καὶ ὁ Νεῖλος πλη-
His rationibus confirmatur Strabonem, Cl00modem, Geminum c0mninnom 0ntem, Posid0nii librum de coan0, adhibuisse quamquam Geminus ut Cl00m0dus de habitationibus terra Cratetemd0etrinam inde haustam secuti sunt, quia Sitata et Vulgaris 0pinio erat. VV. 255 usque 274 Secundum P0sid0nium p0et Zodiacum describit Malch. p. 10); in axe et sphaera signorum describendis Arateam doctrinam amplexus est ei. alta. p. 47). I 0et Malchinus v. 393 P0sid0niana c0ntineri intellexit ei Gemin. p. 254,3).Ρ0sid0nium quoque de ax ut 0lis disseruisse praeter chili. p. 51, 4 et Gemin. p. 42, 11 0nfirmant Aristot. περὶ κοσμου p. 391 Sq. Cleomed. p. 64, 13. Suet. . 202 R. Vitr. IX 4, 2. Plin. II 63 Mart. Cap. VIII 8 15. Manilii Versus sequentes, qui do parallelis Sunt V. 561 Sq.).
c0llatis ad 0sid0nium revocavit. At virum doctum offugit Posidonium et Aristotelem et Polybium reprehendiSSe, quod temperatam n0Stram Zonam mutabili arctie determinari finxiss0nt Strab. I p. 94 95 τοῖς τε ἴκτικοις me as arsist Oυsιν υτε
y Vido orgor Gosch. . . rdk. d. r. IV 05. Cetora, qua illi scriptoros de circulis proferunt. vere PosidonianaeSSe recte Malchinus probavit, praeterquam quod Cleomedem afferre omisit.
15쪽
p. 51, 21 Sq. huc Cleom0d. p. 92, 3 Malchinus assurro debuit cf. etiam Macr0b. I. l. I 15, 15). 0 0rigonte V. 648 Cle0mede p. 38 25 sq. fusius secundum Posidonium disseruit eadem horiκ0ntis definitio, qua apud Manil. v. 665 et chili. p. 51, 27 legitur, recurrit apud Cl00m. p. 70, 18. Praeterea adeas Cic. 0
div. II g 44. Sen. N. 17, 3. Macrob. Somn. Scip. Ι 15, 17. Mart. Cap. VIII 826, qui ibid. 32 de c0luris qu0que diSputavit. Ad o. 703 sq. do orbo lacteo e0nior Diuisii lucidissimam
c0mmentationem, qua rectam iam Manili 10ntes ruendi aperuit, in Rhen Mus Vol. XXXIV p. 487 vide etiam B0uche-Lectereq I 'astrol0gio recque 1899 p. 22 Sq.).VV. 805 Sq. item i, quom locum docti viri adhuc omiserunt)Ρ0sid0nii 0etrinam de planularum ordine reperimus, cuius alia exempla Martinius c0llegit V Rhen Mus a. 189 p. 358) Cleom. p. 30 16. Plin. II 6. Vitr. IX . Gemin. p. 12, 24. HermiΡΡ p. 18 r. et . Seh0l in Arat p. 27 17 M. Firm. Mai. p. 6, 3 Sitti Ptolem. Otr. p. 5 Basil. 1535). Somn. Scip. 17. Equidem adiecerim Achiil. p. 42, 25 M. Sorv. ad 0n. VI 127 secundum Varronem P0sidonio Sum), Suet de nat rer. p. 215, 10 R. Qu0niam Martinius I. l. recte negavit Ciceronem de nat. 00r. II 52 Posidoniana referre, neque Schmekelius l. l. p. 270 282. 4643 nec Susemihlius l. l. II praef. V p. 707. 709 ullo iure Panaetii Posidoniique de planetarum serio opini0nes disiunxerunt immo potius Vir Apamoensis a magistri opini0no haudquaquam dissensit
