Posidonio Manilii auctore [microform]

21쪽

qu0d auct0 o P0sidoni sumpsit vide Rugo Quaest Strabon.' Lips. 1888 p. 27. Muollonh0ss. l. l. II p. 310 . Quod ad Vorsus Sequentes Italia in Summa, quam rerum maxima Roma Imposuit caul0que adiungitur ipsa attinui, 00ta similia apud Posid0nium

τεθους πολιτικῖς γῆν δίδαξaν cf. VI p. 286 extr.). Huc faciunt Plinii do Italia orba III g 39 dicatur terra Omnium terrarum alumna adem et parens, numine deum electa, quae caelum ipsum clarius faceret, liarsa e0nΠ0garet imperia ritusquem0lliret ut 0 1 0pul0rum discordes ferasque lingua Sermonis commercio contrahoret ad colloquia et humanitatoni homini daret'. Ad v. 715 sq. Flava se ingentes surgit Germania partus. Gallia viein minus est nidet rub0ro addas Strab. VII p. 290:

cf. etiam Strab. II p. 95. VV. 755 Euxinus Scythicos pontus sinuatus in arcus dubito an ad Posidonium cadant. Quam comparati0nem Gardhausenus Di g 00graph. uellen Ammians p. 41 545), 0mnisenus in Herm. Vol. XXIII p. 634 Goetheus l. l. p. 16 Eratostheni vindicaverunt.' Tamen Posidonium quoque eam accepisse forsitan ex Strab. II p. 124 40nici licet: αἰκύζουσι δε τινες τι σχῆμα

Verbis sequitur, ut Posid0nius librum suum ante annum 80 conscripserit; nam uellenh0ffius 110men German0rum demum circiter a. 80 Romae usu perceptum Sso probaVit t. l. II p. 189). Dubius haer00, istin libro an Posid0nii met00r0logicae epit0ma alium Manilii locum, quem Malchinus omisit, vindicem

III 272) oras Quas rigat austi vis 3'avidus t0rrentibus amnis Nilus'. Ubi 00ta t0rrentibus aestivis nihil aliud nisi imbrium

t0rrentes aut rivulos ex imbribus ort0s significat ei. Suot denat ror. p. 244, 6R: torrens fluvius qui pluvia crescit'). Posi-

y Berg0rus rem iii modio seliquit Fragm. d. Eratosth. p. 332). Haud secus o Posidonio sua hausisse Plinium Ι 76 86ὶ Melam I 19 6), Dionys. Porieg. 156 arbitror.

- De aliis locis certum quicquam eruere nequeo. Velut Asiae descriptionem v 671 sq. ad Posidonium revocare licet, cum eum talia protulissedo alii terris Sciamus. f. fragm. 48 uoli., porro Strabon. II p. 99 ubi Eudoxi periplum narrat : πλευσαντα δη μετα λυρων αντιφορτησάαενον ἀρωμπτα καὶ λίθους πολυτελεις se παρα των 'Iνδων nec non XVI p.779 εισὶ δεικα αλες ευωδεις εν ' θαφιν ως φησι Ποσε νιος. Quid Posidonius de Arabia odoribus gemmisque narraverit comperimus o Diod II 48-53 cf. Odor l. l. p. 324 cum not. 124 . Dubito, sumpseritne poeta v. 674 . . . Parthique vel alter Orbis . . de suo an de Posidonio, cuius auctoritatem posteriores de Parthicis rebus Secuti sunt of Wachsmuth Eint in . Stud. d. ait Goschiolito 1895 p. 649 n. 3). Similiter Strab. X p. 515 καὶ νυν πάρχουσι τοσαυτης γῆς Sc. οἰ

γεγονασι κατα μέγεθος τῆς αρχης et Trog. p. Iustin. XL 1, 1: Parthi penes quos velut divisione orbis cum Romanis faeta nunc orientis imperium est'.

