Udalrici de Wilamowitz-Moellendorff Lectiones epigraphicae

1쪽

NCHOLARUM

PUBLICE ET PRIVAI IM

m ACADEMIA PER SEMESTRE AESTIVUM

A. D. XV. M. OCΤ0BRIS 1. MDCCCLXXXV LSqUE AD D. XV. M. MARTIS MDCCCLXXXVI

HABENDARUM. Udalpiet de Wilamo totis-Moellendorsu Lectiones epistraphicae.

OFFICINA ACADEΜICA DAETERICHIANA TYPIS EXPRESSIT.

3쪽

ΨACADEMIAE GEORGIAE AUGUMAE

LUDOVICUS ME VER

Quicumque olim nep0tibus nostris historiam philologam narrabit, ei multa verba facienda erunt, ut recte exp0nat, quomodo acciderit ut omnis omnium rerum Graecarum memoria penitus inverteretur, ex quo titulis Graecis, qui paene soli testes supersunt incorrupti, iustum studium admotum est. qu0d nuper demum seri coeptum est; itaque qui hodie vivimus animo comparamus penuriam nostram cum eis thesauris qui adhuc in terrae gremio latentes tunc patebunt sine invidia, haud sine desiderio; eidem laetabundi sed sine arrogantia aut iactatione copias nostras perlustramus: Atticos lapides plures possidemus quam Graecos colligere p0terat Boeckhius. habet autem epigraphica ut nomen admittam, artem enim esse certis finibus circumscriptam nego) hoc peculiare, qu0d Saepe evenit, ut quae ambigua erant et per solam divinationem cogn0scenda novis et certis documentis repertis subito ab omni opinandi discrimine vindicentur; itaque pari oblivione obruuntur cum laudes eorum qui verum divinando assecuti erant tum errores et turpes et quos nova demum lux coarguit. quapropter laturi illius historici excitavi imaginem, cui non solum quid verum sit simpliciter erit indicandum, sed quibus gradibus et ambagibus ad verum sit perventum, edi8Serendum; est etiam ut via et arte procedentes Verum quod iam attigeramus Spernamus, donec alia via ad idem n0s reducat. quod vix luculentiore adserere licet testim0nio quam eo lapide de quo primo verba sagere constitui, columna quae Sigei stetit in tumulo Phanodici Proconnesii, nunc prostat in museo Britannico gravissime laesa, c0mmodissime legitur in Rdhlii ΙΑG 492. quantum acuminis et sollertiae, irae etiam et contumaciae in hoc titulo explicando consumptum esset, iucundum mihi foret persequi, nisi ipse aliquid ad explicationem conlaturus essem, quae ne nunc quidem, p08tquam tandem diligenter inspecto lapide de summa rei constitit, absoluta esse mihi videtur.

ita suisse eX0rnatam, ut et infra et supra inscriptiones eodem tempore incisas lapis pingeretur. et L0eschelitus quidem videtur arbitrari, colore tantum aliquo illas lapidis partes fuisse inlaetas, neque quidquam id haberet miri. sed sguras nullas ibi fuisse vix lidebit hodie adfirmare, cum multarum litterarum vix umbra Supersit. libenter audiam chymicae artis peritos, audienda

4쪽

σοπος : καὶ : hαδελφοί δ). Attici tituli enuntiatum primum vulgo snitur ut Ionici in nomine patriae. sed scabritiem huius orationis nemo eXcu SaVit. εἰμι enim ad pilam, κἀγω ad mortuum, πάσχω ad pilam rursus reserendum

