장음표시 사용
141쪽
potius orbis amor, humani generis delicium recflaumtor pacis, bestorum exstinctor, auctor securitatis, turbarum sedator, pater studiorum, Dismes litterarum, optimarum artium, felicis ingeniorum eultus reparator praedlicai r. Qihamvis, ut alibi iam professus sum M, fidem facillime mihi quis fecerit, Hultenum blandissime Leonem P. adpellarido verum dicere voluisse, non talem, qualis hic tum exstiterit, sed qualis exsistere debuerit,
fingentem eum laudantemque. Priusquam Alberti Archiep. Mog. Aulum sequendam denique decreuerit Hultenus noster, anno CIIII mili ineunte in Galliam eum abiisse, Ρ. I probaui t . unde reuersias Moguntia verbosam istam Epistolam ad ligustrem virum Hermannum Nuena rium, Com. qua hunc contra Capnionisios confirmabat, misit, scr. III Nonas Apses et VIII Kal. Iun. Vero eiusd. anni Epipolam illam Mogontiae itidem ad Com. Peutingeram scripsit, cuius paullo ante mentionem feci: qua videlicet, grati animi
sexcentas illius morentini Excommunicationes qua iam multisqmagnis de causis silescunt. vid. P. I 8. M P. I, p. 122.
142쪽
animi declarandi gratia,ipsi suam ad Principes Germaniae, ut bestum Turcis inueherent,
Exhorratoriam inscripsit ti). Licet Epi- .stolae huius insignem maxime locum P. Iiam inseruerim u): initium tamen eius atque finem, quae ei adhuc deerant sic, proferam hic : quum dignissimam eam diiudicem, quae integra hodieque a pluribus legatur; praesertim, quum & illam. Epistolam γ), opiam Iacobo de Bannsis, Deis cano Tridentino. 9 Caes. Mai. a Secretis, inscriptam, mitenus Exhoro oriae huic suae subiecerat, integram in Analectis x protuli. Ecce igitur, optime Lector, laudatae Epistoia ad Conr. Peutingerum scriptae intarium &sinem: partem, quae deest Uc, me-F a diam
ti) in Analect. p. 32 fassus iam sum, me P. I, p. Irs errauisse, ubi scripserim, mitem, suam ad Principes Exhortatoriam Augusta Vindelicon consscripsisse ;quum hanc prius elucubratus sit, quam Augustam abierit, Moguntia certe Epistolam illam ad C. Peutingerum scripserit. Augusta tamen ipsa Exhortatoria eodem anno CIOIIxv IH edita est. Publico , ut inscribitur, Germaniae eoncilio, Maximialiano Austris Imperatore. exc. in Uscina excusoria Sigismundi Grimm, Medici, es Marci Vorsum, A. v constat plagulis. O p. III. Ita. v quae data est ex Rutienὸ salaa-ἀinavi Augusta III Id. Octobris. M p. I
143쪽
diam indicata P. I pagina inuenies. Hin
dericis de Histen, Equ. Germanus, Chunrado Peutingero, Patricio Augustano D, Salutem. Declamavi his diebus, Mutingere, caussam, si Diis placet, arduam declamaui. Conatus sum tamen, quum, quia argumentum delectabat, tum vero, quia orium suppetebat. Id, qualecunque es, aa te mittendum putaui primum, ut te aliqua nouimie utcunque adsicerem, deinde, veanimo tuo fusticionem, si quam ex illo diuturns meo flentio concepisses, eximerem. Videri enim poteram, oblitus tua in me beneuolentia,segnius, quam pro dignitate, amicitiam nostram colere. Sed distinuit me quidam, nuntians, epistolam ad me tuam, una cum, nescio quo, Caesaris munere. Huagari, ad me propediem peruent unam. Eam dum e lecto, ut videam, quo me euehas,
scio enim, aliquid machinari te, simul sperans, fore, ut in illo Principum Augustae, qui nimis iam
disser- y quem in Epistola ad Bilib. Pire heimerum a me
ed. p. sI laudauit studioserum omnium obseruam rismum; in Epistola, qua Henriso Strameis Di Iogum suum , qui Aula inscriptus dedicauit. Virum praedicauit, H Pnuissimum, ita egregie δε-ctum, re naris emuncta. cons. P. I, p. 2OI, cc . Quantopere hic Vir meliora studia in Germania adiuta voluerit, utraque mei de Lat. linguae in Gemmania Fatis Commentarii Parte exposui, praesertim P. I P. 487,
144쪽
dissertur, Conventu, ipse coram de multis coli quar, nihil properandum ad te putaui. Tu vero desine aliquid ingratitudinis fusticari. Mon
sis memoria excidit - - - - adparaueraS. Ha
