장음표시 사용
291쪽
licesnium postea Silicernium, hoc Scale. in forte a Si ex&ccena, sic enim Servios notat has epulas in veterum funeribus supra silicem positas, quae, peractis sacrificiis, senibus dabantur , ut se cito morituros cognoscerent.
f. s. Festus de V S. Silicernium diciti coena funebris, quam alio nomine exequium Scriptores vocant. Sextus Pompejub Sili- cernium ex Verrio dici ostendit, quia cujus nomine ea res instituebatur, is jam silentium cerneret. Etenim & alio signi ficatu Silue nium erat genus farciminis, quo fletu fami lia purgabatur testes e . Et Arnobio lib. . advers gentes, qui ita verba facit: Uuidi qua ibi hac volunt, apexabo, sicia,si ficernia, longano Z quae sunt nomina ta farcimiianum genera, hirquino alia sanguine, cominutis, alia inculcata pulmonibuου 8 Sed nota'dum, has epulas exequiales, quasparen-ralia diximus, alias fui ne ab . aliis epulis. vel sacrificiis. Illa enim fiebant ad sepulcrum; haec in domo lugentium. Unde Termitia, ese Resurreritione carnis cap. I. Defunctis, ita quit,parentant, de quidem impensissimo ocsicio , pro moribus eorum, pro temporib
292쪽
de Luctu Graecorum. 277esculentorum , ut quos negant sentire quicquam, etiam desiderare praesumant. Lib. item. de Testim. anim. c. . Vocas porro securos, siquando extra portam cum Obso,
ni is & mattaeis tibi potius parentans ad busta recedis,aut a bustis dilutior redis: & in convivio illorum quasi pNesentibus & circum-cumbentibus sortem suam exprobrare non possis, debes adulari propter quod laetius viis vis. Et Gaudentius ψ. Tra L de Lection. Exori Parentalia, ait, unde malum idololatrice extulit caput erroris; nam gulae suae causa primum caeperunt homines prandia moris tuis praeparare , quae ipsi comederent: Post haec etiam ausi sunt sacrificia eis sacrilega celebrare, quamvis nec ipsi mortuis suis minus sacra sicant parentalia , dum super sepulcrorum mensas, tremulis manibus vina fundentes spiritum balbutiunt. Plura qui deside
f. s. Porro in Parentalibus ut o Mindocet, fabas ct lentes assumere moris fuit; sicut in pervigiliis eicer, & ad ferales coenas, lentesque & offas ad sepulcra eorum ferre, quibus paren are jus er l, quae & feralia a se,
293쪽
rendis epuliςdi putantur,ut ait Festus icia a feriendispecudibus, quas in defunctorum sepulcris super nudo silice apponebant. Faba itaque putabatur ad mortuos pertinere reste Angl. doctissimo fac. min det intra Z. de Vitafunctor statu. essit. Londin. lss . pag. m. 3F. - to. nam &noctu Lemuribus jaciebatur larvis & Parentalibus adhibebatur sacrificiis , ut Varro & Festu referunt; inec Ovidius omisit in Fasis lib. s. Hinc ubi &c. Sic enim de celebrante Lemuria Cum 1 manus pure fontana perluit unda Vertitur, Et nigras accipit ore fabas
versu que jacis: sed dum jacis , haec ego
mittanti inquam redimo mes meois fabis Hac novies dicit nec rassicit , umbra pu
Colligere G nulta terga vident equi. Sed & Hebrais Legumen, lugentium cibum vocare constat ex R. Eleasar cap. 3T. Legu- imen est cibus luctus ac doloris, ex quo Ains-
iam Zenorem am uti Gete . cap. m.
294쪽
pag. m. 163. de Luctu Ebraorum refert, qui
a loc. pag. seq. Atque inde sertasse ad Geni res transiit mos iste SILICERNIA legumine j sfabaceo p sertim) instituendi. vid. cit. J
i Tigur. ubi plura. ita in epulis funebribus albis utebantur vestibus. Argivi ex Graecis in funeribus albis vestibus, ablutis aqua teste Socrate induebatitur. Et haeς deit epulis funebribus dicta sunto.