22쪽

- 28 praeterquam qu0 nonnullas partos, quas ad librum de oceano pertinere VidimuS libro illi inseruit, multas res singulas in medio relinquenda puto. Quod hoc Ioco agitare alienum puto. Tantum illud p0strem dicendum si omini cap. XVII, de quo quid iudicaret, Malchinus noscivit, n0 ad 0sid0nium redire, nedum ad libr0 met00r0l0gi eos periineat cf. Mart. Quaest. P0S. p. 383). Tantum do robus meteorologicis ac geo aphiciS, qua P0eta Secundum P081d0nium tractavit. Iam oro tranSeamus ad res

astrologica S.

Item Manilius saepius o. g. IV 14 871 Praeter ceteros St0icos

lanaeti except0 phil0s0phus Rh0dius artus divinandi Cie dodi . III 8 alibi. f. Manil. II 135. IV 106. 11 , praecipue autem

terrae atque h0mmum fata uiuitum valere ex niundi concentu quam υμπύθειαν Vocant, e microcosm0, ex anini humani divintilite, e Igm niundo perfuso, aliis rebus confirmavit. Quae cum P0et cum ratione theologica concinnaverit, infra suo loco singula

Nanilius 40 natura dedit viros seque ipsa reclusit Rogales anim0S rmium dignata movor Proxima tangonti rerum fastixia cael0, Nut 0muere iuras gentes oriente sub ips0, Quas 40cat Eul)hrates, In quas ut Nilus inundat'. citum P0sid0nius regibus

8l petitam finxit. Qua de qu0niam ossius Pt0lomaei quadripatetit allat Iusti dissimo dissuruit ei. p. 190 215 230)' mihi tantum liceat nonnullos I000s, qu0 B0llius misit, adicere. De 1lla U081d0m Hipp0cratis assuetae rati0n Bollius c0ngessit Cic. de div. II 6. Strab. II 8. 102. I00m. p. 154. Galen de lae.

Item praeclare inter se c0nsentiunt Vitr. VIII 3, 13 cum Cleom. p. 154, 14. Nec n0 Livii Verba ad P0Sid0nium revocem XXXVIII 17): In frugibus pecudibusque n0 tantum Semina ad servandam indolem Valent, quantum terrae proprieta caelique, sub qu aluntur, mutunt'. De Singulis rebus astrol0gicis PoSidonianae disciplinae pauca vestigia investigare possumus. Velut Sphaeram signorum P0eta ab ariete incipit, qu0d 0Sid0nius voluit cf. 0uche-LoclereqΡ. 129). Aliam aegyptiacam rationem, quae a Sirio oriente rofecta est, Manilius I 401 commem0rat vide Bouehe-Loelercq p. 367 n. ).Τ Ceterum singulas rationus Manilii n0 ad 0sidonium ipsum redire puto, qui non nisi fundamenta disciplinae iecit a du0decim ventis exorsus, Sed 00tam enchiridion artis astrol0gicae, quae illa aetate st0robat, adhibuisse. i. etiam Riossium in uuly-Wiss0Wa, Realencycl ' . II p. 1819. His rebus peractis nos e011Vertamus ad Manilii partos philosophas. Qua in re pleraque Posidonio cum Stoicis ceteri c0mnmnia erant; qu0niam Vor re meteorologicas Str0l0gicasque ad ultimum Graec0rum hominem doctum, qui uinis generis d0etrinum comprehendit, redire intellerimus, omnia, quae ad phil080phiam pertinent, p00tam ex eodem prompSiSSe erSΡicuum est atqui aliis locis allatis hoc e0nfirmari potest. Quod primum ad psychologiam attinet, Posidonius ut colori Stoici animam o sanguine pondere putavit ei Stoin Ῥsyeh0l0gi de St0a Buri 188 p. 106). Eandem Sententiam Manilius exp0suit IV 891: Sic esse in nobis terrenae corp0ras0rtis Sanguineasque animas animo, qui cuncta gubernat'. Ibidem illam rati0nem recepit, qua nisu P0Sid0nius duas animae partes, τι λογικον et ὁ λογον, Statuerat. Qua de re idespec. I, ubi de P0sid0nii pr0treptic c0pi0sius disputaturus Sum P0Sid0nius porro pri0rum St0ic0rum pini0ne amplexus το γηγεμονικον in c0rde Vel pect0re posuit ci. Stet t. l. p. 187.

