장음표시 사용
261쪽
LMPERATORUM. D. M . assx Κ. T. AIA. A P., AN NI C. CEB. Caput Antonini Pii laureatum. X Hercules, ct Antaeus, pone clava cum exuviis leonis, quibus in area imminet litera S. Numus hic ab excellenti artifice elaboratus, ex aere quidem flavo constat, sed injectus igni plumbeum quemdam colorem traxit. Tab. XXIV. N. 8.
Cum neque urbis nomen, neque aliud quid exhibeat numus, quod aliquem praebeat disserendi campum, causamque ipsam signatae literae S ad sequi non possim, eam exacte caelasse, & descripsisse sussiciet.
Excell. Ducis de Devombire. XL. AΥ. Κ. A. MP. ANN. ΕΥΣΕ. Imperator Caesar AElius Hadrianus Antoninus Pius. Caput Antonini Pii laureatum. X Fluvii imago jacens cum epigraphe ΓΑΛ. ΤΟ. II KCCIN; quam inferius explicabo: Tob. XXV N. 1.
Cum hic Numus ex aere flavo bene factus, & optime conservatus in eadem, in qua sequens, provincia cuius sit, utriusque explicatio conjungetur.
XII. AΥPHAIOC. KAICAP. Aurelius Casar. Caput juvenile M. Aurelii nudum lacie a ceteris diversa. X Memcurius nudus stans cum caduceo, &inscriptione: ΓΑΛ. ΤΟ-
262쪽
nitortim. Numus integer est, & elegans. Tab. XXV N. a. T. Lib. Duo hi numi in Galatia Asiae provincia percussi sunt, h=- S '- quam, ut Livius multis persequitur, in partes tres divisam Galli duce Brenno armorum occuparunt vi, Manlius subin- omini tis de Romanorum potestati subjecit, & Augustus post morde regη- Dejotari, cui eam Senatus concesserat, in provinciam vicina est, & conjuncta Tolistobojorum parva regio, de qua Stephanus Byzantinus: Tolistobose gens Gmlatarum occidentalium, qui ex Celiogalatia in Bubniam migravere. Eratosthenes autem in primo Galaticorum Plistobogios eos vocat. Et Strabo: Tolistigi contermini sunt Lithdinis S' Phrγ-gia Epicteto.Praeter has provincias nultis noster Pessinuntis etiam meminit, de qua Stephanus: Pessinus urbs Galatiae, a Gallo quodam Psinunte. Aliqui vero ab pro Dente collis ejus, Heroilian. in quo Marsas sepultus est. Ex hac urbe Romam translatus cillius matris deum, cujus amaena est apud Herodianum m. ΛAII. narratio: ejus meminit etiam Ammianus Marcellinus. Pessi-
eap. 3 a. emporium illa regione maximum. Rarissima haec numismata scriptorum autoritatem confirmant, qui Tolistobojos, quorum metropolis erat Pessinus, Galatis subjectos dicunt. Fluvius in Antonini numo indic tus Sangarius esse debet, qui ex Bithynia fluens Pessinuntem pene adluit. Mercurius Vero in numo Aurelii Caesaris ostendit Pessinuntios, origine alioquin Gallos, illis diis maxime doὐotos fuisse, qui a Gallis potissimum colebantur, teste I. De Beli. Caesare: Deum morime Mercurium colunt, quia, secundum
263쪽
mpERATORUM. Platonem, praeest eloquentiar. cujus studiosissimi sunt Galli; nam Portius Cato : Pleraque, inquit, Gallia duas res studiosissime persecuta rem milarem, S argute loqui. Et S. Hieronymus Galliam viris fortissimis, atque eloquentissimis semper abundasse dicit. Equitis Hans Shane. XIII. WPHAIOC. ΚΛ I. CEB. GCEB -- relius Iesar Augusti Pii Filius. Caput laureatum M. Aurelii juvenis. Caput muliebre turritum, & epigraphe: KALCAPIA C. AIBANOΥ. ΗNΥ. Caesareae Libani anno 458. Opus mediocre quidem , sed bene conservatum. Tab. XXV. N. 3.
