장음표시 사용
31쪽
X. 189 sui se addi iti I ii ne Cygnum artis musica peritum a dei inter sidera coll0catum esse . qu0d aliunde riginem cepit. F0rtasse καταστερισμεῖν ' I sumpsit ex Arati sch0li in v. 275 ' τουτον τον
0xhiliet mihi nuga vid sentur c0mmentat 0ris'). Sed num uaachius l. l. p. 52, 55 recte dixerit mor0 0rvii err0re debetur, quam ex Lucano I. 4li, malo intellecto traxit dubit0. Neque enim intelleg0 quomodo ex orbis Lucani luxerit ille error.
Syringa diuida Ovidius trudit mei. I, 689-7l2, cum a Panean inta eum suguroi nil ad insem umen venisse et ab Sororibus, ut mutaretur peti Sse syiae cum in calamos conversa esset, Pana non nullis ilis is is sibi fistulam secisse, ut cum ea coniunctu maneret.
fluvio auxilium sororum cum torra auxilio confundit, quam bria SSequasi alius auctoris seni sentiam invenit in c0mpendi , Sed qui niam desunt alia tostimonia sex copio L0ngi II, 34, cuius sabula plane alia est. Susticit indicare, in compendiu in tunc arruli 0nem aut ex Ovidio
aut ex sonio eius luxisse. Iid K. Phrygia se cum ad eum ebrius Silunia captus duceretur sinu illi impulsu dies est0 celebravit, p0st qu0 Silenum Baccho tradidit. A quo cum gratia reserenda causa nactu eSSet, ut quidquid contigiss0t aurum siseret sana vexatus St, nam etiam cibi
manibus prensi aurum sucti sunt. Itaque cum iterum deum impl0ravisset Pacti, lo lumine lavari iussus miser d0u privatus est. IIuic Ovidiana sullula mei. XI, 85-l 45 resp0ndent, quae leguntur IAX Q42. sed immixtum est dubium esse, utrum mi Seratione an prudentia uidus Nil senum servaverit. id qu0d non magni is0menti esset I iiaackius M. l. p. 62, L ut milii videtur n0n recte totum 'eh0li in et verba et I se linc refert. 2 VP luitius I exscripsit commentarium aliquem Vergilianum, cui cum scholio rate idem fons uerat. Si enim scholia Vergiliana S, I, P perlustraveris et O in I araveris, multos cui abierismo invenies, qui, quoniam Saepius ampliora exhibent quam quae aetatem tulerunt scholia ratea, ex his fluxisse nequeunt qu0Sque miles ut metamorphoses ex uno sonte, uno commentario Vergiliano, excerptos conicie K. sed de hac re hoe 0e mihi agendum non est.
3 Vide exempli gratia qu0d dixit de iri vel de Scylla biformi A VI, 286.
censeo neque Bacchus sed Silonus enosseus suisse dicitur Hyginus sub l9l cum dicut Silonum ad Bacchum ess adductum vidi Midam ipsum ducem n0minant et eddat Liberum patrem cum Xercitum in Indiam duaeisset Silenum perdidisse et pr0pter enuntiatum Chrysor- rhoas appellatur in Lydia ex ipso vidi hauSiSSe non poteSt, quamquam Dieigi l. l. p. 44 assentior inesse c0lori Ovidiani vestigia. I tu tuo verisimile est hos tres Ovidium lyginum I ad unum sontem redire . Arachia Lydia a Minerva, quacum artifici texendi certavit, victa et laque se suspensura in araneam mutata est. Huic Ovidii mot. VI l-I45 subulae respondent G IV, 247 eiusdem l0ci, cum quae PG IV, 246 exhibet, Arachnen captivam a Marte Minervae d0natam esse neque apud Ovidium neque apud alium quemquam invenias.
Breviter tangitur subula apud Nonnum XVIII, 2l et XL, 303. Itaqu0 cum P ad Ovidium nullo m0d redire possit S et I 00dem iure ad
eum, quo ad eiu sontem referes.
Iam Procnes et Philomela sabulum ex vidi mei. VI, 422-674 exponam. Procne, Pandionis regi Atheniensium silia, quae Ter00, regi Thraciae, putri auxilium serenti nupSerat, p0S quintum annum a marit petivit, ut Phil0melum Sororem theni ad se adduceret.
Qui cum Tereus venisset et Philomelam VidiSSet, umore incensu est. ita tu cum ad Thraciam appuli SSent, Phil0melam in Secretam casum tractam compressit et, ne sucinia nuntiaret, lingua privavit. Atque cum ipse ad uxorem reversus Philomelam m0rtuam SSe omnientus esset, Philomula inclusa facinus veSti intextum ad Pi 0cnen misit. Qua re accepta p0Si quam luna 80rorem adpetivit, mater silium tyn
i Diei et t. l. p. 44 adn. 2 praeeunte R0lidi Gr. R0m. p. 204 vult I h00-pompum auctorem in hac subula ad A X l42 narrata equi. Sed primum nihil
earum rerum quarum testis Theopompus B VI l: et i advocatur, hoc odolegitur, tum quod The090mpi Si postea vinculis ponte labentibus liberatum, contradidit I verbis miseratione re prudentia eum et resolvi fecit. Immo sacilius censebis per I vel eius lantis negle rentiam Bacchum beneficum intercidisse, quom in villius et Hyginus exhibent atque vide tenorem quasi incertum seliolii ut omni adfabilitate fora et eae praecepto aut e duobus nominibus beneficorum deonian, quae exstabant in compendio, Silenum electum esse , Sed ut cautius rem agas sententiam, iluam Supra de Ovidi Hymn i protuli, tuum facies. Neque tamen Theopompus dixersa fabulae forma atque qua hi usus esse videtur, cum Midain una Sileno disputantem fingeret.