y Ilatchinum Posidonium ab astris fata tantum significari, non offici finXisse ratum refellere supersedeo; cI. Oll. l. l. p. 221, 1.

23쪽

W0ndland hil0 Sehrii libur di V0rs0hung p. 14. 0uche-Lectere p. 77 . 1 . Huc cadunt Ii00tae V. 888 Sq. Paulo ante v. 86 Manilius de animi immortalitate l0quitur. Quam P0Si-d0nium ipsum d0fendisso Schm0kelius I. l. p. 250 0ntra Zellerum et Hirgelium confirmaVit. Iam supra l)inati sumus I 852 ad St0ic0rum doctrinam redire, qui odium igneum esse putabant ideoque totum mundum ignium plenum Plin. H II 239 et Cic. domat d00r. II go 23-25c0llatis. Posid0nium idem c0gitasse cum multa alia tum otii

Plac phil. Is 1 testantur: Ποσειδωνιος πνευμ νοεοον a πυ-POδες . . . D0X. r. p. 302 42). Quid autum Manilius do duo naturaque Senserit, aliortissime ex libri II V. 60 sq. comperimus. Atque primum deum infusum ... cael terrisque fret0que' oota dixit v. 1). Cuius sententia auctor fuit Posid0nius cf. Comm. Bern Luc. I 578 p. 305, 23 d. s. Ait enim Posidonius Stoicus:

rationalis perininum diffusus materiam h0 QSt terram, aquam, aera, caelum'. Praeterea huc faciunt i0g. Laert VII 138 τον

tentia recurrit apud Manil. IV 65 . . corpusque animale figuret'. Secundum Posid0nium deus est rati Sive Spiritus siVe prudentia, qua omnia reguntur. Ad Di0g. Laert VII 138 τι δε κοσμον

διοικειοθaι ara νουν κ&ὶ προνοιαν. te de nat. de0r. II 19 30. cl. Schmoliel. l. l. p. 451, 1. Agalidium in ann philol. suppl. XXIV p. 111. ' cf. tiam Ov. et XV 342: Nam sive est animal tossus'. Sen. QIII 29, 2: sivo animal os mundus' v. HirZo l. l. I p. 225).

' νων φησὶ a . . . Ποσειδωνιο ... cf. 140. Unde Posidonius illum rerum OnSensum, quam συμπήδειαν Vocant, repetirit qua

in re imprimis temp0rum vicissitudinibus et lunae temp0ribus argumentis Sus St. Confer Diog. Laert VII 140 ἐν ε τω

p. 8, 16. y Cic. de ut de0r. III 48 Itaque illa mihi placebat

oratio de conVenientia con Sensuque naturae, quam quaSi cognatione c0ntinuata c0nspirare dicebaS ... negaba id accidere potuisse, nisi ea immo divino si ii iam c0ntineretur' de orat. III 20. 0 div. II 142). It0m Manilius IV 63 Votumque altorno consen Su vivere mundum Et rationis agi m0tu, cum spiritusum ui Per cuncta hal)itet partes atque irriget orbem . . . Qu0d nisi cognatis membris contexta maneret Machina et imp0Sit pareret 0ta magistro . . . 0 0SSet Stati terri . . . Quinetiam illud machina', qu0 II 807. III 55. IV 828 recurrit,

