장음표시 사용
11쪽
ct IOBelli abierunt, particulae non aliter adhibitae Sint irriti te rticuli nonne cum infinitivo coniungitur NonnuiΡSUlli lii Ononten λέγAtqui pari. roii sententia antecedente negativa coniunctioneni saetani esse Supra docti innis. Ergo habemus Structuram Veterrimam roti cum infinitiVo coniunctum, Si Sententia primaria negativa est. Videamus, an haec doctrina ratione et arte conformata Xenipli 0 Homero sumptis probari possit. Treducim loci Sunt, tilii D roiv Iroiv PUS ubi roi P πρίν ex Stat, ut multo maior Sit numerus bicorum, illi Sententiani OgatiVum praecedentem quam qui affirma - 4 lli praebent. t quo id tenendum est, correllationis indolem atque naturam non deleri, dummodo adverbii liri oris loco aliud eiusdem notioni Vocal)uhim Onatur cf. illiner Grioch Gratiam. S. 63, 3 sesiit iri an diu telluliner i r liuiden sicli nisi reclien dei Correlativiormen ineand re, ut Orm nacti Uar ei Schie lene, derio leui ungri noli bur ei Wandi geSelgi. Quam ob rem nillil litor-
πρίν positum Sit. Adder hoc loco liceat apud Atticos ips is quoque manifestissima correliationis Vestigia reman Sisse, quae tragicis Prausius' collegit. Quanti tuam aliud OratoreS
Cllumerari noli lius St. Neque tamen omitino respuit
Λntiption adverbia hoc modo usurpata, quippe illa bis
Odentitue modo, Si quidem KaySerum Sequimur II, ly, 3:
ioco I, 29 eXhibet se P μεν diu coi T re Ioc P 0σι πριν corro ore νεῖν, quod Nidem ceteri oratores nisi cum participio alicuius verbi coniunctum non adliibuerunt, ut Is0cr. T. V, 7. III, 20. Demosth. IX, 100. Praeter hos loco πο 0ro P apud LyS XIII, 7, apud Demosth. XLIV, 36, verbum aliquod cum roo compoSitum Ρ. QSCh. II. 92 πιγουνί seu , P, P. Dem. IV. 41. rnoo 'o T CXStat. Sed qdent, unde desuXit, Oratio. Postquam e illo locutioni genero, Vae ciet ει 'Os εν Mi appellatur, i ις νοῦ κεκρOTλ Πενὶ OV: Sit, USUS particulia πρίν cum infinitivo coniunctae eo prohatus et auctus est, ut ad enuntiatione ili Sas, quarum mend)rum prius affirmatiVum OSSet, conferretur. Quamquam OX mpla non totidem ad Sunt, quot praecedenti negationis, nepiSSime tamen apud Ilollierum inveniuntur. Atque adeo, quHm eXies coniunctiVUS, optativus Semel a pari πρίν tondent, egetem Saltem USUS progredientis adesse intelliginnis. Quae quum ita Sint, praeSertini Urim ad unum omne consentiant elocutionem hypotacticam in primitiis Versari, Sum articulae ro P, qualis apud IIomerum est, non modo non lane perfectum esse, sed in in unabulis ipsi incere putaverim atque in eo potissinnim cati Sani QSSe quaerendam cur ab Su et poetarum Scenicorum et Scriptoruni rosae orationis mirum qui vitaim discrepet. Quibus breviter Xliositis iam paucis dicam de ratione, qua actum Sit, ut praecedente sententia affirmativa infinitiVus a resti peltilens remanserit, irae edente Sententia negativa semper fere Sive indicativus Sive coniunctiVUS, SiVe optativus Secutus Sit Quum in Sententia primaria, milite negatione caret, dere nullius momenti sit,
12쪽
litoque dici lotus modis initis Quam ob rem quas