6. 813 Sq. 0eta cometarum origine formasque describit. Totam disputati0num ad Posid0nium revocare et idcire licet quia Posidonii more multorum sententiae enumerantur. Idem
Atque secundum Posidonium comota ex auro dens astrictu
Pos citatur). 21, 1. Malchinus haud recte negavit p. 21 cum Posid0nii definitione p00tae verba conciliari p0SSe V. 817. 832.8603. Prima quidem specie quispiam putet ibidem Manilium Arist0tulis Sententiam pr0fiteri, Si 0nferat meteor0l. I 4 6 7 8 et Sen. Q 1, 7 8. At Posidonii pini non pr0cul aberravit ab Aristotelea immo Stagirita d0ctrinam paulum amplificasse putandus
est. Primum enim pameensi n0 Secu atque ille ex aere
Sicco c0metas oriri fecit, ut testis est Seneca NwII 54i: Nunc ad opinionem P0sid0nii 0Vert0r e terra terrenisque omnibus pars humida efflatur, pars sicca et fumida haec fulminibus alimentum est, illa imbribus', quocum c0nferas VII 3,3: nam est fax et fulmen et stella transcurrens et quisquis alius Stignis ex aere expresSo. Deinde Aristoteles ut Posidonius in aethere cometarum originem posuit: Vide librum περι κοσμου
antea p. 392 a 29-34 aether divinus ab ignis elemento distin
ci. Zelluri Hist phil0s Graeci v0l. III ' p. 637 . . Quibus ex causis Manilium rem n0n acute expressisse elucet, cum diceret v. 20ὶ Εt 0lis radiis arescit torridus aer. VerSu SequenteSautem merum P0Sid0nii 0etrinam continent, ut recte Malchinus I. l. docuit cf. V. 821 cum Sen. N VI 20, 2 21, 2. V. 23 cum Sen. l. l. 19, 2. V. 826 cum Sen. 23, 3. V. 834 cum Sen. 20 4). Altera sententia, quam p0eta V. 867-873 pr0fert, Pythag0raeorum S sci Malch. l. l. 0X0gr. r. p. 366 6). Tertiam denique qua Manilius c0metas a diis mitti statuit, ut hominibus rerum futurarum praesagia darent, Malchinus phil080ph ulli ut Stultam et Vulgarem vindicare dubitavit Equidem c0ntenderim illam rationem, quae non de origine, Sed de sine c0metarum St, poetam a P0Sid0nio ipso accepisse, qui quantopere Superstitioni indulserit, satis constat. An fieri n0 90tuit, ut phil080phii ille,
qui multa mirabilia mem0ria tradidit, qui divinati0nem, qui astrologiam tutatus est, qui daem0nas esse credidit, talia qu0que profiteretur E. g. cf. Cic. de div. I 118. Sen. Q VI 28 I.