eSt. quae omnia Sanantur mutata interpunctione. Φανοδικου εἰμὶ του Προκοννησίου κἀγω ' κρατῆρα - εδωκα - ἐὰν δέ τι πάσχω. pictus erat Phanodicus Proconnesius, qualis d0mi degerat, in superiore pilae parte, exul Sigei peregrinans in inseriore, loquitur pietus Phanodicus, quem pariter decet tertia persona uti et prima, beneficia Sigeensibus oblata et iniurias picturae imminentes ad Suam personam reserre. sicuti grammaticae satis factum est, ita duplex inseriptio, duplex pictura ab usu vetere iam non abhorrent. LySeas, aetate suppar Phan0dico hunc enim ad Solonis fere temp0ra recte revocavit Κoeh-lerus) in tumulo stetit bis pictus, et vir sacrificans, et puer equo currenS, h00 in 0rdinis equestris memoriam, ut perite intellexit Loeschkius, quem postea equuS caputVe equinum in anaglyphis sepulcralibus rustice iactat. Phil0- pappus regulus semibarbarus, Plutarchi amicitia nobilis, in monumento, quod utinam ne nomen Musarum clivo dedisset, inseripsit triplicem titulum, uno regiam stirpem, altero civitatem Atticam, tertio R0manam professus CΙΑΙΙΙ 557): nam gaudeo eam quam ego mihi persuaseram eXplicationem aDittenbergero prolatam esse; aliter statuerant Boeckhius et Mommsenus. denique quod artifex semel se n0minavit, quoniam unum monumentum eSt, rectissime sedit, addiditque pictor p0tius quam m0rtuus sui operis commiserandi preces, et obn0xia ludibriis magis erat inferior pictura. quippe mictum atque cacatum venientes Ulius et fragilis Pedaei a furque Voranus ne dei quidem simulacrum reverentur, hospes Nicerotis Petroniani ad stelas facit, Philocleo ad Lyci statuam, plerique Atheniensium ad Hecataea. praeterea oti0sae manus blanditiis conviciis nugis lapides in publico prostantes conscribillant. Cimonis aequalis quidam se e castris antici amoris in opp08ita transfugisse magnis et litteraturam publicam imitantibus litteris insculpsit lapidi Piraeico ' ίσεμος : καλος : Πολυτίμε: λαικ - α σερια, quod additurus

erat, omisit ἐφ . deχ. 1884, 193), ubi edit0r aliam in ipso Ceramico repertam

inscriptionem Κωμος καλύς, καὶ ο γράφας attulit. insta tabulam, quae locationem areae saerae Nelei continet, sequi0re aetate nomen p08itum erat nunc erRSum, convicium κλέπτης superest p. ἁρχ. 1884 πίν. 10). denique puer0s n0va arte geStientes elementorum seriem iam ineunte saec. VII vel vivae rupi

incidisse testimonio est saxum Amorginum IGA 390 cf. p. 193), in quo et

litterae extant ab re ad et n0men ' αμείνον et ' φασις με odo iaci ita enim interpretor rudes caeli ductus, nee mutavi quidquam praeter ξ, pr0 qu0 ε traditum est. nec tamen definio, utrum Ἐρασις labe immune sit necne.1) Signa interpunctionis multa evanuisse certum est. Praeterea peccavit HaeSOPus fraterve eius bis, Scripsit Σιγενεισι et ἐπυ εισεν, in vocabulis ultra versum continuandis littera una Semel perperam repetita, semel traiecta. in transcribendo rationibus eis utor quas commendavi, dum Caueriani delectus censuram ago Riteram.

5쪽

etiam obscurior est paullo recentior titulus Amorginus, quem eiusdem generis esse id quod unum agn0scitur καq0ι ἀνδρὶ demonstrat Bull. Heli. VI 189). De Phanodico et Haes0p0 quae disputavi mihi quidem omnes probabilitatis numeros habere videbantur, plaudebamque mihi, cum repperi8Sem. Sed m0x didisti, postliminii iure suum esse Benilei 0 reddendum, qui primus p0st κάγω distinxit. declinatum est ab eius sententia, ac, lateor, debebat declinari, d0nec Loesehckius picturas Sepulerales luci redderet. at n0nne idoneum hoc exemplum est, quo Veritatem tantum per ambages attingi dem0nstretur γCommem0ravi locati0nem sundi Nele0 et Basilae sacrati. quod singulare monumentum lucem in diversissimas rerum Atticarum partes diffundit. vindieat e0dicis Bodleiani silem in Plat0nis Charmide 153, cui plerique. omnes disssi erant; consutat cum L0ese lichii tum sane quam futtiles Conradi Langit

