Themata selecta ex vniuersa theologia ad mentem subtilium Coriphæi Ioannis Duns Scoti theologorum principis dedicata serenissimæ celsitudini Cosmi 3. magni Ethruriæ ducis in comitijs ... propugnante fratre patritio Collino artium lectore, sub assiste

5쪽

A THEMATA SELECTA

et Ad mentem Subtilium Coriphaei

s IOANNIS DUNS SCOTI-i Theologorum Principis

I COSMI III.

N MAGNI ET FIRURIAE DUCIS

.n In Comiti js Provincialibus habitis Florentiae a R.R. el P.P. Reg. Obs Almae Provinciae Ethruriae. :l Propugnante Fratre Patritio Collino artium Lectore, lin

isa sub assistentia R.P.Bernardini O Clery Hiberniel Lect. Gener. et Cainedrae praesidentis

BR R

7쪽

calca in

aciis a

On abs re raeologia nostra te Foronum assereat , te Macenatem ambit suum DUX SERERIssi ME) siquidem solo ipso tuo amabilismo con Deectu recreata, ipsa ingentes sibi animos facit, illustremque sibi de quibus , habebit aduerefarios

pollicet ut triumpbum, velfaltem non mediocres ex umbratili hoc nostro conflictu te duce , te au.

spice plausus experiat; sub tui etenim Serenismi nominis umbra vis hil non arduum aggredietur, quidquid discite penetrabit, quidquid obscurum dilucidabit, quidquid abstrusum, et abditum pervadet, ervium , clarumque reddet; habes enim Princeps Optime siue bello , siue Irare , siue toga, siue armis, siue tiaris fulgentibus, siue

sceptris micantibus communi omniu eonsensu inter nobilis astatius Europa Familias generis conspicuitatem, et celeberrimorum vir rum splendorem sangumss, qui maressore tibi per venas currit, et quo nos nostramque Theologiam collustrabit , quorumseriem ne γt aiunt acta toties ab ad/s agam , non texam , aliter quam dicendo. Si genus excutias celebres ab origine longa. Usque per io numeros inuenietur aucis . Scio etenim licet tibi claritatis fatis illi attribuerunt, tu tamen illis non miclus splendoris proprijs virtutibus addidictio unde verius poss dicere cum Nasone, Aut genus, aut proavos, aut quae non fecimus ipsi , vix ea nostra voco. Et concinne Princeps prudentis- me qui alitimas cum sapientibus nob/litati m veram in actione virtutis , et veritatis contemplatioue consistere. Hinc tibi omnium virtutum chorus , et imprιmis prudentia , cuius beneficio futura cuncta pro Acιs, omnIa consulta mente gerenda regis, et perfectionis statum iam assecutus nutaηωsjubditoram gressus inter anfractus , salebrasque viarum huius ficuli ad tutum dirigis portum. Trausio tuam tempe rautiam , qua in mortali corpore vitam degrs Angelicam,pratereo tu am iustitiam a recto tramite aberrandi nesciam, quaque tuos iudices et ministros rite Probus Ambrosios elligis . De pietate , regia libera litate , et eximi charitate nihil dicam , quid enim hae in te practant communi documento , singulari merito dignoscitur, Domi religio, D

- ra

8쪽

lara ad

norum , et Viduarum patrocinium , bonorum , et innocentium prote

ctio, malorum autem depressio. Vere Piissime Princeps perspicua

est in te charitas , qua gemino quasi brachio Deum ipsum, et hominemvruam Dei imaginem, pro quo erus filius unigenitus passus est una comple fleris. Ab hac nullibi gentium latet, vel quaesuut is Gadibus, usque Auroram et Gangem, immo et vltra, nam bene eam experius

