장음표시 사용
291쪽
raealta deductam per Tagabalum, & Alexandrum, quibua non unico matrimonii sororis Memmiae vinculo conjundius fuisse videtur, cum & ejus, & Alexandri pater adpellaretur
Deinde si verum est, quod Zosimus non absque confusione quidem narrat, Antoninum scilicet domitum , a que occisum fuisse anno Io I a. V. C., quo Gallienus Romam redivit, Valerianus autem a Persiis captus est, rem verit ille in Syria quinque, aut sex fere annos, qui inter eum annum, & alterum in numo adnotatum intercedunt, sub mortem enim Alexandri Severi septennem eum facio. Εmiam & deum Elagabalum flentio praeteribo, PoIlio. utpote ab eminentissimo Norissio, de ab erudito Vaillantio satis discussum, contentus unico Herodiani loco, quo la- paui. ' pidem hunc explicat, & eum nee propter formam , nec
iiisti m teriam cultum Ostendit, sed quia de caelo de sui testu, lapsus putabatur, Solis imaginem a natura ipsa effetam re- et diruta. ferens: LUis, inquit, es maximus ab ipse imo rotundus F
h, senim fastigiatus prepe dum ad com figuram. Niger lapidi
δ' . Poli- color , quom etiam jactalant, caelitus decidissῆ. Eminent in B quadam,form in nonnulla visuntur, ac sis imaginem illam Ur b. se a mant, minime humano artificio fabro Iam Luna, quae templo praefigitur, Urania esse videtur, ut a Carthaginensibus colebatur, quam Εlagabalus deo sito datam uxorem templo forsan impresserit. Non displicebit lectori, spero, laterculum, in quod genealogiam imperatorum conjeci, quos noster Antoninus assinitate contingebat. Initium duxi a genealogica tabula Caracallae, cum ejusdem Antonini assinitas cum Tagabalo,
292쪽
IMPERWORUM.& Alexandro severo nota jam sit: quae omnia majorem dictis lucem adsundent. Genealogia Curaealis, S Geta ex aevo Spartiam defiu ta.
Pulvius Plus. Μ. Agrippa. Septimius Geta - Fulvia Piti Severus Cos. lFilia anonyma, Martia prima- Septimius-Julia Pia. Geta.& ejus filius. uxor Severi imp. t Severus imp. t Syra secunda
observa Spartianum in vita Severi ita habere : AOUt ternus Macer ς paternus Fulvius Pius fuere ; quod ita emendandum: Avus paternus Macer; maternus Fulvius Pius fuere. Etenim nomen paternum, & avitum praeponi semper solet matemo, nec dubitari potest, quin Fulvius Pius Fulviae Pisa pater fuerit.
293쪽
s Cariis, qui indicantur, autoribus, ct e numis excerpta Bassianus sacerdos solis in Syria. Aurelius Victor.
Genealogia Sulpitii Antonini in o Lampridis, Herodiano, F numis conposta.
Sulp. Marcianus Caesari Lamprid.
Alexander MVe- rus imis Sulpitia Μemmia prima uXDr. Numi Golia..iam . Fid. Sulpitius Antoninus imp Dater Μemmiae, ut o mDino deducitur.
294쪽
28 saepitium hunc Marcianum caelarum oundem esse cum 'In Alex. Vario Macrino Alexandri Severi consobrino, de quo Lα- pridius atque Uarium Sulpitium Μarcianum non Mari- a em ejus num adpellatum judico, quae quidem nomina eum Syrum produnt, & proxime amnem, aut nepotem etiam Vari,
aut Uarii Marcelli, & Genesii Marciani patrum Elagabali& Alexandri Severi
ΑVG. Caput Postumi radiatum. X Tropaeum cum epigraphe: ΜAN . . . VS. MAXU. Germanicus M ximus. Numus admodum crassus, sed operis kidis. Z XXIX. N. s. -
Moneta haec unica D. Benedetii resertur ad victoriam is P nae. Germanicam, de qua Pollio: Siquidem 'nimius amor ergastumium omnium erat in Gallica gente populorum, qt ei submotis re. Tom. natas Germanicis gentibus, Romanorum in millinam securitatem , revocasset imperium Fere similem numum, e quo alii suos desumsere, retulit Distanus, sed in multis tamen diversum a nostro, qui proinde longo sermone discutiendus esset. Illud unum lassiciat, e tropaeo ab omnibus hactenus visis diverso eminere flores quosdam, lilia forsan, aut rosas. optandum esset. ut numi huius dominus eum explicandi curam in se susciperet; quod quidem nunquam, atque illud etiam
Vide, quae Ill. Baro de Bastie ad subruendam hanc parum firmis conjecturis nixam genealogiam congessit in libro P. Jobert Soc. Iesu: La science des datiar. edit. Paris. , Ist. T . II. pag. 3s . est sm.
