장음표시 사용
101쪽
Cap. IIL De Verbis . 83 II. Ex Infinito , ceu Fonte nam
Hebraice ricitur Fons, quia inde scilicet riυi defluitae significationis in rein qua finita tempora deducuntur, inquit Buxtorsi reliqua sere omnia derivantur: praefixis enim litteris Erra , habentur Gerundia : ex. gr. 'ipsa in visuando Ietipe' ad υ taniam &c. Ouod infiniti genus constructum nonullis Racuit appel
Futurum etiam inde formatur , praefixis litteris sve in,κ mavis dicere ducto ab Ethan Ezrahita nomine, sapientia clarissimo , cantusque peritissimb Jet. sussixis tribus. incrementis m, 4 , iquae ex pronominibuς secundae Jc tertiae personae sunt desumpta , - γParticipia , excepta prima Conjuga. tione, ex ipso Infinito derivantur, prae fixo v .. Quae vero Kal exhibet , duo enumerantur quibus Benoni Sc Hobul nomen factum . AElivum alterum , abierunt passi m . De Benoni id praeter cetera monitum velim , illud cum pro nomen adjunctum habet , relictλ participii, notionem reddere praesentis , ut 'diu Uκ ego trado, Ad haec: pro verbali F ω etiam
102쪽
84 Grammat eae Hebraicae etiam nomine non raro usurpari .
Imperativus denique nihil differt ab . Infinito . Semper enim similes funν , oefensu tantum distinguuntur , inquit Guarinus suae Gram m. pag. I3 . illius personae paulo ante dictis incrementis ri , 4, x producuntur . n tamen illud aliquando avolat ab ipsa a. pluti persona : praesto id est in Genes. Iv. 23. ip au
ADMONITIO. I. Altera forma Infiniti in Ral , dc in Hiphil f nam duas apposuimus in Paradigmate J interdum usurpatur 'pro Gerundio in do sine praefixis ; & plerumque geminando Verbum; ut 'ippr ripo miserando visitabis . Eo quoque referas dicet , quod vulgo monent Grammatici , nominis scilicet substantivi infinitum vim gerere , ut Ps. cXXx IX. V. I. Tu eognovisti s dere meum Ο Uurgere meum. . II. Quod attinet ad Formatiυas Participii , & Futuri , di atque lκny , scien-dym est per illas, non secus ac per Prae- . fixa,
103쪽
Cap. 'III. De Verbis. 8sfixa , excludi , Characteristicum Temporum , ejusque Pubctum assumi; ut ex. gr. Participium in mρbit est , pro
pς in & Futurum , pro . Nam generalis Regula' est : Formativa Temporis expellit Formativam Conjugmtionis . III. Participia inflectuntur , ut nomina , eorumque singulare Fem. duplici forma variatur 2 ex. gr. 'In Kal.
Sed Femininum sing. Participii Pabul
Aliquando Benoni desinit Chirek I ut fustentans ,
104쪽
86 Grammat eae Hebra eae& n , addens r praeter duo haec nubium sic instructum habebis reliquum.
Notae Characterissicae omnium Conjugationum .
a) Niplial praefigit a sibi , expellitque
Nun dein , cognatisque Modis I Da-gbesque rependis . . i) Kal nullo augmento antecedentegra Varur , praeter quam in Futuro lit teris in Formativis communibus. Futu rorum ; idcirco dicitur Kal h. e. levis. et) Ν0bal praesert a cum suos ) in Praeterito, & Participio pro nota characterilii ca , Pathach vero Segolve ante Gutturalem interpunctum : at abjicitur Nun a Futuro , Infinito, & Imperativo; ejusque desectus compensatur per Daghela
Forte in prima Radicati; simulque prae-sgitur ri Infinito , & Imperativo ; Fu
105쪽
turo vero Formativae lκn3 praeponuntur.
Adnotationes peculiaris pro Kal.