de Regina Atheniensium dea et Regia Porticu opini0nes tam luculenter, ut verbo opus amplius non sit; confirmat Caelis muthii suspiei0nes, qui in occidentali potissimum Athenarum parte atque extra antiqua quidem moenia Ι0niearum gentium sacra et sedes fuisse intellexit, c0nsi mat e0rum iudicium qui Codri fabulam, cuius testes paull0 antiquiores Ione8 8unt, a genuina Atheniensium memoria abiudieant: nam Codrum, qui expers est sacri fundi, intrusum demum esse in communionem Nelei et Basilae apparet, et intellegitur tandem, cur ad Ilisum cecidisse postea creditus sit: nimirum ex nulla sacra aut profana traditi0ne, sed quia heros apud Iones celebratus eum in Atticos sustos Atticamque religi0nem intruderetur, apud p0pularem Neleum commodissime visus erat quasi hospitio uti. p0rro de viis portis aquis nova docemur quae nemo poterat expectare, Sed haec n0n audebit persequi qui procul Athenis habitat, certe si intellexit neque dulcissimam sacrae terrae olim calcatae memoriam neque quamvis diligentes Athenarum quales hodie sunt formas ad quaestiones has top0graphices Solvendas Sufficere. grammaticas quidem s0rmas liceret etiam sub arcto explicare, et valde mem0rabile est, quam licenter in hoc instrumento veterrima cum vulgaribus permisceantur: quippe vetusta l0cationis lege scriba quasi landamento usus est. Sed hoc qu0que ampliorem requirit eam inquisiti0nem, qua opus esse nuper peritissimus iudex edixit Κ0ehi erus, ut sermonis publici mutationes atque processus inde a simplieitate Sol0nis usque ad pr0lixitatem Stratoclis deducerentur. eXponam igitur unum, qu0d ad rem publicam administrandam sauit paueisque exp0ni potest. Harpocratio apodeetas tradit institut0s esse a Clisthene in l0eum colaeretarum , testemque excitat l0cupletem, Andr0tionem. qu0d falsum esse c0nstat, Si quidem colacretarum per Saec. V frequens mentio est, qu08 leges post restitutam p0puli dominationem latae abrogarunt. c0ntra ap0deetae nulli erant in titulis saec. V. itaque in c0 lauretarum locum n0n quidem a Clisthene sed p0st Euclidem substitut0s eos esse coniecit I. Christius. quae Sententia haudquaquam temeraria eo laborabat, qu0d Androtionis Harp0crationisve errorem n0n explicabat. falsam eam esse l0catio n0stra doeet. v. 14 - 186ποσεν δ' Kν Kλφει vide probum sed epicum a oristum)-τὼ τέριενος

δόντων κατὰ τον νομον. erant igitur apodectae V saeculo unum e min0ribus

6쪽

collegiis magistratuum, pecunias publicas recipiebant a debitoribus, aerarium autem non habebant, Sed quaecumque recipiebant Statim ad quaestorum singula collegia transferebant, ut quodque lege praescriptum erat. tale collegium simile v. c. praetorum et poletarum a V saeculo non abhorret, atque perquam pr0babile cum hoc tum cetera id genus collegia in quibus denarius numerus regnat a Clisthene instituta esse, qui pecuniae publicae administrandae summam uni senatui tradidit; credibile etiam munia a Clisthene apodectis tradita antea dicionis suisse colacretarum, neque gravis est Harpo erati0nis error. denique unum emendabo l0cationis l0oum, in quo lapicida vehementer peccavit, 22 δ δε βασιλευς εχκαλεσάτο τὼ πριάμνον τὴν ἰλυν

manifesto corruptus est dederat ἐχσαλει ν σάτο, quadratarius postquam κ pro σ posuit, omittenda sibi putavit duo elementa, ut Graecum vocabulum daret; idem v. 20 in mi mula fortasse Solonea propter ign0tum sibi δραχμῆσι etiam ινριησι Scripsit, qu0d μυρίασι fuerat. Archontum Atticorum seriem, quam annorum 295-62 in Antigono meo dederam, consensu suo probavit Ditten berger eiuSque discipulus L. Spangen-berg de Athen. pubi. instit. aetate mee i. immul. Halis 1884). neque mutantur rationes meae eo quod de c0mpluribus titulis erravi, meliora edoctus a Koehiero; igitur Τhrasyphon archon omnino pr0cul habendu8 est, Diocles, cuius titulum tractavi p. 244. 256, Cydathenaeensis est, qui exeunte Saeculo ΙΙΙ fuit, contra prytanum catalogus ibidem tractatus Callimedis antiquioris. sed nuper repertis titulis duo illa archontum nomina surrexerunt quae desiderabam. multum vero abest ut ipsa series certo re8tituta sit. unum quidem et facile est et exoptatissimum: comparuit archon qui seriem a Dionysio