295쪽
ia 38 NUMIS . difficulter obtinoro Potui, ut eum hic quam adcuratissime
XXXIX. MACRIANUS. NOBIL. CAES. Caput
iuvenis Macriani radiatum. X Tria signa militaria cum inscriptione: FIDES MILITI M. Numus argenteus est, ct optime conservatus. Tab. XXIX. N. 7. Pollio de hoc Macriano ita: Matre nobili, patre tantum Adit. Uui-forti, F ad bellum parato, atque ab ultima militia in summum
Enh, his per Veiente ducotum, utque splendore sublimi. Macrianus pater, is Gallisηο. tranquillis orientis proVinciis Quieto filio natu minori relictis, inde in Illyricum, seu ad limites Thraciae comite primogenito Macriano, qui paternam aemulabatur bellicam virtutem, cum exercitu quadraginta quinque millium movit, quo Do-' ' mitium Domitianum Aureoli ducem aggressus est, Verum ab eo victus ipso in constetit simul cum filio periit, eodem Pollione teste. Numismatis nostri rarissimi inscriptio milutum fidem, atque amorem in hunc principem ostendit, tria autem percussa signa legionaria totidem designant, arbitror, πὸλ RI legiones illi addidias. Macrianus hic imperator salutatustio io cum patre, & fratre anno V. C. Io I 4. Coss. Gallieno,& Volusiano, paucos solum regnavit menses.
XL. IMP. C. CLAUDIUS. AUG. Caput Claudii
Gothici radiatum. X Imperator eques. & inscriptio: AD- . VENTUS. AVG. Numus hic mei musti conservatus est optime. Tu. XXIX. N. 6.
296쪽
Cusum eum existimo Claudio post internecione caesum Gothorum triginta duorum millium exercitum, & classem his mille navium, si Pollioni fides est, disjectam, destructamque, Romam reduci. Quamvis vero nemo autorum hujus reditus meminerit, illum tamen, numi hujus autorutate, Sirmium, ubi peste contabuit, alterius expeditionis gratia profectum puto. Monetam hanc nec Medi arbus adnotavit, nec qui quam alius mihi notus: Vaillantius tamen maximae sormae numum profert ejusdem imperatoris, ct typi, quem inmuseo Julii Florentii patricii Romani conditum fuisse scribit.
K. Ducis de Devombire. XLI . CLAUDIUS. AVG. Caput CIam dii radiatum. X Mulier stans cum cornu copiae dextram e tendens silpra puellam prae se pariter stantem : epigraphe: CUND G. Tob. XXx N. I.
Quamvis numismatis hujus, etsi optime conservati, inscriptio integra nec in antica, nec in postica parte legi posist, nemo tamen dubitaverit , quin prima ita complendast: IMP. C. CLAUDIUS. AUG. , altera vero CUM DITAS. AUG. Plurimi veteres autores, & recentiores omnes Constantinum M. ita deducunt a Claudio: Claudius
297쪽
Flavii Eutropit uxore natus est Constantius Chlorus pater
Constantini. Cum vero numus Claudii filiam etiam indicet, scriptores adtentius perscrutatus reperi Trebellium Potitionem, & Eutropium qui ei uxorem fuisse adfirmant,hὸ ibi atque Zonaram, qui eum avum Constantii Chlori per fi-Qaudii liam dicit: Pomponius Laetus apertius loquitur: Illa Chlo-
ehi in s Patre Eutropis Romanae gentis nobillsimo , ριά i. IX gemis ab AEnea deducebat , S matre Claudia , Gaudii Augusti filia. Numum itaque hunc a senatu in honorem filiae Claudii cusum fuisse est probabile : quare Magni Constantini sanguis a Claudiu non per Crispum ejus statrem, sed per filiam Claudiam est deducendus. XLII. IMP. C. Μ. AURELIUS. CL. QUINTI LUS. AUG. Caput Quintilli radiatum. X Victoria cum - palma. & lauro: inscriptio: VICTORIA. AVG. Numus vix aliquid ab aetate perpessiis. Tab. XXX. N. a. XLIII. Caput & inscriptio, ut superius. Mars gradiens cum hasta spoliis onustus : epigraphe : MARS. V TOR. Numus, & conservatus, & viridi vernice tectus: ambos hos ipse possideo. Tob. XXae N. 3 Mirum est profecto autores omnes , unico eXcepto, testari Quintillum I . solum diebus, aut ad summum sto. regnasse, cum tamen in ejusdem numis plusquam go. divertie posticae inveniantur, uti Fides Militum, ancordia Exercitus , Liberalitas, Pax &c. Quid enim harum laudum mereri potuit ille, cui vix aliquid agere ob temporis angustias licuit 8 Admirationem auget Consecratio, eorum sem
298쪽
IMPERAΤORUM.tentiae falsitatem detegens, qui aiunt Quintillum venis sibi
incisis periisse, ne in Aureliani jurati hostis manus incideret: quomodo enim senatus hac apotheosi novi imperatoris offensam incurrere non timuisset y Quintillum autem a militubus interfectum fuisse item est incredibile, cum nimium recentia, atque magna essent Claudii fratris merita. Quid igitur tandem de hujus principis regno sentiemus p Bellum enim inferre, victoriam reportare, inire pacem, militum fidem experiri, populos liberalitate devincire non sunt II., aut Io. dierum opera. At forsan Quintillus magnis jactatus infortuniis, ipsis aversarum Claudii typis usus est, ut& imperator citius agnosceretur , & stipendia militibus distribueret 7 Qua suspicione motus plusquam quadraginta duversa, Quintilli posticas cum plurimis Claudii numis contuisti, sed duas tantum reperi, quae eodem typario signari potuerint, nimirum: CONCORD. EXERCIT & FIDES.