dam 'im acceperit infinitivi loco iro ut Sententi it lita nexu poStultiVit si coniunctivum sive optativum Sive indicativum Scriptores graeci iure SurΡIVerunt. Itur ad iropo Si tum meum me converto, ut usum articulii Io P. Hali apud oratore sollicos fuerit, XΡhmem. Quibi quidem ita iustituam, ut primum de insuit ivn. qualem Singuli deinceps oratores adlii buerint, tum de m- dicativo, deinde de coniunctivo, postremo de ol)tativo
Structura parti Idae o D cum infinitivo coniunctae quae est apud oratores sicut apud omnes Scriptores graeco b lage SitatiSSima, praesertim Si Sententia iri maria affirmativa est, invenitur; minime vero ut adhibea-
tUr, negationem abesse necesse est, quum Ontne fere oratore etSi rarissime Demosthene vero etiam frequenter, ita ut particula aliqua negativa praecedat, infinitivum Ρ0Suerint. Atque primum quidem ilhid monendum DSt, roii Semper fere nori Sti infinitivum adscivisse nonnulli quidem loci exceptis, quibu ne SenSUS perturbaretur,1 D4lilis praeSen postuliaretur. Temp0ri enim persecti, sus i ta Scenici interdum admi Serunt, Xempla, Haeli lubitationem Vocari non poSSUnt, ΡHd Oratore Omnino non XStant Quid Nonne constat, orationem illam quae κ& ' ν Τυκύδου foci ε ire in Scribitur, non a Lysia consectam esse Quamquam haud sine consilio, Henicillaque autorem eSSe utamus, infinitiVum temporis perfecti posuisse
13쪽
in G. Hermanuus, adii in Eur Med. 78. Elnasi.)
Vide anni nunc, riual 'S conditione Silii, quibus infinitivo uti licuerit oratoribus Atticis Pritisquam autem hanc rem adgrediantur quaerendum mobis est sintne grammaticorii in praecepta ea, Hae Sequi nos posSimus 3 Minime vero illa sic prolata Sunt ut Supra nihil possit
addi Si quidem quod de tragicis Prauses dissuruit, Me
irat tribus quoque valet et enim ad num omne Grammatici usum articulae Iroin cum infinitivo coniunctae in nimi exiguum gyrum compellunt unlito latior patet,
14쪽
l ulli lii 'li in ii lilichus ne iuni is losso Vors illuni l l l li'. 'u , 'lin. Onte uilitanti ni illi diligenter l0c0s, tibi illita tali us XStat et accurate consideranti, quaenani liuius in milvi a rori pendentis ratio sit, haec lex ab orali obdita Aut esse videtur Sive agitur de robus iampi si s t 18 Sive de rebuS, quae cogitantur tan lul, re Vera persectae non Sunt, Sive de re billi, quae aut recte aut probabiliter putantur futuram nulla sententiae primariae aut temporis aut in odi ratio-1i i iti H i, duin in odores firmativa sit, particula ποίνcum latinitivo coniungitur. ceu dit, quod ius illivum Ρ0uere licet, Si sententia primaria negati Vae St Ita tamen, ut coniunctivus rarissime Si traui, nil Icati Vu requiratur. Quam legem, siculi lii Is 'cept IS, Hae de Su oetarunt scenicorum Prausius IK0 Dil inparaveris, aliquant ut illi discederes inveniosi utantiluam particulam τοι, urilla sententiu primariaeuu dulporis aut in bili rationes vibita infinitivum ad seiscere ito mi tamen addendunt mihi est, illam usus variotaton lili lit 'tot'ibu eloquenti:io iraeea tempOlflui DiagIS Ugua erat, SeliSim pedetentimque prolatam esse Allii Ρll0n oratorum Attic irum lutinus sexies hi IH illo 0riSti a mi pendente, Semei Drue Senti Infinitivo usus est. Ilus urenduin est noli ad illi eatly uti illi Ursecti, ut 40 nses in is
ὁια υλνειν κ . . . Neque enim Sententia tu niuris trinque Sententia Secundaria actio quae re ora perfecta Si Continetur, ininto ero utraque re cogitata St, ut Vertendum