32쪽
Ityis app0rtasset pater ut 0re c0mmotiis ut lium mortuum ulci S .ceretur, gladio Stricto persecutus est Sor ires. Tum 0mne in aves
abierunt, Tereus in pupani, Procne et Phil0mela in lusciniam et hirundinem. Quae curvis uncis inclusi, apud IR VI, 78 inveniuntur, reliqua etiam apud B VI, 78 et Bla VI, 78. Dissentiunt autem B il hic ux irem caput pueri patri monstrantem luciens, ille Philomelii m. abhorret Verbi non hine perspicuis sui cru0re descriptam et BR I. 78 - Η VI, 78 o S ad iiiiit Ityn in sussum mutatum SSe.1'raeterea est magnus dissensus inter sch0liustas, utra mulier in hirundinem, utra in lusciniam ubi serit. Nam et ips Ovidius in medio reliquerat, quue V e Singulae 80r0res facta sint et apud ali 0 antiqu0s Scriptore contenti est. E scholiustis autem B VI, 78 B VI, 78 PG IV l Procnen in hirundi nona Philomolam in hisciniam converti faciunt, at vice vel Sa mutati0nem tradunt B VI, 79 PB l, 78 et
i lirundi non Pandionis filium iam Iesiodus p. 568 commemorat et oi iεε' ρθροὶ ox Πανδιονὶς οὐριο χελιδων εἰς φύος νθρωποις et Sappho si Z 88. Num Hesi0 40, ut viili prellerus gr. Myth. II, 14 2, plus ibium luerit, milii dubium videtur, cum apud Aelianum V. I. XII, 20 qui Hesiodeam subulum ira oliet, subula non bli tua sed directa oratione continuetur. Aeschylus Agam. li4 sqq. t Suppl. 60-67m sentioli seni suci ius iniae Tersei uxoris, qui silium tyn ira necatum gemui abSque a 'ciliit re in sestetur' . Tereum Thraco iii inueter Ovidium t Ityginus sub b et p0ll0dibriis ill l 4 8 praebent, Toreum uxilium tulisse socero ApollodoruS.
ex uxori lirecibu Sororem invocatam, ut in Thraciam veniret, Schol. Aristoldi. v. 2 2 et Achiil. at V i. omlira Ityis post cenam patrid Pliori tu i dii lortli,se Concludis sex on0nis nari utione 3l μαγωντου δείπνον ιο μινσος π i ῆς Προκι ν ς, certe habes apud Achillem Tutium A δ' εν κανω τὼ λείψανα ου παιδίον παρε νερον Procnen in luscinium ut Philoni phim in hirundinem uitatum esse inveni apud Vetu Sta S, inio aucti re l. rellex Gr. Myth. II p. a 42 adn. 3), 0rorum personas latini demum poetae mutaverunt.
- l l e Sol,lioclis ira ilia Termi ae Ne erimit, e fraginUnli nihil adfatuitani restituendam sumi posse.
Vulgaris igitur subula invenitur apud ch0liastas, ut n0n puS sit c0mpendium Ovidium excerpsisse. Quaeritur, num qui Sch0lla' Starum inspexerit Ovidium. I tradit in stabulis eroum inclusisset 'illo motum, quod i Ovidius v. 52 exhibet, sed tiam naufragium, qu0d 00st apud Ovidium cs. v. 565 commentaque funera nurrat , et Procnen suci serentem capita et pedes contra Ovidium caput praebentem - quocum consentit B qui x Ovidio s0rtasse hausit - itaque I si vidi uni insp0xiss nequit. Tun I inseruit aliam narrationem eandemque, quam praebet B VI, 78, Tereum m0rt Pi 0enes ficta Phil0mulam in matrimonium petiSSe.
tilia uxor Nerei, Thracum regis, cuius ilius tu S. BR VI. 79 Procne ux0 Nerei Phil0mela Terei aliter VerSa Vice. Sed hic Nereus, quem quantum quidem sciam nusquam alibi in Velal S, praesertim cum sit cum verbo Tereus hom0teleuton, inicit suspicionem eva Sisse per neglegentiam alicuius XcerptoriS. Reliquum sest ut duci in is subula pauca dicam. I0nem reddit Ovidius isol. I. b 67-747 Inachi silium a Iove 0mpreSSam Iun0ne advenient in vaccam mutatam esse. Cuius cum Iun0ne Argus, si lius Arestoris, centum culorum custos actu eSSet, a Mercuri 1istula sopitus interfectus est Sed Iun0 40Si quam Argi 0cul is in pav0nis cauilii collocavit, Ioni aurium hi sit, totumque per i bona terrarum pepulit. In Aegypt tun liuia precibus 10vi quiete recepta in Isidemd jam mutata si uue cum Ovidi communia inunt III, 52
SA VII, 790 IA VII, 790, G III, 153, qui s0lus A VII, 790 Mercurium
fistula canentem praebet. C0ntra omnes consentiunt vidi una suria neglecta Iun0nem ostrum Ioni misisse. IX Vergili li , prosectum esse supra p. 3 demonstriivi. I VII, 790 addit Argum Terrae lilium esse, quod et upiui Acusilaum apii a p0ll0d. l,l,3 et Aeschylum Prom. 678 0 568 ox γενι Ἀ0minante. invenis, quem Graec Panopten appellunt, qu0d Apollod. II, i, 2,2 habet, praeterea cantu sistula Argum in soninum compulsum SSe, qu0d S ilia Ovidiu praeter Valer mucc. IV 384 xhibot lli,d 0tuit ex vidi ip80 I Sumere, Sed verisimile est' indidem sumpsisse, unde reliqua hauSerit, qua de cauS non pr0batur
33쪽
inspexisse Ovidium. Ita tu concludendum os in compondi frustula exstitisse Ovidialia. Quaeritur num tota reliqua narrati fluxerit ex Ovidio Abhorrent sch0liastae ali vidi centum cul0s praebente cum Apollo libro εἶχε δ οντος ο νθαλμον sit, ἐν παντὶ τ σωματι , IIJ gino sub l45 Argum oculatum mnibus membris commemorantes S). Ionem Inachi filium iam usi 0 apud Apollodorum II, , tradit, Argum lilium Arestoris Pherecydes apud p0llod. 00Stro agitatam I 0nem Apoll0dorus; cul0 Argi in pavi,nis cauda p0sitos antiquissimus testis est Moschus 2, 59. T0tum subulam huiusmodi primus Apollodorus . . narrat sed certum est iam multo antea pervulgatam SSe
Ilo loc nonnulius subula adnectam, quae eiusmodi sunt comparatae, ut in universum c0ngruunt cum Ovidio, Sed rem amplius Ovidio tractent ita. ii ii in alius nari uti0nis particulas immiscere sed 'andem rem a citi ut tu reddere videantur. Quas nin 3 non ad 'vidium sed ad eius sontem releres. 30 Lycaon Ovidii iu0evi fui, illa: Lycaon, qui Iovi carnem in manum, ut epularetur, app0Suerat. 0Stquam
a sedilicia eius ulmine diruta sunt, in lupum c immutatus est. Quo facto Iupit iter cum deis it abusque e0nstituit homines perdere. Ab hac narratione discedi I rro, quod patrem filio cum Ovidius hominem quendari dicat Iovi apposito fulmine necatum esse tradit, cum apiid Ovidium in lupum abeat. Filium appositum atque a filiis noua patre mactatum dicit otium TZ0tZ Lycoph. 482 o δὴ et oi tot νἱ
Nyctimus autem Secundum Pausaniam IlI,3 et Apibili, lorum III 8 1.2silius est Lycaonis Apollodorus tradit cum filii Lycu0nis νύξαντες
καὶ ους παωας. Idem ii scelere sili 0rum Ilyg. sal, ii praebet ei patrem iam tutum nocti intellexit Maassius in indico luet Gryphisw.aest. 894 p. 6 duas subulus ex Stitisse, in quarum altera pater, in ulteri silii citus tu ovem c0mmiserint, qua de causa in hac hist0riola filii fulmino nocuti essent, in illa pater uiat ulmiti ictius aut mutatus.llus subuliis Ovidius lyginus poli bilibriis is qui syllogon ledic sum
coinpOSuit, compendium ex quo hauSit vel consulto vel vitio miscenteS, ex communi sonio excertisisSe idolatili .