1, 4. Vide etiam Boughe-Leclerc l. I. . 359 q. Haud alienum ut duos scriptores alios asserre, quo Malchi
ubi easdem de origine cometarum Sontentia et Pythagoraeorum
ut 0sid0nii 0gimus: Sunt qui ut haec sidera perpetua SSecredant su0que ambitu ire, sed n0n nisi relicta a S0le cerni
16쪽
otiam Secundus dicit cometas stella OSSe naturaleS, quae ΡΡΛ-rent certis temporibus. Item hoc quoque commemorat cometas
fieri de planetis quinque, unde interdum b0num, interdum pessima significant ' Lydum autem vel potius Apuleium, quem Lydus secutus Si ci de stent. d. achsm. p. XXVII du0bus de cometis locis de ostent. p. 31, 3 uelism et de mons IV 73 p. 154 9 uenSch. Posidonium suppilasse ex definiti0n illae0lligi 0test, quam de mens. p. 155 10 . legimuS maris
διanzωσεως συμπεριφερονται. Videmus ista mire c0nspirare cum Ρ0sid0nii eclogis apud Di0gen Laertium et scholiastam rati Servatis. De ormis litanotarum singulis Plinius o Lydus t Manilius eadem fere pronuntiant enumerantur enim crinitae stellae, κομῆτa Manil. V. 835. Plin. g 89 Lyd. de St. . I, ),
847. Plin. g 90. Lyd. p. 32, 2), Sagittae κοντίαι Man. 50. Plin. g 89 Lyd. p. 31, 7). Plinius et Lydus s0li commem0rant praeterea iphias, diSce0s, ceratias typh0nes, tibias σύλπιγγας', bolides, chasmata. Atque hoc loco Lydus i. e. Apuleius Plinium SecutuS St; nam paene Verbum pro Verbo eum transvortit ei. potiSSimum p. 32, 12 Sq. cum Plin. g 1. 6). Altor nutum illo loco do mens. IV 73 alium Posid0nii sectat0rem adhibuit, ut definiti0ne illa probatur, quam apud Plinium invenire n0n potuit; praetero ibidem cometarum genera ali ordine enumerata legimus. Seneca, qui riSt0telea rati0nes a P0Sid0nio accepit ei. J0h. uellor obser d. Originalitat de Nat. Qu. d. S. 1893 p. 16ὶ, eadem fere genera enumerat Nat. Quaest libris Lot VII capras I 1, 2 trabes, faces 1, 5 pithias βοθυνους , chasmata I 14, 1,p0gonias, lampades, cypariSSias trabeS pithia I 15, 4 columnaS, clipeos VII 20, 2 ubi Posidonius citatur cf. 43. Achilles tantum c0metas, lampadeS, δοκίδας c0mmem0rat, riStoteles personatus
Versu de cometarum praeSagiis, quae posteri0res Str0l0gi in artem redegerant, comparanda sunt verba Ptolemaei Τ0trab. II 9
Verba 92 referre arbitrantur, in qua partes QS iaculetur aut cuius stellae viros accipiat quasque similitudinos reddat tquibus in locis emisto fe0metes, terrificum magna ex parte Sidu8 3c0mparmerimus cum Pt0lemaei d000 M0d allatum sequenti: ἐπι paνεὶς κομητῆν' δηλουoaς ὰλ διὰ μεν ον του ζωδιακου με- ρῖν proxx. qua iterata invenio apud Lyd. de stent p. 28 adnot. .), 110 dubitabimus statuere illis locis Manilium Plinitum, Ptolemaeum communem fontem, Posidonium, adhibuisse, cuius doetrinam Ptolomaeus iam pri0ro libri secundi parte amplexus orat vid Boll. l. l. p. 208. 216). Ceterum cometarum generum enumeratione orem poeta aliam P0sidonii sententiam breviter stringit, quod Malchinus omisit. V. 853 enim: ignos qui gravidas habitant fabrieuntes fulmina nubes Manilius ut 0sid0nius fulmina nubium frictu oriri facit. Quod ad Diog. Laert VII 154 κερα ιν ' ξavuν λυ
κοσμου p. 395- 14. Achiil. p. 69, 23. Schol. Arat. p. 12 24. Plin. III 133. Son. Q II 54. Suet. p. 23, 4. SerV ad Aen. 42. Cetorum versus illi St0icum riginem pr0rsus denudanteS, qu0S Manilius de igne omnibus mundi partibus permixto InSeruit 852-858), miro congruunt eum Cic. de ut d 00r. II 25: Atqtie id facilius cernemus t0to genere h0 igne0, qu0 trana OmnIa, subtilius explicato. Omnes igitur partes mundi ... cal0re fultae sustinentur. Qu0 primum in terrena natura perspici poteSt. Nam et lapidum e0nflictu atque tritu elici ignem videmus et recenti 10ssione terram fumare calentem atque etiam ex uteIS iugibus aquam calidam trahi. . . nec non cum lin. Η Ι 239:Ῥraeterea cum sit huius unius elementi rati fecunda seque ipsa pariat et minimis crescat scintillis, quid 10re putandum est in tot rogis: terrae 3 quae est illa natura, quae oracltatem
y An omnino poeta τους διαττοντας significat*i vide infra.