Halicarnassensi traditam excipit, ita ut Philippus certo ad annum 293 2 referatur. Auli. Heli. VIII 32i επὶ Φιλοκράτου ἄρχοντος, ἐπὶ τῆς Λημητριάδος

Σκιροφορμῶνος ενει καὶ νεαι, δευτεραι καὶ τριακοσχεῖ gης πρυτανείας etc. annus

intercalaris est, ita ut cyclo Metoneo duce priorem biennii vacui annum nomine suo exornare liceat. Philocratis nomen Philippi tam simile est, ut recte sortasse coniecerit Ungerus, easu ultimum nomen apud Dionysium intercidisse. sed etiam alterius anni superesse videtur nomen, etiamSi nondum inter errantia, quales sunt Diogito Philoneus CleomachuS, repertum Sit. nam ut mittam Sosistratum Dittent, . Syll. 418), quem nulla causa e8t cur non

ultra 262 detrudamus, emersit nuper Lysias, cuius annus fuit aut 276 5 aut 275 4, potestque eiusdem nomen restitui etiam CΙΑ ΙΙ 377 et quod sunt quae suadeant) 310, 24. titulus multo amplior quam qui hic repetatur Eleusine repertus editusque 'E' h. ἀρχ. 1884, 137 ef. 214) ex eis est quos milites et mercennarii in eastellis Eleusine Panaeto Phyla excubantes in honorem praetoris praefecti Eleu Sini ponebant, quorum antiquissimus Demetrii Phaleroi est Diti en b. 12 l), nullus Chremonidei belli principia eX cedere potest. ae priore quidem militum decreto collaudatur Arist0phanes Aristomenis s.

Leuconoensis cum pr0pter alia tum quin Sacra fecit etοῖς ' Ἀλωιοις χῆι τε Aημητρι καὶ τῆι Κύρει καὶ τοῖς ἄλλοις θεοῖς οις Πάτριον ην υπερ τε του δήμου

7쪽

εου Ἀθηναίων καὶ του βασιλέως - καὶ τῆς βασιλίσσης Φίλας καὶ etῶν ἐνγο νων αυτῶν. atque etiam inter merita publice proclamanda est Aristophanis benivolentia erga populum Atheniensem, regem Demetrium eiusque familiam. crederes Demetrio regnante, i. e. ante 287, hoc votum esse. Sed alio ducit Eleusiniorum decretum quod illud militum decretum excipit; secuntur horum militum et mercennariorum nomina. in quo post ea quae Aristophanes gymnasiarchus et phylarchus praestitit, haec Secuntur, lacera quidem, sed a Philio et Pantagide Optime suppleta, a quibus cum in aliis levioribus tum eo dissero, quod et 17 primae litterae, quae et lecta est, πsubstituo, ita ut 16 possit redintegrari, et 14 archontis nomen addo

των .. .

10 ευσῖνος εἰς τον ἐπὶ Κίμωνος ἐνιαυτον ἐπεμελήθη τῆς τε των Ἀρουρίνων φυλακῆς καὶ τῶν ἄλλων ων αυτωι προσέταττον οἷ etε νομοι καὶ τὰ φην ἱσ ματα - του δῆμον ' ἐπὶ nam etουτοις ἐπείνεκε καὶ ἐστεφάνωκεν αυτον ὁ δῆμος lὁ 'Aθηναίων ἔνεκα σπουδῆς προς τὴν πολιν ἐπήινεκε δῖ καὶ ὁ δῆμος ὁ 'Eλευσιν Των ευ-

χειροτονηθεὶς δῖ το δευτερον Gρατηγὰς ἐπ' Ἐλευσῖνος ει ς τον ἐπὶ πινοφῶντος ἐ- 15 νιανεῖν ἐπεμελήθη τῆς τε των τειχουν ἐπισκευῆς καὶ χῆς fetων φρουρίων φυλακῆς 'Eλευσῖνος καὶ Πανάκτου καὶ Φυλης' ἐπεριελήθη ει καὶ ο πιο ς ἐκ τῆς χώρας οἱ καρ- π)οὶ μετ' ἀσφελείας εἰσενεχθῶσιν - διαεελεῖ δῖ καὶ ἰδίαι τῶι ἐντυγχάνοντι χρείας παρεχύμενος εις ἄς ἄν αυτον παρακαλῆι ' πολλοῖς δε τῶν 'Eλευσινιων