IIJ VI, 4l Iuppiter, eum pero P I 60 Deucali0na putant Promesum haberet propter deritatem thei filium suisse et habuisse in matri- Gigantum genus humanum, sci monium sororem patruelem Tyrrham, licet, quod ex illoruin sanguine Epimethei filiam iis temporibus, quibus editi irant Mortales Miluvio ira Iovis inundata Graeci cataclγsmo inundavit terras omnes questo perdidit humanum genus Qui cum minos necavit, exceptis P rrha perlati essent in montem Parnasum, j I iii ad iii u i ii in omni xt hi euius tantum duo vertices eminebant et imi res tri si tu , i d lici aestim si ibi esset oraculum hemidos, intraverunt rhi in vici imi guis adorantes, quem ad modum p0SSent re- iactis genus tominum ae pura stitui homines Quibus responsum Stuerunt et Pyrrha quidem repa iactanda esse Iis ossa larentis magnae Hai in id, di ei e ad ii in a me s. post terga discinctis capitibusque velatis. alii Micunt Iovem Lycaonem, Interpretati autem cum essent terram quod filium is uiam iptio fuit parentem, issa eius 'apides iecerunt epulandum ipsum quidem sui p0st se, ex quibus hominum genus remines peremisse decisse vero natum est cuius etiam Ovidius memi-d Pli v i ii in il ut hi in i ema nit exceptis Pyrrha, Epimet liet ilia et Deucali 'ne Promethei fili 0. qui Parnasi montis altitudine di sim . a d di um
num genu S, ut Supra dictum est, repara Verucl.
Exstat vid. 0t. I i5l sqq. et 253-4l e sanguine Gigantum genus humanum i , a deos impium ortum a I0ve diluvi misso perisse. Solos Deucalionem et Pyrrham ad cacumen Parnasi m0ntis navicula ali pulsa servato d00 monti et Themidem impl0raSse, qui bus orantibus homi dum imperasse, ut membra parentis' velatis capitibus post terga iacerent. Sensu a Deucalione intellecto matrem esse terram, ex lapidibus iactis a Deucalione vir0s, a Pyrrha seminas 0rt0S Sse. Totum narratiunculam et Ovidii 0men habet solus PGI, 60 excepta a re Deucalionem intellexisse oraculum. B VI, 4l, quum quum in univerSum congruit, aliunde immiscuit m0ntem Ath0 loco Parnasi, cum in sabula Lyca inis recte exhibeat urna Sum. Mihi autem persuasi apud I duo excerpta c0mpendii no habere, alterum quod etiam P d diluvi0 alterum de Lycaon et do diluvi0.lliu saepe, Si perlustraveris scholia invenies cs Scylla subulam et Anii subulam quodque ad hanc dixit uulgo Philol. I p. 2sqq. Sed hoc l0c non id, quod lanig0 l. l. vult factum SSe credo, Schol in Stami unum rem ipsum discerpSisse, sed ex diversis commenturiis duo ex -
34쪽
cerpta contulisse. Cum vidi vinculi qu0dam I coniunctum esse evincitur ea re, qu0d et apud Ovidium et apud I sabula diluvii cum Lycaonis c0haeret. Sin ille quid tradit Apolli,dibriis III, 8, 2 tamen discrepat
non propter patri sed fili 0rum Scelus diluvium ortum dicens τουτονδειοι διώ γ ν των Aυκάονος παίδων δυσσέβειαν εἶπον γεγεννῆσθαι.
Ad certum redigitur cum Ovidio arti0r hoc sch0li in astringi vinculo eis robus, quae apud nullum alium legis: 0mines ex sanguine Gigantum natos I et oraculum Themidis I et ). Aut igitur in compendium sabularum quod exhausit ch0liasta, sluxit subula vidianu.
aut compendium et Ovidius ad communem redeunt sontem, quod probabilius esse videtur, cum labula byca0nis, ut Supra p. 48 demonstravi. 0n X Ovidio, Sed ex eius i ii te hausta sit.
Qua de Ani eiusque filiabus in c0lumbas versis JA IlI, 80 tradit simillima sunt Ovidio XIII. 632-674 est autom vidit suluila
haec Anius. 0 Deli et Apollinis sacerdos, habuit quattuor ilias. quibus cibo dederat ut quidquid c0ntigissent in frumentum, Vinum, oleum mutaretur. Qua re audita cum gamemn0, ut vi atque armis ad copias lenibis auferret, Veni SSet quoniam lugere V 0lebunt, vinciae sunt. Vinctae auxilio a Baccho petit in columbas mutantur. Etiam sine in scholii cum Ovidi cohaerere apparet Nam Ovidius met.