Posidonio fluxisse puto. Nam Similia legimus apud Cic. de nat. deor. II 97: Α cum machinatione quadam m0veri aliquid vide-nin . . . non dubitamus, quin illa opera sint rati0nis cum autem impetu caeli cum admirabili celeritate moveri vertique Videamus constantissimo conficientem Vicissitudine anniVerSaria . . . dubitallinS, qui O . . . rati0ne fiant... 3 Vitr. X 1, 4. Apul de mundo I p. 107, 12 Goldb.). 30 p. 128, 15): Cum igitur rex Otimium et uter . . . machinam Omnem . . . legibus Sui terminatam . . . ab un principio agitari iub0t . . . Ad III 55: Starotque alterno religatus foedere mundus praeclare quadrant Cic. denat. d00r. II 115: Maxime autem c0rpora inter Se iuncta permanent cum quasi quodam inculo circumdat colligantur et Phil. do

Qu0 autum Manilius v. 87 libri II pergit: Nec nimis stquaerenda dos sic temperat arVa Caelum pr0XX. - ipse adeaSquaeS0 0cum, quem OXScribere l0ngum os - argumentationem Suam e Posid0ni poetam prompsisse patet ex Cic. de div. II 33: Ut enim iam sit alliqua in natura rerum c0ntagi0, quam DSSec0ncedo multa enim St0ici 0lligunt: nam et musculorum iecuScula bruma dicuntur augeri . . . ostreisque et conchniis omnibus c0Πtingere, ut cum luna pariter crescant pariterque decrescant

24쪽

p. 396 a 26. Hermipp. p. 48,2. Son de bonos. IV 23. Q I 1, 4. III 8 de pr0Vid. I 1, 4. Manilii Versus 90 sq. qui de lunae temp0ribus Sunt, clariSSime explanantur Strab. III p. 173 φησι δὲ Ποσειδωνιου νην του

II 2 sq. nec non I 35. 182. 475. 24 deum esse Manilius siderum cum sex motibus aequis tum ex mundi t0tius pulchritudine c0nicit. Qu0 argiimentum Posid0ni tritissimum fuisse permulti 0ci 000nt. Velut ad D0X. gr. p. 93, 1. 295, 21. Arist. a. κοσμου p. 397 a 4 Sq. 4004 21 Sq. Cle0m. p. 2, 16 28, 24. Hermipp. p. 24, 7 69, 24. Cie de nat. deor. II 15. 17. 19. 7. Tusc. Disp. I 62. Sen. opp. 90 42. Firm. Mat. V praef. Qua in re 0sid0nius V0stu κοσμoc lusisse c0lligi 0tus ex Di0g.

Qua ibido logimus stollarum ignos, qui globosa rotunditatis specie formati circulos suos orbosque celeri festinatione perficiunt')conseras cum Cic. Somn. Scip. 15 ' Stollao qua globosae t rotundae . . . cireul OS SUOS Orbe Sque conficiunt coloritato mirabili'. ' Imprimi Ciceronem et Plinium Odem fonte usos esse istis locis evincitur cf. de nat deor. II 33: . . . et puleium aridum florescere brumali ipso dis ot inflatas rumpi vesiculas . . . ostreisque et conchyliis omnibus contingere, ut cum luna pariter crescant pariterque doc roscant et lin. ΝΗ II 108 floro ipso brumali di suspensa in tecti arentis herba pulei rumpuntur intentae spiritu membranae . . . iam quidem lunari potestat Ostrearum conchuliorum quo et concharum omnium corpora augeri et rursus minui'.' I 0 Posidonio Ptolomaei fonte cf. Boll. l. l. p. 132 Sq.

Laert VII 138 καὶ αυτην δε λὶν διακοσμησιν τῶν δοτερων κοσμον εἶναι λέγουσιν. Huc faciunt Aristot. περι κοσμου p. 397 a .