est, Et penitus toto divisus orbe Britannus,

Dum Nostrates eb ingravastentes haereticorum persecutiones, et rabiem in Fidei catholica cultores infatiabilem, nativo lo exules et omnibus bonis expoliatos, ope, pecunia , et omni qua par fuit ratio. nefouini, 'bleuasti, et consolatus est ob quod, temper honos, no. menque tuum laudesque manebulit , qua nos cumque terra vocet. Siles insignem tuam rerum diuinarum notitiam , ingotesque illos scientiae, et sapientia tesauros, quos in tuo animo reconditos babes, eaterasque virtutes haeroicas, quibus ab adolescentia imbutus su Hi, non quod eas nesciam,sed quia non delectaris audiendis Iaadibus tuis, sed faciendis iis, qua laude digna suure et si bis paucis, qua retuli tibi fui molestus, tua benignitas dabit veniam,cui repeto illud philosophi, ad Magnum Macedonem Princeps Magnanime tuis encomijs disceveritatem pati, quam in omnibus aliis maxma opere desideras . Caerarum uti vehementer cupio nos lxa C studim commendatos, imaiorem in modum di sidero, ut Deo benedicto , et Ct tuo Domino sis ipse commendat simus , ut te D puem seruent, a que ι ' lumen, et γera tandem fluitate concεβ a coronantes doua in te suas coronent mirata quoque tua I qua augere in dies illustrioraque reddere non cessas, ita optat, et ex animo peroratis, qui qua potest obseruantia erit viva dum carpitur aura.

celsitudiris tua. Obsequenti . cliens, et Humiti'. Servus. Pr. Bernardinus O Clery Hibernus. δε

ERPri

9쪽

indu

- - ν

-Ex Prologo Sententiarum I

Ater misericordiarum Deus optimus maximus volens ad perfectum ducere, quem,condidit hominem multifariam, multisque medijs testante Spiritu Sancto) eum locupletaverat , cui inter alia Sacram Theologiam veluti Engyscopium , quo aeternos Empyrij calles , praecipitesque Aue ni caligines , quo illius sacriora dogmata , et huius errorum sartagines ex aequo perspiceret; non tam ad dirigenda viatricis creaturae in finem supernaturalem opera, quam ad penetranda prirnae naturae opificis penetralia in Sacrosanctis ac canonicis sufficientissimh tradidit seripturis, inter quas nullo dubitante catholico seper erant recepti libri Pentalcutici. II. Librum Ester asserimus canonicum , quidquid stripserunt olim in contrarium Melito, Athanasius , et Sanctus Gregorius Naziazenus, sicut et Baruch, danilis, duosque Tobiae, Iudith, Sapientiae, Ecclesiastici, duosque Machabeorum, Spretis Iudeorum, Magdeburgensium, Calvini, et aliorum Haereticorum. latratibus. III. Haeretici est in dubium revocare, ut olim referente Sancto Hyeronimo caput ultimum Marci, sicut cum Marcionistis, et Ariannis reij cere Pauli ad Haebre-os,Iacobi, et Petri secundam, postremasque Ioannis, et Iudae , aut cum Alogianis, et Teodotianis plangente Ephiphanio Apocalipsin sancti Ioannis . IV. Theologia est habitus secundum substantiam naturalis, quo instructa, et expolita viatrix cuiuscunque ingenij acies fulgentissimas diuinae veritatis faces pertingit , scientiae dignitate per se potitur, scientiae tamen A 3 mune-

10쪽

ad ad ad

M ad isd

a munere ac statu in viatore non gaudet, nec divinae aut beatificae subalternatur. Rationes formales practici circa necessaria, ac speculati ut in Deo circa contingentia c6plectitur , in beatis autem, et viatoribus praAicam rationem solum induit. Cuius obiectum attributionis est Deus benedictus, sub ratione praecisa qua Deus, qui licet omnium bonorum perennis sit fons , et in se notissimus, nulli tamen viatorum sub ratione propria ex propriis patescit , etiamsi discursu naturali piε teneamus quamplures gentiles Philosophos unius primae causae evidentem demonstrationem perfecisse.

Ex Primo Sententiarum.

PR imum constitutivum formale Dei qua tale, est asse-itas positiva, ad quam sequitur negatio essendi ab alio siue per influxum Physicum , siue per emanationem Metaphysicam: inter essentiam diuinam , et attributa concedimus distinistionem formalem , vel si mavis non identitatem formalem : realitatem realem entis Deo, et creaturae univocam, et a parte rei ab ambobus praescisam admittimus, nec hoc simplicitati divinae ullo modo repugnat.Immensitas Dei formaliter non cognoscitur per eius operationem , unde ablata omni potentia divina non aliter auferetur eius ubiquitas quam consequi iuE. Suae aeternitati licet infinita sit , et indivisibilis futura, et praeterita nequeunt esse praesentia Physice. VI. Naturaliter Ioquendo non est possibilis demonstratio positiva possibilitatis visionis beatae, ad quam licet requiratur lumen supernaturale elevativu potentiae , non tamen ita indispensabiliter, quin in alio rerum ordine posset suppleri eius causalitas, non est tota ratio a ge ndi respectu visionis beatificae , quae non consistit sor- malio

PREM

RPRER

is in