Jacobi, sive Actii Synceri Sannazarii, neapolitani ... Poemata ex antiquis editionibus accuratissime descripta. Accessit ejusdem vita, Jo. Antonio Vulpio auctore, item Gabrielis Altilii, et Honorati Fascitelli carmina nonnulla

251쪽

Et quidquid altis sorniciam subest clivis: Nec jam Favissas linquit, & nigros Manes

Demum trecentis quum Iaboribus fractos, λEt aestuantes pariter, & fame siccos Vix ossicinae post meridiem reddit Jam feriatae, vectibusque adhuc clausae;

Culpat coronas, Zophorumque permutat: Spiras reformat, & scapos columnarum: Et nunc Etruscas, nunc. Corinthias mavult: Nunc Doricarum laudat 'ordinem tantum; 'clo Guttas, triglyphos, taenias, toros, plinthos.

Qtiid cum columnis nunc tibi, Vetustine, Aut cum voluta, Jonicisve pulvinis e . Dormi, miselle; sat diu laborasti: - ι Coenare sessos & aliquando permitte. Aut, si sepulcri cura te coquit tanta, Cadaver istud vel Gemoniis conde. i

IN TUMULUM NEAERAE . .

inae voces' Charitum . quae circum pompatNeaerae . Unde odor hic ' cineri tura ministrat Amor . Unde pyrae ex pharetra. quinam struxere e Lepores. Ast haec illacrimans quae legit ossa e Venus . Fortunate lapis, tumuloque beatior omni, sTu tegis in terris siquid honoris erat.

252쪽

t XLII. D . E H Y B L i A. H la, mei quondam dulcissima cura Marulli ;Hybla, suburbano nuper humata solo :Accipe quae multo promuntur verba dolore: Accipe de lacrimis humida serta meis ιTe rosa, te violae, te mollis amaracus ornet: Te pia suspenso pondere velet humus. x Et tibi, quod rarae possunt sperare puellae;

Contingant vatis carmina docta tui .

XLIII

Altius exquirit, quo videar cerebrum. Ingemit Aufidius; quid me, chirurge, fatigas eQuum subii rixam, non habui cerebrum . O .

XLIV. AD ALFONSUM. oei prius Herculeae sensit Leo vulnera clavae,

Hic, . Alsonis, tuos corruet ante pedes .iniaeque viret nostras quercus passura secures, Deseret immundos fulmine tacta sues. Victa dabit Bellona manus: Pax arva reviset: Claudentiu'. dirae Marte sedente fores. Tunc pia Parthenope laetos tibi ducet honores. Per fora, per Vicos Otia vulgus aget. Α a a

253쪽

18s EPIGRAMMA TON

Sebethosque pater fluviis metuendus Etruscis, Aurea caeruleum tollet ad astra caput.

XLV. IN LYDAM . Uum dixi medio tibi macram algere sub aestu, Non dixi fluvium, Lyda: quid ergo e cutem . XLVI. IN OLLUM. O Mnia famariun te dicis, nil facis, Olle. Nil mirum: levius dicere, quam facere est. XLVII. . A DI R U F U M.

TAmquam prisca mihi, saxoque inventa vetiisto, Disticha, .Rufe, soles saepe referre tua. Stultum adeo me, Rufe, putas ego tam mala credam Carmina Romano marmore posse legie Archemoro longos affingis Nestoris annos. SAndromaches puerum Laomedonta vocas . Desine mentiri Pyliam, Phrygiamque senectam. Sint vetera haec aliis, mi nova semper erunt. - .

XLVIII. IDE CYPARISSO PUERO.

FLebat adhue moerens cervo Cyparissus ademto, Quum sua conspexit cortice membra tegi. Delius exclamat: Quid nostro, silva, dolore

Crescis e Tu Daphnen, tu Cyparision habes. XLIX.

254쪽

XLIX. DE HARMOSYNE. HArmosynen quisquis seu vir, seu femina vidit,

Deperit: anne oculos Actius unus habet '

Imundus geminos secit tibi, Sequana, pontes: tJure tuum potes hunc dicere Pontificem.

IMmemor ah miserae cur ensem Iinquis Elisae,

Nate Deat profugas non gravat ille rates. Anne parum fuerat caussam dare mortis acerbae ,

Ni serrum sugiens tu quoque triste dares e lle, precor, tumidas teriam hoc, iam tolle per undas. IDiscessu, satis est, si perit illa tuo. LII.

IN CAECILIANUM. SI tibi per genium fas est jurare Minervae,

Per Veneris simas, Caeciliane, comas; Nee iubar excipitur Solis, nec cornua Phoebes, Nec Capitolini crura, caputque Patris: Cur mihi tu ventrem , ciar intestina Deorum, sΗispana laetiis relligione, sonast iNon pudet heu caelum rebus foedare pudendis eΑn credis magnos haec quoque habere Deos

LIII.

255쪽

I III.

AD MARINUM CARACCIOLUM. Ο Dulco, ac lepidum, Marine, factum,

Dignum perpetuo joco, atque risu, Dignum versiculis, facetiisque , Necnon & salibus, Marine, nostris. Ille maximus Urbis Imperator SCaesar Borgia, Borgia ille Caesar, Caesar patris ocellus, & roris, Fratrum blanditiae , quies , voluptas , - ' . Montis pupulus ille Vaticani, Ille inquam dominae Urbis inquinator, IOCaesar Borgia, Borgia ille Caesar,

Moechus ille sororis, atque adulter, Fratrum pernicies, Iues, sepulcrum, Montis bellua terra Vaticani; ingentas modo qui voravit. urbes ISImbutus scelere, Si malis rapinis, Urbes sub ducibus suis quietas, Quascumque aut Latium serax virorum , Aut Campania pinguis, aut per alta Divisi juga continent Sabini, - 2 ' Hisque ingestit Ariminum, Pisaurum, Urbinum, Populoniamque magnam, Camertes pariter, Forumque Livii, Cornelique Forum, Faventiamque, Et

256쪽

L I B E. R. . I. . Is IEt quantum Aemiliae est Etriariaeque, aSQtlantum circuitu hinc & inde longo

Neptuni lavat aestuantis unda . At nunc quis neget esse opus Deorum Dum vecors animi impotente morbo,

Qtiaerit plura, nec est potis misellus 3 o Explere ingluviem periculosam; Ecce ecςe evomit; o Jovem facetum, O pulchram Nemesim, o venusta fata. Verum scilicet id, Marine, verum est, Quod dici solet, en sides probat nunc; 3sFortunam si avide vorare Pergas ,

Eamdem male concoquas, necesse est.