17쪽
18 in toto mundo avidissimani sine damno sui pascit Addantur his sidera innumera ingensque 80l addantur humani ignes tlapidum quoque insiti naturae attrituque inter se ligni, iam nubium et origines fulminum. Paul ante k 23 sq. Plinius ignium miracula fg 236 0tnam tractaVerat, quae 90eta V. 854 significavit. Confer otium Arist. περὶ κοσμου p. 395 b 18:
donii libris meteorologicis vindicare. V. 96 enim poeta unam 80Io luceni mutuantem facit. Qu0 cum Posidonii doctrina consentire multis locis confirmatur velut i0g. Laert VII 145. Cleomed. p. 156 10 200. Gemin. . 124 3. 15. 26 4. 128, 5.
Achiil. p. 43. 49 Sehol. Arat p. 28, 9. lin. II g 12. 13. Sen. ad Marc. 18, 2. Firm. Mat. V praef. cf. 0ll. l. l. 146 181 . Macrob. in S0mn. Scip. I 15 11. Mart. Cap. VIII 862. De aliis Iuna rationibus infra fusius disputabinius, ubi de St0icorum con-
Haec fere sunt, quae Manilius Posid0nii d0ctrina in ollitomameteorol0gica prolatae debeat.' Nam quod Malchinus quarti libri descriptionem illam geographicam VV. 595 Sq.)0idum libello vindicar v0luit p. 29), iam B0llius recte intellexit
Malchinum valde erravisse l. l. p. 23 n. 1). Quod priuSquam accuratius inquisiverimus, n0Strum erit officio a Malchino neglecto
δ Alio loco probaturus sum Plin. 230 sq. in Posidonium redire.' Vido spee. II. R Etsi maxima x parto auctores Odo allati e protroplico Sua Sumpsisse videntur, amo fiori potuit, ut Posidonius alia in libris motoorologicis proferret, ubi de Ometis, ulminibus, arcu, reiS, Virgis, terrae motibus disseruit commoniatiuncula de ignis vi praemissa. Manilius igitur illam interclusionem quoquo v. 852 858 ex epitoma meteorologica hausisso est putanduS. Do v. IV 591 sq. ubi venti tractantur, Vide Malch. p. 32. Do anni temporum XOrdiis cl. Ungerum in annal philol. vol. XL p. 394. 502.
illum Arist0tulis pers0nati locum Erastostheni attribuit. Conve tamus ergo n0s ad uellenh0mum refutandum. Atque primum mirum esse Videtur, quod auct0 an0nbunus h0 I000 a Posidonio, cui pleraque debet, aberrasse putatur. Accedit, quod omnia, quae Mu0ll0nh0ssius ad opini0nem Suam fulciendam pr090nit, eundem in m0dum ad 08id0nium quadrant. Terram P08id0nius qu0que insulam esse docuerat idem quattu0 ossean sinus distinxerat
Vle ora maritima redire arbitror. y Porro idem terra longitudinisset latitudinis numeri a Posidonio statuti sunt ei Strab. II p. 102:
loci ut Posid0nium parentem esse ponam, VerbiS, quae antecedunt,
τοις αυριοι. Nam Posid0nium meridianum ab Iberia ad Indiam diictum Issico sinu in partes duas dividi finxisse sagacissime B0llius confirmavit cf. l. l. p. 10). Praeterea iam illud χλ χμυδοειδους υσης Posidonium in mem0riam revocat vide B0s.