ἐν τωι πολεμω γέγονεν αιτιος τῆς σωτηρίας etc.

belli huius quod sub Lysia exarsit agrisque Atticis per complures annos infestissimum fuit, praeterea in s0la Phaedri laudatione CΙΑ Ιs 331) metitiost, ipsa quidem parum certa hodie, quoniam turpis Atheniensium saevitia omnia quae ad Macedonas regemque Antigonum pertinerent eradenda curavit. Phaedrus praetor ἐπὶ τὰ ὁπλα sub Cimone erat, Aristophanes ἐπ' 'Eλενσινος; eisdem honoribus functi sunt sub Xenophonte, nam huius nomen V. 14 accurate conVenit. apparet eas partes quas aut sequebantur aut adeo ducebant Phaedrus et Aristophanes libertatem patriae ita defendisse, ut cum Antigono, qui cum per annos 287-83 bellum gestum erat, iam 908tquam Macedoniam a Gall0rum barbaria liberavit, artissima servaretur amicitia. itaque vel sacra parentibus Antigoni olim seri solita CIA II 307) rursus celebranda publice curant, omisso vel potius celato ipsius Antigoni nomine; ac re vera salutem Athenarum Antigono debitam esse vel erasa testantur ea quae de Phaedro olim dicta erant. grave igitur illud bellum n0n contra

8쪽

Maced0nas gestum est. unde confirmatur quod iam antea conclu8i, agi neque

de annis 287 83 neque de belli Chrem0nidei exordiis, sed de eis annis, quos primos Antigonus regnavit 276-72; Cim0nem Eubulum quem Cimoni

Successisse aliunde c0nclusi) Xenophontem nomen dedisse annis 274 3272 1, sub Xenophonte Pyrrhum Epirotam interisse. Lysiae igitur alter ex annis anonymis 276 275 suit. adversarios vero Atheniensium et Antigoni, qui sub Xenoph0nte usque in campum Thriasium progressi sunt, mihi quidem ignotos esse fateor; Graeeos esse probabile duco. non indigni laude fuerunt Phaedrus et Aristophanes. satale autem suit, ut h0s vir0s, qui alieni ab inani antiquae. gloriae captati0ne libertati et securitati patriae prospiciebant, mox aut m0r8 absumeret aut popularis Rura desereret. nam paullo

post oratores novi stulti adulescentuli, Glaucone et Chremonide ducibus, proveniebant, qui excitati ab Aegyptiis, postquam Arsin0a soror Ptolemaeum maritum ut bellicam laudem quaereret instigavit nupserat fratri 271), Anti-g0ni amicitiam repudiarunt bellumque ei intulerunt, quo quidquid virium superfuit Athenis penitus consumptum est. etiam huius belli memoriae quas Ρ0sterum desidia obiecit tenebras paullatim discutiunt lapides. Salaminii Heraclitum Athmonensem laudant, quod a rege Antigon0 Piraeo et Salamini praep0situs per bellum cum Alexandro gestum insulam ab adversari0rum iniuriis defendit sBuli. Heli. VI 52b). erg0 Piraeus in Antigoni diei 0ne erat, cum Alexander ab eo deficiebat; ergo e0nsecto bello Chremonideo hoc aecidit, a quo rerum ordine Trogi Pompei pr0logus 26 nequaquam abhorret.

erraverat Droysenius inque errorem suum cum alios tum me ipsum pelle-Xerat. accidisse autem haec videntur p08t a. 255, i. e. 90stquam Antigonus Atheniensibus libertatem concessit, siquidem Heraelitus Piraeo tantum et Salamini, non urbi praep0situs est. Antigonum lentae deorum molae tandem vietoria mactaverant ad Pt0lemaei natalem insulam Con. eundem victorem

Athenis degentem alicubi inducit Carystius Antigonus; hoc accidisse post Coam pugnam nune comperimus Coi lapidis gratia Insor. Mus. Brit. II 336).

lacera verba licet restitui nequeant, intellegitur h0minem quendam Cois pollicitum esse, se ab Antigon0 Athenis degente impetraturum, ut castellum