Alia exoritur dissicultas e comparatis Quintilli capitibus in diversis numis, quae I 3. , aut I4., diversa typaria produnt, & duorum tantum , triumve artificum manus, si modo standum est exigua, quam habeo, scalptorum recentiorum, pietorumque cognitione et jam vero unicum artificem viginti dierum spatio quinque, seX, aut plura ty- paria exscalpsisse, quis sibi persuadeat y Verum itaque es.se debet, quod Zosimus narrat: se Quintillus pro Clau-- dio fratre imperator salutatus paucis post mensibus dea, , cessit. quibus nihil egerat memorabile, & Aurelianum se habuit successorem. ,, Zosimus autem aliorum scriptorum opinionem, quam ipse adfert, ignorare prosecto non Ο o a Potu- i
299쪽
292 potuit. Huic itaque uni fidem omnem, aliis denegatam . tribuemus, cum illa, quae intra paucos dies fieri nullo modo potuissent, intra aliquot menses facile sint executioni data. Quintilli vero apotheosis eum naturali, & non ViOlenta morte decessisse comprobat: nunquam enim, ut dixi, a senatu divinos obtinuisset honores, si Aureliani succe ris fuisset inimicus, neque ille unquam violentas sibi intulisset manus, qui, teste scriptorum turma, ingenio suo ab omni ambitione alienus pacem solam, atque concordiam
spectabat. Animadverte, Tristanum, dum de hac consecratione loquitur, censere nuntium de morte Claudii, & Quintilli, qui obiit Aquileiae, eodem Romam ad senatum tempore relatum esse, quod certe fieri non potuit, cum senatus Quintillum non antea elegerit imperatorem, quam certum mortui Claudii indicium perceperit: quare autor secum ipse pugnat. .
XL IV IMP. C. CARAUSIUS. P. F. AUG. Caput Caratisii radiatum. X Spei imago , ct epigraphe: SPES. ΡVBLICA. S. C. Numus hic meus est integerrimus.
ut in superiore. T Juvenis stans d. signum militare, s. hastam tenet: inscriptio: PRINCIPI. IUVENTUT. Nu-
300쪽
inus vemice rubra tectus vix aliquid aetate deperdidit. Tob. XXX. N. S. Duo hi numoriam rarissimorum typi mirabiles prosecto
sunt in numis Carausit: primus tamen , in quo Spes Publica, tolerandus esset, cum ab aliis principibus , qui etiam nullo successionis jure imperium adivere, fuerit haec epigraphe adhibita, quemadmodum a Valeriano, Tetrico patre, Cla dio Gothico &c. adteriann vero Principi ventutis inscriptum quis ferat in ejusmodi sene, qualis Carausius adparet ex numis: hoc enim titulo, qui solis imperatorum filiis, dum
caesares essent, concedebatur, nullus unquam usus est A
gustus, Probum si excipias, cujus similem numum adnot vit Mediobarbus . & forsan, si id locus permitteret, graviores adferre posthm rationes pro num o Carausit, si causae Proserendae essent, ob quas Probo signatus sit istiusmodi En igitur de adlatis aversis partibus conjecturas quasdam et imprimis vel Carausius per omnes se adus, qui ad imperium ducunt, ascendere voluerit, quasi legitimus successsor, vel Allectum, cui, teste Aurelio Uictore, secundas a se imperii curas commiserat, eo typo respexerit. Si horum nihil probatur, dicere oportebit eum aut ex se, aut ex fratre, sororeve natum filium habuisse, quem titulo Principis Centlitis honoraverit, succetaremque designaverit: id am tem postremum mihi videtur omnium maxime probabile, cum figura hujus aversae ob juvenilem aetatem nec carausio conveniat, nec Allecto.