Π0bi Sit priusquam fecissem, aequius fuit. Notionem partieula πο si hoc loco haud dissimilem Sse n0Stri elier, ais, ' latini , potius, quam di Xerim. Neque infinitivum Antiption aspernatus est, Si Sententia primaria e inditionalis a particula Gai pendet, ut lint. I, 29
Infinitivum ipsum interdum a particula a iii tendere, Si sententia prinula in negativa Sit, ita tamen, ut terumquei uilicativus desideretur, Supra docui. Actio primaria oneVenit, priusquam Secundaria ei Iecta est, in ut Ant. V,
nit actio quod Sententia, quae paullo 90St e XStat, pr0batur:
At illi Andocidem in Sententia primaria iudicativus imperfecti Sequente praesentis infinitivo IV, 1 invenitur,
Atticis contuli, indicativum temporis futuri non praebeteXeept uno loco Antisthenis, qui est Od ns. 5 iro δ οἶ
15쪽
esse facile aliquis putare 90SSit Nec tamen, etsi c0niuncti
qui hermarum mutilationiSparticilies e SSent, liri iubere, quem quam e S Se crediderim qui miretur, quod infinitiVus positus est, quum re Vera notio, quae Sententia continetur rimaria, ea Sit, quae Sub ditionum alterius Vocari Omlnlio non posSit. Omnibus bicis quo adhuc ei tracta Vim HS πων ad tau alii aliquam Verbi quod dicitur initi referendum est. Sed usitatissimae sunt enuntiationes, ubi πρίν articipio Subori liliatum est ut And. I. 89 irrcti Drιν orι
νωι ενιον, Satis mihi indicari videtur. Ibiti ut Iosiam venio. Apud tunc Sicut apud ceteros oratores longe praevalet infiniti Vi Structura, quam exies decies usurpatum invenimus at ille ita plerumque, ut nuntiatione primaria, tuae tribus bicis excepti affirmativa est, ill turri fictili rei uni praeteritarum oristi indicativus sit,
telligeS, luantum grammatici, qui quum agatur de re Veret rus si rit: i. ili ilicativum postulant, a Veritate aberraverint. I 'raeterea lil mouendUm St, siti id hoc bico προ ερον XIlI. 17 πρ ῶroi non antecedunt, Sed Cnt Clitiam per ii introductam longo lintio intorii u to Sub Sequuntur. Ceterunt Cotile iuri lΙ. 9. XIll. 81. XXX, ne apud Lysiam is
temper enuntiationi Secundariae actio Vere er-
ennii non potest, quin ic0Ρlium et Arist0phani, quippe qui m0rtem obierint, auxiliuni derat in tuam it, rem nilli Vertendum Videtur priUS luant indillvare potuisset. Idem valet de locis XII, 17. XXIII, 1 ubi itidem Sententia primaria impersecti indicativo continetur Uno loco XIV 51 ἐν γ ιιε in oti DP οῖον Πν
Subor ima tum est sententiae alicuius conditionalis prota siqua actio eritati c0ntraria continetur altero loco, cuius Ρr0ta Sl εἴ τι ευγε Suptilenda est, enuntiationis conditionalis apodi Si, ubi oristi indicativus addita artici ila rei exstat
16쪽
116. Dum X III, 50 dein quod nostraui . . uel, Plis ill significat Sed hoc loco sacere non osSulti, quin i l liu Spersectiana, quod Sententia prinutina continetur, Ollensionem liabere gravissimam confitear Neque enim Homerus neque Herodotus neque Thucydide neque tragici uno rho vi καperfecto Xcepto neque oratores ipsi ullo loco tempus peris 'cluni, mi rota Si per oti particulam inducta est, nisi Dinarchus Semel, S0Xies Domi Sthenes adhibuerunt Is cratis uni ui bicus IV, 116 Dio P di πόλιις δελι ιαo rot εγ0rctou roti P io, iri P ti rora G&G ill Umetroii non ad γεγον&σι, Sed ad phro Pro quam Vocem animo Suppletim S referendum Sit, ViX Vel Omnino non