Inter Plures, quae numerantur, Caesareas, dissicile est eam determinare, quae ad Libanum sita rarissimum hoc numisma percusserit; id enim nulli ejus nominis urbi convenire potest, nisi forsan illi, quae ad fontes Jordanis posita Caesarea Augusta, Caesarea Philippi, & Paneas dicta est, uti adparet ex numis, & ex ejusdem longa quidem, sed exacta etiam descriptione doctissimi Cardinalis Norisii: sed tanta sunt, quae huic sententiae adversantur, ut nec illa satisfacere cuique possit. Imprimis epocha urbis Paneadis ducitur ab anno 75 I. U. C. circiter, annus autem in numo signatus numerari debet ab anno 442. id est ab epocha Seleucidarum,& quamvis plures urbes Syriae duplici epocha usae sint, nulla tamen sub eodem imperatore diversarum epocharUm annos nu is impressit, numus vero superest Caesareae Paneadis sub M. Aurelio cum anno I 72, qui proinde ab recentiori illo computandi initio deduci debet. . Quis
264쪽
Etymol. m. XV. p. I. Ibid. Cap.
Quis insuper sibi persuadeat urbem, quae in laudato MAurelii num o & sacra, & inviolabilis est nominata, in alio ejusdem imperatoris, splendidis his titulis omissis, . solo no mine Caesareae Libani contentam fuisse. Cum tamen nullum Ρaneadis numum habeamus cum his titulis ante annum Ira, seu 922. V. C.; dicere quis posset Paneadem hoc primum anno sacram, & inviolabilem adpellatam, haec honoris signanumismati nostro, quod uo. annis antea cusum est, imprimere non potuisse. Verum quomodo Caesarea Libani dici potuit illa, quae ad Jordanis fontes, Paniumque montemmata, a Libano magno locorum intervallo, & toto Antilibano separatur 2 Alia itaque erit Caesarea ad Libanum: at qua nam pGeographi tacent, nec numus mentitur. Igitur adtentius perscrutemur eam sententiam, quae vero similior videtur, &Caesaream procul dubio inveniemus, quae ad Libanum pertineat, etiamsi autores ejus non meminerint aperte. Arca urbs est Phoeniciae mediterraneae ad montis Ll,bani radices, juxta Guillelmum Tyrium, ab Arco Canaani filio aedificata, Isidoro teste, Antandrum inter, & Tripolim, ab illa distans ga. milliaribus, ab hac vero I 8; si itinerario Antonini credimus. Natum hic AleXandrum Seu
rum dicit Lampridius, & celeberrimum AleXandri M. tem- .plum fuisse: Aurelius autem Victor de Severo loquens, urbem hanc Caesaream Libani, a nobis quaesitam, esse ostendit his verbis: Aurelio Alexandro Θria orto curbe cui duplix, Caesarea, F Arca, nomen es. Cum Arcae vero templum Alexandro Macedoni, un- . de Syriae reges ducebant originem, dicatum , idque clarissimum
265쪽
mum esset, Vera suppetit causa retentae Seleucidarum epochae. Mutatum autem Arcae nomen puto a J. Caesare, dum Alexandria in Syriam, atque hinc, ut vult Suetonius in ejus Vita, in Pontum contenderet, eamque forsan beneficiis donaret singularibus, ob originem, quam a Venere jactabat in vicinia montis Libani ita culta, ut Bochartus formosas Heliopolitanas feminas Libanotides, Venerem autem Arcitidem ab ipsa Arca nominatas censeat. Hae tamen merae sunt conjecturae, cum unicus, qui hucusque prodiverit, nu-mus ille sit, quem a Pyrrho Ligorio adnotatum se vidisse p. as ritestatur Cl. Spanheimius sub Tiberio cuium cum inscriptio- VIR.ne: APΚΑΙΩΝ. Unde suere videtur, Arcam tunc nomdum Caesaream dictam esse, etsi utroque simul nomine fimitam testentur laudatus Aurelius Victor, & numi quipiam. Numus itaque noster Arcar fuit signatus, quae adpellabatur Casarea Loani, ut a ceteris ejusdem nominis urbibus distingueretur, quaeque praecipua erat urbs suae provinciae, scuti adparet ex turrito capite. Annus 458. numum percu
sum indicat in honorem Aurelii caesaris, dum Viveret etiam Antoninus Pius anno scilicet 899. V. C. Antonini autem octavo, Coss. Sexto Erucio Claro, & Cn. Claudio Severo. Ipse vero M. Aurelius, cum admodum esset juvenis, solum , caesaris titulum gerebat; unde inscriptionem sic lego : Am
266쪽
NinmN. Numus hichnaximae formae, conservationis h ' iae, operis mediocris, Ponderis 328. grinorum est. Tal. XXV. N.