Ρ. 212. Zimmermann in Herm. 0I. XXIII p. 129 . De Galatico sinu uellenh0ssium p. 320 in errorem incidisse Burgorus mihi persuasit Die Fragm. d. Erat0Sth. p. 214 D. . Quod autem ad nostram de Posidoni 10ntu pini0nem stabiliendam Summi 0menti est, auct0 an0nymus inter insulas hulen n0 enumeraVit. uellenh0ssius quidem ibid. p. 359. 400 P08i-d0nium Pythea confisum osso voluit alitur iudicavit Bessellius sbor Pythoas o Massiliun G0it. 1858 p. 252 Apameensem Virum de Pythea nuntiis dubitasse ratus, quia Strab tantum P0lybii sententiam tradidisset, de P0sid0nii vero tacuisset. Cuius opini0ni nuper immermannus l. l. p. 130 grari argumento nisus praeco exstitit vide etiam Susemihi. I. l. I p. 1374 188).
Dotlosson obor Varros christio ora m. in Herm. Ol. XXI p. 262Sq. Eratosthenem sontem Varronis statuit. At pro ratione, quae inter Posidonium et Varronem intercedit, do philosopho illo cogitare malim.
18쪽
Cl00medis autem et Gemini effata iudici n0stro minime adversantur; nam Cleomedes tantummodo dubitanter rem commemorat p. 68, 19i: περ ὁ την Θουλην καλου με νην νῆσον, ἐν I
κίνω GILος ὐ μηνιαι γ εν νηο ετ a s ῆμερ . . . Sta et quae Sequuntur tempora futura respicienti mihi patet Posidonium ibi de hul rationes, quae ex e0niectura pendebant, protuli SSe ut multa et alia vid Burgor in Ber. . . SuchS. GeS. . .' 189 p. 74). Quae autem Geminus de Pythea Thuleque narrat, ea e Cratetea, quae equitur, argimientatione orta Sunt sci. Bessell. p. 33 sq. . y Posid0nius igitur etsi Pytheam c0mme-m0ravit, tamen eius nuntiis de Thul fidem n0n habuisse putanduS St. Quoniam non esse vidimus, cur P0sidonio hanc libri περὶ κοσμου partem abiudicemus, transeamus ad librum ipsum d0finiendum, unde Manilius et an0hymus auctor descripti0ne geo-Πaphica prompserint. Iam ollius l. l. p. 230 satius duxit de libro illo de eoan cogitare, qu0m linius ind. V. l. περίπλουν aut περι, γησιν dixit. Qu0d iudicium Strab0nis auctoritate c0nfirmari potest; nam II p. 121 sq. idem argumentum ille atque Manilius tractavit, qu0d, si m0d Posid0nii auctoritatem ibi secutus St, 0 nisi e scriptura de oceano sumere p0tuit ei. Scheppi D P0sidonio pameensi rer gent terr Scriptore' Hal. 1869 p. 19. Schuhl0in Zu Posid Rhodius Fruising 1891 p. 24'). Ode l. l. p. 336 n. 43J). Illis locis vero Strabonem Omnino P0sidoni usum esse his rationibus Vincitur. . 118. terrae chlamydis 10rma attribuitur, quod P0sid0nius v0luit ei. Boll. l. l. . 212. immerni. l. l. p. 129). Deinde ibid. Issico sinu meridianum ab occident ad orientem ductum dividi videmus ut p. 105 Vide B0s. l. l. p. 10). p. 11 extrem tandem Posid0nius ipse citatur Strab0nis m0re, qui aliorum disputationes Sic proferre solebat, ut loco exscripto Xtremo auctori noliten Oneret
Zimmerui. l. l. p. 112). Imprimis p. 121 initio go Strabonis fons denudatur apertissime, cum Verbis tum ar ment0. 0nne illud πλεῖστον δε η θύλαττa γεωγραφεῖ καὶ σχημaτιζε τλην γῆν' rhet0rice dictum praeclarissimo quadrat ad 0sid0nii orati0nem, qui aις υπερβολala ενθουσια3 cf. Martinii Luc. Posid. I p. 156. Zimmermann. p. 105). 0 phil080phus Apameensis illo libro mutati01108 0ntinentium et aqua et igni factas fusius inquisivit γ
cf. Berger Gesta. d. . E. IV 64 sq. Ber d. . S. Ges. d. .' 189 p. 65 1898 p. 10 sq. Dubois l. I. p. 324 Sq. tamekel. I. l. p. 15 n. Ode l. l. p. 334 q. ). Quoniam Vel ea, quae apud Strabonem antecedunt, ad ost-donium cadere c0gnovimus, a primo pinari licet descriptionem ge0graphicam, quae sequitur, eidem auctori Strab0nem debere. Et nimirum adeo Strabo, Manilius, liber περὶ κοσμου inter Sec0ngruunt, ut fieri non possit, quin ostd0nium communem fontem sumamus. Iam ero utrumque auct0rem, et Manilium et Strabonem, conferamuS. δ)Strab. II p. 121:
δ' ἐκ μεν του δεξιουManil. IV 595 Sq.: Ipsa natat tellus pelagi Iustrata corona Cingentis medium liquidis amplexibus orbem, Inque sinus pontum recipit . . . 642: Nec tantum ex una pontus sibi parto
reclusit Faucibus abrepti orbem . . .