rent ista mihi animo, ac diuti me haerebunt ;mm, quia per se,magna satis fiunt, quam, quia auget quod tibi, iacimte pariter ac ordine di Perse, accepta refero. suod ubi cogito, quia ab ineunte aetate sic vitam institui, ut quam gra- is in esse studeam, erga eos praesertim, quorum aliqua in me benignitas, nedum bene meritum, perstecta fit, numquam desino magnosce tuam in me bo olentiam, tuaque ista merita commemorare. . uod molesta fuit haec tibi m-citurnitas mea, da veniam, iugi posthac litterarum missione resarcire paranti. Et iam quaeris forte, quemadmodum me tractet aulica vita. Nondum optime. Euamquam quid non ferendum est, apud vere principem AL- BERTUM, Archiepiscopum 2 sic humanum Zμ beneficum, ac liberalem p deinde sic erga litteras ac litteratos omnes adfectum Z Alioqui palde ista nauseo. fastum aulicorum, magnifica
promissa, sesquipedales salutationes, insidiosa
eol quia, er inanes fumos. Praecipua tamen
mihi consuetudo est eum Stromero Physico o, F 3 quod
ast is est Stromenu, cui mitemis Aulam suam luculen
145쪽
quod se misa quaedam dedit. νι mihi videtur, rerutrisuque mores similitudo. simplex es, dexter, is apertus: odit fucum, detestatur pompam ac sibinde mihi crebro inculcat quaedam adagia s 'ipse picissim meos, quandoquidem agnoui talem, . iocos communico. Nam satim ab initio, ut in Aulam receptus sium, perstecta hominis probi*- ite, complenti coepi, ac me ille mutuo. Verum ru,
quid agis istic Z aut quando istud nobis , quod
diu iam parturis, tandem paris P si intelligis, aelatum iri Consentum, copiose scribe de multis rebus, praesertim ea, quae in erratica ilia epistola
inerant, retexe. Si ignorata enim, nondum ac
cepi. Salutabis ex me Iacobum Spiegel j), .
Secretarium, mire de nobis meritum, una cum
ta prorsus epistola dedicauit ; quae integra P. I, p. 132 seqq. a me est insertar quandoquidem Dialorum hunc hortatu eius ediderat. in epistola ad RPircise erum p. 47, bonus a nostrosir praedicatus est, lacundiu s dexteri eius in bonas litteras merita perstrinxi in Medico Humamtatis Sturiorum Vindissip. 3S'. o huic, in laudata modo ad II. Stromerum epistola, rarae ctrinae, & iitaim singularis hominis impertiuit laudemr in epistola vero ad B. Pire heimeram h minem laudaui , qui aliis gratuu fuerit, ipsi Falde ii rundus etiam caesu is. Emiso etiam in primis gratus fuit r utpote qui eleganter doctum, & suo seliri eum cognouit Virum; qui mores pli squam niueor prae se muris e vi in Epistolis suis teliatur.
146쪽
stabio Mathematico in , ae illi me e-- . mendabu, omnium, qui Psquam fiunt, Episcoporum doctissimo, Ρetro Bonomo Tergestino c, cuius miri amicitiam promisi . Gesio vos videre. Interim tu quoque recte vale. Moguntia, VIII Caun. Iunii Mesuac D X LAd ipsam mitem ad Hiricipes Germanos,
ut bellum contra Turcos concorditer Fusciperens, Exhortatoriam , cui haec ad C. Peu gerum
Epistola praemissa est, &quam, ut Ρ. I ostendi, edere prius non licuit, quam Caesaris Scribae exemerant nonnulla, quae Iiberiora, quam aetas ista ferre poterat, VL
M Fotis admodum ingenii, es manime furata rex
tonis Viri laude ornauit eum Huttenus in eadem ista ad Saromerion epistola. e Friderisi antea, & post Maximiliani mortem Caroli etiam,-Ferdinana, Imperatorum, fuit a consiliis; anno Cla la xLvi defunctus, quum LXXXVIlI habuerat annos. Maximiliano Imp. virtutem ac eruditionem suam adeo probauerat, ut Viennensis &Tergestinus uno tempore offferretur ipsi scopatus rquorum hunc elegit; optime de eo promeritus. vid. Lexieon Histor. β niuerst p. 73. I94, u . infelicem propterea adpellavit Declamationem, quod meliorem sui partem μperdiderat.
147쪽
debantur, quod attinet d): Ioannes T
viter solideque ex ea possunt refelli: quippe qui palam adfirmare haud eru- .
buerunt , Vtricum milenum, Romanae Ecelesta
d Quid sit, cur Meol. Reusseriu, Leorinus, miten hanc Exhortatoriam IV istis Voluminibus Se issiamarum orationum re Consultationum de Besio Turcico, sariorum re diuersorum Auctorum, Lipsia, an. IS96, 4, ab se editis, non adiecerit, suspicari non queo. quum tamen non silum IN Maximiliani I, de Binho Tunico, ad Principes s Ordines S. R. IN in Comi. iiis istis habitum orationem, & Alberti Archiep. M pιntini Electom, in cuius Aula versabatur tum Butis emus. Restonsionem ad Maximiliani Orationem, sed multas etiam alias in Comitiis his habitas Orationes, emissasque Consiuitationes, iis inseruerit. aeque digna saltem miteni Exhortatoria mihi videtur, quae post itati in Voluminibus istis tradi debuisset,ae alio
io vid. ipsius istius Oilorici Raynaldi Annales Melesia.
