장음표시 사용
191쪽
Mille sint Deo,q fiunt, omnia sunt, Hic bene agit,quod it,seugrave et levest. Hic mihi te natum dedit, hic te rursem ademit, Tatre dolente rocul, matre gemente procul. Et proces a patria terna, nostis rusepulchris, mihi amdudum condideramo tibi. Sed bene habes: Tatria omnesolum , verisi
In quo te vivum, ate, videbo iterum. Cum mihi te reddet, qui te mihi ademit Je , Et veniersiummo turbinesivmma dies. Interea has lacrymas, s qua tibi,'parento Nolens atque volens signa doloris,habe. vis mage nolopater cussiti Fata recusent .i Iecoba e h liceast non licet. Ergo valeo.
I A Literarum serenissimi Regis Danorum Friderici II adH. R. in ovibus ipsum consolatur de obitu filii, subdato Anderlaho 3o Martii,anno SS. Rex autem ipse . Aprilis eodem anno 1 die post datas literas, placide fato concessit. FRI DERIC ID gratia, Rex Daniae, 'c Nobilispi Ar sincereque nobis dilecte Filium tuum Frid
192쪽
rici mi Gallia perii se non in auim perturbatione audi-quimus. Si Deo ita jumfuisset,sane diuturniorem vitam exanimo ipsi opta siemus. Cum autem hujus modi casus m- mutari nequeant, Deo ut max qui unicuique certum vitaeterminum praefixit, liberam de his di oncndipotestatem
quo animo permittere tenemur. Commiseratione tamen re
gia ac pia ob hunc tri)lem casum Fcimur, teque, sincere nobis dilecte, benevolentia regia prosequentes Deo immortali commendamus. Datum n et scholi 3 o Martii, nno IIS .
Um Daniel Ranetovius, Petri Ranaovi heredis in Arens orch, moidenhoria de Trojenburg, R. M. Consiliarii filius Patavit, ubi studiorum gratia comorabatur, praeterito annos ito concesserit, atque inde avito,quod habent in Holsatia monumento illatus sit, oscii, placuit jus quoque hic mentionem facere, O, quibus
Cisso Henricus noster eum deflet, elegos annect ere, donec
ci a parente dignum erigatur sepulchrum. Siccine mi DANIE L caris Guni patin,
193쪽
e Diu triste redis, redis hei miserabilesimus, Ut munm poscas exsequiale patrem. quodposcis, dabitur, tumulo conderis avito, e sequiis nec tu destituereptis. Sicplacuit Domino,qui mei ct editanusio Prancipio complens omnia, ne caren .
Sic est Rancoli non ent, quissicula mortis Inter mortales fugitare queas: Haec quia prosernun ariter uvencsssene que, Nec quenquam tutum,proh dolor, sesinunt. Filius exemplo tuus, o carissime Tetre Ent,patrui nomen cui Danielis erat. Hi rmus,nec non Venilibus integer annis, Destruit patria dulcia runa suae. Certus adire viros docitrina laude celebreου, tis doctrinarumseminagrata docent biItaliam venit, necquisivam diceret ipsunta
talitantum delituis olo. Et quia I siserumstudiis nunc Taduaflore Subsilit hic, diis mox operamque dedit.
194쪽
Tificendi cupidus dum do est et Lycea requent, ieta propera i tacito mors inopina ped. Inque pium t venem lethaliasticula torqvre, IcIm obissiummum protinius iste dieA . Sicquem erabas reducem carisime Petre, Artibu excultum moribis atque bonis, Nunc tibi tris redit, redit heu miserabit unus, oscit, exsequias te miseerandeparens. Est aliquid tumulos quis condatur avito, Tatriasi quam vi ortibus omnesolum. Indoluifateoricum nuncia fama venir GDicero a nat unus adesse tui. amfacilis certe mihi conjectura dabatur, Te in vita paulum triplius esse nihil. Si uis infatis ortuna viriliter ergo, Siste precor lacrymas si erenda tibi.
Me spe dii quisum malasiunt tibi cognita nostra)cto emeleia o tempore passus idem .
Exemploque meo tu nuncmoderare dolori:
Sol prorsus dolor hic utilitatis habet. Nam, quem nunc luges,a audia vena Uyrget Pisus, in adtentu Chris benignetuo. AD
195쪽
AD EUNDEM PETRUM RAN ZO-vium, virum strenuumi magnificum, defuncti patrem,
Elegia Petri Lindebergii Adgyd Deus imponit molli in quod judica ta- quum est,
Aus latuit justum erit, quod facit omne bo
Sus ensis igitur acrymis,positoque dolore ,
Ranco Diagentu nobile, TE, E,jubar, Desere aeternum T ANIELEM desine natura , Illam illam cordisy emquedecmque tui. Ni urdo prodes tumulo cumulin lacrymarum, Infectum actum, reddere nemo potest. En fateor curarum cura, dolors dolorum, arror moerorum ossicitu gravis, s mcli e unumsimis lamen, O unum Selicium vita, deliciumqueanimae. Tatreprocu patriasprocu cuctis propinquis, Longe hinc Glanti, morte jubente oco.
Sed solamen eris,quod Chris carne resurgo
I tumque exanimem patria terra tegat AIonLatium,non urbs PataviniAntenoris,illic HaΠquam praepropero funeremerseru obit.
