De usu particulae prin qualis apud oratores Atticos fuerit [microform]; dissertatio inauguralis philologica

21쪽

etiam principum totius nuntiati mi bicum obtinet. Quae quum ita 'int . facere mon ossum quin V. 15 Hοι

h08 3c08 omnes, qui Sententiam rimariam negativum X-hibent, ii Sunt ut indicativus apte poni potuisset, ut II,

aptissime poni potuisse noristi indicativum censeo, tamenl0nge alia est atque reliquorum XDlii audi ilius loci ratio. Ndoque enim de re Vere praeterita, quae indicatiV a rosi pen lente plerumque Significari Solet, Sed de re quae . nino locum non habuit, agitur.' Ne Scio, an iure asseram

primaria inducitur, propriam Silam igni licationem Sensim amisiSSe, ut Ornacula uigila apte Voce seni So Verti posSit, hodie inter omnes c instet Loci VIII, 59, quocum X, 1 ad Verbum consentit suum in Bel kero, qui exhibeto Ddi μιucio D Io ΛειM P πριν λ πους τέ τε, λ I 'Ocs otii νdiscedentes codicem a Sequamur, ubi πρωτειλον προς ατευλ π ' Dur X Stat, ratio habenda omnino non est. Postquam X90Sui Nam brevissime, qualis ratio particulae risii cum in sinitivo coniunctae Sit, si sententia negativa antecedat, iam ut illo locos, quoruni sententia uia affirmationem X hibet, aggrediar. Creberrime Demosthenem ut apud omne oratore inveniuntur et insistativiis imperfecti ut AD IJ rt πιών GDν ijὼ χέας γε viso cu TD u Pi OD P εGGν Picut o liti crat Dircei Τες XVIII l69. XIX, 155. J, 226. cet et indicativus noristi,

X . 35. XXXIV 29 et Memorabilis est XXXIV,

22쪽

sic Illu

Bis r μιν sub ordinattim est coniunctivo oristi in sensi ut a conditionali. Velut XXXVII, 59 D P rc -

sin unum locum, ubi cro h ερον - ἱ Significationem Voci se potiuS gerens ad optativum temporis praesenti8:ild n pirticula D. Hi Sententia rimaria continetur, re-

τ0ὶς di s/ότας ἐγγρc vir γε ris octi X XV, 3. LV, 25. Sententia liri maria exhibet structuram genitivi qui dicitur absoluti. USu articulae crini culi infinitivo coniunctae, qualis tu oratore Attico fuerit, pertractat , multi demonStrari, in infinitivus simplex an infinitivus tum accusativo

23쪽

ponetivus Sit, non opuS St. Satis Si conini moraSSe, ill finitivi sal si in iecusativo octini habere, Si Subiectilin Sen-

s illi liri cili filii livum 'imi ilicem Stare. Si vel 4ubieellunti in sententia primaria vel ibiectum Sen-

Qua PStio nos nunc XCilii gravissima atque difficillima, Iliam Odicu interdum inter Se diSSentiant, utrum nro D ddita vocula i an o D nudum Scribendum sit. Neque quiSi tu i ili linc re suod cium copiosius disseruit quam si init sin il Ormantius,' cuiu Sententiam, quo lanior re eVadat ad Verbum petere milii liceat. Dicit enim: At et ii tali in roSa ratione rarum est tibi, si ad ex- Iii lilii nudi rosi compares. Cur ero Nempe quia pleruntque roti' dici re postulat, rarius ποιν h. Disserunt enim. Similiter nim idem est, utrum , priuSquam dica San Ρrius, Ham. In Nes phroni Verbis Si roti nudum 90Situm esset, ante capiendum esse Salutare consiliui uiliceretur, quam qui peccaret quasi is peccaturus esset capto coli Silio. At hoc Vult potius esse rectum consilium cali r . 'lam Uccare ita enim non peccatum iri . Plii nil ni igitur, Si quidem Iermanni sententia probari

Etenim, Si roti Situm e SSet, nihil aliud significaretur nisi sententia primariae actionem priorem filisse vel luturam SSe quam alteram, sputu SSet Sententiae per roti inittriti in si Vero ποιν XStaret, Sententiae primariae iis lini litar USSet plum altura, illae cogitaretur tantulia, it Vlli Votitura non OSSet. Quamobrem id potissimum in discrimine ei Sari, utrum actionem Sententiae Secundurius orat risuram esse Significetur necne. Quae quidem

in G. Hermanuus, adnot. in Eur Med. V. 024.

