Ioannis MevrsI Rervm Belgicarvm liber vnvs, in quo Induciarum historia, & anni noni reliqua

71쪽

R ER MEL GIC VI B. I. non hoc urgendum fore, a colloquio discessum est: moxque adfuit Verre ichius, confestim ruxellas proficiscendum sibi inquiens, licursori Hispanico quaedam aurei velleris,cujus ordini ipse ab aes is ci melia tradat, poscente ea rege ad se ii celebritatem

ornandam,quo ordinis istius principem constitue re filium, de regnorum suorum heredem pronuntia. re decreuerat. Suspicione laborauit profectio, mirari n5 pauci, quae res Philippum,aetate viridi, ac liberisquetrendis aptissima, in cogitatione eam adduceret, tam certa in filio majori successione ade6que

auxit suspicionem aeque inexpectatus Ianini dincessus Gicet antea item tentatus, qui regis sui jussa

obtendens,serib Foederatos admonebat, uti Remp. suam incolumem praestarent, foedus Britannicum curarentissacem nullo modo negligerent, si hon stam ac rirmam obtinere possent. In Frisia esiam

turbatum supra commemorauimus , Inandatumque Ennoni a Foederatis , uti praesidio Em ano

florenorum XLCII expediret , naues praeterea in

Hispania per vim detentas relaxari curaret ad pecuniam quod attinet, ea soluta de caetero Enno ipse Hagam instituto itinere, ubi Delphos veni Iet, occupati Hispanico negotio Foederati denuntiant,alienum tempus esse , neque rebus tum ejus vacare posse: effect umtamen per in Modum, uti Hagam

72쪽

Embdan euocarentur, quae res illos perculit, conuocatique ciues sacramento inter se dixerunt , ab Hagiensi tractatu non receituros,neque pro domino Ennone magnitharos, nisi damna illata sarciretin bonum deinceps principem ageret Hujus sacramenti sui certiores Foederatos faciunt, iterumque ad causam dicendam admitti Enno ethi, sed fratris Gustaui morte impeditus Fran trium ac tardam oratores mittit lanini discessus multorum animos vari habuit, maxime cum nuntiaretur aduenisse in Gallias Petrus soletanus,quem magna conaturum multi praedicabant. Inter haec iterum conueniunt Hispani Foederati viii. Kal. Iul. aguntque de On- seruandis urbium,territoriorii, accollegi Crum priuilegijs item de limitibus, ut liue mari, ad securitatem utriusque partis, belli aenaues ad tertium visique milli ire osti salterius ac portubus abstinerent; terra ad mille decemptati nulla finibus castella imponerentur,in Brabantiae LFlandriae oppidis magi-itratus, Foederatis per decennium proximum On-sti uerentur,saluo tamen jure domin crum ad quos ea pertinetent, pax si qua sanciretur aquatuor prae sulibus totidemque Baronibus, ac magnis, bibus acta subscriberentur, atque ad asserendam omnesse iuramento ob tringerent si quid contra fieret, tres hinc inde menses instaurandae concedercntur.

quin

73쪽

RE P. BELGIC DI B. I. quin etiam incolaria ' commodis consultum cupiunt, utque pace rupta semestre haberent rebus ordinandis. Sed haec o Dinia proposita duntaxat, non decreta, colloquiumqtie remittitur ad Kal. Iulias

tunc disceptatum de religionis negotio, mode stia utrobique indigenis indicenda, postulatumque xii Foederatorum subditis idem ju is in Hispaniis esset, caeteroque Belgio, qUOd Britanni obtinui sient, pace per Comitem stabuli Castellinum conitituta. Sed nihil hic quoque effectum, excusantibus Hispanis, ex speetiri a se)ussi debere, mox per ejuna adserenda. Momentum habere res haec visa Foederatis, reputantibus insuper quae Pec ius, Archidiacum in Gallijs legatus, ad regem dc Suillium verba fecisset; nimirum, nunquam Hispano istam mentem fuissse, ut Foederitis jus hipiemum transscriberet ea tantum fine fiet omnia, ut ad colloquium ipsos inuitaret, de imaginaria libertatis gratia paci viam sterneret; ac quam si ad tempus aliquod per indu cias suspendi jus suum permisisset non alia tamen lege decreturum' icquam fuisse, quam integro Indiarum commercio, .sestituto per Belgium vni uel sum prisco sacrorum culta. Satis jam per lcgatos d dicisse prouinciarum harum latum, iace aut bello facile superi rem mox fore, laborantibus ipsis aerari inopia, linidio inteitino, principum Vici