398 a 12 Dio Chrys. XXXVI 30. ' Cic. de nat. deor. II 17

ornatum mundi). 85. 4. 115 118. 127. cad. II 119. Iin II 8 nam quem κοσμον Graesti nomine ornamenti appellaVere, eum et nos a perfecta abS0lutaque elegantia mundum). pes de mundo XXII. XXVIII hoc ornamentum Velut monile κοσμος rectiSSime graeca lingua Significa'. etna 68. an allusi0nem poeta n0ster

imitatus est Ira 1 Hi tantum movere decus), 126 mundumque enixa nitentum), IV 866 Ssed quid iam tenui pr0dest rationen i timet era Scrutari mundum ... 3).

Vero igitur Stoicus Manilius I 486 sq. fervidissimis verbis

contra Democritum Epicurumque, qui ex atomici e casu mundum ortum esse Statuebant, dimicat. Cuius argumentati0nem e Posidoni pendere similis Cicer0nianus l0cus d0eet de nat de0r. I97), quem iam Malchinus p. 47 attulit. Adde etiam g 115, quae in

eandem rationis audem terminatur atque Manilii Ioeus hic tantus caeli ornatus ex c0rporibus huc et illuc casu et temere cursantibus potuisse effici cuiquam an videri p0test aut vero alia quae natura mentis et rati0nis expers haec efficere p0tuit 3 quae n0 m0d ut fierent rati0ne eguerunt, sed intellegi qualia Sint in Summa rati0ne n0n 0ssunt'. Quanta autem acritate phil0s0phus Rhodius Epicurum hac in re castigmerit, c0lligore licet x Cl00m0d. l. II capite primo, ubi n0s tenent ista Verba p. 158,4): Ἀλλὰ γὰρ ιος 'Eπικουρος εν aῖς ων λων

οπαλύκων τυφλοτερος cf. etiam Martin Tuc Posid ' p. I p. 157). Ceterum id Son de provid. I 2 et Minuc. Fel. c. 17, 1. Deum auturnum ess Ρ0sidonius statuit Di0g. La0rt VII 134 'o oeo . . . γὰρ διδιον Vra . . . teSte. f. etiam 137. Arist. περὶ κοσμου p. 399 21. 0X. r. p. 464, 10. Plin. H II 1. Eandem Sententiam saepius apud Manilium invenimus velut I 518 At manet inc0lumis mundus suaque mnia servat', 21 Idem Semper erit, quoniam Semper fuit idem', 23 Deus est, qui n0n

ὶ Posidonianae doctrina vestigia in Dionis orationibus iam investigaverunt endlandius cl. Archi f. Gesch. d. Philosophie I p. 208 , raech-terus vide Beri philol. Wochenschr. XIV p. 709ὶ Hirgelius i De Dialog II p. 92 n. l.

25쪽

- 34 ριεν εις Πυρ εομενη, ἔλλοτε δε a επι κοσμογονων ρ tuosa. Arist.J7res κοσμου p. 396 a 28 sq. Quo cadit Manilii ossatum IV 838: In tantum longo mutantur tempore cuncta Atque iterum in semet redeunt'. Versus antecedentes, qui St0ic0rum inundati0nem mundi et ecpyroSin tractant 818 sq.), o Posid0nio pendere iam B0llius Sagacissime probavit. Praeterea huc cadunt Manilii ipsius versus Ι 893 terrisque minantur Ardentis sine fine rogos, cum mundus et ipsa egrotet natura Suum Sortita sepulcrum' IV 83 7 Atque uno timuit condi natura sepulcro Ι744. V 210: Dimicat in cineres orbis fatumque supremum Sortitur . . . natura Suismet Aegrotat morbis nimi0s obsessa per aestus Inque rogo UiVit tantus per sidera fervor Funditur utque uno ceu sunt in flumino cuncta' sic Gembl. Lips. Voss. . Ceterum puto 900tam Verbis a0gr0tat, morbis illud Posidonii πώ θορ' vocibus fluitarunt, flumine illud oευμ πυρος imitatum esse. )Nec n0 imag0 r0gus recurrit Plinii illo l0c0, quem ad P0sidonium redire supra Vidimus Vide p. 17) quid fore putandum est in tot rogis terrae γ' P0strum ut colori St0ici P0sid0nius mundum eundem atque deum esse Voluit Diog. Laert VII 148. 0X. r. p. 464 9 Cic. de nat. 00r. II 30 47. August. de civ. dei VII 6 init.). Eandem