646 mamque inter borean ortumque aestato nitentem In I0ngum angusto penetrabilis aequore fluctus Pervenit et patulis tum demum funditur arvis Caspiaque Euxini similis facit aequora p0nti. Altera sub medium solem duo bella per undas Intulit oceanus torris Nam orsica uetus Arva tenet, titulum pelagi praedatus ab isdem,
Quae rigat ipSe loci . . . Nec procul in molle Arabst . . .
656 Leniter adfundit gemmantia lit0ra 0ntus Et terrae mare n0men habet media illa duobus. 628: Haec modium torris circumdat instap0ntum Atque his undarum tractum constringit arenis. 597: p0ntum recipit, qui Vesper ab astro Admissus dextra Numidas Libyamque calentem Alluit et magna qu0ndam Carthaginis arces Lit0raque in Syrtis reVocans sinuata ad0Sas Rursusque ad Qtum derectis fluctibus exit.
Auctoris nonymi verba asterre supersedeo quod os Malch. p. 29.
19쪽
22 Laeva freti caedunt Hispanas aequ0roy gentis Teque in vicinis haerentem, Gallia, terris Italiae quae urbem dextram sinuantis in-um Iam Usque canes ad Scylla, tuos aridamque Cha -rybdim. - 23 Hac ubi se primum p0rta mare iudit aperta , ')Enatat Ionio laxasque Vagatur in undas. Et prius in laevam so offundens circuit omnem It ad Lam atque m a d rq a m i0mitatur m0mine 90ntus iEridanique bibit fluctus: secat aequore assum Illyricum Epirum quo lavat claramque Cordiali mEt oloponnesi patulas circumvolat oras; Rursus ut in aevum refluit ast0que receSSuΤh0ssalia fines et chaica praeterit strVR. 619 Inde ubi in angustas iterum se navita fauces Hellesp0ntiacis rev0eatus fluctibus effert, Icarium egaeumque secat laevaque nitentis
Sic codex Gemblacensis recto. cf. V. 10.