XIII, 646: Quod enim mihi filius absens
uuaeilium, quem dicta suo de nomine tellus Andros habet, pro patre locumque et regna tenentem 'o facit Anchis0n dicentem . 40: ct primum haec moenia vidi. Non magni m0menti est hunc Agamemni nem pSum Venisse, Scholiastam misisse, qui ea accerserent tradere, nam notum est illud tironibus tritum qu0d quis per alium secit, ipsum secisse dici. Praeterea utiliorro Ovidius a scholiasta, cuin hic tres ille quattuor filias luisse dicit, deest quo apud eum Anius Ap0llinis filius et αλιον Demonstruxit W0ntgol Philol. LI p. 46 Ovidium redire ad excerptum myth0- logicum. iiiiis si imma fuerit αιτιον allimacheum qu0d, cum Ovidius poetici causis commotus mutaret, Scholiastam Servasse. Etiam Anii is ilium ab sensere stupratam ex hoc excerpto uxisse sibi persuasit, ex qua Ovidius uddita narrationi primariae quartam sibi finxisse Sororem scholiusti tres ut idolii se Cuius usei auctorem 'alaephatum uillari,
verisimile utem est haec in ρωικοῖ exstitisse hanc idem vir doctus censet ipsum I addidisse neque autem Si cur n0n ex e0dem
Phyllidis narrationem ex vidi sumptam esse nequire iam Supra 1 23 vici Nihilo setius, quae R V, 10 et B praebent c0nsentiunt cum sabula Ovidiana. Inauchius Ana L lex. -Roman. p. 39Sqq. narrati0nem Phyllidis, quae apud Ovidium in il0modiis Amoris et Ieroidibus exstat
ad Cullimachum refert Explicatur consensus ea re, qu0d, quae Interutrumque t Ovidium et scholiustam sunt communia, etiam in flantem scholiastae i. e. in compondium ex 'ullimacho luxerunt. Finem narrationis scholiustu Knunckius a Callimacho abh0rrere contendit, Sed cum null0 alio loco in velitatur reditus Dom0phontis et Phyllis revirescens, unde
p00tu sed grammatici nauchi assentior attribuendum. In Schol HS B et apud Iuni lium riui loco per coniecturam in lacunam inSertum
est apud anon vinum Phyllis Lycurgi sive Sith0nis ilia exstat, 00dentitue modo apud utrumque Demophon Adrasti silius appellatur apud unonymum vortiis vel Thes0i' additis, cum S Theseum patrem Donaophontis, i Sittionis filiam Phyllidem n0minet. Theseum patrem ubivis te rore p0tos sed Adrastum nusquam alibi nisi apud Sch0liastam. Sithonis ilia tum nemo alius quum vidius exhibeat. facile ab 'Ovidio inspocto lubula S inserta esse p0test I 0dem m0d et B ex ips Ovidii Sittionum sumere potuit et Lycurgum patrem nam facile ex Ovidii 'lor. I lli verbis tuae tibi subieci tutissima regna Ly-
Ovidium inspexisse. sed verisimilius et Lycurgum si Sith0nem incommuni fiant se Ovidii set scholiusturum exstitisse. Ap0lli cum a corvo certi0 suctus esset u 0r0nide, quem amaverat, se decipi, ipsum sagitta percussit. Sed cum gravidam Servare non posset, ilium morti eripuit torvum iratus qui lina albus fuerat, ni nim sucit. Huic narrationi vidit et II, 53l- ;32 respondent, quo d0 0r0nido apud Λ VII, 76l logis, sed additus est c0rvus Coronidis custos et si lius sex suci matris ventre natus. QuaeSilo Solvitur,
.siodeae Eoue usurpatam ab Ovidio in carmine suo faciendo servium rotulisse in uni Vel Sum ac urdi i.
35쪽
Met XIII. 749-897 apud Ovidium hanc invenis subulam Acis et
Galatea, quae a sti, lyphemo amabatur, cum olim rupibus tedii in litoro iacerent Polyphemum querentem et amorem a Galatea petentem audiverunt si uibus Polyphentias conspectis Galatea in mare sugioni Acim lapide metitati liercuSSit. Tum ex Sanguine amati Galatea licuit aquam Acinaque in umen vertit, cui vetus nomen est inditum. Ab haenarration dissentit B lX, 39 Acin ii sontem conversum esSe dicens, cum ill II 37 octe lumen ex sanguine i tum praebeat.' , i pter Acim in sontem conversuiu et illud corruptum additumentum Acilius ad Ovidium redire non ibi sest. I Ovidium adhibuisso potos sed orba vim adhibere conatus et cum eam de mari non posset evocare ad alium sontem Spectare videntur.
S i III, n, hi in cuin inata Philyra
Saturnus ei iret. Ops eius Xor advenit. cuius praesentiana veritus se in e alium cola vertit, lualem potuit iumen imitari.
Ovidius et l2 , Saturitiam in equum muta tuli compreSSiSSeseminam quae inde pepererit Chironem centaurum quem ipse alio
libi 0 Il. iiii l 'hilyroium heroa dicit, id est Philyra 3 lilium. Ex his
teirilibus verbis haustum esse nequit, quod clioliuStae de hac retrudunt. 'rinius nitronem ex equ0 Saturni et Philyra pr0creatum exliii et Pli uecydes et auctor giguntomachia apud schol Ap0ll. liliud. l. 554. Puto postea accessisse ii , ideo factum Sse, tuod Saturim ad-Ventantem uxorem vereretur id qu0d Vergilius G III, 93 sch0l.
l l loe loco addere liceat etiam B VII. 37 de ii alatea a Polyphemo amata
. Apoll Rhi, l. II. l23l exhibent. Etiam I hoc tradit sed, ut eg0
put , n0n iure. Nam P dicit, ne Saturnus cum Philyra c0aret, ne so in quam mutass0. Qua eum narration is III 93 aliud miscens adductus tu verbis Ver ilianis l. l. adventante Ope receptis Saturnum et se et Philyrum in equos mutasso armat. Si nihil aliud atque hancirem dii oro I in monto suo rut sex usu suo in 'abulam p0st verba se in equum inseruisset exempli gratia aut amb0 in equ0S EX Iuuiom BG III, 93 hausisse videtur et rem ampliu deprava Sse, cum diei opem set Saturnum et Philyram in quo tranStormasSe.' Cum Ovidius et IV, 276 reddat haec
vulgatos inco ... pastoris amoreSDaphnidis Idaei, quem nymphe paelicis ira, c0ntulit in SaXum, IR VIII 8 rustior hune cui inserit n0men nymphae N0mlae et riuoli is Chimaerae complures ullus narrati0nes refert, quae tunc consum non seniunt. Stollius pili Roseliorum Lexie myth0l. I p. bilia de ut tribuit antiquissima subula formae quum ipsi chorum li0S- quo iuri asse credit. Age credamus, quamvis tulia ulla huiuscem0di subula vestiola inveniamus, Ovidio abulam vulgatum suisSe. Ium saetio et ovidius ot compendium x 00dom 0iit sumere potuerunt.