primariam duo adverbia continere, quorum in utroque notio prius Sit, cogitari potest, nisi sorte sinu li tuis se

in siner pilege .Pre. Sed ut ad propositum redeam, hoc si verum St, nihil intercedere inter particulam πρίν nude positam et art. roii cum Vocula si consociatam, utra ponenda sit diiudicandi nulla alia ratio est, niSi ut eruamus, quali UlliUS cuiuSque Scriptori USU Sit, qualem quemque locum traditum habeamus. Quam viam Baiter et stuppius ingreSSi esse suo iure mihi videntur. Formulam ποιν Aeschylus Solihocles Euripides Aristophanes, ThucydideS' nu Squam, oratores Attici, Si quidem cum exempli nudi πρίν compa-l'am HS, IriSSime Xhibent. Neque Antiph in neque And0cides neque LySia S illium rationem, quae cir ' ν δοκίδου in Scribitur, a Lysia consectam non Sse Supra commemoratum Sit, abii admiserunt. Primus oratorum l0cus, ubi codice Laur conSentiente Vulgata lectio ποιν ii praebet, XStat ISocr. VI, 20 πρὶν si Itiosa λει δεῖν, quem editoreS recentiore lectionem ceteroruin codicum Secuti iure emendarunt. Quid de altero loco iragm. 32 Sentirem, iam SVpra pag. 20 XΡ0Sui. Loc. IS. II, 19, quum codd. Arro rευων - πρiν i, AmbrOSianu Q πρ ,rεοον-i OmiSSO ποιν tradiderint, edit. Turicenses rosi cancellaverunt. In locis Aeschineis quum Turicenses auctoritatem codd. bisecuti Sint, bis roti II, 132, ubi sit Cod. i, isti ilomiserunt ii L V ubi ii cod. Par. 1 omiSit Ρ0Suerunt Semel l l ubi e L l πριν praebent omisse luant. Locum Dem. VIII, 9 Turicen se ex cod. P

24쪽

ta ill

u laudo illitas loci,

illi, Oculis

ii i Di si divi illuun mit, tamenit, ποιν ij plane in coniunctionisi ut in Sententiam

Si me milii videntur restituisse. - XXXV, argu monti Scriptor roti nudum legis Se Videtur L ni g. V. 3. Uni vero loco XXXIII, 34 nullus eode misit neque tu Sta causa curo deleatur, est, nisi quod is solus resti exhibet. Quam ob rem facere non possum quin ab edit. Turicens hoc loco discedam. Neque exempla desunt, ubi ro cum indicativo coniunctum eo dico tradant. Jl l. ycurgi Leocr. 12 codd. ad unum omnes con-Suntiunt; Dem. XXII, 5 codd. quinque i omiserunt Isocr. IV. 19 praeter OmneS. Satis multa fecisse verba milii videor de infinitivo particula oti pendente, ut nunc iam usus modorum initorum, quali apud orat ire Atticos fuerit, in quaestionem Vocandus sit. Ac prinitim quidem de indicativo disseram quem, Si cum l0cis, qui infinitivum exhibent, comparaVeriS,Π0n nimi crebro Surpatum in Venies Isocrate enim eum ter decie S, Demo Sthenes quinquies, Isaeus bis, Antiphon, Andoci deS, Lysias, Lycurgus, Aeschines singulis locis admiserunt. Scriptores graecos supra' commemoravi eam sibi legeni Scripsisse, o bis inito nisi antecedente Sententia negativan US illam Surpare. Eam conditionem inter sententiam primariam et Secundariam intercedere, ut actio, quae illa contineretur, alterius exitu adstricta esset. Quae quum ita Sint coniuncti Vo cuni articula Dii coli Sociato, Uum de rebus futuris agatur, actionem rimariam non VenturameSSe, riUSquam Secundaria perfecta Sit, indicatur. Per Se intelligitur re postulari solere, ut actione secundaria er- secta primaria eventura sit. Exemplum asseram Isocr. XIV,

Indicativi rati prorsus eadem est nisi quod de rebus praeteritis agitur fictio igitur primaria non evenit, priuS- quam Secundaria perfecta est cf. Isocr. XII, 83 νδ