huc cadit. Quae quum ita Sint, neScio an argumentum novum sit ad Sententiam eorum, qui hanc orationem Subditiciam esse iudicaverunt, fulciendam. Restat ut de duobus locis' ex oratione, quae inscribitur που ' ΡΠυδιον περι lytin ore ro νς δε οείων SumptiSagam. In priore i ποιν roti Gret tot ν ῆς ει κυνος TUχειν ἐων ΓωO Go , edor rei' - π'ίν cum infinitivo noristi reserendum est ad imperfecti indicativum, qui quum in Sententia conditionalis rotas exstat, actionem non persectam significat. De altero fragmento re γέ o Moti odioi rei
νμιον τι πρ&iret, quippe quod ita ne eadem ratione ac XIX. 28. 55. negationem antecedentem praebent, 'itH- fera quae ad lat. V, 25 ling. b. dis Serui. Isocrate S, qui ceteris oratoribus graecis elegant rUt illast Scribendo longe praestat, modos finitos iis deliciis habuit Latione uim subducta habennis Septem et viginti Xemlita, ubi Sive indicativus Sive coniunctivus Sive optativus X stat, triginta locos, ubi oristi infinitivus
us offerunt, exceptis invenitur. llS Si orat0r, diligenti
- ille Ut US illam, nisi sententia negatiVa antecedit, modos nito; ita ne infinitivum qui illi ullo loco, ni Si Sententia runaria negatione ca
pendeat a Verbo timendi, re quae timorem efficit mrmativa, Dimittitu D re negativa introducitur. Neque igitur Sententia Secundalia c0nditio quaedam continetur, qllu tu i primaria c0niuncti Vuln Xhibeat, necessaria est. Sed hoc loco nihil nisi timorem adesse indicatur, ne cicil rimaria ante Secundariam perfectam eveniat. vel posti l lle actione primaria perfecta, quominus altera fiat, prohibeatur uiam ob rem me mirere, tur Sophocles Trach. 32, δεδοικα γαριο πρ ἡ λεγοις αν τον ποθον, τὸν ἐξ ἐρου,
infinitivum uterque exhibuerit. Quae riuum cita sint,l Ut ri et mihi de hoc quidem loc0 0phocleo rausius 'disputaSSe videtur Quam ob rem ibi Secundum usum
exspectar Oportebat aut coniunctivuS, aut Optativus .
17쪽
πειρ ιν ceHMP. Addit Saulipius selloiulli dictorum alia Hemisi in leberi, alia ex adhortutionum demonicearum,stu te Lele DratiSSimae et admodum liel Vulgatae erant, Si militudine Isocrati falso tributa osse statuo. ne ad Sentior vir doctissimo, praesertim quum praeter alia Sre OllUIldi Ille Sint, Uae ad artem grammaticam liectant XDil linian li ea Structura articulae sit a dictionet i l l l l OrSu aliena, non dicam de dubio atque iii certo Su Olluulae ποιν λ , uti ni Voculam i facile deleret USSim US. An Vero est qui putet 80cratem bis hiatu a paucis verbis interpositis admisisse Addam argumentum pitii inihi gravisSimum videtur iusta causa requiritur, cur Socrate formulam, tua usus est quani lubentiSSime,
Restat, ut pauci agam de bico orat. XX, 14
i ii κ. r. L. NiSi aliae res Suspitiosae accederent, acile Scribi OSSet πων ν c κιος τις Ircei ut dictioni ISOeΓnteae bene locus responderet, s D 173. Hi 26. cet. Sed in in enuntiatum quidem quod antecedit 'certGTOν
quos olu Squam apud Socratem occurrit, Sententiam per
πι, ν introductam sequatur, vitiis caret. Accedit, quod Sententia, quae tot loco continetur, an illista St, Hae X ac ne i quidem tribui po8Sit Isocrati. Quae quum ita Sint, Verba ri Gro P US ille ad Zδρους otii ιν Isocrati abiudicanda cen Seo. Atque his quidem exp0Siti videamus, quale loci sint, ubi sententia rimaria affirmativa sit. Quamquam pariter apud Isocratem atque apiis Ilitiphontem, Ando