Ex versibus Ovidii inet. XV, 336 Sq. tempusque fuit, quo urit in undis: nunc sedet Ortygie Dei et Asterien aquila luctante teneri
concludos orta s Ovidio anilom notam fuisse subulaim, quae exstet apud SA III, 73 se post vitiatum ut 0tiam Iuppiter cum et Iam elus 80rorem Asterien vitiare vellet illa piavit a diis, ut In V0m 0lὶ Verteretur versaque in colui ilicona est et cum vellet mare tranS-s retare, qu0d si coturniceum, diluta a Iove et in lapii lem conversa diu sub luctibus latuit p0stea supplicant Iovi Lat0na levata Super- sorri aquis coepit. ' . ii
mutaretur, et mutatam esse in lapiduni 0 Ius S dicit. ram in arborsim ommutatam esse Philyram id est tiliam etiam apud Hyginum sab. 138 legis.
36쪽
I)0 Latona in ortyga mutata undo nominata sit Delos insula, et
IA III. 73 ot G III 6 soli tradunt Idem in lacunam VA III, 693
inserendum esse cens00. ubi nunc legis: Naxi, prius appellata Ortygia apposita esse dicta ab e quod autona Mutriens dra-c0nem Pyth0nem in c0turnicem mutata qua graece οριν dicitur, in eam ev0laverit. 'II0 est unicum vestigium metamorph0800 in Sch0lii Ver0nensibus. Itaque luit hanc subulum non exstitisse in compondio sed I. quem cuni V multis libi is ad unum ontem redire vides, ex hi
Scγlla sui Nisi Mouaren Mequirensium. crinem ha rensium ei Sicyoniorum rex sium aegris, filia. contra benti aureum eundemque a Minoe, Cretensium rege, qu0. dum Meviiii. iam satalem urbem Minos, rex prcipier Androgei, filii sui, Atheniensibus sui uiret Cretensium, impia; Πuibat. bitum, quem Athenienses Minos propter filii Androgei et L eγlla, Nisi ilia, et Megarenses dolo circum- interitum quem Athenien pulchrum Minoem e muris Ventum occidissent graviter se et Me rarenses dolo ne prospectavit et adamavit et pluignabatur. sed Scylla, caverant adamatus a Se Fl dormientis crinem latris filia Nisi adamavit Minoemta t. ciis fili: i. quae ut inputavit ei 0sti detulit patri scilicet hostem ithoueti posset placerini inam petens praemium nuptias patri dormienti crinem sapui liuream cli:iri nil absci ab ille parricidam aesi a talem purpureumque inh-Sam ei obtulit, quam istas gratus uxorem obsidium scidit, ut Minoi . hosti uinita tabuerat consecrat: im solvit, quoniam hi Siem ae regri, cuius amore flagrabat, ut tamdiu rei ui tiretur, quin manibus iliae perdi daret, quin absciso pateripuim diu illum habuisset tum videbat sed cii sus, periit rati tui Scylla a Mi intactam. postea et Scylla ubi acinus cognovit, filiani n00 0n recepta, qui hoc Minoe contempta. vel necaturiis persequebatur ac genu victoriae Xecratus dolore i luod contempta diis hiserantibus, me it eam in mare deiecit, cineri si imi mum, ille laceret parricidium, de avem, quae .ciris dicitur, si ima Leci 4 mutati sunt in aves, Scylla latine vero t0nsilla, 0n- ad iuppim is litata in Cirin, ut facinus ii una versa si citem pater eius tracta sit in Uin i n0mine declaret. Nisus in aliaeetum on-
VerSIIS, qui rricidii ex Sequens poenas Cirin hostili mente persequitur. Hi in conversa est, et Nisus
extinctus deorum miseratione in avis mutatus est
SA VI. 286, nam et illa Nisi secundum alios in avem conversa est, Secundum ali0 in piscem ergo etiam ipsa bilarmis fuit sicut haec in Siciliae reto.
Do Scylla. Nisi Megarensium regis silia, haec habes apud Ovidium VIII, 1 - 15l Scylla cum Min08 re pr0pter Androgeum
silium necatum hac re c0nserendum et VII, 453 Sqq. - Megaron sibus bellum inferret, am0re Min0is incenSa patri purpure0Scapilli,s magnam fiduciam regni v. 10 et patri vitales v. b), abscisi, Minoi obtulit Quo facin0re vituperato cum Min0 0bSuli 0nes finita vola daturus esset desperatione c0mm ita Scylla navem inS bracchiis complexa est et cum a patre iam in aliaeetum c0mmutato potoretur ipsa commutatione iris avi sacta est et a t0ns est h0cnomon adepta capilio Optime hanc narrationem refert B l. 4. Hic solus exhibet nomon patris c0nversi et patrem di i lilium persoquentem cum ex B VI, 7 verbis acile conicius patrem ante mutationem necaturum fuisse. B abhorret ab vidi dicetis fiat rem p0Stabscisos capillos mortuum esse, qu0d etiam apud Ap0ll0d. III lo, invenis, sed Nisum regem Sicy0niorum fuisse Solus B eSit S St.
