장음표시 사용
141쪽
SATENSIS ABDICATUS ---- INTERPRETE. ARGUMENTUM DECLAMATIONIS. iidam abdicatus artem medicinae didicit. Patrem insa/nia laborantem,reliquis medicis desperantibus ,dato pharmaco cum sanasset denuo receptus est in familiam. Post haec nouercam insania correptam sanare iussus,abdicatur. DECLAMATIO. A UD quaquam noua sunt haec Iudices. nem mirada, quae in praesentia facit pater,nem nunc primum ad hunc irascitur mo/dum,ucrum haec lex illi facilis est,ae assuetus ad hanc causam accedit.Verum illud mihi nouo calamitatis genere accidit,quil cum nullum propriu sit crimen,quod mi hi possit imponi,tamc in periculu uocor,ne poenas dem artis
nomine nisi huic iubeti per omia parere ponit.Qua quidem re quid fieri possit absurdius uti cure ex praescripto,no ia quatenus ars ualeat,sed patris arbitratu. Quare optarim equidem ut medicorsi ars eiusmodi quom remediu aliquod haberet,quno modo laborates insania,ueruetia praeter aequu irasceres liberare possit nimiru quo liceat oe patris iracudiae mederi. Nuncaute ipsa quide insania leuatus est,caerem iracundia magis etia asperatur. Quod pest omnium grauissimum,erga caelo
omeis sanus est,in me una ivsanilia quo morbo fuit liberatus.
143쪽
Videtis igitur cuiusmodi mercedem curationis seram .cu messum ab illo abdicor iterum alienor a familia,ceu ob idipsum ad breue rempus receptus,ut maiore infamia saepius eiicerer domo. At ego quidem in his quae praestare queam, ne expocto quidem patris iussiim,ut qui pridem non accessitus ad o/pitulandum accesserim. Verum ubi res est eiusmodi ,ut nulla omnino spes sit tum nec aggredi uelim. Porro in hac muliere multo etiam minus ausim ,nem id remere. Siquidem reputo ruae in me facturus sit pater,si res non successerit.cum iam abicet nondum aggressum curation .Quare doleo Iudices.
nouercae uicem,grauiter laborantis.Erat enim proba. Deinde patris nomine,quem huius morbus excruciat. Maxime tamemea ipsius caula,qui uidear immorigerus patri,cum non pose sim quae iubeor praestare partim ob morbi magnitudinc, paratim ob artis imbecillitatem. At sanh non arbitror aequum esse ut abdicer si quod essicere non queam,id ne recipiam quid . Itaq; quibus de causis prius abdicarit me .facile fuerit ex hoc negocio consscere..uanquam ad illas,opinor,satis respondi, ipla post acta vita. Ad haec autem quae nunc obiicit, pro uirili sum resposurus si prius de statu meo pauca uobis exposuero. Ego intractabilis ille, di immorigerus,patrem dedecorans indigna genere meo patrans id quidem temporis multa id genus uocitcranti,ac sine fine occlamanti,paucis contradicendia
esse duxi. Ucrum domo cedes existimaui mihi grauissimi tui dich instar fore,uerumq; calculum,ita actam donde uitam,ut appareret mea paternis illis criminibus,quam longissime a esse sed potius honestissimis stud is dedissae operam,cumque optimis uiris habuisse consuetudin . lam uero re eiusmodi quiddam prospiciebam ac suspicabar sore,ut aliquado pater. qui non admodum animo constaret,mihi sine causa succenserct falsaq; in filium crimina strueret.NGp dcerat qui ista morhi initium intcrpretarcntur,minasq; ac icta paulo post irruitari mali. Nepe odiu absq; tau nores a crosJOuitia parata. censuram
145쪽
censuram seueram .clamorem ,iracundiam .in summa ,omnia Plena bilis,unde usu uenturum credebam,ut mihi aliquando
arte medicinae foret opus. Proinde foras prosectus,ac proba/tissimorum,quos in peregrinis regionibus nancisci potui ,medicorum usus doctrina,plurimo labore ,uehementies animi studio artem perdidici. Porro domum reuersus,ostendo Mo trem manifesta iam insania laborantem ,re ab huius loci modicis desperantibus destitutum ,qui non altius introspiciunt. nec admodum exacte morbos diiudicant. At ego sanh sicuti par erat facere frugi filium,nem superioris abdicationis inia
riam recordabar,neque ut accersero operiebar. Neque enim
erat quicquam quod illi proprie imputare possem. Verum peccata illa omnia suerant aliena. Nempe quemadmodummodo dicebam,ipsius morbi. Ergo O inuocatus accesssissem, non sum equidem protinus medicatus: neque enim hic nibis mos est,neque id praecipit ars,uerum illud omnium misemum iubemur obseruare,sanabili, ne sit morbus an insanabistis,atque artis terminos praetergressus. Ac tum si eiusmodi suerit malum .ut commode possimus aggredi ,aggredimur,totoque adnitimur studio ut aegrotum seruemus, Quod si uideri mus iam inualuisse, superasscque, nec manum admolimur omnino Qq ie uetustam quandam legem eorum, qui primi