cidem Lysiam iudieativus imperfecti vel oristi praevalet,
tamen magis magisque arieta temporum crescit. In narratione rerum praeteritarum, ubi nihil nisi actionem sententiae primariae priorem suiSSe quam sententiae Secundaria significatur, roti referendum est ad indicativum a0risti tur: V, 7. t 26. Λ . 75 ad indicativum imporsecti LX 64, ubi legitur riuit, de qu0Vlde quae ad I vs. X. 31. ag 18 disserui, XVI, 15. Τ Φ 45. tu. 74. IX 49. - Ποιν ι εν γε λαθεῖν
εἶχον. 0GT . . . Sic codd. o. Verumtamen lecti0nem si vo iv γε ab editoribus recentioribus probatam Servarens B OSSUmuS, quum nullo neque Herodoti neque Thucydidis neque ratorum loco πρii γε infinitivo Sequente in-Veniatur Neque usquam riui cum indicatiVo neque cum optatiVin me ille cum coniunctivo exstat, misi cloco Ant. . 2: . lectionem codicis N Xonten Sis, quam aetZneru et lassius osserunt, sequimur. atque illud grave est, quod inter roti et i etsi interdum tu, Vocula ἐν qH0d Sciam omnino nusquam interposita est Quae quum Ita Sint lectionum m ii Hir cm, quippe quae et aptiS- Sima et Sitata Sit, reponere non dubito cis Ant. V. 76. Andoc. IV. 8 Lyc. 35. esch. I. 192. Dem. LIX, I 09. Bis Isocr. Xll. 250. Di I cum infinitivo Subordinatum est indicativo oristi, qui in Sententia conditionali exstat L ad Lys. IX 41. Apud Herodotum et Thucydidem saepissime loci inveniuntur, ibi ,ro P cum infinitivo indicativo temporis
teSentis, qu0d dicitur historicum, sub0rdinatum est ita
18쪽
tameIl. Hi sti irimen ullum liter praesentis et a risti lumli
quae in Significationem Vocis selieber, potius, obiit. Vsu' tendum St. De oristi coniunctivo in sententia nati qui iumn luita voce ni . V ii Supra diSputaVi eiu Sile in inlli UI 1, Ρ-tatiVti nuulsit liarticula P VI, 70 rono i ro ν δ&πεχω
graviorem reddit quam indicativus, ut discrimen qu0d interest subtile vix demonstrari possit. Iuli locos, qui infinitivum antecedentem praebent, asseram. Quater oristi infinitivus IV, 7. l. XIV. 2 l. VIII, 39, bis praesentis infinitivus VIII, 40. , id de quo id pag. U. infinitivus temporis futuri 110
Bestant quattuor loci, ubi πρίν cum infinitivo sub - in intuli est participio IV, 37. VIII, 26. XII, 205. XVI, 2b, quo loco Vocula κ cii quae legitur, non ut X, 6 Iesch. I, 1l6 et cum articula ro P, Sed cum Voce
Nunc ad Saeum transeamus; apud hunc particulae rosi USUS, AElli Um attenuato genero dicendi ressoque optime convenit Simplicissimus atque facillime perspiciendus eSt. Neque enim CSquam ps iv Um coniuncti neque cum optati V in neque cuni in filii tivo temporis praesentis coniunctum, neque coniunctivum meque optativum misi semul neque tisinitivum praecedentem VidemuS. Enuntiatio primaria affirmativa contii tot vel indicativum imperfecti, vivent quinques locis Stirpatillii invenimus plerumque ita ut de re Vere perfecta agatUr cf. ΙΙ. 42. VI, 13. VII. 27. IX 24 vel 40risti indicativum IX. 32. X l. 22. III. 36. 8. quoi uti in utroque πιών Sententiae primariae coli ditionali Sub ordinatum St. Actione a maria persecta, quominu Secundaria Veniat, prohibetur loco V, 44. cci Z νδε ce hi te iacer si
den ad Iroi Vocem Solam pertili eat, iure insiliitivus exstat.