Cum Stephanus Byzantinus viginti quinque Apollonias numeret, arduum est distinguere urbem, in qua nostrum numisma cusum sit, quod jam prodidit Uaillantius cum inscriptione, quae nostri numi lectionem juvat: EIII MYAt D μης. ΡΟΥΦΟΥ. MIOAAΩNIAmN. atque Apollo-
'ερ' Lyciae adtribuli, quin tamen ullum adferat argumentum. Meum sane numisma inpolloniae Epiro vicinae supra mare Ionium sitae adscribere mallem, cum Pausanias lib. L Eliae rum commemoret eas gentes ad Hippodamium plures erexisse statuas, quas inter Thetis, & Aurora. Has itaque in lateribus templi, in medio autem Venerem ob pomum, quod sinistra tenet, majori statua repraesentatam, illis in regi Lbus maxime cultas fuisse existimo. Laudatus autor multa insuper meminit de Apolloniatis, quorum urbem ab Apolline aedificatam, in litore maris Jonii ad Epirum, ut dixtimus. sitam esse deducit ex inscriptione veteri.
XV KABI. C l . Cabirorum Θrorum. Palma inter duo capita luvenilia nuda, quibus imminent astra. Duo capita harbata, & literae quaedam fugientes. Nec conia servatione, nec artificio numus iste admoduae est laudandus. Tob. XXV. N. S. Docco
267쪽
Hocce numissima signatum est a Syris in honorem M. Aurelii, & L. Veri, qui barbatis illis capitibus repraesentantur, ut ostendunt literae, quae supersulit ad eorum nomen pertinentes . .... ΗΡOC ad L. Verum, & AV ad M Vm Aurelium, vel forsan ad titulum Augusti. Iuvenilia alterius ae partis capita binos exhibent Aurelii filios Commodum, An. Verum cum astris Castoris, & Ρollucis, quos Cabiros dictos esse conficiunt literae QBI. inter capita se & palmam Judaeae, ac Phaenices symbolum dispersae, atque Sanchon Jathon, qui in fragmento quodam apud Eusebium ait: B, tyti in Phaenicia cultos fuisse Cabiros, ita dictos a vocabulo Hebraeo Cabir, magnus, potens, eosque Jovis filios, &Dioscuros otiam adpellatos. Singularis ergo noster num . in aliqua ejus regionis urbe cussis videtur. Dionysius Ha licarnassaeus, qui de Cabiris exacte scripsit, & Macrobius cem sent deos Penates ab AEnea Romam translatos ipsos hos em rit 'μ
deos potentes, Ieu cabuos. Praeterire non potam L. Verum vivente Aurelio, &An. Verum etiam septennem ex tumore quodam infra am irem enato mortuos esse anno V. C. 923. , dum Comm dus novem circiter numeraret annos teste autore epitomes
Dionis Cassii, qui eum novendecim annorum fuisse censet, dum M. Aurelius pater decederet anno U. C. 933. N strum itaque numum ante Lucii, & Annii Veri mortem crusum dicemus, qui non solum rarissimo Annii capite nitet, verum etiam universa familia Augusto, & Cabirorum nom, ne , quo Dioscuros ita nominatos esse comprobat. Κ k a D. .