medicinae prodiderunt artem,secuti. Qui negant tentandos esse morbos,qui iam inualuerunt. Itaque cum patrem adhue intra spem esse perspicoena, neque malum supra artis uiro esse,diu obseruatis ac pensitatis singulis,ita demum aggrediobar,ac pharmacum fidenti animo porrexi. Multi fanh corum qui tum aderant,suspectam habebat administrationem pharamaei, calumniant curationem meam. tamque parabant inius uocare me. Aderat autem 2 nouerca pauida atque distii dens, non id quidem odio mei, sed quod metueret, utpote probe sciens illum grauiter laborare. Nam sola nouerat o/mnia , quippe familiaris de assidue conuiuens aegrotanti. Attamen
147쪽
LVC. ABDICATVMamen ego nihil his rebus deterritus scieba enim futurum
ut mihi signa non mentirentur,neque falleret ars,adhibui cinram,obseruato tempore idoneo.Quanquam erant amici no/nulli,qui mihi consistium darent,ne fiderem ne sene si res ma te succinisset, maiorem aliquam calumniam mihi accolarem, quasi patrem umeno ultus essem,memor intuitarum,quibus . me ast erat. lia summa,ille protinus conualuit ,pristinae redditus sanitati,cognouitin omnia.Familiares admirabantur,dentque laudabat nouoeca ac palam omnibus utriusque nota ne gaudebat,ium mihi laudem assecuto,ium illi ad sena mentem reuerso. Atq; hic quidem,nam illud de eo testari positum, neq; contatus,neque quopiam his de rebus in consilium adhihilo,simulatque rem omnem e familiaribus cognouit ,irritam 'fecit abdicationem,ac denuo me filium fecit,seruatorem ac beneficum appellans confitens sese certum experimentum mei cepistridem illis ante factis semet excusans. Id factum compluribus attulit uoluptatem,nimirum quotquot aderant pro hi. Caeterum urebat eos,quibus abdicatio fit in iucundior fuci
rat reuocatione. Proinde uidebam tum non codem modo ea
re gaudentes omnes,sed erat cuius ae colorem illico uerti sen is,ae oculos turbari ,re uultum iracundum, quemadmodum ex inuidia,odioque solet accidcre. Nos igitur,ut est consentineum,in complexibus re animi gaudi js uersabamur, utpote utroque alteri reddito. Caeterum nouerca paulopost aegrot re protinus coepit,morbo,iudices,graui impotenti. Nam natim obscruabam, ut nascebatur malum.Nem enim simplemerat,aut leuis insaniae species, quin potius uetus quidam mor,hus,qui iam pridem delituerat in animi domicilio erupit .ui. 'torq; in apertum prodiit.Sunt aute nobis cum alia multa is gna,insanabili laborantis insania .lum illud commune in hac obseruaui mulierc. In caeteros placatior est,ac mitis,atque illis
prauctibus coquiescit mor . Quod si que cospexerit medicu. imo a
149쪽
Luz. AB DIC ATV smo si uel audierit tantum de medico,in hunc supra modum incenditur.Quod re ipsum argumento est illam graui re insanabili teneri malo.Haec cum perspicerem, uidem acerbe is rebam,miserebat mulieris,ut debui praeter meritum tam is horantis infortunio. Pater uero ob imperitiam,nem enim no/uit,uel originem mali,quo tenetur,uel causam, uel morbi ma/gnitudinem,iussit uti medicaretiac simile pharmacum exhiberem,arbitratus idem esse insaniae genus,eundem morbum,eadem aegrotationem,quae similem curandi rationem admitto rei. Verum ubi id quod erat uctissimum dico fieri nullo pa/ isto posse,ut mulier servetur,fateoro me morbo imparem esse,indignatur,ac succenset,aitq; me studio darectare ,ac mu
lierem destituere,mihi crimini uertens artis imbecillitate. Ab que huic quidem accidit,quod soletes qui dolent.Succensent enim omnes iis,qui libere uerum loquuntur. Tamen ego se nὸ pro uiribus illi resp5dc .rum meo ipsius nomine ,tum ar/tis. Ac primum quidem a lege sumam initium , perquam hic me parat abdicare,ut intelligat sibi non esse posthac eandem abdicandi facultatem ,quae prius fuit. Neq; enim legislator o mnibus,o pater,istam potestate permittit .nem uti ciuosibet filios,nem quoties libuerit,abdicet,neq; quibuslibet de causis: uerum quemadmodum patribus concessit certis de causis irasci ita prospexit di liberis, ne id immeretibus accidat. Eam gratia iussit, ne libera esset,ac citra iudiciu uindicta,sed ad iudices
uocat,aestimatores costituit,qui nem per iracundia,nem P in lumniam,quod iustu sit iudicenti ouerat em frequenter accidere multis,ut ob causas iniquas ad ira comouerentur,hic quidem alicui false calumniae credens,ille famulo fide habes ,aut uxori cuipiam inimicae. Quare noluit rem iniudicatam agi. neque indefensa causa liberos statim capi ,uincim, uerum ae a.
quam insundit, & ratio redditur, ae nihil inexcussum relim quitur. Quandoquidem solum hoc autoritatis datur patri,