Halasarnae, in n0to insulae Vico, extructum Cois traderetur. etiam vicina Calymnus Macedonicae huius d0minationis vestigium servavit. laudatur enim Theucrates, qui καὶ ἐν τοῖς καθεσιακόσι καιροῖς ἐσ ευπόρηκε τωι ωρι ωι χρῆ-

στρατιωτῶν. quae recte Supplevit editor Newton Inser. Mus. Brit. ΙΙ 247), sed regem eum aut Cycl0pem aut D080nem suisse conicit, eius oblitus est qui circa Calymnum vidit; et Gonatae temporibus litteratura magis convenit, multo ea minus corrupta quam ex. gr. in Amorgino lapide qui D0sonem n0minat Buli. Noli. VIII 440). obtulerunt nova monumenta etiam eorum virorum nomina qui per bellum Chrem0nideum praeter reges maxime eX- celluerunt. Callistratus Samius, navarchus Pt0lemaei, una cum regibus Phi-

9쪽

ladelphis d0mi honoratus est Mitteil. Ath. IX 197 os etiam quae Fabricius ibi attulit), S0stratus Cnidius, navarchus etiam nobilior sicut a Cauniis ses.

Antigoni mei p. 228), ita a νησιωτῶν conventu honoratur Beli. VII 6): magis memorabile, ex huius nomine ethnicon formatum esse. Ptolemaide Aegypti enim insigne technitarum decretum repertum est, superstitibus Philadelphis incisum 270-250), quo Aυσίμαχος Πτολεριαίου Σωσἔρaτεῖς ὁιππάρχης καὶ Πρυτανις διὰ βίου collaudatur Bull. Heli. IX 132). et quod prytanis Lysimachus est et quod de collegio Ptolemaeensi bene meritus est, mihi persuadet Ptolemaeensem eum fuisse, sed in Graeca hac civitate pariter atque Alexandreae instituta esse Graeci vel potius Attici ordinis imitamenta, ita ut cives in tribus et curias distribuerentur, civitasque Sui iuris esset, elata pro Graeca origine et supra Aegyptiorum in n0mis cohercitos et a regiis procuratoribus tons0s greges et supra militares Macedonum ordines. nam quae Momm Senus hist. Rom. V 557) disputat, ut Ptolemaeos etiam Graecis civitatibus libertatem ut ita dieam municipalem negasse pr0bet, ut de Sequiore aetate verum sit n0vimus Philopatoris lusus in immutandistribuum Alexandrinarum n0minibus, cf. Meinelitum An. Al. 346, novimus quoque antiquiorem. tribum moλεμαίδα, pagum τ δα), ita ad fl0rentis regni tempora non pertinet. certe Ptolemaide si prytanis suit, fuit etiam senatuS. sed Mommseni sicut prior συνχαξις de poesi arte eruditione Alexandrina, ita haec de Ptolemaeorum regno iniquius iudicat, quamquam intellexit Augusti imperium ab institutis Alexandrinis haud secu8 pendere quam Vergilius et Ovidius a Theocrito et Callimacho, Remmius a Τhrace Dionysio, annus Iulianus ab anno Euergetae, anal0gia Iuliana ab analogia Aristarchea pendent: nec solent exemplaria imitationibus vinei. Sed ad lapides redeo, qui utitiam accurati0ra nos d0cturi sint aliquando de imperii Lagidarum arcanis: gloria regum magnanimorum crescet ; a quibus vel h0die qui rei publieae libertatem legibus temperant haud levia possint discere. ipsius Chremonidis nomen, nisi sali 0r, lapides n0n obtulerunt, etsi de cognatis eiusdem n0va et

