장음표시 사용
151쪽
minis 'lindustriam fatigare Vid
'Erasm: Γαῖ Quapropter etiam toti Vitrorum longe Clarillimorum ingenia ita exercuit , ita VexaVit, ut cum se maXime expeditos putarent , nihilominus haerere viderentur. Quod mihi quoque documento esse posset, ne quid in ardua materia auderem, Verum quoniam ad praesens institutum visa est haec tractatio apprime pertinere, negligentiae esse putavi, penitus intactam praetermittere. Qui vero primus philosophiam per numeros tradidisse putatur, est Pythagoras Samius, vir summus, & antiquorum Philosophorum i facile princeps. Non interim i sum nescius numeros quoque Orphicis, & ipsi sectae auctori Orphpo, cujus aetaxem Pythagorae tempora antevertere noVimus, tribulo Sic enim
hanc in rem loquitur lambi. Foc ι θ τλου τ Θε- σαι τ ορφιμων χωρελαβεν. Hine clare colligitur nec Orphicis peregrinos fuisse numeros, probatque praeterea Gravius
152쪽
Orphieorum Theologiam fuisse numerosam. Ulut autem res eii , auctor lane dubio salutatur Pythagoras, quod mysticam hanc do ctrinam, quae diu sepulta jacuit, primus vel excitaverit, vel ad lummum culmen perduxerit. Sive igitur eam ab Orphicis, sa) siva a Phoenicibus , tbj sive ab Abgyptiis , ιὶ
accepisse dicatur, parum intereste existimaverim. Urram enim sententiam elegeris, neces ario ad A gyptios, deinde ad Hebraeos . gloria inventionis numerorum devolvi videtur. Manebat in schola Pythagorica ad Platonem usque haec doctrina , qui adeo diligenter eam eXcoluit, tantique fecit, ut principem inter Theoreticas disciplinas omnes, ceterasque artes liberales locum ei ad lignain
verit. Guaerens enim cur animalium omnium
sapientissimum sit homo, respondet: δἶ Θμῶν J -- ι quia numerare novit. Cons. si placet, Cael. Rhodi ginus. Le) Unde in libris suis nil fere nisi numeros & ideas sonat, nec inficias ibit, qui vel primis labris Epinomidem ejus , Philebum Sc c. attigerit. Adeo hac in re Pythagoram aemulatus est divinus
153쪽
ille Plato, ut numeris etiam nomen dedecrit. Quoniam a. veterum tum Philosophorum, tum etiam maxime Poetarum scripta evolventi non Taro occurrit numerus ille par & im par, non omnino indignus est, amplissimum in multa, ως ω παρολο, in genere notentur. Et quidem, ut omnis numerus vel ear est, ver impar ; ita quoque hoc ipsum non visum est mysterio carere. Pythagoras , dccum eo asseclarum chorus, imparem plenum& perfectum , parem contra indigum imis perfectumque dicebat. Subjicit rationem Can. Rhodi ginus ὶ quia impar pari permixta. tus vim suam serrat perpetuo ; conduplicatus autem, eundem gignit et ita ur Dcundia sit , habeatque principii vim, divisionis ipse nescius, unitate sempeν in eo redundante. Pac vero imparem producit numquam, neque est indivisibilis. Udde est, quod duo principia fecerit Pythagoras alterumae uitam unitatem ; omnis boni caussam & originem ; indefinitam dualitatem alterum , Omnis vicissam mali fontem & scaturiginem.
154쪽
De hac autem sequentia habet Porphyrius: s hJτ ρ εnοο τῖ, ανιῶτηr θ-Gος ου με, του μ ον με βολὴ - α Μοτε οιχως ἐχοντ Mγον υμ λαλα ηπισηγόρευ ν. Scilicet Suodcunque unitatis, aequalitatis sympathiaeque rationem habebat, id is i. e. unum , ad perutabant. Hinc etiam originem trahit ille in prosperis rebus imparis numeri usus, in adinversis, paris. Cum primis autem in descri- Ptis a Poetis immolationibus & sacrificiis
haec numerorum rat o elucet. Cuare cum
Diis superis sacra a Gentilibus facienda essent, impari plerumque numero ea videbis ab
solvit Unde illud virgilii: LiJ numero DEUS
impare gaudet. Guae autem Diis Inferisi Manibusque fiebant, pari. Hoc veterum sive Proverbium, sive dogma, in adagiis numerat πιλυμαθίσατ' ille Erasmus. τοῖς
155쪽
Cui adjungere licet Servii testimonium: ι
Cerrum esse Poetad , cum de PVois , aut Iaονυν Manibus solveηdis agitur, numerum parem usurpare.
Et quandoquidem de Poetis praecipue fidem suam interponit Servius, inprimis ex Poetarum operibus nos quoque id ipsum probabimus. Non autem non pollum sui picere Homerum, quem iudicio Rhodi gini & Velleii Paterculi, nulla profundior doctrina praeteriisse videtur, i do Virgilium, Poetarum par sine omni seculo
i rum exemplo maximum , quc s accuratillimei omnes ritus caremoniasque obtervasse non sine admiratione compertum habemus. Et
quidem, quod in rem nostram facit, prior, cum Agamemnona Jovi, Deorum hominum. que Regi, sacribuantem inducit, his verbis utitur: im)Αυmia ο ειν ἱερευσεν αναξ ἁνυων A αμψινιὼν Πiονα , ν ' περ εI X iωνι. Vides & unum, & quinquennem Deo coelesti immolatum. Posterior quoque tale fere
sacrificium Neptuno dc Apollini ab Anchises oblatum referri n)bic fas in meritos a 3 is mactavit honores, Taurum Ne uno , taurum tibi pulcher spolio. sic l) ad lib. X. AEn. Virg. r. sa8. m) Τliad. B. ν. 4o 3. O . nὶ AEneid. lib. III. P. OO.