opinionom poeta noster V Ι 85 523. II 115. IV 390 sq. recepit. Quo factum est, ut saepissime pro deus Verba caelum, natura, BUmen, rati0, munduS adhiberet e g. I 3 9. 11. 107. 368 524.

672 alibi). Iniuria ergo Malchinus p. 42 Manil. I 25-65 ad

illam rationum revocavit, qua Posidonius divinationem primum adeo, deinde a fato, denique a natura repetivit. Nam V. 40: Et natura dedit Vires Seque ipsa reclusit . . . nihil aliud significat nisi Deus se ipso reclusit f. IV 916: Ipse deus ultusque suos c0rpuSque recludit Semper v0lvendo seque ipsum inculcat et offert. . . Praeterea neg0 00tam illis l0cis, qu0 Malchinus Voluit, Posid0nii librum περι μαντικῆς adhibuisse immo Ver0 effuta illa, quippe quae cum astrol0giam ipsam tantumm0do leviter tangant tum artissimo cum Vorsibus sequentibus c0haereant, ad Posid0nii pr0treptici argumentum pertinere putanda Sunt. Quodevide spee. II.

Nec n0 II 37: Qu0rum carminibus nihil est nisi fabula

caelum TerraVe composuit caelum quae pendet ab illo revocare ad 0sidonii d0ctrinam licet Phil0s0phus enim magistrum Panaetium secutus fabulas, quas poeta ac vulgus de diis fin-Xerant, acerbiSSime reprehendit. f. Cic. Tusc. Vara: Nec vero Atlas Iustinerae caelum nec Prometheus affixus Caucaso nec

vido supra p. 5.

Iam si quaerimus, quo ex libro Posid0nii Manilius sententias istas phil080phas hauserit, primo de libris περ θεον c0gitandum eSt. At quoniam fieri potuit, ut Posidonius talia aliis libris

obiter c0mmemoraret, praestat Sta protreptico Vindicare, unde

poetam multa et alia, quae ad phil0sophiam pertinent, hausisse iam 30llius ratus est. Qu0 in specimine II 0pi0se rustiare

De Cleomo deae scripturae . I capite prim0, quod Martinius neglexit, cum, quae Cleomedes libro L osidonio deberet, subtiliter inquireret Lucubr. 0Sid. II l. l. p. 315 Sq.),

Hirgolium recte iudicasse negaverim, cum diceret I l. ΠΡ. 228 n. 1 :

quoque fuisse Hirgolius sibi persuasit, ista obVerteret: λησομεν

d inium ipsum statuisse supra Vidimus 3 p. 7. 114. 1). 0ntra duae tantum rati0nes prop0nenda esse mihi videntur: ut Cl00-niedes ibidem Chrysippi sententiam secutus c0ntra ostd0nium dimicavit aut tota argumentation moram osidonii doctrinam amplexu OSt. Equidem putem auctores illos, qui tradiderunt Statuisse Posidonium vacuum finitum esse, quod quidem c0nsta

gratio mundi postularet Plut Plac phil. II . Stob. ecl. I 390.ΕuSeb. raep. V. XV 40 erravisso malo intollueto tali Posidonii essM0, quale Cle0medes ipse profert p. 6, 11): H δε καὶ εἰς πυρ