Scyllam in pisco in abisse cum A VI, 286 etiam lyginus ab . 98 praebet. Cum recte B VI, 74 t B VI. 74 putrem habuisse comas purpureas dicant, apud P aure0 capill0 invenis, qui ex alia narrati0ne, quae exstat apud Zet g. Lyc. 650 et sch0l. ur Hipp0l. I99, sumpti sunt. I addit narrati0ni S ad puppim alligatam per maretractam ess Scyllam id quod fortasse latet sub illis verbis B a Min00Scxllum in muro deiectam esse.' et etiam apud Zei Z Lyc. 650, Apollod. III. i5 8 sch0l Eur. lipp. l99 Prop. IV, 8, 2 l Sqq. invenis. Scylla narratio primum ccurrit apud Aeschyl. ni 00ph. l3, ubi etiam θανάτx θρacio ritur et donis Scyllam commotam SSe, et Vel Ι- simile est Callimachum hunc rem tractasse es Schneiderum Call. II p ill sq. . Tum exstat Parthonii sabula apud ei nekium Anal Alex. p. 270 o Eustathio ad Di 0nys Perieg. 420 Mix- λαβων τἀ
37쪽
p00ta audi0 Ciridis Propertius vidius et lythograpiti poliodorus Hyginus TZelgos scholiasta Vergiliani. Sed patrem in avem mututum s0li Ovidius et Hyginus tradunt. Quibi quominus ali ipsi s vidio inVentum esse puteS, pr0hibet 0men graecum aliaeeti, qu0d efficit, ut verisimile videatur Ovidium ex soni sui sumpsisse. Itaque quae Sunt inter Ovidium et Scholiustas omni unia, ad communem butem
Cunio lares, ut Ovidius et V, 462-57I narrat, de Pr0serpina silia amissa certior facta ad 0rasset Iovem, is ei, ut ad superi, rediret, si apud in seros nihil comedisset, permisit. Sed Pi 0Serpina Septena punicei mali grana gustaverat S0l0 Iscalapito Acher0nti et Orphnes filio, praesente. Qua re nuntiata cum is reditum ad irritum redegisset a Pr0serpina in bubonem mutatus est. Optime huic subulae resp0ndet Pi I, 36, nam, quamquam ab Ovidio Selitent grana praebente abhorret tria dicens, tamen is Solus parentes trudit. C0ntra cum Si I, 3980liam patrem Stygem memoret, IA IV, 462 exhibet choronioni volStygem patrem. Qui autem Ascalaphum mutaverit cum ceteri taceant, I dicit non ut Ovidius 'r0serpinam sed ira Cereri factum SS0. . Orphnen matrem cuni Solus Ovidius praebeat, necesse est si ni,ntotum sabulum exceptis rebus ab Ovidii alienis tumen Orphnen matronieci vidio aut sonte eius fluxisse in conatiundi uni aut ' id quod veris iniit e Sse n0n videtur, hanc rem ex vidi ipso Sumpsi Sse. Ovidius nari ut mei. XIII, 576-622, omi Memn0, qtii patrui auxilio venisset, occidisset, ur ira precibus ius cineres in Memnoni
inior se pugna facta se dilaniasse. Contra lA 1, 75l tradit Memnone
Quaeritur utrum par aliena narrationis immixta sit Ovidi an t0ta aliunde fluxerit. Antiquissimus scriptorum testis et M0schus , 42ου τοσον δαίοισιν ἐν ἄγκεσι παῖδα τον Λους πτώμεao περὶ ἄ/ια κινυρα et Μεμνονος ορνις Antiquius testimonitam praebet Pausanias X Gl,6 qui P0lygn0tum aves Memn0nidus pinxisse dicit. Itaque conicius iam in picis carminibus hac de re actum esse. Quod si est Verum,
narrationem, quae eSt eadem ac Sch0lia Stae. Quae exstant de Memnone
sexcepto dono vitis aureae, quod nusquam alibi legis. Itaque censeo excorpium aliquod X 0 carmine epico luxisse in c0mpendium. Neque tamen Ovidium abhibitum esse plane reiciendum est, nam apud I exstat, qu0d nisi apud Ovidium apud neminem invenis, matrem Auroram mortem Memnonis matutino rore loro. Si lil. 63: nam scimus et Daphnen Ladonis miminis Arcu diuo lilium,
dilodiam tb Ap illine et Terrae miSeratione in lauruna con Vol Sum ... IA I l l l sabula sane de lauro IA I bl 3 talis est: Daphne Penei vel, ut Daphne filia a ad 6- alii ille unt, ad 0nis silia, nis, fluvii Arcadiae et Terrae
Luit, quae a lae rura tri irim i semper venatibus operam dabat. ab Apo Hine adamata est qua inane cum Apollo adamasset cum preci liii. et promi S Si monpotuisset Apollo, ut Secum concumberet, impetrare vim ei adhibere conatus e St, cumque et eam, eri in ii sim uia est ita ea Llba sim ud ei in pari in ea ea, ira uae De ima giens defecisset lassata, Ter illa a Terra matre petit auxi-ra implora it auxilium. quam dium quae Terra hiatu facto recepit et prin recepta a matre est nec ullo ea arborem edidit, quae graece post ' cit locum ii iis rarborem nomen riuum aetinuit. latine lauri nasci. laurus dicitur Sed Apollo eam etiam Mutatam cita dilexit, ut tutelae suae ad scriberet efficeretque, ut propter virgini
tatem servatam semper vireret.