268쪽
a so DE NUMIs D. Temp. XVI. caput Antonini Pii. X caput Faustinae mino
ris, & M. Aurelii juvenis, quos inter palmae, antea. Tob. XXV. N. 6. . Inter Antonini numos & hunc ponere debuissem, nisi inscriptio omnis extrita eum hic exhibere compulisset, ut a priori explicaretur: ceterum monetam hanc signatam P to ob matrimonium M. Aurelii, & Faustinae. D. Dan. Masson. XVI FAVSU . AVG. Caput Faustinae minoris. X Mulier stans cum modio in capite, & inscriptione in orbem: ANN. CCUIΙ. C. I. A. CINOPE. Fabricae mediocritatem supplet ex parte bona conservatio. Tab. XXV.
. Sinope ad mare sita, Ponti urbs praecipua a mpliata hbri est, atque illustrata ab Autolyco Herculis socio, marina illuc, si Appiano credimus , procella ejecto, & ab incolis statua honorato, quem subinde in somnis Lucullo adparuisse narrat, dum Sinopen caperet; atque hunc urbi Captae Alexandri exemplo, libertatem reddidisse, & suis eam uti legibus permisisse. Sinopen ab ultimo Mithradate Eupatore, in ea nato, & educato metropolim regni, ab J. Caesare autem Romanam coloniam factam esse prodidit Strabo.
T. IL p. Inscriptio aversae C. L A. CINOPE. ANN. CCVII. ita legenda est juxta Vadiantium: Colonia Pulla Aurelia Sim
269쪽
laudatus autor multis comprobare conatus est. 193.
Mulier stans AEgyptiacorum numinum aliquod, quae in pecunia hujus coloniae se offerre solent frequenter, exhibet, atque Isidem quidem, ut arbitror. Valliantius Gordiani Pii numum proὸucit capite Sarapidis insignem, & lti 'teris C. R. I. F. S. &c., quae magnam Tristano molestiam attulerunt, a Vaillantio autem ita scienter sunt explicatae: C lania Romana Puta Felix Sinope. Coloniae hujus anno ros. V. C., juxta Hillantium. sundatae pp numi insignis sunt raritatis; nostri autem n .mismatis annus 2o7. additus epochae urbis ostendit illud anno V. C. 9Ia ., Aurelii tribunitia potestate XII., CossPlautio Quintillo, & Statio Prisco signatum esse. In aliis omnibus numis Sinope scribitur per S, in nostro autem per C. , quod tamen minime est mirabile, cum Graeci sub imperatoribus Σ, seu S eadem manente Pronum . tiatione in C mutare consueverint.
oo Monuit Froelichius in adpendicula eodem, quo scribo, anno curante Cl. Κhellio novis typis edita pag. SI. τ' A, Vel AU in numis Sinopensium legendum Augusta, non Aure 'ia, quia ante Aurelios sub L. AElio in numo ab Harduino producto O currit AU. pp) Correxit Te ipsum Valliantius in editione Parisina r6ss. ad numum M. Aurelii pag. Is3., Coloniamque a caesare ded
270쪽
Caput Commodi laureatum, & barbatulum. X Imperator quadrigas agens praecedente milite cum vexillo in hum, rum reclinato , post quem tropaeum : inscriptio : EIII. C 'PA EMOΥ. MENEMAΚΟΥ .... MDTIA INAIΩN. Numisma hoc formae maximae ex aere fi vo imaginem exhibitam aequat, nigra minerali crusta tectum conservationis est bonae, artificii eximii, atque unciam cum granis et I 6. adpendit. Tab. XXVL N. I. Similis sere numus comparet inter numismata regis Galliarum, sed alio sub magistratu, & absque ulla e plicatione. Nostri numi patria est MytiIene nobile insulae Lesbio' pidum, in quo describendo abunde diserti fuere geogr phi. Commodus in Pannonia paullo post M. Aurelii patris
ctam vult anno V. C., 7os. , quae tamen teste Strabone XIT nonnis anno ror. recipi potuit. Ceterum Froelichius jam in laudata adpendicula primum an . I 44. edita demonstravit aeram hanc ab autumno, V. C. 7ος. ducendam esse. Idem tardius eomprobavit Cl. Belley T. XXVI. De PAcademis des inscriptions M lesia laures g. 16. Quare tempus signati numi ad an. V tribuniciam potestatem Aurelii XUI. defigendum.