74쪽

s , ΙΟ AN MEVRS Mnorum offensa Haec exarsen , sui illic legati, lite intellexerant oederati, cui Viliaregius quoque dixerat, passim per Hispaniam', Italiam, Galliamque jactare Hispanos, multa se hoc tractatu consecutos, immo supra spem negotium totum procedere aduentare etiam Petrum Toletanum , ex Hispaniae magnatibus unum, omnibus modis nisurum, vufirmata inter Galliam, Hispaniam amicitia animum regis ab ipsis diuertat, adjuvantibus Pontifice&Iesiuitis Eadem in Germania exposuisse Caesari legatum Hispanicum nuntiabat Brederodius. Sic Undique, quae His an orum in pace tractanda sententia esset, discunt Foederati in dum de longa ejabsentia solliciti cogitationem suspendunt, adu nisse Lutetiam Petrum Toletanum intelligunt, neque comitem habere,quem expectauerant, Ne jum: majore itaque cura in rem incumbunt, ante desinentem Iulium finem imponere satagunt sed i stabantur Hispani,cunctationes ejusmodi aulae suae propria esse,neque tam cito expediri sum posse, igitur prorogaretur tempus, d extremo Iulio sex aliet septimanae adderentur. Factum id a foederatis,ut ridem,sinceritatem,ac patientiam suam ominibus manifestam facerent, quamuis ipse Spinoia rediturum vix speraret multa Regi, Archiducibus, sibique falso persuasisse dictitans fregit longa haec

75쪽

RRR. BELGI C. LIB. I. rabsentia patientiam legati Danici,qui, cum neque a Foederatis, neque ab Hispanis induci vilis rationibus se ad manendum pateretur, discesiit Kal. Augu-gusti, imposturam stomachatus Iam in Gallia Toletanus mandata exposuerat,& Ianinum rex remisit declaraturum Foederatis causam legationis,qua hoc quaerebatur,ut pacis negotium turbaretur;a qua cogitatione alienum se ne palamque dixisse, tranquillum Belgi scederati statum interiri inas curas habere,quapropter mutarent lentum haetenus negotium, vel qualemcunque tandem finem imponerent. Igitur conuentum in dicunt in xiii Kal. Septembr.&definiri aliquid postulant de religione, commerciorum libertate limitibus , caeterisque praecipuis capitibus. Respondent autem Hispani, habere se id in mandatis, d placere Regi atque Archi ducibus, ut supremum in prouincias unitas ussit penes foederatos,dum modo ipsi veterem sacrorum cultum restituant,&India utraque in posterum abstineant, de caeteris conuenienter responsum arbitrari numque in sententia persisterent,dirempto

conuentu, re inter Foederatos, Mauritium, Senatum,

principumque legatos det berata, irrito hactenus conatu abrumpere traetatum placuit Itaque ad x Kal Septembr. Hispanis edicunt damnosa toties

vivo Philippo Ia.de pace colloquia effecisse, ut plus H

76쪽

, IO AN ME URSI IN XV. annis continuis, quamuis offerente mox ipso Philippo,ej iisque e ratis, intercedentibus item Imperatore, alijsque Europaei mentissimis Regibus ac

Principibus, nullam pacis mencionem admitterent, accepta antea damna metuentes itaque mense Ianuario anno Clo. In C. Vii Archiducibus, quod

paulo ante Caesari, responsum dedisse, nullam neque honestam, neque certam pacem iniri cum ijs posse, qui libertatem jure vindicatam, armis defensam, auctoritate firmatam imminutum irent. Abominari porro quaecunque ea causa aerumnae Bel

gium filixissent, .deinceps afflicturae viderentur. non ipsos ullius mali auctores existere, culpam penes illos esse,qui nullo jur: diuini aut humani respectu oppresso ipsos cuperent. Postea promisisse Archidiaces,saluam ipsis libertatem fore,neque jur saliquid praetensum iri,quo et pax inuiolabilis, vel longi temporis induciae componi possent. Cumque

initio concessum esset per inducia VNvMQVEMQv E

VO Ossi DERET ITA POSSESSURUM ESSE, per pacem

Vero,quicquid pacisci possent,item vii Indicis commerci s Foederati renuntiarent, quod cum facturos se constanter recusarent, rem Archi duces mutasse, pronuntiasseque, siue pace siue inducij eodem jure omnes usuros, nisi de communi partium consensu in locorum quorundam permutatione aliter

77쪽

RER BELGI C. LIB. I. s saciendum videretur, nulla Indiarum mentiones atque ita inhibita arma, adstri, tamque vim militarem, paci fundandae: idque ratum habuisse ternis

literis Philippum Regem insuper ipsos exposuis

se,posse se, veluti liberarum prouinciarum dominos, Dei, Principumque confoederatorum auxilio, Remp.suam bene ordinare,dc prouidere ne quid ea

detrimenti capiat, ubi religionis primae partes, in qua innovari quicquana proximo tractatu praeter pacta solennia permissuri non essent. Deinde summatim totius negoti perstricto progressu ostensis fraudibus,quibus simplicitati suae ac fidei llusis sent, laesa per subdolam cunctationem patientia

pronuntiant, non ulterius tricandum videri, palam

testati, optima se fide per omnia egisse , animum pacis percupidum ad pertractandum negotium a tulisse contra huic suae tam praeclarae voluntati ipsos defitisse, qui nihil minusquam pacem animo agitarent, idque per flammam conditionum propositarum iniquitatem exploratum esse. Quapropter decreuisse, ne patientiam in posterum prosi ituerent, artes suas sibi haberent, ipsos ut ius in armis libertatem asserturos, quam illi callide per pacem

euertere conarentur. O gratum hoc edictum Hispanis fuit, de ejus praecipit rigore apud caeteros Regum Principumque legatos conquesti sunt, qui Ho