Ut jure evomere hunc putemus ipsum, Qtii tantum miser hausit oppidorum. M id omne, quod hausit, oppidorum, Quod quinque assiduis voravit annis, Imbutus scelere , & malis rapinis , Scis quot cvomuit diebus e uno. O lucem niveam, o Jovem facetum, O pulchram Nemesim, o venusta fata, O dulce, ac lepidum, Marine, factum. LIV.

DE CAESARE BORGIA. A Ur nihil, aut Caesar vult dici Borgia: quid ni '

Quum simul de Caesar possit, & esse nihil.

257쪽

EPIGRAMMA TON

L V. AD EUM DE M. o Mnia vincebas: sperabas omnia , Caesar. Omnia deficiunt: incipis esse nihil . LVI. DIES GENIALIS.AUreli, persunde meis unguenta capillis, Tu super & vernas sparge, Nearche, rosas. Sed prius aestivum ramis defendite selem ;Et viridi mollem sternite fronde torum. Non plumae, non picta juvant me stragula, nec quae SPavonis vario sponda colore nitet. Larga coronata disponite pocula mensa; Setino & gelidas adsociale nives: Certatimque leves potanti inducite somnos. Sic juvat aetatis ducere fila meae . I OAn scimus miseri, quid lux ventura minetur ρVivamus: mortem sallere nemo potest.

LVII. AD AMICAM. DA mihi tu, mea lux, tot basia rapta petenti, Qtiot dederat vati Lesbia blanda suo. Sed quid pauca peto, petiit si pauca Catullus

Basia' pauca quidem, si numerentur, erunt. Da mihi, quot caelum stellas, quot litus arenas, SSilvaque quot frondes, gramina campus habet;

258쪽

, I, A I - B -Ε - R I. t 0 3Αere quot volucres, quot sunt & in aequore pisces; Quot nova Cecropiae mella tuen ' apes o Haec mihi si dederis, spernam mensasque Deoiam, Τ Τ . Et Ganymedea pociata umta manu. . iu

Mammosa Phyllis; tunka 'mollis, ut saepe His accidit, qui obesulax habent clunes; L Intravit illuc, unde prodeunt aurae, Quae de Sabaeis messibus nihil. spiranti Qtiod ut animadvertit dicaculus quidam ;Urbaniorem ut se faceret, ait' ridens: Heus, Phylli, quisnam mordicus tenet vestem Vorabit hanc, ni praecaves. Ad hunc Phyllis, Immo, inquit, ut scias, sibi labra abstergit: Accede, pupe, basiare te nam vult.

ADspice, quam variis distringar έ Vesbia . curis i et Uror, & heu nostro manat ab igne liquor Sum Nilus, sumque Aetna simul: ressinguite flammam, O lacrimae, lacrimas ebibe, flamma , meas. '

259쪽

Cur tu non Daphne sis mihi, mn Danae e

Ait 'nescio quis Pulicianus, ' . ιNi pulex mage sit vocandus hic, qui . . i '

Unus grammaticus, sed his minutis I . . Vel longe inferior, minutiorque esti ' a . . . - i

Divinum sibi passerem Catulli . .; i. . Haudquaquam bene passerem sonare; eme iam id esse, quod autument legentes, s 'Sed quod versiculis parum pudicis , , . Ludens innuat ipse Martialis: Da mi basia, sed Catullina: .P . I.2uae si tot fuerim, quot ille dixit a 'Donabo tibi passerem Catulit: Ut si, quod puero Poeta possit Post longas dare basiationes, Quod salvo nequeat' pudore dici . tProh, Dii, quam vafer es, Puliciane; Solus qui bene calleas poetas. Nimirum, & quod ab omnibus probetur, 'Mutandum quoque suspicaris illud , . ' .Qtiod nunc illepidumque, & infacetum a

Men.

260쪽

, LIBER I.

Mendosis Epigrammaton libellis Insulse legit imperita turba :Sic forsan tener ausus es Catullus Magno mittere passerem Maoni rQuum sit simpliciusque, rectiusque, Mitti, dicere, mentulam Maroni.

Sed quid vos, Aganippides Puellae, Ridetist meus hic Pulicianus Tam bellum sibi passerem Catulli

Intra viscera habere concupiscit. LXII.

DE EODEM. V Anas Gigantum iras, & impetus graves

Miratur aliquis audiens mortalium Ausumque Caelo vincula inferre irrita iSaevum Typhoea. quum jugos im 'Pelion . Adderet Olympo, matre nec Terra fatum 'Agnosceret se se; impium donec Pater Iratus ardenti igne substulit caput ;Ut par erat: nam quis petat fanus Deos 'At nunc quis hoc, quis hoc ferat mortalium e Iners, pusillus, unus heu pulex ciet Turmas, cohortes, copias, manipulos Muscarum; & altos scandere adparat toros Heroum opacis qui sub umbris arborum 'Strati, ac perenni flore subsulti capur,