19쪽
imperfecto cognata est, II, 9. perfecti passivi articipiuin addit, i P antecedit. Quantum apud Isaeum infinitivi adhibundi studium praevaleat, optimo Socrate comparato intelligi nnis; ne 'le id raetermittendum erit, quod quem Saul discipuli in unum praestantissimum sui Sse constat atqUe SSectatorem, Demosthenes quum coniunctivitum in ilicativi loco infinitivum posuit. Ac ne loco quidem
coniuncti, Structura, quamquam utique neceSSariam eam non 8Se concedendum est, ab in bile inpune graeca ab hormii set Ri uini Optati, uni cum consociatum. luum Interrogatio XStet, aene id ni valere ac silluri iudicati-Vum C in Sider Verimus, raeSertim quum in tali interrogatione, et Si negatione careat, tamen ineSSe Sensum ac Vim
negandi sciamus haud sane quemquam esse crediderim, qui ir ptime lio loco cum coniunctivo coniungi potuisse neget. Quod ut Xemplo probetur asseram Eurip. Herael. 180
Iam duo nuntiata exstant, Horum in utroqlae Desii cum in sinitivo ad participiunt roserundum est III, 10; 4
dissert ab omnibus Supra pertractatis, quod sententia pri-
miuia negati inem exhibet. Qui quidem loci, etsi rariores Sunt, tamen exemplis in omnibus fere oratoribus obviis satis probantur is ad lat. V, 25 ag. 15. Quae tuum ita sint, ne minima quidem ostensio in
Accedunt m Dinarchi loci, quoruni alter l, 12. persecti indicati Vum rhrεὐκ particula πρίν cum infiniti, o Se luente de quo Vide, quae nil Lys. XX, 1. diSΡutaVl alter II, 24. 0risti indicativum, quem usitatisSinni esse Sciniit eXhibet. Venimus ad eschinem, qui in particula roti con-Struenda Singulis quidem rebus iisque minoris momenti excepti a ceteris oratoribus non discrepat. Id vero prinilimruspiciendum est, illuni quattuor in locis crebrius quam ceteros adhibuisse praesentis infinitivum, contra oriStum duodevicies ita reperiri, ut sententia primaria negatione careat. Illic legi, tuum pistulas eschylo tributas ab auctore aliquo posteriori aetatis consecta esse omne Viri docti probaverint, pistulae quartae OCUS . . cit Gn
20쪽
IA nge praevalent loci, ubi sententia primaria oristi in ilicativo continetur, ut II, 92. 132. ubi roti legitur,
hi qui illi rit, III, 3. 5. 131. 219. 235. Longum esto nilis cis in S, quippe qui nihil naena Orni ille praebeant, citare; Uil PD UDUIll OCum in quo Scribendo quotquot in sillul lis edid runt fere inter Se Se diScretunt, asseri lii illi V. ill Il. te Siphonteae locus, quo eschines iis illar 1 r rogatione, quam Amphissae a Thebanis incitat: ill ulli. Ira i Si tu enim uni siue Secuti Bel k0mis indoilius
,4 Ilud ill illi Alli Ulli EllSUS, Ut Si VictoreS, hostium tamen caede ac Sanuuin Sordidi, expiationes et listra suscepissent L
σctoo ret, et Si notionem verbi inoseno se optime intelle-Xit, ill 'si tamen erra SSe apparet, quod illia caerim OniaS, ut i Vllum expiaretur aedificatione contaminat Um, SUS-cepta HS Se censet. Ac ne difficile quidem intelligitur, quanam ratione naevus ille, qui in Veri, ἐξειργι σθcu latet, ortu Sit PoSteriore enim, praeSertim quum VOX ire e- σα Grecit raeter iunc locum nisi in Soph. Ant. 23, ubii δ' coci hoc ro legitur, non inVeniatur, Voce κGινον impulSi facillimam illam mutationem fecerunt. Quum irii tribus de imperfecto, quod exstat in Sententia lui maria laniti egerimus, Iluc Singillo loco S, I,
lI, 3b ill l 40. indicasse satis est. De locis III, 25 et i quum nonnulli codices roti addit i praebeant, su0 000 disputabo. Addam locum II, 192, ubi Senten
priore prae Senti imperatiVus continetur. Iam sequuntur loci, ubi rosi referendum est ad eius dem temporis infinitivum, qui ipse ab alicuius verbi, quod construi cum inlinitivo S0let, tempore perfecto pendet, ut
n'l Slma Sit, in Sententia Secundaria non de eo ipso, qui rogationem ad populum tulit, Sed de Demosthene agi, Vix neceSSe St Dioneam Priusquam usus eschinei tractandi finem laciam, duo locos. in litibus πω P participio Sub ordinatum St,