196쪽
Extera dum visit invenis,peregrinaque UVAE, Et studiis inhias non sine laude bonis. Sic Domino placuit,quipatrempignore dona
Et lubitu libitu, cum cupit illa rapit: seni solumfoliu quid nobis utile cernit, Solus arbitrioperficit omneseuo. Jamque tuum natum Hesistae recepit,
Uiseror aterna ut docila, cea Schola. mare cum lacrymae nihil, aut sit stiriaprosint , Jetre,tui assectus contrahe vela pii Gentilisque tui exemplo,moderare dolo 4 uuiplacida notis talia mente pati. Mors quemcuns manet, fato sunsubdita cun- Mors eadem nobis II ade da brevi sca, En rapimursensim morimur,mutamur in horas: Uitafugit tempus labitur, hora volo. Omnia trans ibunt, em nos trans ibimus omneου:ύui Christo novi dere, vivet homo. Rusdem Petri Lindebergi Elegia alia
197쪽
Mn igitur mim=n, quo nati, nobisis Heros, Defendi defici tristi ista tui.
Sed patuis aliquando modum nemque doloris. Cumis, fuerint haec ita visa DEO. yis tuas Licrymas, mortalis vivereser ese,
Et rursum to non remorante, mori. Da nos hic dimi bibimas, dormimus, abimus, e numieino potest addere, nemo diem .
Omnes seu fati Ormata lege tenemur, Exiti in dubio ent, hora, locusque necis. Urimur hi litu letu traducimus aevum ,
Et no rum in terris se fuisse parum est.
Felix qui vivisio, demum ut vi eremo sis, Etsama exoritur praepete, cum moritur. Iste tuas natus gnatis tuus unicus,illud
Dimidium cordis 1 ET RE diserte, tui, Traditus in terra, quia nil ni iterrea masse erit, Cumos homo ctus humo,nucquor xus humL. 6orpore aetantum, nonfami ' mente gari, MIenuenerosa polo erit,membra caducasolo. Atilia quem dedera cursum Fortunaperegit, Supremumquepi clausit in orbe diem : ui quis G, in terrisdum vivis, viveredis , Utque Deo vivas postmodo, disce mori.
198쪽
Recitatis obiter Danielis Rangovi Patavii demortui epitaphiis facere non potui,quin Gai Ran-Zovii, Dethlevi Rangovi filii Argentinae Octobris die Quinto, Anno 'o mortui, indeque in Holsatiam deducti Epitaphium ab Henrico Rangovio factum sub
uis ubi hies C tu caris es unica patris,
e I serum ustor, Rant ovidumque de tu. Concidit inprimo vernanti ore Uenta,
Cum velli iudiis in et igilare bonis. emandato spatrispatria traductus in oras, Hic posuit tristes corporis sebias. Sisepater lacryAna s, tulit hoc divina voluntas, Tasus idem Tetrus Ranc vimquesuit.
X X H. Apenradae. In templo Apenradensi Henrico RanZovio procurantes ordinante, ID ERANT OVIAE, Caii R zovi filiae, tale epitaphium erigetur. Ida loquitur. Optimum quidem fit, Sileno teste, non nasii, aut natum cito mori ego ista limprobo hocprobo illud, inquam:sienim non nati, nec homo, nec imago Dei opificis meifuissem. Hoc si enim non tam cito mortua multis exposita
199쪽
lo mihi, quod Ida Idea Dei mei, cendosa Za, quodq;
O ita innumeris cito moriendos impraerepta malis. Nuncatitem rimul lac penro laesi monumento a Patre Ca jo,Mauriti lio, Smatre Elisabetha, Henrici trium Daniae Regum micari lia, utrisque Ran: oviis erecto, resur- reeitonem carnis e lectans recubo mortua a o Feb. Fu laeta Martii, nno Domini 1.
Cara matris amor, caris cluni patri, oblectamen a vi, deliciumque a via, Ida ego Ranetbovis dulcissma filia calfir asub hoc bus contumulata tegρri. Noluit ulteris agilem me vivere vitam go tales inter qui regit astra Dem. 2 e mala, qu orsan citos,nt vetura, viderem, Innumerisve aliis obruerer vitiis. SHquoniam in toto nihil roptabile mundo, e moluit supera luce domo ch frui. O nimium felix, cui vere atatis in ipse
concessum en nitidi regna pubire polir
200쪽
Tu quoque sit pre=na es comunis nostra volupteAnte dieAn neptis sit mihi rapta jaces trame,quas aviam, matrem I patres fleba Blandilonquis verbis exhilarare tuis Me lepido seu lepidoque agnoscere visita;
canimum ex omniparte levare meum .
O dolor, o lacrymae, ὀ qua uni Anmiti atal uam mi erum humana conditionis opus cui media morimur vita, vivique cadater, Mortis inexpleta mancipiumquesumus. Sedmihi qui restri t numquod tetrimi a vidiso Matri quo enui, quodpeperitvepatri hion, asiuperis majusseolamen habemus, Ne quo hac posita, calica vita manu. In qua,quamprimi me terri ata vocabis ridecumperpetu abbata pacis para .
Dufaxint proprie O placide celsa therascanda, Ei tua tantister molliter osa cubent r
M opus in tanto lascipia numina luctu, Et mea, euocis, hachia quer-AA V E.