615 Mic pontum iuvenisque fretum Mersaeque puellae Truditur invitum, faucosque Propontidos apt0 Euxino iungit 0nt0, Maeotis et undis'), Quae tergo c0niuncta manet pontemque ministrat. 622 Miratur p0pul0 Asiae totidemque tr0paea, Qu0t loca it innumeras gentes 'aurumque minantem
Fluctibus t Cilicum p0puI0 Syriamque ediuStam Ingentique sini fugienti aequora terra S,D0nec in Aegyptum redeunt curvata per undas Litora Niliacis iterum m0rientia ripiS.D0inde Manilius v. 630 sq. insulas Adriatici maris enumerat, quas Strabo marium descriptioni inSeruerat. 630 Mille iacent media dissus per aequ0ra terrae. Sardiniam in Libyco signant eStigia plantae, Trinacria Italia tantum praecisa receSSit. Adversa Euboicos miratur Graecia montes Et genutrix Crete ciVem Sortita tonantem. Aegypti a C Dp ri s pulsatur fluctibu Rmni . . . Totque min0ra Sol tamen emergentia ponto Lit0ra et aequalis Cyclades, Delonque Rh0donque Aulidaque et Tenedon, vicinaque Corsica torris' P. 122 νῆσοι δ' εισὶν
' ius verbis poeta isthmum illum significaro videtur de quo Posidonius apud Strab. X p. 491 ista rettulit: Ποσειδωνιος δε χιλίων καὶ πεντακοσίων Γρηγε τὸν Ισθμον . . ., δρου δέ φησι μη πολυ διαφέρειν μηδὲ τον απο τῆς Μαιώτιδος εἰς τον Ωκεανον. ' Bochorti liboralitate v. 635 sq. correctos ponere potui. Ost v. 635 lacunam Statuit.
20쪽
p. 130 nihil lucramur potius c0mparanda est XVII p. 26, unde Manilium in Libya describenda Posidonium adhibuisse
m0nstra ferarum Concessit sessis natura infesta futuris, Horrend0s angues habitataque membra VeneΠ0, Et mortis pastu viventia crimina terrae In poenas incunda suas parit h0rrida tellus δ)Et vastos elephantas habot saevosque eone SEt portentosos cercopum ludit in ortus.
Illi portentos cercopum ortus nihil aliud nisi simias significant; cf. elior Tier d. Mass. Alteriums Innsbr. 188 p. 19. Ceterum I p. 13 Strabo breviter Manilii versuum argumentum complectitur verbis: sis δ' ἡ ἀπο Καρχηδονος iras Στηλῖν
ἐστιν εὐδaίμων ' θηριοτρόφος δε . . . In Asiae deScriptione praetery Hunc versum Lucanus imitatus est IX619ὶ Cur Libycus tantis Xundo pesti
nisus Strab ind0lem inq0larum e regi0ne et caelo pendere Vult, Posid0nium 10ntem esse demonstratur cf. Berger GeSch. . . Erdk. d. r. IV 57). Nec n0n 0 ad rectum exitum pervenisse singulis Manilii I0cis Vincitur. Velut V. 631 poeta nomen Ichnussae significare Vult qu0d imaeus Sardinia imposuit; nam linium ΝΗ III 85 auct0rum n0mina c0nfudisse uell0nh0ssius l. l. I p. 456)mihi persuasit. Neque tamen cum viro illo d0ctissimo Manilium Sallustio illud hausisse putem, immo vero de Posid0ni cogitare malim, quem Timae multa debuisse nemo ign0rat sci Gossck0n Timai0s G00naphi d. ostens 1892 p. 183). Item versu sequenti Trinacria Italia tantum praecisa recessit' p00ta Posid0nianam d0ctrinam secepit. Qu0 Strab0nis orbis I p. 60 evincitur: οἱ δε a τὴν Λεσβον τῆς γυλὶς πεssωγεναι
Sudhau l. l. p. 62). De adem re Posidonius alteram rationem apud Strab. I p. 54 r0tulisse Videtur ). Nam praeterquam quod p. 3 extr. P0Sidonius citatur, p. 54 Posid0nius fons sumendus est, quod apud Strab. II p. 10 Similia professus est. Qu0d Manilius v. 630 sq. Siciliam, Sardiniam aliasque insulasn0 secundum P0sid0nii rationem enumeravit cf. Arist0t. περικύσμου p. 393 a 12. Strab. II p. 123), 00tica licentia usus es
Europae Singulas torras, quas Manilius o. GST sq. enumerat, Strabo reverso ordine nominat Hispaniam, Galliam, Italiam, Germaniam, liraciam, Illyricum, Graeciam.