In Tetere , mel Cholem interdum e
s,) libet infinito, Et sibi cognatis pro Cholem sumere
si) Icat praeter Pathach desinit etiam
in Trere ; ut senuit : inflectitur autem, ut Paradigma Commune ,
tu . In hae serma vero Aenoni non disserto a Radice , sic fenescens , Kal desinit quoque in si), quod manet praeterquam in tertris personis , aut mutatur eodem pacto, quo Γ - J Pa-
radigmatis .communis; sic autem inflem-tur: 3. M. ' ρε F. a. &c. At in a. persona pluri in qua aecen
tus migrat ad ultimam syllabam , si )
106쪽
88 Grammaticae Hebratera fit ΚametECatupli , ut Quod judicaυit , sit totum camelZ tum : id praeter regulam omnino est . a) Infinitus , Futurum , & Impera
tivus pro si) habent - in ultima sy,
laba , cum Verbum est Neurrum , aut Radicalis media , vel postrema est Gutturalis ; sic Neutrum di, cubuit habet Futurum cubabit ; ,κa redemit, Im
Hic 'pro re nata libet adnotare , L nonnunquam Benoni , quum tertia Radicalis est ri , vel ν , desinere per Crasa in Pathach ; ut xur , pro Ui , plou
II. Personam a. sem. sing. sub iisdem Gutturalibus , si sint ultimae Radicales,
DF, , pro T, occepisti. III. Quaedam denique Verba habere in Praeteriti medio .) pro ut , κα Pro , rogavi .
107쪽
Ad Conjugat. Niphal. Pro Niphal id fac animadvertas, quod
tria heic recensentur .ulgo verba , quae licet hac passiva forma efferantur , rarionem tamen habeant activae. Sunt illa porro pugnavit , yan a juravit , 'incubuit : tria itidem in i desinant conversus es , distrinar oe Obsignabis rur, oe exoratus est. Ad haec I. pari. ex mutato s- praeteriti in habetur: ut Iem . a. Infinit. & Imperat. conspirant amice . iisdem enim interpunguntur signis : hoc tamen postremum reciprocam rectius admittit significationem e cum passiva imperativo careant , Ruod infra declarabitur . 3. Abjectum a in futur. impeninfin. compenseri per Daghese forte in littera insequente, dictum supra est pag. 86. Quod . si illa non admittat , quodsi gutturalis vel ri, tum & formativae futuri , & n illud, quod Ias. imp. & su.
108쪽
ponunt . En exempla fodietur congrega te , congregari .
Forte in media Radicali pro charactetistica .
vero LibbutZ ante Daghese Forte e quae Forma Pulial aliquando pro sue in habet Κametz-Catu ph I hau enim Puncta in-
Vicem commutantur, ut corratb pra
cisus es ) . Interdum etiam admit. tir ') contra superius tradita praecep an istud
109쪽
-Cap. III. De Verbi . yrtit Schurech, quod in η, , videndum se praebet. Media gutturali ri Κibbuta manet ut rri' abluta . Si vero aliae interjacent gutturales aut ', illa fer Clio .lem compensantur, ut a se fuit. Quare autem haec Conjugatio, quae insequitur Hophal careat Imperativo; ea videtur ratio potissima, quod imperare nostpossumus, quod in manu uostra non est. 3J Utraque Conjugatio habet augmenta antecedentia re Participii , α iκni
si J Nonnunquam Forma Pihel pro
fi istud oe. righes eo xum habet , erlegitur ; id , feras, non adeo praeter normam esse 1 t non er alia commonstrent exempla e quae s reuibuerir legere , adeas Buxtos. c. 4. T. G.
110쪽
sa Grammaticae Hebraicae s. J adsciscit -J cum in Praeterito ; ut at perdidit ; tum in Futuro ; ut y a findet; tum in Imperativo, a b diυide . Et quidem haec terminatio s. J in alia- .rum etiam Formarum tum Verborum . Persectorum tum Imperfectorum Tempo- tribus , Modisque non raro occurrit ἰ id iquod semel hic adnotasse sat erit .
faJ Saepiuscule in ) desinunt haec tria sVerba 'a' dixit ad lavit , 'ad expiavit. Dashesc characteristico excidente in locum Chire k succedit TZere: ut irre renuit Scc. illud tamen aliquando non cornpeiatum ma
net ut in yra irritaυit , di in aliis id genus. Praetereundum porro non est, quod serio . lingerunt Grammatici, hujus nempe conjugationis nonnulla verba priori adversariam habere significationem; quod in iis potissimum usuuenire , docet Elias Levita,
quae a nominibus oriuntur . Eu exempla, radix radices egit, o evulsit radices. od in modo allato exemplo Cholem pro Chirek vides: id ex forma Poliel est; nec quidquam peculiare habet praeter ianomaliam daghest Hecti in Cholem conversi. Quod daghesse eiectum aliquando