LRat etiam adhuc alius honor, quo assiciebantur mortui post amne4 exequia-
295쪽
rum ceremonius, ut memoria apud pciteros
esset gloriosa. Quod in genere quidem non parum faciebat, quod mortuis maledicere nemini licaret: Idque ex lege qui se vere hoc interdixit, quemadmodum de eo restatur Plutarchus in ipsius vita his verbis :
Commendatur item lex Solonis, quae malediacta vetat in defunctos congerere. enim pu are eos , qui decesserunt anctos , pium Absinere ab iis, qui non exsant,justum, tacivile odii tollere aeternitatem. Ipsius quoque Solonis legis meminit Demosthenes orat
αν : Illa etiam Solonis lex est e laudatarunt numero: Mortuo nemini maledicendum,etsi quis a liberis ejus incessatur maledictis. g. 2. Praeterea dabatur in eum, qui contra hanc legem commisis et, siδεερ actio sesaccusatio. vid . Suid. invoce si δε εις. in spe-. lcie vel o singulis annis defunctorum recolebatur memoria, & apud Romanos peculiarisebat mense, qui erat :Februarius. Februa etenim apud Romanos dicta sunt defuit o rum piamina , , quod Sabisorum lingua fe-
296쪽
de Lum Graecorum. 28Ιbruum purgamentum significaret: vel ut alii Volunt, a femore, quoniam adolcndo Scilemmis ferventibus fierent. Unde dc pe-bruarius mensis nomen invenit a februando. eo enim mense populus febru batur i. e. purgabatur. Nam per dies duodecim continuos febiua celebrabantur pro destinctorum Manibus, hisque diebus pro impetranda mortuorum animabus quiete, Omnis pompulus piaculis sacrificiisque circa sepulcra accensis facibus intentus erat. Plutarchus in QA Romanis causas simul adducit huius risus, dum ita scribit: Cur cum reliqui Rom
ni Februario mense mortuis parentarint, D. Brκtus, ut Cicero narrat,mense Decembri hoc egit Z An quemadmo iam, iπ-θoit , sub mci s e ci nem sol ni vulgo mρriuis j a per olvere , ita γatroni conscntancum est, etiam ultimo mense I anno desinente id fieri. Ultimi autem mensium est D ec mber An quia Diis Manibus isti honores habentur, quos venerari tempestivum es, omnibus fructibus tam persectis ' Aut Pia tunc potissmum mentio inferorum est cienda, cum appetente satione terra inc Viemovcri Z aut quua Saturno a Romanis es vicmensis
297쪽
mensis consecratus , quem in Manibus D se peris Diis censent. Aut cum Saturnalia
sint instituta festivitas facile maxima, ta in
qua conviviorum obticitationisi plurimu Uirparetur, horum quoque primiti- qua dam mortuis tribuere placuit Z Ita etiam
vendialia dc Denicalia celebrarunt , de quibus Guillelm.Stuc antiquit. Convivacpol. m. II. l b. I. edit. Tigur. D. Vue eL tract. de Sepultura veterumpag.m. sq. seq.6- 3. Quanta religione erga defunctos seos eorumque tumulos seu conditoria gens quaelibet per orbem humanum ducta fuerit, historiae docent non tantum, sed & vasta LL. volumina. Tholosanus lib. 33. θυ- 'tagm fur. Univers. cap. Z3. n. ast. inquit: Sepulcrorum magna vi fuit antiquitus religio, ut de illis non minus, imo magis, quam de habitatione quamdiu vixerint , soliciti fuerint, & caverint,ne ullo modo polluerentur, etiam extraneorum sepultura, ut neque
ex gente sua scelestos paterentur sepulcris ssuis condi. Veluti Octavianus Caesar non passus in suo Juliam . stupris diffamatam poni , quamvis ei testamento legaverit. Res haec uota est e Suetonio in vita Octavii A
298쪽
polit. vit. S More. Bb, 3. c. r. In pari religione, ait,fuisse corporis sepulcrum & sepulcrum animae corpus. Sanctitatem sepulcris adsignat Cicero lib. . de Republ. apud Nonium & Philip . IX. Sacra vero vocat Catullus. Sacratos morte lapides. Viranti draciam. 10. Aggeres consecratos. Proprietamen Religiosa dicebantur Sepulcra,Sacra dc Sancta secundum similitudinem. Hinc violatio sepulcrorum religionis summum crime habebatur. Sepulcra violari, cineresque eorum dissipari, scelerati murum omnium putabant, inquit, Turneb. Adversar. lib. XIV . cap. a I. Lapidem de sepulcro movere , terram evertere & cespitem evellere,
proximum sacrilegio majores nostri semper habuerunt ait Imperator Iulian. Itaque via, latio sepulcrorum & sepultorum rerumque quae horum sunt, ad crimen sacrilegii peris nere videtur , inquit, Tholosais. conferatur de his D. Quen ita. de Sepultura Veterum pG. m. lside ' ubi plura. f. q. Pariter apud Graecos sepulcrorum erat quaedam sanctitas Ec religio , sicut non facile possent violari. Phocyl. v. ys. Nuther.
299쪽
Κο ειὸς κεκοτ μὴ εφι Τριθὰς νεκρους- . Et istud tutum, ne quis viole t mort os. Unde Solon apud Plutarcisum In genere casevi t : Ne quis alienus ad monumentum a stcrius accederet, nisi dum e equim iret. Noscit. tulis aliquo modo Deos Manes lacesseret , aut malo carmine terram gravem im-
Precaretur. In specie laudat hanc Solonis legem Cicero Bb.a. de L L. De sepulcri autem,inquit, nihil est apud Solonem amplius, . qUam De quis ea deleat neve alienum infe- r z; poen que est , si quis bullum, aut monumentum aut columnam violarit, dejecerit, fregerit. In Philipp. q. idem Cicero ex- . tollit sanctitatem sepulcrorum: Majores quidem nostristatuas multis decreverunt fe- pulcra paucis: Sed statuae intereunt tem j te,vi,vetustate: Sepulcrorum autem Saseriti vi in ino Iolo est: quod nulla vi moveri neque deieri potest. Atque ut catera extiπ-
300쪽
guuntώr, si epulcra nisanritiora vetustate. Ulterius & causam reddit lib. i. Tuscul. Dii, cur tantae religionis habita fuerint sepulci a: Daq, unum erat istud insitum priscis istis, neque ιn mortesemper , neque excelsuvit e berari h o minem , ut funditus interiret: Id cum multis aliis rebus, tum e Pontis io jure, ta ceremoniis epulcrorum intelligi Deere qum maximis ingeniis praediti, nee tanta cura colussent,nec violatata tam expia-bio religion anxissent, nisi haesisset in eo ruis
mentibim, mortem non interitum esse, omnia rosientem atque delentem,sed quandam quasi migrationem, commutationem 1 iuriaris viris faminis, dux in coelum Disreeeser in caeteris humi retineretur , Uperma. neret tamen. Atque ob summam hanc re-.ligionem , ne accedere quidem inimico ad sepulcrum licebat. Ut est apud Mophoclem in Dace v. Mob. De Violatione Sepulc. poeta videatur Nirchmannus de funeribus Romanorum pag. SQ sejI. lib. S