gravia e0mposuit Κ0ehi erus Mitt. IX 49), sed neglectum legitur dudum in Myronis, orat0ris et historici Prienei, fragment0 apud Rutilium Lupum Ι 20amieus mihi fuit Chremonides et opinione omnium mastis familiaris et pro Salute eius guaecumque potui feci. sed fosteaquam maior viS legiS nostrum auχilium ab illius perieulo removit. calamitatis ac luctus eius farti epS eram. nam . opitulandi facilitas omnis erepta iam fuerat. crederes Chrem6nidem iudicio aliquo capitis diminutum esse. sed ne id quidem dirimi potest, veram an fetam causam Asianus rhetor tractaverit. Rutili 0 Lupo ego uti debebam etiam quo l0eo Stratoclis et Dem0charis popularem Superbiam eiecto per Urbicapum Phalereo Demetrio saevientem descripsi. adscribam nunc Stra-t0elis fragmentum Ι 9), quale mihi videtur esse emendandum. quaeritis no-wam rationem administrandae rei publieae: at repperire meliorem quam a maiortibuS accepistis, non potestis. quaeritis muχimis sumptibus fuciendis quot modo ne tributa conferretis: at consiliis consumptas Halmius: captus C)uerurit opes quantum quas C) cupitis austere non potestis. quaeritiS quemadmodum scelere contaminatis hominibus parcatis: at ignoscendo nocentibus innocentium Salutem custodire non potestis. omnia annum 30i redolent; tum crea-

10쪽

bantur νοuοδδεαι es praeter ea quae disputaveram CIΑ ΙΙ 258), restitue batur πατριος πολιχεία , tum ad bellum gerendum pecunia opus erat, sed populi ignavia εἰσφοραν sugiebat hinc emendatio mea profecta est; quomodo ne, suως μή, non convenit; quaerunt rationem quamlibet excepta simplicissima, ut tributum populo imp0nant): huic in0piae Antigonus d0nis

Cypro missis medicatus est; tum Demetrii Phaleret Macedonumque ami eos persequebatur rabularum istorum ira, donec regis moderatio eos compe- seeret. non 80lius Rutilii fui immem0r in enarrandis Atheniensium rebus. Αphi 0 disia a Demetrio et Antigono Athenis dirca ann0s 394-92 celebrata Hipp0loelius Macedo descripsit; eorundem temporum lascivia et hilaritate florentium imaginem in epistulis et commentariis adumbravit Lynceus Samius. h0rum fragmentis ab Athenaeo servatis usus eram: sed superest apud Alciphr0nem II l) epistula Lamiae, quae pleraque inficeti rhetoris c0mmenta longe superat, nec facile credo aliunde talia potuisse repeti quam ex illis

quos supra nominavi scriptoribus aequalibus. Lamia enim non solum Aphrodisiorum quae quotannis celebret, Sed etiam Lacedaemoniorum invidiae meminit, quorum urbem a. 295 frustra aggressus erat Demetrius. neque illepide aut regis aut puellae mores pinguntur. itaque ne Therippidae quidem nomen, in cuius d0mo Lamia cum Demetrio c0ncumbit, fictum credo. ceterum eadem eruditione omnes litterae quae nunc in Aleiphronis altero libro prostant conspicuae Sunt, et quae ad Menandrum et quae ad Epicurum pertinent: quas si cum exilitate ceterarum epistularum tantum non omnium contuleris,

tantae virtutis laudes ab Aleiphrone squem ante IV saeculum fuisse prudentissimi iudices recte negant) ad auctorem quem expressit transferre n0ndubitabis. denique, ut tandem ab Antigoni mei supplementis abscedam, quod exposui, ut decretum honorarium Zenonis ab incautis dubitationibus defenderem, licuisse Athenis vel mortuum corona honorare, id sere aequali titulo certissime poteram ostendere, CIA II 564. δεδοχθαι etῆι φυληι, ἐπαι

'Eρεχθῆιδα φυλήν. ἐπειδὴ δε συμβαίνει 'Aντισθενει θυγατερα εἶναι ἐπίκληρον

τῆι θυγατ ρὶ τῆι 'Aνεισθενους 'Αριστομαχηι δJιὰ τὴν του πατρος ἀ-- περὶ τJην ' εχ, ῆιδα φολήν. Aristomacha επίκληρος non fuit nec esse potuit patre Superstite, niSi sorte ex uxore nata erat nunc mortua, e cuius dotelandus ad filiam potius pertinebat quam ad maritum. sed ne tum quidem ere Antisthenis erat, si tribus filiae, quae in patris manu erat, patr0cinabatur. itaque colligendum est, parvula stiola superstite obisse Antisthenem, hominem locupletem, quam per multos ann08 insidiis cognatorum obnoxiam prudentissime a magistratibus suis defendi iubet tribus. quae cum ita sint, ne

Dittenberger0 Syll. 295) quidem, cuius cetera supplementa significavi, in ultimo versu Supplendo obsequi possum; suppleo διὰ τὴν του πατρος ἀρετὴν