igitur P0sidonii ipsius sententiam servavisse Si putanduS; qu0d

26쪽

- 36 aliis qu0que causis arguitur. tque primum Ie0medis argumentatio praeclare conspirat cum Di0g. Laertii explicati0ne VII 140), cuius inter auct0res Posidonius qu0que citatur. Quem, si aliter περὶ κενου iudicasset atque ceteri Stoici, Di0genem separatim fuisse allaturum mihi verisimillimum videtur. Deinde Cleomedes multa et alia Posidoniana pronuntiat. Velut mundidosinitio p. 2.9 Posidonii est item Verba: κοσμος πεπερασμενος ἐστιν ad osidonium redeunt cf. Diog. Laert VII 140). Argumenta, quibus nisu deum esse probat p. 2, 16 Cleomedes et Chrysippo et Posid0nio debero potest ei. Cic. D II 13. 19. 21. 32. 37. 158. Di0g. Laert VII 149. Sext. Emp. adV. math. IX111 119). Neque habeo, qu0 p. 8, 16 sq. Posidonio abiudicem.

Deinde Aristoteleam opinionem auctor e philosopho Rhodio sumere p0tuit, cuius proprium erat priorum Sententias c0lligere. Necn0n quae p. 10, 20. 18, 17. 20, 13 profert, ad P0sid0nium Spectant cf. cap. IX et Supra p. 7). Item exempla illa e vita cotidiana petita p. 4, 17. 8, 24 ad philosophi nostri rationem quadrant. Haud Secus, quae . 18, 20 Sq. legimus, Posid0niana sunt Vide

Pi in II 179. Man. I 15 sq. ccudit, quod etiam Philo de ei.

munit. p. 31, 18, quem Stoicas rati0nes e Posidonio proaupsisse pr0baVimus, similia atque Cleomedes pr0fessus est: δ μοι δοκουσι

Ρ. 22 init inico post verba: p. 123 . . . το μεν ουν προ των ν ρτεων. . . καλειται ιβυκον, τελευτα ὁ ει το Αἰγυπτιον πέλαγος.

Inde X.

Aeh1Ilos Posidonium secutus S 1.2. T. S. 14. 18. Arat scholiasta quid ex Posidonio prompserit 14. 17. 18. Aristoteles personatus e mundo multa Posidoniana profert 3. 4. 5.

Augustinus Posidonii do antipodibus ratiocinationem tradidit 11 Posidonium citavi 28. 34. Cleero Posidonii sectator 2. T. pMSim. Cleomedes quid osidonio debuerit

S. 9. 11. 12 sq. 33. 35. passim. OSidonium non Secutus est 11 D. 2. 13.

Blo Chrysostomus nonnulla o ΡοSidonio suppilavit 33. Blonysius Perlegetes Posidonio usus os 25. 2 n. 1. Epleurus a Posidonio castigatus 33. Eius do antipodibus opinio 10. Firmleus Maternus multa Posidonio dobot 14 18 32. Geminus . VI argumentum Posidonio hausit 12 sq. Cratetem secutus est B. 11 n. 3. Aristotelem 13. Hermippus dialogus Posidoniana doctrina repletus 2. 14 32. Iustinus vide roguS.

Laetantius Posidonii do antipodibus

sententiam olutavit 10. Livius Posidonii sapientiam excerpsit 29. Lueretius Posidoniana exhibet 10. 18. Lydus Posidonii auctoritatem amplexus est 6 16. Maeromus comm in Omn. Scip. Posidonii doctrina ornavit 10. 13.14. 18. Manilius Posidonii de Canopo sententiam malo intellexit . Posidonium non secutusAES 13. Ceteroquin id POSIstonius. Martianus Capessa Posidonii auctoritatem secutus est 13. 14. 18. MeIa Posidoniana se Varrone X-corpsit 19 2T B. 1. ovillus quae e Posidonio Sump- sorit 6 Sq. PhlIo toxandrinus multa Posidoniana exprompsit 4 sq. 31. 36. Plinius Posidonii libr. meteorolog. adhibuit 2 T. S. D. 15. 18. passim: nomina auctorum confudit 25. Posidonius usurpatus ab Augustino