156쪽
Sic impari numero gaudet Iuno , cum ita apud Homerum s 3 loquitur:
Hἶι ἐμοι-mλυ-ετρο πιληες Αργος ri Σ-ρτη N f ἐυφναγυια Μυκῆνη. Idem Idumerusu cum pulchrum quid , praestansque proponere vellet, impari utitur uvisi mero. Quare cum Agamemnon in piaculum ira piae Briseidae puellae Achilli dona ferret, impar adhibetur: sp)ἐπώ γ αγκοις αμυμονοις , et γ' Δεσβιλα, α ς Ora Λεσβον ευκβιώνην ελεν ωγὶος. Eξεώμην, αι καλλει γλων cφυλα γνωκων. Et non longe post: θ οι δωσα ἶυ νωοιίνα ἀολιῶ e. Juvat quoque ex Cael. Rhodigi no νὶ adnotare Homerum saepe bonum D1εα dicere, talemque adfectum γνειην, nec non Neptumno esse a Nestore zmακις αννεα, ταυρρος immolatos. Si Virgilium consulere lubet, non rara hujus rei exempla se offerent. Unum
adferam : cum Deiphobe , Cumaea Sibylla. I neam in honorem Phoebi hostias mactare juberet, sic loquitur: siὶ Num o Iliad. o. p)Iliad. I. v. s. θ seqq. q) ν. 1 9. r L. a. XXII. c. 7. idem quoque ae
Nestore adnotavit Marc. Donat. ad Suton. a gust.
157쪽
Nune grege de intacto septem mactare
Proriterit, totidem lectas de more bi
dentes. Unde mox, versu subsequente:
- - - - - Nec sacra morantur Jussa Viri - . - . - - - .
Virgilio comitem damus Ovidium , harum rerum sane non incuriosum , qui quot &quaenam animalia Superis sacra esse solebant, his verbis indicat: si - actatur vacca Minerva, urtutus, taurus tibi samme
Cetera missa facimus. Ostendimus sic imparem numerum in rebus prosperis, & ad Deos superos pertinentibus, fuisse adhibitum. Superest , ut exemplis quibusdam demonstremus, in iis, quae ad Deos Inferos spectant , ad fulaea, Μ es, aliasque res tristes dc duras usitatum fuisse parem. Quamobrem quaternario utitur' Homerus, cum magnanimum Epiclem ab Ajaee Xelamonio saxo percussum referat: tu
158쪽
ων δ' istrias ' αμυθὶς kεφα ς &c. . Idem i Poeta cum: defcribere vellet, quibus ritibus Diis Inferis & Manibus litari mos esseti, adducit historiam funeris Patrocli , iqtiem ab Hectore cccisum terrae mandabat
Eos forte duodecim , quos in flumine ea-ptos , Patroclo se inferias missurum promi.
Ποινην Ἱαφοκυιο Mεm2αδαο θανοῆO .. Ad eundem fere modum Virgilius cum Raneam suum Inferos visendi patris gratia aditurum , prius tamen sacrificantem inducit, parem usurpat: sta Suara
159쪽
EDituor hic primum nigrantes terga fu-
constituit frontique invergis vina saeerdos:
E summas carpens media snter cornua
fetas sunibus imponit sacris libamina prima ,
Voce vocans Hecaten, caeloque Ereboque potenrem. Ad rem adposite Commentator: saὶ Signate O mnia is Diis Manibu3 conpenienter: Numerus par, hostia furνa , facta in scrobe o terra fossa Diis feris: Uι Superis numerus impar, Rulma cania 'dida , ara exstructa. Haec ille. Ita quoque cognita Pallantis eaede b
. Restiuor hic juvenes, roridem quos edueat Ufens, Uisentes rap - , inferiaου quos immolet umbris , captivoque rogi perfundat sanguine
flammM. Nee non in summo de Daphnidis morte dolore parem numerum amoris sui tellem esse voluit Menalaas c O - - - - En quatιuor aras
160쪽
' Ecιe duas tibi, Daphni , duoque altari,
Pocula bina novo spumantia iam quot
Crater inque duos saluam tibi pinguis
sie Andromache, Hectoris quondam viri laetissimi uxori , geminae arae lacrimarum cam L. d J Et quis omnia Virgilii loca recenseat φ Hoc igitur relicto, transimus ad ovi dium , qui de Idista Asonem renovatura
- - - Matiasque aras e respire. binas, Dexteriore Hecates, at tiva parse juvema.
mas ubi verbenis , silvaque ineinxit
procul strobibm testure duabus Sacra facit. - - - Et mox lfὶ sitimul fundiι, terrenaaue numina' rim , Umbrarumque rogat rapta cum conjuge
Ne properent artus anima fraudare senile Apud Latinos & Graecos hoc satis fuisse