25쪽

ne minimum quidem iliter utransilii strue tui Mn ilit riuulsere Deilo uti litam dicat. Quem in errorem I 'rnu Sui de hi PSUS est, Ui . . Dii g. Ei licit se quibus locis omnibus ubi iiis nitivus exstat inter actionem sententi It liri nutri: u et Secundariae eundem intercedere condit IOIL DL Quam ill . . Ti6. CScli Prom. 482. Eurit L ID Jng. Aul. I 9 all. ut ip0St Situs est indicativus, neminem corte SSO DC-gaturum puto . t tamen sicere non possum quin discrimen statuam. Illi enim locis, qui quum agatur de rebus Ursecti illi initivum exl libent, nihil alii ld significatur nisiae tinnirin lirin Lutati in Iuno i selli sui Se SecundIria. Exemplo

causa uri hae indicativi structura, id quod bono

Eur. ille S. 292, ubi , additum est

26쪽

X H. 12. huc. VIII, 7, 1. Quem iudicativi a particula πιών pendentis sum Sane Sati Varium grammaticus ea qua par est diligentia in tractaVit nemo. Quam rem gravissimam HSS VidilimS, quod Sententia rimaria negationem exhibeat, eam limeSsere negleXerunt, ut Matthiaeus, qui gr. r. g. 22. : Dei ergatigenen in suis viri licheniandiunx u immies en Indis . Imperis nil orist ii sicli ; in ille quid K illi neru gr. r. 12 Venti On Citient ergangelien, Mi Uicli iugeti e tenen Eri ignissi diu ludo est, o tulit dor Indicativeinest niteritum S qua re non indicativi, Sed infinitivi structura adhibenda fuit. Eril gQr ero irinill S, si iudicativus uni deberet, negation m anteced Γ IlUCUSSe intellexit, quippe qui ad Thuc. VII, I, I adnota Verit EbenS Wie πω ν ιν cum coni sudet sicli nur nach e -

e Si, i ii apud Oratore plerumque ubi de rebus Vers' ri r si et i S rariu ubi de rebus quae factae non Sunt agitur indicativum sciscit Sententia primaria saepissime indicativum a tristi exhibet,

ου σειν ire. Neque illud mihi esse praetermittendum Videtur, quod Isocrate non Solum indicativo, Sed etiam coniunctivo Se

l ni ratione quam lubentiSSime adhibuit, Secutus ut videtur Iliri idoli auctoritatem, qui Dar9όrεqui πεινεGiicit - τι iv addito si lini cs VI. 45. VIIJ 8, 2. 3. IX 93, 3. Exempla eXStant novem ubi articipium aliquod aut vere additum

IEHi a PT . . l . 89. XII 231. XV. 3l8. Dis rota cum indicativo noristi sub ordinatum si infiniti si urariSti, qui pendet ab c0Grε, Velut 80cr. IV, 181

27쪽

uian Oniuncti Vum aggredior, quem Semel Antiphon, si ulti l l libi ci de S. Lysias bis I Socrates duodecies, Aeschines. UΛIU , t Ino Sthene deci , Hyperide Semel, Isaeus nus nutian nil hibuit. tia in Vis in adhibenda ratione quumn na xl uni indientix scriptore graeci inter se dissentire it Uini His coniuncti USUS apud omnes fere idem est, nisi i l l l IlerUS Ocisam rei ut in ollinibus Sententiis tem -' illi u ita OS πων usquequaque misit, Λttici misto

iiunctivus' locum habet, ubi Sententiae in tit Iliae acti O, Hae est negativa, definiturit UsIUIl Iut Ura, Vae enuntiatione Secundarias' est Li Pi Lur. Ii auteni locis , dicit Foerstery seu bii isti Coniuncti Vu Occurrit, is qui loquitur ani temporisci u linationem Onit, quani e rerum natura atque condita in Vol sutat Uaequum ita Sitit, per Se intelligitur,

28쪽

sententia primaria ex Stare plerum ille Sive eulpus sit luti si V e teni pus praesen Si illa noristi formas, ill ut Si Freteriti Significatione nepis Sinae carere olim Rit Uri. indicati Vo autem noristi, qui exstat eScli I)35, infra uberius disserant. Λcti futura. 'lae particula rno Significatur, contilli Hir coniunctivo oristi tribus loci exceptis, ubi coniunctivus praesenti legitur isque Verborum, quorum ori S i in Hii, tum usitati sunt. Habes loco Antiph. I, 29 i d ἐπι-

Sententia primaria exhibet temporis futuri iudicativum.

x ne loci quidem absunt, ubi Sententia primaria imperati Vum uni negatione coniunctum praebet Si V prae-

Schullgius Voculam ιν addiderunt, de quo id infra pag. 44. Usitatissima quae X stat aliud oratores ilico Structura est, Si Sententia primaria infinitivum praesentis eumque ab indicativo iusdem temporis tendentem exhibet, ut

IS0cr. V 86 88. XV, 7. 290. p. IX, 14. De m. II, 27.ll. lier. III, col. XX, V. 10 Blases de quo, quum libri πριν-i εT Go σιν particula ιν missa tradiderint, infra

disseram.