PB lli I aurum ei gratam acci ΒΗ li 2 Daphnis Amyclaei filia pere debemus, qu0d Daphnen, ut vult ah Apolline adamata. tuae cum sugeret Parthenius volumine, quod ii Moe vim amatoris in laurum conversa est
38쪽
amantibus compositum est, inrclest alii dicunt Daphnim, unam de nymphis, filiam dilexit sc Ap0li 0 , quam ne ab Apolline vitiatam et prae pudore, ne per vim stupraret, Iuppiter in arborem apud Sorores SSet infamis, ab Iove pe- laurum convertit. iiisse, ut in laurum verteretur ex ea arbore pollinem diadema amoris gratia sibi parasse, quod viren est semper ut
D Daphne Ovidius mei. I, 452-567 haec exhibet Daphne Penei
filia quae venationi operam dabat neque unquam e nupturam esse sibi pr0 posuit, ab Apolline amata est. A quo cum precibu latigaretur, Daphia su rit sed cum sessa deum quendam in inv0caret, in aurum commutata est. Tum Apollo arborem sua adscripsit uieta fecit quo propter castitatem semper irentem. Partes narrationi apud ch0
liastas valde disi sectas invenis Penei filiam solus exhibo IA III, 9li donique hoc loco et VII, 5l et B IlI, 63 Lad0nem patrem, id qui, l
atiuiid potitum ess necesse est. 90liqua senatricem noluisse nubere
apud A l. 5l3. Apollinis preces A ill 9l, quaeque secerit Ap illo
p is mutatione ni ibido in habes. Qui primus et quando sabulam in- Venerit, erui ii in potest. Quae exstant apud I de Daphii a Terra recepta et de lauro missa alium sontem redolent, ex qui et Zeiges Lyc. 6 et Ilo in schol. A 4 et Hyg. sub. 203 hausisse videntur ). yii
cum etiam in universum et cum vidio et cum scholia Starum narratione congruant tamen Sunt re vulgaros, quibus loli essiciatur c0mpendium decerpsisse ex communi sonte eorum qu0 attuli. Sed duaeres 'ogii iit ut ex Ovidio vel eius sonte quaedam in compendium
fluxerint i ne filia, quam s0lus lyginus et vidius, et aspernatur ro itingi semper venatibus opereum dubat, qu0d solus vidius tradit. Num qua ex l 'arthsenio c. t PB II 62 exponit iam in communi scholiastarum sonto exstiterint dubium est, neque tamen in aliqua veritati. Specie ess videtur cum luius rei etiam apud B III, l2
navit inyras habens diliam dia, tum radamasset patrem si MFrrham i omine riua Solis eius se ritu pro nocturnis hori stra in amore incidit patris, cum captata ebrietate paterna Sub quo otiam Ministerio mutricis iecisset, gravidaque de eo essete in crimes ima vi u e metiri, t a rhao dixit Cinyrae esse quandam luellam, quae eius amore flagraret et concubitum nocte in tenebris propter Verecundi-am expeteret virginalem hoc Cin ras incitatus libidine pollicitus est cupiens deinde vi prodito incesto cum de re vultus puellae, lumen ius latre in im Sequentem me stricto sit insorri visamque siliam per stadio sugeret, in arborem consequi cum gladi coepit, ut in 'er Sa St. terficeret quae gravida Mepatre confugit in silvas ibique mutata est in arborem nominis sui soli insantem conceptum quae cum in astem, quem etiam in cortice retinuit intra uterum 'abuerat, si iam in cortice retineret, Percu SSa, ut quidam volunt, a patri glao ostmodum Montes apri dii, ut quidam, ab 'pro parvu- excisum emisit in lucem. qui lum edidit, quem educatum nymphis ductus Ilionis log nymphae Ad 0nem ape 'Verunt.
nus adamavit, Mars in aprum hementis Si me dilexit, et cumiransfiguratus occidit quem ira Marti ab apro esset occi- multi miseratione Veneris in Sus, Sanguinem eius Vertit inroquin conversum dicunt florem, qui nunquam vento decuti dicitur arborem quoquem Frtum, e qua puer natus su erat, tutelae suae adscripsit.
De Myrrha haec exhibet Ovidius et X, 298-739 Myrrha, Cinyra silia patrem amavit, cui vino ebrio nutrix puellam hiandam cum ei c0ire velle dixit. Prima n0cto cum silia a patre c0mpreSSaabisset, sequentibus n0ctibus redeuntem pater videre cupiit. Deinde cum tu edis allatis in filiam agnitam gladium strinxisset, silia fugam p0st 0ngam in urb0rem mutata puerum, quo erat gravida, Sub cortice retinuit Natum tandem Naides educaverunt ei quo n0men dederunt
39쪽
Adonidi. Qui cum onere amaroitur, ab apri necatus St, Sed exsangui in natus os quem venti excutiunt. Quibus rebus I V, 7 et
B X. l cum hac narratione c0nsentiant, apponam Myrrham 'inyram patrona an iaSSe et ter nutriceni cum e ebrii c0ncubuisse Lumine
ullati cum pater filiam gladio interfecturus esset, Myrrham fugisse
et mutatam SS0. Insantem ex cortice renitum a Naidibus ducatum
Licia, set cum adiit 'vi--set a Venere amatum ab apr interfectum esse.
intra luae inSuper addita sunt, haec: B X, i ira lis Myrrhum incidi si in lintris amor 3m, B X l et A V, 72 ari, irem a patres hillii vel ab apro discissum puerum edidisse, B X. l Ad0nim ab hirti in alii iam ni mutata. o. 72 ab apri ira Martis misso intersectum esse B X. l Adonim in rosam 0rem mutatum esse. Ovidi s inyram putrem gis aliud lys: sab. 8 et apud antiquissimum ti sti m 'latonem comicum apud Athenaeum X, 45 , , Myrrhum diuini pud schol. Theocr. I, is i. per nutricem c incubuisse ilium cuni patre pud lyg. sub b et Anton. Lib. 34, patrem luminibus iit hitis hidio stricto lilium persecutum aliud Theodorum apud Ps. 'ut arcti l 'urali. min. 22 . Adonim ab pro interfectum habes antiquissimum testem Th00critum 30. Patrem elirium sibius vidius rudit excepi 0, qui postea vixit, Fulgentioniyth. III, 8, idemque Adonim a Naidi lius educatum se si . tui suo torum ex Ovidii vel ex eius sonte quem ἰrsev d Adonido dissert. l. ili, triti p. i Nicandri let 0roi0umena esse d0cuit, concedis fluxisse in conuiuiadium. Qua non exstant apud vidium, ab patre arborem iercussam edidisse Ad Onim apud Fulg. myth. III, invenis ilit illo imi ira Martis uia pro apud Zeig. Lyc. 83l, ab Marte in et pruni ciui versi' pud eundem TZ0tχ0m et Seli 0l. Theocr. Ill. 47, ex Sanguine rosa sertas irimum apud ii num Id. I, 72 id hi0d i minus
accuruli ri dilidisse cens00 il,sum Adonim in rosam mutatum esse dicent in Solis ira Myri lium incidisso in patris amorem et Adonimarbore matre percusSa ab apro ui uni Solus I exhibet.