fici. ad an. istum eDBasur. quamuis nominatim oratio dumtaxat in margine citetur, quae apud μμ herum, T. II Rerum Germamcar. Scriptorum, reperiatur: in ipsis tamen Annalibus haec verba leguntur e eo prorupit seditio, ει etiam orationes pleraschymalleo furore hoe a ma habitae sint, ne pro friis Tureos sumerentur arma. Ad orationem illam quod attinet, P. II, p. 3ol co , lassus iam sum, liquido me adfirmare non audere, mirenum eius auctorem esse. Verum, siue Hulimus auctor sit, siue
148쪽
VITA COMMENTARIVS. 89elsa hostem infensi bsimum, obstitisse, ne sacrum
bellam in Turcas decernereIur ; quum eius inprimis calumniis , in Pontificem Icommatibus, aettitiis .ludibriisque caecos Germanorum animos daemon ita esserauerit, ut, licet Maximilianus, Imperator designatus, caesaream publico rescrμpto sidem obstrinxerit, decumas, vel alia sub dia, in nudos prorsu alios usin, quam in facribelli sumptus conuertenda, idemque palam conte sati sint Legati Apostoliri, infectae tamen Lu-rherano peneno f) mentes nullam sanum consilium admiserint. Vt quodammodo palam fiat, quam serio Huttenus bellum, contra Turcos suscipiendum, suaserit; &F 1 quanta
siue Cratus, siue alius, ostendi, eum besium contra reos gerendum non dissuasisse, sed hortutum esse Principes, ne imponi amplius sibi pateremur a Pontificis Legatis, quandoquidem Decimae ista non in bel lum istud, sed in luxum m*merentur: id quod pro batu procliue erat. alios itaque Tureos debeliandos pri- esse, censuit orationis auctor, quam impetinin perpetuos istos ac infensissimos Christiani nominishotes fieret. Vtut est: contra Turcos belrum gerendum esse, milenus in illa oratione, cli Nomen sint in adiecit, & quam C. Peutingero dedicauit, libere prorsus grauiterque monstrauite adeo, ut indignus sit, in quem Triumuiri isti nominatim tam maledice contumelioseque inuehi sustinuerint. f milenum nondum Luthero palam tum Bullis, probare hic nihil attinet.
149쪽
quanta is ea re iniuria a Triumuiris issis , adsestias sim quaedam ex hac Huueni Exis.
hortatoria loca proferenda esse,arbitror. - . Tria certe, qua tuenda omnino sunt , ritis bellum, cs mox geritis, amittentur. De
fortunis vobis pestris, de dignitate, de ipsa den que salute, certandum est. quorum primum i bd si negligetis, calamitatem, fecundum turpirudinem, sertium exitium, adferet. Ergo erit hoc bellum ptile, quia sic rebus pestris consuetis et , idem erit honestum, quia pro dignitate tuenda Pitam evonetis; eritque necessarium, quod nisi
geratis, Pos esse non poteritis. - - - Vos Tum
cas a Jurci ma omnis barbaries colluuione prooflatam gentem, er quae ad pos, non Pt imperet, sed νt occidat, venit, infensior religioni, ac nomini chrisiano plus, quam credi possis, inimicos fereris Reges P Denique ulli fusticio est, mitem fore eum Pictorem ; cui quum ingenitum est acerrimum aduersus Christianos odium, tum vel mais xime studet eos perdere, a quibus perniciem ipse Abi pro*icit Z Adeo omnia nobis a Turcis inis' fensa atrocia imminent. Neque ego sinam, nisi me non auditis, plum putare vos fremanitaris aut dexteritatis in hoe porrento micam rem
dere. - - - suem nulla tenet regnorum nostro
rum cupido, sed insatianda caedis ac sanguinis
150쪽
sitis. nos omnium nationum maxime exis
sinctos vult. qui quanto quis virtute praestanissior est, tanto infensius odit ac persequitur, hosti hominibω, hostis religioni. immo vero hostis humanseati, hostis Deo. orationis argumen- tum & ex egre o hoc, Fod mitentu ei . subiecit, & ad Germanos suos Exhortatorium
ouit, Carmine dilucide admodum perspici potest.
Mormitum nimio pitu est, exsurgite, ciues, Et curam fracti eorripite Impeνii sDormitum nimio plus est. iam Pannonas acredi vestro pulsat limine Turca fores. Dum nos somnin habet Mntum es pigilare' pudendo Dedeιονe,'nostris cladibus hostis adest. Hostis adest, vigilate. viri, vigilate repente liam feret externum Teutona terra iugum. Hoc tulerit Rhenus, ruoris Germania pugnax,
His Asiam domina heptra tenere manu Z Et quod Roma potens tunc, quum se in flore via deret, Non potuit, numquam Gallia quod potuis: Non crudi potuere Scythae, Dacique, Gethaeque, Eod non finitimi Sarmata cultor agri; me Turcas potasse leues hac viderit aetvi P