11; a Dion Chrysostomo 33 a Lactantio 10 a Lydo . 16: ab Ovidi 6 a Philono 4 sq. 36 a

Strabone passim. 20 sq. a rogo 4; a Varrono 19. Cetoroquin ido Singulos auctores Aristotelem secutus est 15. Timaeum A. Platonem defendit 5; ευρὴ3ιατα

investigavit diis. 1; astrologiam ethnographicam finxit 28 citavit Pindarum . Aeschylum 5. ius epit meteor. 1. S. 27 libo do Oceano T. 12 20 sq. 27 Protrepticus 1 18 28. 34. 35; terrae do- scriptio geographica 21 sq. Priorum

27쪽

sententia collegit 2 T. Imaginos

do hulo 19: do Europa 25 do Italia 26 do Germanis 20 do Africa 26: do Nili inundationibus 27 de anima humana 29 do deo

30 q. de consensu rerum 1 de ecpyros 34 sq. Ptolemaeus Posidonii sectator 14.17. 32. Senee prolixo Posidonii doctrinam compilavi 2.10.l4.15.16.2T PMSim. Sextus implrleus Posidonio mSuSest 32 30. Servius Posidonium suppilavit 10. 14.

Strabo quid Posidonio debuerit 3. 45. T. 10. 12. 13. 19. 20 sq. 29. Eius mos citandi 20. Suetonius Posidonii sapientiam compleXus est . . S. 14. 17. Trogus Posidonii auctoritate usus est . S. Varro Posidonii associa 14. 19. Vergilius Posidoniana profert M. Vltruvlus Posidonii sectator T. 4. 18. 29. 31 male Osidonium in- tollexit .

Tabula orgumenti.

Exordium

qu0, quid viri d0cti adhuc de Manilii fontibus

d sententias, quae pertinent ad phil080phiam 29-35

28쪽

vita.

Natus sum tirudus Eduinus uelle a. d. VI Kal. an anni 1875 Grossgraupa in Vico Saxoniae patre Hermanno matre Paulina e gente Leuthold. Fidem profiteor evangelicam. Dresdae, quam in urbem parentes transmigraVerant, a patre linguae Latinae grammaticaeque rudimentis imbutus anno 1887 tertiam gymnasii ottiniani classem adii, cuius scholas eligero rectore florentes Sex annos frequentavi. Anno 1890 patris amatissimi 0rte subita summam in s0llicitudinem sum adductus. Tum maturitatis testimonio instructus Lipsiam me contuli, ut philologia studiis me dederem. Interfui scholis, quas habuere

exercitationibus seminarii paedagogici interfui. alendis Aprilibus a. 1898 usque ad eundem proximi anni diem in legione Regia Saxonica 34. copiarum pedestrium stipendia feci. Tum per

aestatem hiememque anni 1899 Dresdae comm0ratu Sum ut dissertati0nem inauguralem c0nScriberem, qua c0mmentariu et lectiones quinque codicum ad Manilii l.V continebantur. Qua tradita cum repulsam tuliSSem, quia neque quaeSti id0nea SSet, quae dissertatione inaug. tractaretur, et Becherti editio nova prelum

iam subiisset denuo ipsiae per semestre studiis indulsi Praeterea ab . 1896 mense Augusto usque ad Aprilem a. 189 in urbe Badsensimoinheim munus domestici praecept0ris Suscepi necn0 a. 1899 per Se Septimana partibus magistri in gymnasio Dresdensi, qu0d Dreik0nigSchule Vocatur, Sum functus. Denique non possum, quin et praesidi et custodibus Regias bibli0thecae resdensis iustas ac debitas gratias agam, qui mihi benigna liberalitate libros, quicumque mihi 0pu erant, Suppeditabant