78쪽

. IO AN MEVRs IIvi.Kal Sept.in consessu Foederatorum declararunt, Omnia se,prouis j assi erant, tentasse Belgio tranquillando,quamuis frustrari porro itidem in mandatis habere, si pax non succederet,ium de inducijs, bello longe utilioribus,uti sedulb laborarent ι quam obrem monitos ipsos velle, ne hoc consilium aspern rentur,si ijsdem eas conditionibus impetrare possent, quibus pacem statuissent.vercri quidem, nihilo faciliores etiam hic Hispanos fore,sed id effectum iri,vt Gustius ipsi arma resumant,& opera in comciliandis partibus a principibus suis posita clarius

elucescat.serio itaque expenderent quae in comminne consuluissent,& inducias admitteret haud minus pace profuturas Deinde,darent etia aliquid amicitiς eorum,quoria intererat rem pipsos quam florenti mam habere. Sic digressi Hispanos quoque accedunt eadem suasuri utrinque deliberationi tempus postulatum est, moxque respondent Foederati, placere consilium,& de induciis agere paratos, duini caueretur, quamuis finitis ijs libertatem tamen saluam fore,alia conditione nunquam acturos. at Hispani excipiunt , non id sibi mandati esse, itaque Bruxellas mitisse, Lintra i v. diem responsum exspectare quo mox allato exponunt, non placere Regi aut Archiducibus, ut in induc ijs constituendis libertatis titulus concederςtur, nedum religionis

79쪽

RER BELGI C. LIB. I. uitae, aut Indiarum restitutio negligeretur misse tamen in Hispaniam Archiduces , uti sententiam Regis explorarent,de qua certiores esse possentanted sinentem Septembrem,quem expectare vellent, si Foederati moram tantillam indulgerent quin mallent, Archidiacum nomine septennales indu cias statuere paratos, velut praesentis armistiti continuationem, quocum plena libertatis assertione semel decreto, repeti ejus mentionem nihil necessarium quam si urgerent, difficultatis plurimum rem habituram, alienioribus animis Hilpanorum. quod vero ad commercia Indica pariter atque His

panica attineret, Archiduces promitterent operam sedaturos,uti ad praescriptum induciarum tempus decreta de ijs rata Hispanus haberet,de caeteris capitibus rationi consentanea statuerent, si bimestre

duntaxat ipsis pcrmitteretur, percunetando, an Indiarum commercio Foederati per indulgentiam Regis,an vero per vim atque arma usuri essent.quod audire hoc propositum nollent, intercederent pro ipsis, ut ad extremum Septembrem manere liceret. Legati cum prius obtineri post e desperarent, posterius petierunt, idque concessum satis grauate, testantibus Foederatis, maluisse se, uti Bruxellas prosecti Hispani jussa illic Regis sui expectarent; sed

in Regum Principumque confoederatorium gra-

80쪽

61 IO AN ME URSI Itiam passuros, vi Hagae subsistant ad proximas Kal.

Octobres, hanc supremam tempestatem fore, neque ulterius morae spatium impetratum iri Frustra esse, qui circumducere ipsos vellent satis compe tum habere, fraudes meras agitari speciolis initio promissis adductos ut aures,animumque ad pacem inclinarent,nunc nihil minus cogitari pacem in in ductas, illas in armistiti prorogationem commut ri, nulla libertatis mentione, in qua summa rei verteretur.nollent existimare,aut prudentiam ipsis deesse ad deprehendendatam callida consilia,aut animum ad recipienda arma quae ut aegre sumpserant, omnia prius passi, ita non nisi cum laude ac gloria essent posituri Indignabatur etiam Mauritius, qui etsi amantissimus pacis,ab hoc tamen tractatu alie

nior suit, quia dissidium hinc intestinum aliaque

mala timebat, ceu negligentioribus armorum defensionis suae animis omnium suturis. Praeterea dolum verebatur, hac cunctatione euidenter aliquomodo proditum quamobrem literis xi. Kal. Cetobres ad singulas urbes datis serio Omnes hortabatur ad sortitudinem,ac constantiam nunc illud tempus esse,cum deseri Re .non deberet; neque j auscul tandum,qui aut tam jucunda atque utiles inducias praedicabant, ut re ij ci non deberent aut ita necessitatem publicam exaggerabant, videre defensionem