Num urcissi subula vidiana lil. 339-510 in soni a sch0liustis adhibito sex litori incertum est eodemque m0di, num B II, 47 ad Ovidi uni O,li X frit Sed vestigium Ovidii exstat apud BB I, 47 , qui
quamquam silium Alpollinis eum dicit cum nympha c0ntemneret, Narcissum mulatum esse pru0bet. Tradit ni in Ovidius Narcissum, Coplii si et Lirioli 3 silium cum ab Echo amaretur et e pSum amaret,
in floreau croceum cui est margo albus mutatum SSe Plane aliam
salmium invenis apud PB II, 48, qui secundum cusilaum cuius nomen est cyniectura restitutum Narcissum, Amarynthi lilium, Eretriensem ab Eliope qu0dum necatum esse tradit. Usque m id temp0ris, ut brevis ess0m, qua inter vidium et compendium similia ess0nt aut ad Ovidium aut ad ius sontem redire dixi. Quaeritur nunc quis sit ille s0ns. Atque plerumque, ubi c0gnovimus artior astringi vinculo quo dixi hic sons sylloge quaedam sullularum metamorphoseon intellegendus 880 videtur, e qui et qui compendium composuit et Ovidius hauserint. Ubi nisi in universum
non congruunt ut i ullulae quibus consentiunt Vulgares Sunt, conici-lnus fluamquam haec quoque ex illa syll0ge Sumpta SSH 0SS damus,
tamen fieri p0sse ut his l0cis nihil nisi adem eiusdem subula liarma apud utrumque nobis 0ccurrat. Atque huic generi subulas lonis, Scyllu Nisi illud Procnes, Liatilines tribui nec Ver plane nego etiam alius hic poni p0SSe. Venio nunc ad sextam partem subularum, quae plane aliae Sunt atque eae quae apud Ovidium de eadem re leguntur. Ovidius mei. XIII, 429-575 tradit, p0stquam Tr0ia rauci capta sit, '0lydorum a P0lymestore, cui esset commiSSus, intersectum SSe. Quem litori appulsum cum secuba agnovisset, lectabam P0lymestori oculos si disso et Thraces persequentes fugientem in canem c0n- VerSam esse. SA III, 6 cum cum initi c0ngruat, tradit lucubam in mare S pr0icientem in aliam sibi mam abisse. Sed haec Hecuba subula nihil nisi excerptum ex argument Euripideue tecuba SS Videtur. Met. XIV 3 20 396 exstat Circen Picum, quem amaret, cum Canenti amata se sidum praestitisset, in avem commutaSSe. Contra SA VII l 90 xhibo pro hinente Pom0nam, quae nuSquam alibi legitur sortasse aliunde petita in c0mpendio scripta sui et actum est, it sch0liusta Vergilianus eligeret n0men ub Ovidi abhorren S.
t Mimian ii modum fiaecunque scholia B ampliora exhibent reliquis sch0
lii trulla torpori lcli tuae qui dein sensu cassa non sunt omnia etiam in eis
scriptoribus eminitar qui aetatem tulerunt, cum e reliquis scholiastis unus alterve nonnulla tradat, quae istSi credi possint, tamen metiue apud alium scholiaStam Vergilianum neque apud scriptorem, qui nostris manibus teritur, Veniuntur. Qua ex re fortasse concludes haec additu uisenta B in compenitio non XSiitisse sed a B aut ex ipsis scriptoribus aut ex aliis commentariis petita esse ita lue ad compendium restituenduin usurpari nequire.
40쪽
Fortasse tamei tota narrati est ab vidi aliena aliundeque ab e0 qui compendium comp08uit Sumpta. Cum Ovidius et XIV, 456 tradat 0nnulli, socios Diomedis cum Veneri obstarent. Di 0mede vix in aves mutatos esse, A XI, 2il reddit post Diomedem mortuum hi, factum esse. Atque qu0niam etiam Vergilius idem praebet atque Ovidius, exspectandum esse Videtur hac re commotum scholiastam Ovidium sequi. Juomodo actum sit, ut aliter saceret Sch0lia Sta Supra p. lxilem0nstruxi schfiliaSta vulgarem sabulum secutus St. Vulgarem autem hunc subulam sui SSe, quae tamen a diversis diverso modo sit narrata, ex llacis, qui, collegiti0llandius iter ,envijgel p. 12sqq. intellegis. Qua dissertatione nisus duas vel tres narrationes in noStram quasi hi unum c0rpus coaluisSe de-m0nstrubo. Primae quam liollandius Lyco assignat, attribu ερωδιους, et aves Graecos blandiente salutatre, tertia sugum barbarorum. Et
quod exstat apud S quod Diomedes ab Illyriis interemptus est, ut 0c0nflatum ex tertia narrati0ii in qua ab Illyriis i0medis s0cii impetu potiti mutati esse dicebantur et ex secunda, quam titillandius
refert ad Timaeum, in qua Diomedes ab auia per insidias necatus esse serebatur Fortasse autem aliam rem ad explicandum advocare possumus. Num Diomedem per vim interfectum esse iam antiquius est
primusque testis est Mimnermus si g. 22 es. Nolland p. l)-Iget gesLyc. 603 sqq. στερον ὁ ο ιομήδης προς του Λαννον di s ρεγχη, ad quem fortasse etiam illa verba gelgis l. l. redeunt οἱ di piλοι ila ον θρ νονντες αντον μετεβληγνησαν εἰς ορνεα. SA XI, 27l post, ducis sui interitum, quem otinctum impatienter dolebant . yi0d si autem Τκ0iges dicit προς του - λον cum scholiusta dicat quod
Diomedes ab Illyriis interemptus est, fortasse in Issyriis latet illud
Daunum origine Illyrium fuisse, de qua re s. Visso a apud Boscherum Lexic. mythol. I p. 364. Extremo ilico ponam eas subulus, quae neque apud Ovidium neque alibi iuveniuntur: IAM 394 de Aeto puero quodam famulo Iovis in qui hin c0mmutato
I l. 430 d apibus ex Melissae corpore ortis I I 505 de Cholon in testudinem mutatalli 48 de Carpo et Calamo de qua conse Notin Diony S.
IJ VII 6 de Leuce in herbam mutata IB VIII, 29 do Dion eiusque filiabus II VIII 37 de Melo
I IV 40 do Myrmece semina in formicam convel SaIA II 626 de Melia in arb0rem mutata
SA I 693 de Amarac in plantam OnVerSo. Ut breviter complectamur: subularum metam0rph0Se0n, quae in scholiis Vergilianis exstant et Ovidianis similes Sunt, paucae certe ad eum ipsunt reserendae sunt in compluribus num ex eo uxerint dubium est. Quae quamquam Simile sunt tamen vidi n0n attribuendae sunt, aut ad eius flantem id est syll0gen metamor-ph0seon, quam et Vidius et qui c0mpendium c0mposuit c0mpilavit, redeunt aut nulla intercedente sontis communi0n nihil nisi eandemotusdsem sabulae sormam exhibent.