I nc loco Doni X, 29 quem a g. 42. XSeris Si infinitivus temporis praesentis pendet ab hi, o tr perfecto, in quo praesenti Significationem inesse con Stat. Aeschines Tim. 145, ubi Achillis Patroclum intorsectum lugentis' mentionem facit, infinitivum futtiri a voce

quem quidem locum eam poti, simum ob causam XScripSi, ut nuntiat 0, quod per i P Di inducitur, comparato intelligas, quani recte de coniunctivi natura ac vi iudicaverimus. cf. Socr. p. III, 4. J S. XXII 4 de quo loco, ubi in Sententia rimaria negatio de Sideratur, infra Videbimus. Cf. Iliad. lib. XVIII v. 334.

29쪽

nti di minen, quod particula ιν aut addita lui S Sa Ili Ut Ullul re Vera Statilendum Sit necne, minimetati nen con Sentituit. In te omnes Hermantius in Opus IJ pag. 107, ut articula πιν Si addita esset, aliquid incerti Se, Si ero mi SS QSSet, conditionem adesse certioremi 'us raret, Operam a VaVit Quem quidem talibaui iusdi Culta. USS Videtur, qui de locis, ubi pedestris oratiotiis Cliti toro l)art. αν mi Serunt, haec' dis Seruit atque in Num qii Dione, ut Sicubi Sententiae ratio iam per se pateret aut minus graViter actionis extrinsecus pendentisi tali esset Significanda, Ut iam in Soluta oratione rei istud Oltilill OraiiSSe Xistimem. Et alii quidem grammatici eius ibun m 1 3ntiae sunt, Velut Matthineu S,' I uehiter, η Erueger ulli il. 17, 3 dicit nanticho die se Consul in non finden sicli uel olino P Selbs in dei musterilites no linu, uls VII Coniuncti V in o seri de Gedaul egui ait 'lit is problematisch orgo Stelli iril. Verum ego sacer non OSSum,iraeSertiminutim in elegantissimo libello ls phocle in ne minimum quidem discrimen interutramque structuram intercedere PrauSiu S' Satis probaverit, quin ilis ab illorum Virorum Sententia discedam. N, Sive Erit uti litum, iiVe mi SSum, is qui biquitur actionem Se - lariam, serum liri maria Ventura sit, ut uram fui Sse et utare indicat Ac ne illis quidem J0cis, quo modol l l l conditio incertior inest quam ceteris locis, ubi Pa lita mi est Minime ero inuis dubitatio sublata est. ulli qui ut lieque LySia neque Socrate neque DemoSthel atore Omnil Di StantiSSimi, neque praeter huncillulli li ulu . Heli ille USqualia rei omiSerit, librariorum m Illi H IO Ut uic Oe excidisse videtur Atque eo sacilius

30쪽

emilii iterula re incipit. Idem de IIvporidis loco monendii inest, ulli clui ei de vilio auctore obuio lii Obunt repinu remi bibit Sed quid dicam de loco Ant. I. 29. qui m

dem ut Neque enim liaberemus cur Antiphon oristi

' es pag. 38. 2 Foerster, pag. 6.

quam Voce ro explendam Blassius proponit Minime sero ita offensio quae in omisso rei latet, tollitur, nisi ad On-

si hunc locum refingendum CSSe UtaVerim. Oratore igitur, Si πι si nudum coniunctivum Sciscit,

ii semper addiderunt. Ac ne illi luidem desunt viri docti, ut tein dorsius Stius in dorsus, qui rei locis Platonicis Phaed. 62 C. Theaet. 169 D. Tim. 5T L. Leg. IX, i Λ. abii malint Thucydides vero, etsi id quod est maioris

cui serma genuina tisis icit reStituta Foerster' medelam attulit. Postquam Elin Stoius )tragico coniunctivum non USUrpaSSe, selliSi in priore membro negandi aut prohibendi significatio odesset, disseruit, Videamu nunc OS, Oratores Attici utrum eandein legem Sibi imposuerint an nou γ